Działania niepożądane
Deprexolet 30 mg

Lek Deprexolet zawierający chlorowodorek mianseryny (10 mg lub 30 mg) wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które wymagają ścisłego monitorowania klinicznego. Najczęściej obserwowanymi efektami są senność i uspokojenie, szczególnie nasilone w początkowej fazie terapii, z nasileniem senności po spożyciu alkoholu. Istotne są również poważne działania niepożądane, takie jak granulocytopenia i agranulocytoza, pojawiające się najczęściej między 4. a 6. tygodniem leczenia, zwłaszcza u osób starszych, które są odwracalne po odstawieniu leku. Wskazaniem do natychmiastowego przerwania terapii są także żółtaczka, hipomania u pacjentów z zaburzeniem afektywnym dwubiegunowym oraz drgawki, które wymagają pilnej interwencji neurologicznej. Ponadto, lek może powodować myśli i zachowania samobójcze, co wymaga szczególnej uwagi w trakcie i po zakończeniu leczenia.

Pobierz ChPL PDF Deprexolet – Tabletki powlekane – 30 mg
  1. Działania niepożądane leku Deprexolet (mianseryna)
    1. Najczęstsze działania niepożądane
    2. Działania niepożądane wymagające natychmiastowego przerwania leczenia
    3. Hematologiczne działania niepożądane
    4. Ryzyko samobójstwa
  2. Szczegółowa tabela działań niepożądanych
  3. Monitorowanie i zgłaszanie działań niepożądanych
    1. Rekomendacje dla lekarzy prowadzących
    2. Kolejne rozdziały
Wskazania
  1. zespół depresyjny
Substancja czynna
  1. mianseryna
Kategoria leku
  1. leki przeciwdepresyjne

Działania niepożądane leku Deprexolet (mianseryna)

Lek Deprexolet zawierający chlorowodorek mianseryny (10 mg lub 30 mg) może powodować różnorodne działania niepożądane, które wymagają szczególnej uwagi ze strony lekarza prowadzącego. Monitorowanie pacjentów podczas terapii jest kluczowe, gdyż niektóre z działań niepożądanych mogą stanowić bezpośrednie wskazanie do przerwania leczenia.1

Najczęstsze działania niepożądane

Senność stanowi najczęściej obserwowany efekt uboczny terapii mianseryną, szczególnie w początkowej fazie leczenia. Należy zwrócić uwagę, że objaw ten może nasilać się po spożyciu alkoholu, dlatego pacjenci powinni być poinformowani o potencjalnym ryzyku.2

Charakterystycznym dla mianseryny działaniem niepożądanym jest również uspokojenie, które zazwyczaj występuje na początku leczenia i zmniejsza się wraz z kontynuacją terapii. Warto zaznaczyć, że redukcja dawki zwykle nie prowadzi do zmniejszenia działania uspokajającego, natomiast może negatywnie wpłynąć na skuteczność przeciwdepresyjną leku.3

Działania niepożądane wymagające natychmiastowego przerwania leczenia

Niektóre działania niepożądane stanowią bezwzględne wskazanie do przerwania terapii mianseryną, nawet przy stosowaniu dawek terapeutycznych:

  • Żółtaczka – wymagająca natychmiastowego odstawienia leku i oceny funkcji wątroby
  • Hipomania – zwłaszcza u pacjentów z zaburzeniem afektywnym dwubiegunowym
  • Drgawki – wymagające przerwania leczenia i wdrożenia odpowiedniego postępowania neurologicznego

Wymienione powikłania mogą wystąpić nawet przy stosowaniu standardowych dawek terapeutycznych.4

Hematologiczne działania niepożądane

Szczególnie istotnym działaniem niepożądanym mianseryny jest wpływ na układ krwiotwórczy, manifestujący się jako granulocytopenia lub agranulocytoza. Powikłania te są wynikiem uszkodzenia szpiku kostnego i występują najczęściej między 4. a 6. tygodniem leczenia. Zaburzenia te obserwuje się częściej u pacjentów w podeszłym wieku. Co ważne, są one odwracalne i ustępują całkowicie po odstawieniu leku.5

Lekarze powinni zwracać szczególną uwagę na objawy sugerujące zaburzenia hematologiczne. Wystąpienie takich symptomów jak gorączka, ból gardła, zapalenie jamy ustnej lub innych stanów zapalnych wymaga natychmiastowego odstawienia leku i zlecenia badania morfologii krwi z rozmazem.6

Ryzyko samobójstwa

Podczas leczenia mianseryną zgłaszano przypadki myśli i zachowań samobójczych. Ryzyko to utrzymuje się również w krótkim czasie po odstawieniu leku. Wymaga to szczególnego monitorowania pacjentów, zwłaszcza w początkowej fazie leczenia oraz w okresie po zakończeniu terapii.7

Szczegółowa tabela działań niepożądanych

Poniższa tabela przedstawia szczegółowe informacje na temat działań niepożądanych leku Deprexolet (mianseryna), sklasyfikowanych według układów i narządów oraz częstości występowania.<sup data-drug="Deprexolet" data-section="Działania niepożądane" title="Częstość występowania działań niepożądanych określona jest w następujący sposób: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000), bardzo rzadko (8

Klasyfikacja układów i narządów Działanie niepożądane Częstość występowania Opis i znaczenie kliniczne
Zaburzenia krwi i układu chłonnego Granulocytopenia, agranulocytoza Rzadko Nieprawidłowości w składzie krwi, najczęściej między 4-6 tygodniem leczenia, częściej u osób starszych. Odwracalne po odstawieniu leku. Wymaga natychmiastowego przerwania terapii.
Niedokrwistość Niezbyt często Może manifestować się osłabieniem, zmęczeniem, blednięciem skóry i błon śluzowych.
Zaburzenia metabolizmu i odżywiania Zwiększenie masy ciała Często Związane z efektem oreksygennym – zwiększeniem łaknienia.
Zwiększone łaknienie Często Może prowadzić do przyrostu masy ciała i wymaga monitorowania.
Zaburzenia psychiczne Hipomania Niezbyt często Stanowi wskazanie do natychmiastowego przerwania leczenia. Wymaga monitorowania, szczególnie u pacjentów z chorobą afektywną dwubiegunową.
Myśli i zachowania samobójcze Niezbyt często Mogą wystąpić zarówno w trakcie leczenia, jak i krótko po odstawieniu leku.
Nasilenie objawów psychotycznych, zmiana fazy u pacjentów z chorobą dwubiegunową Rzadko Szczególne ryzyko u pacjentów z zaburzeniami psychotycznymi lub chorobą afektywną dwubiegunową.
Zaburzenia układu nerwowego Uspokojenie Bardzo często Występuje głównie na początku leczenia, zmniejsza się z czasem. Redukcja dawki na ogół nie zmniejsza tego efektu, ale może obniżyć skuteczność przeciwdepresyjną.
Senność Bardzo często Najczęstsze działanie niepożądane, szczególnie nasilone w pierwszych dniach leczenia. Może się nasilać po spożyciu alkoholu.
Drgawki Rzadko Stanowią wskazanie do natychmiastowego przerwania leczenia, nawet przy dawkach terapeutycznych.
Hiperkineza (zespół niespokojnych nóg) Niezbyt często Charakteryzuje się przymusem poruszania kończynami, szczególnie nasilonym w spoczynku i w godzinach wieczornych.
Zespół neuroleptyczny złośliwy, zawroty głowy Rzadko ZNZ stanowi stan zagrożenia życia wymagający natychmiastowej interwencji. Zawroty głowy mogą zwiększać ryzyko upadków, szczególnie u osób starszych.
Zaburzenia serca Bradykardia po podaniu dawki początkowej Niezbyt często Wymaga monitorowania u pacjentów z chorobami układu sercowo-naczyniowego.
Zaburzenia naczyniowe Niedociśnienie ortostatyczne Często Może prowadzić do zawrotów głowy i upadków, szczególnie przy zmianie pozycji ciała. Ryzyko większe u osób starszych.
Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych Zwiększenie stężenia enzymów wątrobowych Niezbyt często Wymaga monitorowania funkcji wątroby.
Żółtaczka Rzadko Stanowi wskazanie do natychmiastowego przerwania leczenia.
Uszkodzenie wątroby Rzadko Wymaga natychmiastowego przerwania terapii i oceny funkcji wątroby.
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Wysypki skórne Niezbyt często Mogą sugerować reakcję alergiczną na składniki preparatu.
Nadmierne pocenie się Często Może wpływać na komfort pacjenta i prowadzić do odwodnienia.
Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej Bóle stawów Niezbyt często Mogą wpływać na codzienne funkcjonowanie pacjenta.
Drżenie Niezbyt często Może być objawem działania niepożądanego na układ nerwowy.
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania Obrzęki Niezbyt często Najczęściej dotyczą kończyn dolnych. Wymagają różnicowania z innymi przyczynami obrzęków.
Osłabienie Często Może nasilać się przy jednoczesnym występowaniu innych działań niepożądanych (np. niedokrwistości).
Zaburzenia układu rozrodczego i piersi Ginekomastia Rzadko Powiększenie gruczołów piersiowych u mężczyzn.
Tkliwość brodawek sutkowych Rzadko Może występować niezależnie lub towarzyszyć ginekomastii.
Mlekotok Rzadko Wydzielanie mleka z brodawek sutkowych niezwiązane z laktacją.

Monitorowanie i zgłaszanie działań niepożądanych

Po dopuszczeniu leku Deprexolet do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych w celu ciągłego monitorowania stosunku korzyści do ryzyka stosowania tego produktu leczniczego. W przypadku wystąpienia działań niepożądanych, fachowy personel medyczny powinien zgłaszać je za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych.9

Rekomendacje dla lekarzy prowadzących

  • Systematyczne monitorowanie morfologii krwi, szczególnie między 4. a 6. tygodniem leczenia
  • Regularna ocena funkcji wątroby, zwłaszcza przy podejrzeniu jej uszkodzenia
  • Dokładna obserwacja pacjentów pod kątem myśli i zachowań samobójczych, szczególnie w początkowej fazie leczenia oraz po odstawieniu leku
  • Poinformowanie pacjentów o konieczności natychmiastowego kontaktu z lekarzem w przypadku wystąpienia objawów takich jak gorączka, ból gardła czy zapalenie jamy ustnej
  • Szczególna ostrożność przy stosowaniu leku u pacjentów z chorobą afektywną dwubiegunową ze względu na ryzyko zmiany fazy choroby

Kolejne rozdziały

Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.

Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl