Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Lewocetyryzyna, substancja czynna leku Lirra Gem, została poddana ograniczonej liczbie badań dotyczących interakcji międzylekowych. Większość dostępnych danych pochodzi z badań przeprowadzonych z zastosowaniem cetyryzyny (racematu), której lewocetyryzyna jest aktywnym enancjomerem. Dane z badań klinicznych nie wykazały istotnych klinicznie niepożądanych interakcji lewocetyryzyny z innymi substancjami leczniczymi.¹

Interakcje potwierdzone w badaniach klinicznych

W przeprowadzonych badaniach klinicznych nie stwierdzono znaczących klinicznie interakcji cetyryzyny (racemicznej formy lewocetyryzyny) z takimi substancjami jak: antypiryna, pseudoefedryna, cymetydyna, ketokonazol, erytromycyna, azytromycyna, glipizyd i diazepam. Profil bezpieczeństwa nie uległ istotnym zmianom podczas jednoczesnego stosowania tych leków.²

Interakcje z teofiliną

W badaniu dotyczącym jednoczesnego stosowania cetyryzyny i teofiliny (w dawce 400 mg raz na dobę) zaobserwowano niewielkie zmniejszenie klirensu cetyryzyny o 16%. Co istotne, podawanie cetyryzyny nie wpływało na ekspozycję organizmu na teofilinę, co wskazuje na jednokierunkowy charakter tej interakcji.³

Interakcje z rytonawirem

Wykazano istotną interakcję z rytonawirem. W badaniu z zastosowaniem wielokrotnych dawek rytonawiru (600 mg dwa razy na dobę) i cetyryzyny (10 mg na dobę) stwierdzono zwiększenie ekspozycji na cetyryzynę o około 40%. Jednocześnie ekspozycja na rytonawir podczas równoczesnego podawania cetyryzyny zmieniła się w sposób nieznaczny (zmniejszenie o 11%). Ta interakcja może wymagać dostosowania dawkowania lewocetyryzyny u pacjentów przyjmujących jednocześnie rytonawir.⁴

Wpływ pokarmu na wchłanianie lewocetyryzyny

Interakcje z pokarmem mają ograniczony wpływ na biodostępność lewocetyryzyny. Przyjmowanie leku Lirra Gem z pokarmem nie zmniejsza całkowitego stopnia wchłaniania substancji czynnej, natomiast wydłuża czas potrzebny do osiągnięcia maksymalnego stężenia leku w osoczu. W praktyce klinicznej oznacza to, że początek działania leku może być opóźniony, jeśli zostanie przyjęty podczas posiłku.⁵

Interakcje z alkoholem

Jednoczesne stosowanie lewocetyryzyny i alkoholu etylowego może prowadzić do nasilenia działań niepożądanych związanych z działaniem na ośrodkowy układ nerwowy. U pacjentów wrażliwych jednoczesne przyjmowanie leku Lirra Gem i alkoholu może spowodować dodatkowe obniżenie czujności i zdolności reagowania, co ma szczególne znaczenie podczas prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn.⁶

Z uwagi na fakt, że zarówno lewocetyryzyna, jak i alkohol mogą powodować sedację, zmęczenie i senność, ich jednoczesne stosowanie może prowadzić do nasilenia tych objawów i potęgować ryzyko wystąpienia wypadków. Należy zdecydowanie odradzać pacjentom spożywanie alkoholu podczas leczenia lewocetyryzyną, szczególnie jeśli planują oni prowadzenie pojazdów lub obsługę maszyn.

Interakcje z lekami hamującymi czynność OUN

Podobnie jak w przypadku alkoholu, jednoczesne stosowanie lewocetyryzyny z innymi substancjami hamującymi czynność ośrodkowego układu nerwowego (OUN) może prowadzić do nasilenia efektu sedacyjnego i obniżenia sprawności psychofizycznej. Dotyczy to w szczególności:

• Leków nasennych i uspokajających (benzodiazepiny, barbiturany)
• Opioidowych leków przeciwbólowych
• Niektórych leków przeciwdepresyjnych
• Leków przeciwpadaczkowych
• Neuroleptyków

U pacjentów podatnych jednoczesne stosowanie lewocetyryzyny z wymienionymi grupami leków może powodować dodatkowe obniżenie czujności i zdolności reagowania.⁷

Tabela interakcji

Wnioski dla praktyki klinicznej

Lewocetyryzyna zawarta w leku Lirra Gem charakteryzuje się stosunkowo niewielką liczbą istotnych klinicznie interakcji z innymi lekami. Najważniejsze interakcje dotyczą jednoczesnego stosowania z rytonawirem oraz z substancjami hamującymi czynność ośrodkowego układu nerwowego, w tym z alkoholem. W przypadku pacjentów leczonych jednocześnie rytonawirem może być konieczne dostosowanie dawki lewocetyryzyny. Należy zdecydowanie odradzać jednoczesne spożywanie alkoholu podczas terapii lewocetyryzyną, szczególnie jeśli pacjent planuje prowadzenie pojazdów lub obsługę maszyn.

Nie ma konieczności dostosowywania dawki lewocetyryzyny podczas jednoczesnego stosowania z teofiliną, antypiryną, pseudoefedryną, cymetydyną, ketokonazolem, erytromycyną, azytromycyną, glipizydem i diazepamem. Podawanie leku z pokarmem nie wpływa istotnie na jego skuteczność kliniczną, jedynie może opóźnić początek działania.