Właściwości farmakokinetyczne
Dynid 0,5 mg/ml
Desloratadyna, podawana doustnie w postaci roztworu Dynid (0,5 mg/ml), charakteryzuje się szybkim wchłanianiem z osiągnięciem maksymalnego stężenia (Cmax) około 3 godzin po podaniu oraz okresem półtrwania eliminacji około 27 godzin, co umożliwia dawkowanie raz na dobę. Biodostępność leku jest proporcjonalna do dawki w zakresie 5-20 mg, a wiązanie z białkami osocza wynosi 83-87%. Nie stwierdzono klinicznie istotnej kumulacji przy stosowaniu dawki 5-20 mg przez 14 dni. Desloratadyna nie wykazuje hamowania enzymów CYP3A4 i CYP2D6 ani nie jest substratem lub inhibitorem glikoproteiny P, co ogranicza ryzyko interakcji farmakokinetycznych. Biorównoważność syropu i tabletek została potwierdzona, a roztwór doustny może być stosowany zamiennie, mimo braku formalnych badań biorównoważności dla tej postaci.
Właściwości farmakokinetyczne desloratadyny
Właściwości farmakokinetyczne desloratadyny obejmują szereg procesów, które zachodzą w organizmie po podaniu produktu leczniczego Dynid (0,5 mg/ml, roztwór doustny). Poniżej przedstawiono szczegółowy opis poszczególnych aspektów farmakokinetyki tego leku.1
Wchłanianie
Desloratadyna charakteryzuje się dobrym wchłanianiem po podaniu doustnym. Stężenia leku w osoczu krwi u dorosłych i młodzieży można oznaczyć już w ciągu 30 minut po podaniu, co świadczy o szybkim początku procesu absorpcji. Maksymalne stężenie (Cmax) osiągane jest po około 3 godzinach od momentu podania produktu. Okres półtrwania w fazie eliminacji wynosi około 27 godzin, co warunkuje odpowiedni stopień kumulacji leku przy stosowaniu raz na dobę. Istotną cechą farmakokinetyki desloratadyny jest biodostępność proporcjonalna do dawki w zakresie od 5 mg do 20 mg.2
Dystrybucja
Po wchłonięciu desloratadyna wiąże się z białkami osocza w umiarkowanym stopniu (83% – 87%). Podczas stosowania leku raz na dobę u dorosłych i młodzieży (w dawkach od 5 mg do 20 mg) przez 14 dni nie wykazano dowodów na klinicznie istotną kumulację substancji czynnej, co jest istotną informacją z perspektywy długotrwałej terapii.3
W badaniach porównawczych wykazano biorównoważność różnych postaci farmaceutycznych zawierających desloratadynę. Syrop i tabletki desloratadyny są biorównoważne, co wykazano w skrzyżowanym badaniu z zastosowaniem pojedynczej dawki. Jako że roztwór doustny zawiera takie samo stężenie desloratadyny, można przyjąć, że może on zastępować lek w postaci syropu czy tabletek, mimo że nie przeprowadzono formalnych badań biorównoważności dla tej postaci.4
Metabolizm
Dotychczas nie zidentyfikowano dokładnie enzymu odpowiedzialnego za metabolizm desloratadyny, co ma istotne znaczenie przy rozważaniu potencjalnych interakcji z innymi produktami leczniczymi. Przeprowadzone badania in vivo i in vitro dostarczają jednak ważnych informacji na temat właściwości metabolicznych tego leku:5
- Desloratadyna nie hamuje enzymu CYP3A4 in vivo
- Badania in vitro wskazują, że lek nie hamuje enzymu CYP2D6
- Desloratadyna nie jest ani substratem, ani inhibitorem glikoproteiny P
Te cechy metaboliczne mogą mieć znaczenie przy ocenie ryzyka interakcji farmakologicznych.6
Fenotyp spowolnionego metabolizmu
Istotnym aspektem farmakokinetyki desloratadyny jest występowanie w populacji fenotypu spowolnionego metabolizmu. W serii badań farmakokinetycznych i klinicznych u około 6% badanych wykryto zwiększone stężenie desloratadyny. Częstość występowania tego fenotypu wykazuje zróżnicowanie etniczne:7
| Grupa wiekowa | Częstość występowania fenotypu spowolnionego metabolizmu | Rasa kaukaska | Rasa czarna |
|---|---|---|---|
| Dorośli | 6% | 2% | 18% |
| Dzieci (2-11 lat) | 6% | 3% | 16% |
U pacjentów ze spowolnionym metabolizmem obserwuje się istotne zmiany parametrów farmakokinetycznych:8
U dorosłych ze spowolnionym metabolizmem:
- Stężenie Cmax było około 3 razy większe
- Maksymalne stężenie obserwowano po około 7 godzinach (w porównaniu do 3 godzin u osób z normalnym metabolizmem)
- Okres półtrwania w fazie eliminacji był znacznie wydłużony i wynosił około 89 godzin
U dzieci w wieku 2-11 lat ze spowolnionym metabolizmem i z alergicznym zapaleniem błony śluzowej nosa:9
- Ekspozycja (AUC) na desloratadynę była około 6 razy większa
- Cmax występowało po 3-6 godzinach
- Stężenie maksymalne było około 3-4 razy większe
- Okres półtrwania w fazie eliminacji był jeszcze bardziej wydłużony niż u dorosłych i wynosił około 120 godzin
Należy podkreślić, że ekspozycja na desloratadynę u dorosłych i dzieci ze spowolnionym metabolizmem była jednakowa, gdy podawano odpowiednie dla wieku dawki. Co istotne z perspektywy klinicznej, ogólny profil bezpieczeństwa u pacjentów ze spowolnionym metabolizmem nie różnił się od profilu w populacji ogólnej. Nie prowadzono badań nad działaniem desloratadyny u dzieci ze spowolnionym metabolizmem w wieku poniżej 2 lat.<sup data-drug="Dynid" data-section="Właściwości farmakokinetyczne" title="Ekspozycja u dorosłych i dzieci ze spowolnionym metabolizmem była jednakowa, gdy podawano odpowiednie dla wieku dawki. Ogólny profil bezpieczeństwa nie różnił się u takich pacjentów od profilu w populacji ogólnej. Nie badano działania desloratadyny u dzieci ze spowolnionym metabolizmem w wieku 10
Badania z zastosowaniem pojedynczej dawki wykazały, że u dzieci otrzymujących desloratadynę wartości AUC oraz Cmax są porównywalne do obserwowanych u dorosłych, którym podawano desloratadynę w syropie w dawce 5 mg, co pozwala na odpowiednie dostosowanie dawkowania.11
Wpływ pokarmu
Badania nad wpływem pokarmu na farmakokinetykę desloratadyny dostarczyły następujących informacji:12
- W badaniu po jednorazowym podaniu dawki 7,5 mg desloratadyny nie stwierdzono wpływu wysokotłuszczowego, wysokokalorycznego śniadania na dystrybucję leku
- Sok grejpfrutowy, który jest znanym inhibitorem niektórych enzymów metabolizujących leki, również nie wpływał na dystrybucję desloratadyny
Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek
Farmakokinetyka desloratadyny u pacjentów z przewlekłą niewydolnością nerek (CRI – chronic renal insufficiency) została zbadana zarówno po podaniu jednorazowym, jak i wielokrotnym.13
W badaniu z zastosowaniem dawki jednokrotnej zaobserwowano następujące zmiany:14
- U pacjentów z łagodną do umiarkowanej przewlekłą niewydolnością nerek ekspozycja na desloratadynę była około 2 razy większa niż u osób zdrowych
- U pacjentów z ciężką przewlekłą niewydolnością nerek ekspozycja była około 2,5 razy większa niż u osób zdrowych
W badaniu z zastosowaniem dawek wielokrotnych stan stacjonarny osiągnięto po dniu 11., a ekspozycja na desloratadynę w porównaniu do osób zdrowych była:15
- Około 1,5 raza większa u pacjentów z łagodną do umiarkowanej przewlekłą niewydolnością nerek
- Około 2,5 raza większa u pacjentów z ciężką przewlekłą niewydolnością nerek
Mimo obserwowanych różnic w ekspozycji na lek, zmiany w parametrach farmakokinetycznych (AUC i Cmax) dla desloratadyny i jej metabolitu 3-hydroksydesloratadyny były nieistotne klinicznie.16
Wydalanie
Zważywszy na okres półtrwania wynoszący około 27 godzin u osób z normalnym metabolizmem, eliminacja desloratadyny z organizmu następuje relatywnie powoli, co uzasadnia schemat dawkowania raz na dobę. U pacjentów ze spowolnionym metabolizmem okres półtrwania jest znacząco wydłużony, jednak nie wiąże się to z koniecznością modyfikacji schematu dawkowania ze względu na zachowany profil bezpieczeństwa.17
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania