Wskazania do stosowania
Lenalidomide Glenmark 5 mg

Lenalidomide Glenmark to lek dostępny w kapsułkach twardych o dawkach 2,5 mg, 5 mg, 10 mg, 15 mg i 25 mg, zawierający lenalidomid oraz laktozę (33,0 mg do 332,0 mg w zależności od dawki). W terapii szpiczaka mnogiego stosowany jest zarówno w monoterapii, jak i w skojarzeniu z deksametazonem, bortezomibem lub melfalanem i prednizonem, w zależności od stanu klinicznego pacjenta, zaawansowania choroby oraz wcześniejszego leczenia. W monoterapii jest wskazany jako leczenie podtrzymujące po autologicznym przeszczepie komórek macierzystych oraz u pacjentów z nawrotem lub opornością na wcześniejsze terapie. Ponadto, lenalidomid jest stosowany w leczeniu anemii zależnej od przetoczeń u pacjentów z zespołami mielodysplastycznymi z izolowaną delecją 5q oraz w terapii chłoniaka z komórek płaszcza i chłoniaka grudkowego (w skojarzeniu z rytuksymabem).

Wskazania do stosowania lenalidomidu

Lenalidomide Glenmark jest lekiem dostępnym w postaci kapsułek twardych w pięciu różnych dawkach: 2,5 mg, 5 mg, 10 mg, 15 mg i 25 mg. Zawiera substancję czynną lenalidomid i jako substancję pomocniczą o znanym działaniu – laktozę, w ilościach zależnych od dawki (od 33,0 mg w kapsułce 2,5 mg do 332,0 mg w kapsułce 25 mg).1

Wskazania w szpiczaku mnogim

Produkt Lenalidomide Glenmark znajduje zastosowanie w terapii szpiczaka mnogiego w różnych schematach leczenia, zależnych od stanu klinicznego pacjenta, zaawansowania choroby oraz wcześniejszego leczenia.2

Leczenie podtrzymujące po przeszczepie

Lenalidomide Glenmark w monoterapii jest wskazany do stosowania w leczeniu podtrzymującym dorosłych pacjentów z nowo rozpoznanym szpiczakiem mnogim po autologicznym przeszczepie komórek macierzystych. W tym przypadku stosowanie leku ma na celu wydłużenie okresu remisji choroby i zapobieganie progresji po zabiegu przeszczepu.3

Leczenie pierwszej linii

U pacjentów z wcześniej nieleczonym szpiczakiem mnogim, którzy nie kwalifikują się do przeszczepu, Lenalidomide Glenmark stosuje się w terapii skojarzonej z jednym z trzech schematów:

  • z deksametazonem – schemat ten stanowi podstawowe połączenie w leczeniu pierwszej linii
  • z bortezomibem i deksametazonem – połączenie dające możliwość zwiększenia skuteczności przez działanie na różne mechanizmy komórkowe
  • z melfalanem i prednizonem – schemat często stosowany u starszych pacjentów

Wybór konkretnego schematu powinien zależeć od stanu klinicznego pacjenta, chorób współistniejących oraz potencjalnych interakcji lekowych.4

Leczenie pacjentów wcześniej leczonych

Lenalidomide Glenmark w skojarzeniu z deksametazonem znajduje zastosowanie w leczeniu szpiczaka mnogiego u dorosłych pacjentów, u których stosowano wcześniej co najmniej jeden schemat leczenia. Jest to istotna opcja terapeutyczna dla pacjentów z nawrotem choroby lub opornych na wcześniejsze leczenie.5

Wskazania w zespołach mielodysplastycznych

Lenalidomide Glenmark w monoterapii jest wskazany do leczenia dorosłych pacjentów z anemią zależną od przetoczeń w przebiegu zespołów mielodysplastycznych o niskim lub pośrednim-1 ryzyku. Kluczowym warunkiem zastosowania leku jest obecność specyficznej nieprawidłowości cytogenetycznej w postaci izolowanej delecji 5q. Ponadto, lek powinien być stosowany tylko wtedy, gdy inne sposoby leczenia są niewystarczające lub niewłaściwe.6

Wskazania w chłoniakach

Chłoniak z komórek płaszcza

W przypadku chłoniaka z komórek płaszcza, Lenalidomide Glenmark stosowany jest w monoterapii u dorosłych pacjentów z nawracającą lub oporną na leczenie postacią tej choroby. Jest to istotna opcja terapeutyczna dla pacjentów, u których doszło do niepowodzenia wcześniejszych linii leczenia.7

Chłoniak grudkowy

W leczeniu chłoniaka grudkowego (FL – follicular lymphoma) stopnia 1–3a, Lenalidomide Glenmark stosuje się w skojarzeniu z rytuksymabem (przeciwciałem anty-CD20). To wskazanie dotyczy wyłącznie dorosłych pacjentów, którzy byli wcześniej leczeni z powodu tego typu chłoniaka. Rytuksymab jako przeciwciało monoklonalne ukierunkowane na antygen CD20 w połączeniu z lenalidomidem tworzy skuteczny schemat terapeutyczny dla pacjentów z nawrotowym lub opornym chłoniakiem grudkowym.8

Warunki stosowania leku

Lenalidomide Glenmark powinien być przepisywany przez lekarzy specjalistów z doświadczeniem w leczeniu odpowiednich nowotworów hematologicznych. Przed rozpoczęciem terapii należy wziąć pod uwagę:

  • Dokładną ocenę stanu klinicznego pacjenta, w tym określenie stadium choroby i pełną diagnostykę hematologiczną
  • Rozważenie wcześniejszych terapii i odpowiedzi na nie
  • Stan funkcji nerek i wątroby pacjenta, gdyż może być wymagana modyfikacja dawki
  • Ryzyko działań niepożądanych, w szczególności u pacjentów z niewydolnością narządową
  • Możliwe interakcje z innymi stosowanymi lekami

Ze względu na profil działań niepożądanych lenalidomidu, w tym potencjalne działanie teratogenne, lek ten podlega specjalnym procedurom monitorowania bezpieczeństwa i wymaga ścisłego przestrzegania zasad programu kontroli i zapobiegania ciąży u pacjentek w wieku rozrodczym.

Rekomendacje dotyczące wyboru pacjentów

Lenalidomide Glenmark powinien być stosowany u pacjentów:

  1. Z nowo rozpoznanym szpiczakiem mnogim po autologicznym przeszczepie komórek macierzystych – jako leczenie podtrzymujące
  2. Z wcześniej nieleczonym szpiczakiem mnogim, niekwalifikujących się do przeszczepu – w terapii skojarzonej z deksametazonem, bortezomibem i deksametazonem lub melfalanem i prednizonem
  3. Ze szpiczakiem mnogim po niepowodzeniu co najmniej jednej linii leczenia – w skojarzeniu z deksametazonem
  4. Z zespołami mielodysplastycznymi o niskim lub pośrednim-1 ryzyku z izolowaną delecją 5q, z anemią zależną od przetoczeń, gdy inne metody leczenia są nieskuteczne
  5. Z nawracającym lub opornym na leczenie chłoniakiem z komórek płaszcza
  6. Z wcześniej leczonym chłoniakiem grudkowym (stopnia 1-3a) – w skojarzeniu z rytuksymabem

Dobór konkretnego schematu leczenia powinien być zindywidualizowany w zależności od charakterystyki pacjenta, etapu choroby oraz celów terapeutycznych. Dokładny dobór dawki oraz schemat podawania powinny być zgodne z aktualną Charakterystyką Produktu Leczniczego i dostosowane do indywidualnych potrzeb pacjenta.

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl