Wskazania do stosowania
Adimuplan 100 mg

Adimuplan, zawierający sytagliptynę w dawkach 25 mg, 50 mg oraz 100 mg, jest wskazany do leczenia cukrzycy typu 2 u dorosłych pacjentów w celu poprawy kontroli glikemii. Może być stosowany jako monoterapia u pacjentów z przeciwwskazaniami lub nietolerancją metforminy, a także w terapii dwulekowej i trzylekowej w skojarzeniu z metforminą, sulfonylomocznikiem, agonistami receptora PPARγ lub insuliną. Adimuplan wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa, z niskim ryzykiem hipoglikemii oraz neutralnym wpływem na masę ciała, co czyni go odpowiednim wyborem u pacjentów z umiarkowaną i ciężką niewydolnością nerek, przy konieczności dostosowania dawki.

Wskazania do stosowania leku Adimuplan

Adimuplan jest lekiem zawierającym substancję czynną sytagliptynę (w postaci chlorowodorku jednowodnego), dostępnym w trzech dawkach: 25 mg, 50 mg oraz 100 mg w formie tabletek powlekanych. Wskazania do stosowania tego leku obejmują leczenie cukrzycy typu 2 u pacjentów dorosłych w celu poprawy kontroli glikemii, z uwzględnieniem różnych schematów terapeutycznych.1

Monoterapia

Adimuplan może być stosowany w monoterapii u pacjentów, u których kontrola glikemii za pomocą diety i aktywności fizycznej jest niewystarczająca, a stosowanie metforminy jest niewłaściwe z powodu:

  • Przeciwwskazań – sytuacje kliniczne, w których metformina nie może być stosowana ze względów bezpieczeństwa
  • Nietolerancji – występowanie działań niepożądanych uniemożliwiających kontynuację leczenia metforminą

2

Terapia dwulekowa

Adimuplan jest wskazany do stosowania w ramach dwulekowej terapii doustnej w następujących schematach:3

W skojarzeniu z metforminą, gdy połączenie diety, aktywności fizycznej i monoterapii metforminą nie zapewnia właściwej kontroli glikemii. Jest to najczęściej stosowane skojarzenie, gdy monoterapia metforminą nie jest wystarczająca do osiągnięcia docelowych wartości glikemii.4

W skojarzeniu z sulfonylomocznikiem, gdy dieta, ćwiczenia fizyczne oraz stosowanie maksymalnej tolerowanej dawki sulfonylomocznika nie zapewniają odpowiedniej kontroli glikemii, a stosowanie metforminy jest niewłaściwe z powodu przeciwwskazań lub nietolerancji. Takie skojarzenie może być użyteczne u pacjentów, którzy nie mogą przyjmować metforminy.5

W skojarzeniu z agonistą receptora aktywowanego przez proliferatory peroksysomów typu gamma (PPARγ) (np. tiazolidynedionem), gdy zastosowanie agonisty receptora PPARγ jest wskazane, a terapia tym lekiem w monoterapii wraz z dietą i ćwiczeniami fizycznymi nie zapewnia odpowiedniej kontroli glikemii. Ta opcja terapeutyczna może być rozważana w specyficznych sytuacjach klinicznych, gdy wskazane jest zastosowanie tiazolidynedionu.6

Terapia trzylekowa

W przypadku niewystarczającej kontroli glikemii przy zastosowaniu terapii dwulekowej, Adimuplan może być stosowany w trzylekowej terapii doustnej w następujących schematach:7

W skojarzeniu z sulfonylomocznikiem i metforminą, gdy dieta, ćwiczenia fizyczne oraz dwulekowa terapia tymi lekami nie zapewniają odpowiedniej kontroli glikemii. Ten schemat terapeutyczny jest często stosowany przed wprowadzeniem insulinoterapii u pacjentów z postępującym przebiegiem cukrzycy typu 2.8

W skojarzeniu z agonistą receptora PPARγ i metforminą, gdy zastosowanie agonisty receptora PPARγ jest wskazane, a dieta, ćwiczenia fizyczne oraz dwulekowa terapia tymi lekami nie zapewniają odpowiedniej kontroli glikemii. Ten schemat może być rozważany w określonych sytuacjach klinicznych, gdy wskazane jest utrzymanie tiazolidynedionu w schemacie leczenia.9

Skojarzenie z insuliną

Adimuplan jest również wskazany do stosowania w skojarzeniu z insuliną (z metforminą lub bez niej) w przypadkach, gdy dieta, ćwiczenia fizyczne oraz insulina w ustalonej dawce nie zapewniają odpowiedniej kontroli glikemii. Jest to istotna opcja terapeutyczna dla pacjentów wymagających insulinoterapii, pozwalająca na optymalizację kontroli glikemii bez konieczności znacznego zwiększania dawek insuliny.10

Kiedy i w jakich warunkach polecić pacjentowi stosowanie leku Adimuplan

Decyzja o włączeniu leku Adimuplan do terapii cukrzycy typu 2 powinna być podejmowana indywidualnie dla każdego pacjenta, z uwzględnieniem aktualnego stanu klinicznego, skuteczności dotychczasowego leczenia oraz chorób współistniejących.

Warunki rozpoczęcia monoterapii

Monoterapię lekiem Adimuplan należy rozważyć u pacjentów, którzy:

11

Warunki włączenia do terapii skojarzonej

Terapię skojarzoną z Adimuplanem należy rozważyć u pacjentów, którzy:

  • Nie osiągają docelowych wartości glikemii przy stosowaniu monoterapii metforminą
  • Nie osiągają docelowych wartości glikemii przy stosowaniu maksymalnej tolerowanej dawki sulfonylomocznika, a nie mogą przyjmować metforminy
  • Wymagają intensyfikacji leczenia bez zwiększania ryzyka hipoglikemii
  • Potrzebują dodatkowego leku przy nieskutecznej terapii dwulekowej (np. metformina + sulfonylomocznik)
  • Stosują insulinoterapię, ale nie osiągają docelowych wartości glikemii

12

Korzyści kliniczne ze stosowania leku Adimuplan

Włączenie leku Adimuplan do terapii cukrzycy typu 2 może przynosić następujące korzyści:

  • Poprawa kontroli glikemii bez zwiększania ryzyka hipoglikemii
  • Neutralny wpływ na masę ciała
  • Możliwość stosowania u pacjentów z umiarkowaną i ciężką niewydolnością nerek (z dostosowaniem dawki)
  • Dobra tolerancja leczenia
  • Komplementarny mechanizm działania w połączeniu z innymi lekami przeciwcukrzycowymi
  • Zmniejszenie zapotrzebowania na insulinę przy terapii skojarzonej

13

Schemat terapeutyczny Wskazania do zastosowania Adimuplan Warunki rozpoczęcia terapii
Monoterapia Nieskuteczność diety i aktywności fizycznej przy przeciwwskazaniach lub nietolerancji metforminy HbA1c powyżej celu terapeutycznego, brak możliwości zastosowania metforminy
Terapia dwulekowa z metforminą Nieskuteczność monoterapii metforminą HbA1c powyżej celu terapeutycznego mimo stosowania optymalnej dawki metforminy
Terapia dwulekowa z sulfonylomocznikiem Nieskuteczność maksymalnej tolerowanej dawki sulfonylomocznika, przeciwwskazania lub nietolerancja metforminy HbA1c powyżej celu terapeutycznego, brak możliwości zastosowania metforminy
Terapia dwulekowa z agonistą PPARγ Nieskuteczność monoterapii agonistą PPARγ HbA1c powyżej celu terapeutycznego mimo stosowania optymalnej dawki agonisty PPARγ
Terapia trzylekowa z metforminą i sulfonylomocznikiem Nieskuteczność terapii dwulekowej metforminą i sulfonylomocznikiem HbA1c powyżej celu terapeutycznego mimo stosowania optymalnych dawek obu leków
Terapia trzylekowa z metforminą i agonistą PPARγ Nieskuteczność terapii dwulekowej metforminą i agonistą PPARγ HbA1c powyżej celu terapeutycznego mimo stosowania optymalnych dawek obu leków
Skojarzenie z insuliną Nieskuteczność insulinoterapii w ustalonej dawce HbA1c powyżej celu terapeutycznego mimo stosowania optymalnych dawek insuliny

Podsumowując, Adimuplan (sytagliptyna) to lek o szerokim zastosowaniu w terapii cukrzycy typu 2, który może być stosowany zarówno w monoterapii, jak i w różnych schematach terapii skojarzonej, w zależności od indywidualnych potrzeb pacjenta oraz skuteczności dotychczasowego leczenia. Decyzja o włączeniu Adimuplanu do terapii powinna być podejmowana w oparciu o aktualne wytyczne kliniczne, docelowe wartości glikemii oraz indywidualny profil pacjenta, z uwzględnieniem chorób współistniejących i tolerancji dotychczasowego leczenia.14

  1. 19.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl