Interakcje leku
Bibloc 10 mg

Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Bisoprolol fumuran, jako beta-adrenolityk selektywny, może wchodzić w interakcje z wieloma produktami leczniczymi, co może prowadzić do zmiany efektu terapeutycznego zarówno bisoprololu, jak i leków współpodawanych. Poniżej przedstawiono szczegółową analizę możliwych interakcji z uwzględnieniem ich znaczenia klinicznego.¹

Leczenie skojarzone niezalecane

W przypadku stosowania bisoprololu istnieją określone kombinacje leków, których należy unikać ze względu na wysokie ryzyko wystąpienia poważnych działań niepożądanych. Poniżej przedstawiono takie połączenia z podziałem na wskazania.²

W przewlekłej niewydolności serca

• Leki przeciwarytmiczne klasy I (np. chinidyna, dyzopiramid, lidokaina, fenytoina, flekainid, propafenon) – ich jednoczesne stosowanie z bisoprololem może prowadzić do wydłużenia czasu przewodzenia przedsionkowo-komorowego oraz nasilenia ujemnego działania inotropowego, co może skutkować poważnymi zaburzeniami rytmu serca i pogorszeniem funkcji skurczowej mięśnia sercowego.³

We wszystkich wskazaniach – leczenie niezalecane

• Antagoniści kanału wapniowego typu werapamilu i w mniejszym stopniu typu diltiazemu – współpodawanie tych leków z bisoprololem może powodować ujemny wpływ na kurczliwość mięśnia sercowego i przewodzenie przedsionkowo-komorowe. Szczególnie niebezpieczne jest dożylne podanie werapamilu u pacjentów przyjmujących bisoprolol, gdyż może to prowadzić do znacznego niedociśnienia tętniczego i bloku przedsionkowo-komorowego.⁴
• Ośrodkowo działające leki przeciwnadciśnieniowe, takie jak klonidyna, metylodopa, moksonidyna, rylmenidyna – jednoczesne stosowanie tych leków z bisoprololem może nasilić niewydolność serca poprzez zmniejszenie aktywności współczulnej, co objawia się zmniejszeniem częstości tętna, spadkiem pojemności wyrzutowej serca oraz rozszerzeniem naczyń. Istotnym zagrożeniem jest również nagłe odstawienie tych leków, zwłaszcza przed przerwaniem stosowania bisoprololu, co może zwiększać ryzyko wystąpienia nadciśnienia „z odbicia”.⁵

Leczenie skojarzone wymagające ostrożności

W nadciśnieniu tętniczym i dławicy piersiowej

• Leki przeciwarytmiczne klasy I (chinidyna, dyzopiramid, lidokaina, fenytoina, flekainid, propafenon) – stosowanie tych leków z bisoprololem w leczeniu nadciśnienia lub dławicy może powodować wydłużenie czasu przewodzenia przedsionkowo-komorowego oraz nasilać ujemne działanie inotropowe.⁶

We wszystkich wskazaniach – zachowanie ostrożności

• Antagoniści kanału wapniowego typu dihydropirydyny (np. felodypina, amlodypina) – jednoczesne stosowanie tych leków z bisoprololem może zwiększać ryzyko niedociśnienia tętniczego. U pacjentów z niewydolnością serca istnieje dodatkowo ryzyko dalszego pogorszenia czynności skurczowej komór.⁷
• Leki przeciwarytmiczne klasy III (np. amiodaron) – jednoczesne stosowanie z bisoprololem może powodować wydłużenie czasu przewodzenia przedsionkowo-komorowego.⁸
• Miejscowo stosowane beta-adrenolityki (np. w kroplach ocznych do leczenia jaskry) – ich działanie może się sumować z układowym działaniem bisoprololu, nasilając jego efekty ogólnoustrojowe.⁹
• Leki parasympatykomimetyczne – ich jednoczesne stosowanie z bisoprololem może wydłużać czas przewodzenia przedsionkowo-komorowego i zwiększać ryzyko bradykardii.¹⁰
• Insulina i doustne leki przeciwcukrzycowe – bisoprolol może nasilać ich działanie zmniejszające stężenie glukozy we krwi. Dodatkowo, beta-adrenolityki, w tym bisoprolol, mogą maskować objawy hipoglikemii, co stanowi istotne zagrożenie, szczególnie u pacjentów z cukrzycą.¹¹
• Leki stosowane do znieczulenia ogólnego – jednoczesne stosowanie z bisoprololem może powodować osłabienie odruchowej tachykardii i zwiększać ryzyko niedociśnienia tętniczego podczas znieczulenia.¹²
• Glikozydy naparstnicy – jednoczesne stosowanie z bisoprololem może prowadzić do zmniejszenia częstości tętna i wydłużenia czasu przewodzenia przedsionkowo-komorowego.¹³
• Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ) – mogą osłabiać działanie hipotensyjne bisoprololu, zmniejszając skuteczność leczenia nadciśnienia tętniczego.¹⁴
• Beta-sympatykomimetyki (np. izoprenalina, dobutamina) – jednoczesne stosowanie z bisoprololem może osłabiać działanie obydwu leków, co może prowadzić do zmniejszenia skuteczności terapeutycznej.¹⁵
• Sympatykomimetyki działające na receptory alfa- i beta-adrenergiczne (np. noradrenalina, adrenalina) – ich jednoczesne stosowanie z bisoprololem może ujawniać ich działanie zwężające naczynia za pośrednictwem receptora alfa-adrenergicznego, co prowadzi do zwiększenia ciśnienia tętniczego i nasilenia chromania przestankowego. Takie interakcje są bardziej prawdopodobne w przypadku nieselektywnych beta-adrenolityków, jednak mogą występować również przy stosowaniu bisoprololu.¹⁶
• Inne leki przeciwnadciśnieniowe oraz leki zmniejszające ciśnienie tętnicze (takie jak trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, barbiturany, pochodne fenotiazyny) – jednoczesne stosowanie z bisoprololem może zwiększać ryzyko niedociśnienia tętniczego.¹⁷

Inne interakcje do rozważenia

• Meflochina – jednoczesne stosowanie z bisoprololem zwiększa ryzyko bradykardii, co może prowadzić do poważnych zaburzeń rytmu serca.¹⁸
• Inhibitory monoaminooksydazy (MAO), z wyjątkiem inhibitorów MAO-B – mogą nasilać działanie hipotensyjne bisoprololu, ale jednocześnie zwiększać ryzyko przełomu nadciśnieniowego.¹⁹
• Ryfampicyna – może nieznacznie skracać okres półtrwania bisoprololu w wyniku pobudzenia aktywności enzymów biorących udział w metabolizmie leku w wątrobie. Zwykle modyfikacja dawki bisoprololu nie jest konieczna.²⁰
• Pochodne ergotaminy – jednoczesne stosowanie z bisoprololem może nasilać zaburzenia krążenia obwodowego, prowadząc do pogorszenia ukrwienia tkanek obwodowych.²¹

Interakcje z alkoholem

Jednoczesne spożywanie alkoholu podczas leczenia bisoprololem wymaga szczególnej ostrożności. Alkohol może nasilać działanie hipotensyjne bisoprololu, co może prowadzić do objawowego niedociśnienia tętniczego objawiającego się zawrotami głowy, omdleniami czy zaburzeniami świadomości.²²

Ponadto, alkohol może wpływać na farmakokinetykę bisoprololu poprzez zmianę w jego metabolizmie wątrobowym, co może prowadzić do nieprzewidywalnych stężeń leku w osoczu i zwiększać ryzyko działań niepożądanych.²³

Pacjentom leczonym bisoprololem zaleca się unikanie spożywania alkoholu lub znaczne jego ograniczenie, szczególnie na początku terapii oraz po każdej zmianie dawkowania leku.²⁴

Tabela interakcji bisoprololu z innymi lekami