Przedawkowanie
Coaxil 12,5 mg

Przedawkowanie tianeptyny, nawet w dawkach jednorazowych sięgających 2250 mg (wielokrotność standardowej dawki terapeutycznej 12,5 mg), stanowi poważne zagrożenie dla zdrowia i wymaga natychmiastowej interwencji medycznej. Klinicznie obserwuje się objawy takie jak stan splątania, drgawki, senność o różnym nasileniu, suchość błon śluzowych jamy ustnej oraz niewydolność oddechową, szczególnie nasiloną przy jednoczesnym spożyciu alkoholu. Występujące zaburzenia świadomości i funkcji OUN wymagają ścisłego monitorowania neurologicznego, a drgawki mogą wymagać podania leków przeciwdrgawkowych. Niewydolność oddechowa, będąca jednym z głównych zagrożeń, może wymagać wspomagania oddychania lub intubacji.

Substancja czynna

Przedawkowanie leku Coaxil (tianeptyna)

Przedawkowanie tianeptyny stanowi poważne zagrożenie dla zdrowia pacjenta i wymaga natychmiastowej interwencji medycznej. Dostępne dane kliniczne wskazują, że odnotowano przypadki przedawkowania tianeptyny z przyjęciem jednorazowej dawki sięgającej nawet 2250 mg, co stanowi wielokrotność standardowej dawki terapeutycznej 12,5 mg. 1

Objawy przedawkowania

W przypadku przedawkowania tianeptyny obserwuje się szereg objawów klinicznych, które mogą być szczególnie nasilone, gdy lek został przyjęty jednocześnie z alkoholem. 2

Objaw przedawkowania Opis Uwagi kliniczne
Stan splątania Zaburzenia świadomości, dezorientacja, nieprawidłowa ocena rzeczywistości Wymaga monitorowania stanu neurologicznego
Drgawki Napady drgawkowe różnego stopnia nasilenia Może wymagać podania leków przeciwdrgawkowych
Senność Od łagodnej senności do głębokiej sedacji Wskazuje na depresję OUN
Suchość błony śluzowej jamy ustnej Kserostomia, trudności w przełykaniu Objaw cholinolityczny
Niewydolność oddechowa Zaburzenia oddychania różnego stopnia, możliwa hipoksja Szczególnie nasilona przy jednoczesnym spożyciu alkoholu

Postępowanie w przedawkowaniu

Leczenie przedawkowania tianeptyny obejmuje szereg działań mających na celu eliminację leku z organizmu, monitorowanie stanu pacjenta oraz leczenie objawowe. Należy pamiętać, że swoista odtrutka dla tianeptyny nie jest znana, co zwiększa znaczenie szybkiego i prawidłowego postępowania klinicznego. 3

Podstawowe etapy postępowania w przypadku przedawkowania tianeptyny obejmują:

  1. Natychmiastowe przerwanie leczenia – kluczowe dla zapobiegania dalszej absorpcji leku 4
  2. Ścisłe monitorowanie pacjenta – konieczna jest dokładna obserwacja stanu klinicznego pacjenta, w tym parametrów życiowych 5
  3. Dekontaminacja przewodu pokarmowego – w przypadku gdy od zażycia leku upłynęło nie więcej niż 2 godziny, można rozważyć płukanie żołądka; niezależnie od czasu, wskazane jest podanie węgla aktywowanego 6
  4. Monitorowanie funkcji życiowych – należy prowadzić ciągłe monitorowanie czynności serca, oddychania, funkcji nerek oraz parametrów metabolicznych 7
  5. Leczenie objawowe – w zależności od występujących objawów należy wdrożyć odpowiednie postępowanie terapeutyczne, ze szczególnym uwzględnieniem wspomagania oddychania, korekcji czynności nerek oraz zaburzeń metabolicznych 8

Szczególne zalecenia kliniczne

W przypadku przedawkowania tianeptyny szczególną uwagę należy zwrócić na:

  • Współistniejące spożycie alkoholu – znacząco pogarsza rokowanie i nasila objawy, zwłaszcza niewydolność oddechową 9
  • Monitorowanie funkcji oddechowej – niewydolność oddechowa stanowi jedno z głównych zagrożeń i może wymagać wspomagania oddychania lub intubacji 10
  • Kontrolowanie funkcji nerek – zaburzenia czynności nerek mogą utrudniać eliminację leku i metabolitów 11
  • Leczenie drgawek – może wymagać zastosowania leków przeciwdrgawkowych zgodnie z aktualnymi wytycznymi 12

Należy podkreślić, że brak swoistej odtrutki dla tianeptyny powoduje, iż głównym elementem postępowania jest leczenie objawowe i podtrzymujące funkcje życiowe. Przedawkowanie tianeptyny powinno być traktowane jako stan nagłego zagrożenia zdrowotnego wymagający hospitalizacji i intensywnego nadzoru medycznego. 13

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl