Przedawkowanie bromazepamu

Przedawkowanie bromazepamu (Lexotan) stanowi poważne zagrożenie dla zdrowia pacjenta, chociaż rzadko bezpośrednio zagraża życiu, gdy lek stosowany jest w monoterapii. Szczególną uwagę należy jednak zwrócić na pacjentów z chorobami współistniejącymi oraz przypadki, gdy lek został zażyty łącznie z innymi substancjami hamującymi czynność ośrodkowego układu nerwowego.¹

Objawy przedawkowania

W przypadku przedawkowania bromazepamu, podobnie jak innych leków z grupy benzodiazepin, obserwuje się szereg charakterystycznych symptomów wynikających z nadmiernego zahamowania ośrodkowego układu nerwowego. Do najczęściej występujących objawów należą: senność, zaburzenia koordynacji ruchów (ataksja), zaburzenia mowy oraz oczopląs.²

W cięższych przypadkach przedawkowania bromazepamu mogą wystąpić:

• Niewyraźna mowa – zaburzenia artykulacji wynikające z nadmiernego zwiotczenia mięśni aparatu mowy
• Zanik odruchów – osłabienie lub całkowity brak fizjologicznych odruchów
• Bezdech – czasowe zatrzymanie oddechu, szczególnie niebezpieczne u pacjentów ze współistniejącymi schorzeniami układu oddechowego
• Spadek ciśnienia tętniczego – hipotensja mogąca prowadzić do zaburzeń perfuzji narządów
• Depresja krążeniowo-oddechowa – upośledzenie pracy układu krążenia i oddechowego, stan bezpośrednio zagrażający życiu
• Śpiączka – głębokie zaburzenie świadomości, które zwykle trwa kilka godzin, ale może nawracać i pogłębiać się

³

Należy podkreślić, że objawy przedawkowania bromazepamu mogą mieć szczególnie ciężki przebieg u dwóch grup pacjentów:

• Osób w podeszłym wieku – u których śpiączka, jeśli wystąpi, może nawracać i pogłębiać się
• Pacjentów z współistniejącymi chorobami układu oddechowego – u których depresja oddechowa może przebiegać ciężej

⁴

Istotne jest również, że bromazepam, podobnie jak inne benzodiazepiny, nasila działanie innych środków hamujących czynność ośrodkowego układu nerwowego, w tym alkoholu. Tego rodzaju interakcje mogą znacząco zwiększać ryzyko wystąpienia ciężkich powikłań przedawkowania.⁵

Postępowanie w przedawkowaniu

Leczenie przedawkowania bromazepamu powinno być prowadzone w warunkach szpitalnych i obejmuje następujące działania:⁶

1. Monitorowanie i podtrzymywanie czynności życiowych – należy prowadzić ciągłą obserwację pacjenta ze szczególnym uwzględnieniem parametrów życiowych. W razie potrzeby należy wdrożyć procedury podtrzymujące te czynności, zgodnie z oceną stanu klinicznego pacjenta.
2. Leczenie objawowe zaburzeń układu sercowo-naczyniowego oraz ośrodkowego układu nerwowego – w zależności od nasilenia objawów może być konieczne zastosowanie tlenoterapii, płynoterapii lub farmakoterapii w celu stabilizacji układu krążenia.⁷
3. Zapobieganie dalszemu wchłanianiu leku – w ciągu 1-2 godzin od zażycia leku należy podać węgiel aktywowany. U pacjentów z sennością konieczne jest zabezpieczenie dróg oddechowych podczas stosowania węgla aktywowanego. W przypadku zatruć mieszanych można rozważyć płukanie żołądka, choć nie jest to rutynowe postępowanie.⁸
4. Zastosowanie swoistego antidotum – w przypadku silnego zahamowania czynności ośrodka oddechowego można rozważyć podanie flumazenilu, który jest antagonistą receptora benzodiazepinowego. Należy jednak pamiętać o ograniczeniach tej terapii:⁹
   • Flumazenil powinien być stosowany wyłącznie pod ścisłym nadzorem medycznym
   • Ma krótki okres półtrwania (około 1 godziny), co może prowadzić do nawrotu objawów przedawkowania
   • Przy równoczesnym stosowaniu z lekami obniżającymi próg drgawkowy (np. trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne) może zwiększać ryzyko wystąpienia napadów drgawkowych

   ¹⁰

Tabela objawów przedawkowania

Należy pamiętać, że powyższe objawy mogą ulegać nasileniu przy jednoczesnym spożyciu alkoholu lub innych substancji działających depresyjnie na ośrodkowy układ nerwowy.¹¹