Właściwości farmakokinetyczne leku Nilogrin

Nicergolina, substancja czynna leku Nilogrin, charakteryzuje się specyficznymi właściwościami farmakokinetycznymi, które mają istotne znaczenie dla działania terapeutycznego. Poniżej przedstawiono szczegółowy opis procesów, jakim podlega nicergolina w organizmie, od momentu podania do wydalenia.

Wchłanianie

Nicergolina wykazuje bardzo dobrą biodostępność po podaniu doustnym. Wchłanianie z przewodu pokarmowego jest niemal całkowite i wynosi od 90% do 100% podanej dawki. Czas do osiągnięcia maksymalnego stężenia (Tmax) we krwi jest stosunkowo krótki i wynosi 1-1,5 godziny po podaniu doustnym. W przypadku stosowania dawki 30 mg podawanej raz na dobę, maksymalne stężenie nicergoliny w osoczu (Cmax) osiąga wartość 88 ng/ml.¹

Dystrybucja

Po wchłonięciu nicergolina ulega dystrybucji w organizmie. Badania przeprowadzone in vitro wykazały, że stopień wiązania z białkami osocza jest wysoki i wynosi od 82% do 87%. Taki poziom wiązania z białkami ma istotne znaczenie dla transportu substancji czynnej w organizmie oraz jej dostępności dla tkanek docelowych.²

Metabolizm

Nicergolina podlega intensywnym procesom metabolicznym w organizmie. Metabolizm zachodzi zarówno we krwi i tkankach, jak i w wątrobie, przy czym dominują różne szlaki metaboliczne:

• Hydroliza – zachodzi przy udziale esteraz i stanowi główny szlak metaboliczny
• Demetylacja – drugi co do znaczenia szlak metaboliczny
• Sprzęganie z kwasem glukuronowym – proces zachodzący w wątrobie, o drugorzędnym znaczeniu

Co najmniej 90% wchłoniętej dawki ulega szybkiemu metabolizmowi. W wyniku tych procesów powstają metabolity nicergoliny, wśród których najważniejsze to:

Metabolit MDL jest głównym aktywnym metabolitem, natomiast aktywność farmakologiczna metabolitów 1-MMDL i 1-OHMMDL nie została dotychczas dokładnie określona.³

Wydalanie

Nicergolina i jej metabolity są eliminowane z organizmu głównie przez nerki. Wydalanie nerkowe stanowi dominującą drogę eliminacji i odpowiada za usunięcie 66% do 80% podanej dawki. Pozostała część (10% do 20%) jest wydalana z kałem.

Okres półtrwania (t½) jest zróżnicowany dla samej nicergoliny i jej metabolitów:

1. Niezmieniona nicergolina: t½ = 2,5 godziny
2. Metabolit MDL: t½ = 12-17 godzin
3. Metabolit 1-MMDL: t½ = 2-4 godziny

Ten stosunkowo długi okres półtrwania głównego aktywnego metabolitu (MDL) w porównaniu z niezmienioną substancją czynną może mieć znaczenie dla utrzymania efektu terapeutycznego przy dawkowaniu raz na dobę.⁴