Refluks żółciowy
Epidemiologia
Refluks żółciowy (bile reflux) to patologiczny wsteczny przepływ treści dwunastniczej, zawierającej żółć i wydzieliny trzustkowe, do żołądka (DGR) i potencjalnie do przełyku (DGER). Częstość występowania refluksu żółciowego jest zróżnicowana i wynosi od 7±8% u zdrowych osób do nawet 70% u pacjentów po operacjach bariatrycznych typu OAGB. Znacząco wyższe ryzyko refluksu obserwuje się po cholecystektomii (61,8%) oraz resekcji żołądka metodą Billroth II (60±24%). Refluks żółciowy jest istotnym czynnikiem patogenetycznym w chorobie refluksowej przełyku (GERD), szczególnie u pacjentów z ciężkim zapaleniem przełyku i przełykiem Barretta, gdzie częstość refluksu żółciowego sięga 70%. Wysoka obecność refluksu żółciowego u pacjentów opornych na inhibitory pompy protonowej (PPI) (do 68,7%) wskazuje na konieczność rozważenia tej etiologii w diagnostyce i leczeniu GERD. Refluks żółciowy przyczynia się do przewlekłego stanu zapalnego błony śluzowej, metaplazji jelitowej i zwiększa ryzyko rozwoju raka żołądka oraz przełyku.
- Epidemiologia refluksu żółciowego
- Częstotliwość występowania refluksu żółciowego
- Czynniki ryzyka refluksu żółciowego
- Refluks żółciowy po zabiegach chirurgicznych
- Refluks żółciowy w chorobie refluksowej przełyku
- Refluks żółciowy a ryzyko nowotworowe
- Refluks żółciowy a przełyk Barretta
- Refluks żółciowy a nowotwory górnego odcinka przewodu pokarmowego
- Zmiany w trendach epidemiologicznych refluksu żółciowego
- Monitorowanie i wykrywanie refluksu żółciowego
- Wpływ refluksu żółciowego na zdrowie publiczne
- Obciążenie systemów opieki zdrowotnej
- Refluks żółciowy w różnych grupach demograficznych
- Czynniki społeczno-ekonomiczne wpływające na refluks żółciowy
- Wpływ stylu życia na refluks żółciowy
- Nadzór epidemiologiczny refluksu żółciowego
Epidemiologia refluksu żółciowego
Refluks żółciowy (ang. bile reflux) jest zjawiskiem polegającym na wstecznym przepływie treści dwunastniczej zawierającej żółć, wydzieliny trzustkowe i jelitowe do żołądka (refluks dwunastniczo-żołądkowy, DGR) oraz potencjalnie do przełyku (refluks dwunastniczo-żołądkowo-przełykowy, DGER). Choć refluks żółciowy jest rzadki u zdrowych osób, jego występowanie i znaczenie kliniczne są szczególnie ważne w określonych populacjach pacjentów.123
Częstotliwość występowania refluksu żółciowego
Częstość występowania refluksu żółciowego różni się znacząco w zależności od badanej populacji. W badaniu obejmującym 804 przypadki, w których wykonano badanie endoskopowe z powodu bólu brzucha, refluks żółciowy zaobserwowano u 23,9% pacjentów.4 W innym badaniu częstość występowania żółciowego zapalenia błony śluzowej żołądka (BRG) wynosiła 16,7% w grupie kontrolnej (osoby bez interwencji w drogach żółciowych) oraz znacząco więcej – 61,8% w grupie po cholecystektomii.5 W koreańskim badaniu endoskopowy refluks żółciowy zidentyfikowano u 9,7% wszystkich przypadków z objawami żołądkowo-jelitowymi, przy czym najczęściej dotyczył młodych dorosłych (w wieku 30 lat) i był bardziej rozpowszechniony u kobiet.67
Częstość występowania refluksu dwunastniczo-żołądkowo-przełykowego (DGER) wśród wszystkich pacjentów z chorobą refluksową przełyku (GERD) waha się w szerokim zakresie od 10% do 97%, co wskazuje na znaczne różnice metodologiczne pomiędzy badaniami.8 Szczególnie wysoki odsetek pacjentów z GERD, którzy słabo reagują na leczenie inhibitorami pompy protonowej (PPI), ma refluks żółciowy, sięgający nawet 68,7%.910
Czynniki ryzyka refluksu żółciowego
Do głównych czynników ryzyka refluksu żółciowego należą:11121314
- Zabiegi chirurgiczne żołądka i dróg żółciowych, w szczególności:
- Cholecystektomia (usunięcie pęcherzyka żółciowego)
- Sfinkterotomia dróg żółciowych
- Zabiegi bariatryczne (szczególnie bypass żołądkowy, OAGB)
- Resekcje żołądka (Billroth I, Billroth II)
- Dysfunkcja pęcherzyka żółciowego
- Zaburzenia motoryki żołądka i dwunastnicy
- Słaby lub szeroko otwarty odźwiernik
- Cukrzyca typu 2 (z powodu osłabionej motoryki żołądka)
- Przewlekłe stosowanie opioidów (osłabiających motorykę przewodu pokarmowego)
Badania wieloczynnikowe wykazały, że dysfunkcja pęcherzyka żółciowego jest istotnym czynnikiem ryzyka refluksu żółciowego (OR 2,41; 95% CI, 0,62-9,31).18 Cholecystektomia znacząco zwiększa ryzyko refluksu żółciowego (OR 6,60; 95% CI, 1,87-23,30; P = 0,003).19
Refluks żółciowy po zabiegach chirurgicznych
Refluks żółciowy jest najczęściej rozpoznawany jako powikłanie zabiegów chirurgicznych, szczególnie operacji żołądka, które omijają, uszkadzają lub zastępują zastawkę odźwiernikową.20 Badania z wykorzystaniem 24-godzinnego monitorowania stężenia bilirubiny w żołądku wykazały, że refluks dwunastniczo-żołądkowy był najwyższy po resekcji żołądka metodą Billroth II (60±24%). Pacjenci po cholecystektomii (28±25%), pacjenci z chorobą refluksową przełyku (24±24%) oraz pacjenci z dyspepsją czynnościową (23±21%) mieli znacznie wyższy poziom refluksu dwunastniczo-żołądkowego niż zdrowe osoby (7±8%, P≤0,0001).21
W kontekście chirurgii bariatrycznej, częstość występowania refluksu żółciowego po operacjach bariatrycznych była heterogenicznie raportowana w wielu badaniach. Lasheen i wsp. ocenili częstość występowania żółciowego zapalenia błony śluzowej żołądka i przełyku u ponad 40 pacjentów po MGB (Mini Gastric Bypass) i stwierdzili, że 20% z nich miało refluks żółciowy zdiagnozowany na podstawie biopsji żołądka i badania aspiratu żołądkowego.22 Raportowana częstość występowania refluksu żółciowego była wyższa po MGB w porównaniu do innych operacji bariatrycznych.23
W niedawnym badaniu oceniającym refluks żółciowy po operacjach bariatrycznych, refluks żółciowy do żołądka zidentyfikowano za pomocą scyntygrafii u 70% pacjentów po OAGB (One Anastomosis Gastric Bypass), 5% po RYGB (Roux-en-Y Gastric Bypass) i 31% po SG (Sleeve Gastrectomy). Jednak refluks żółciowy do przełyku zaobserwowano tylko u jednego uczestnika po OAGB.24 Z kolei po operacji SADI-S (Single-Anastomosis Duodeno-Ileal Bypass with Sleeve Gastrectomy) zgłaszana częstość występowania refluksu żółciowego jest niska i wynosi około 0,1%.25
Refluks żółciowy w chorobie refluksowej przełyku
Refluks żółciowy odgrywa istotną rolę w patogenezie i ciężkości choroby refluksowej przełyku (GERD). Choroba ta jest powszechna na całym świecie, a jej częstość występowania waha się od 10% do 20% w populacjach zachodnich do 2,5-17,0% w populacjach azjatyckich.2627 Zakres szacunków częstości występowania GERD wynosi 18,1-27,8% w Ameryce Północnej, 8,8-25,9% w Europie, 2,5-7,8% we Wschodniej Azji, 8,7-33,1% na Bliskim Wschodzie, 11,6% w Australii i 23,0% w Ameryce Południowej.28
Częstotliwość refluksu żółciowego w GERD
Refluks żółciowy jest szczególnie częsty u pacjentów z chorobą refluksową przełyku, zwłaszcza u tych z ciężkim zapaleniem przełyku i/lub przełykiem Barretta.29 Istnieje wyraźna korelacja między ilością refluksu żółciowego a nasileniem zapalenia dystalnej części przełyku. Pacjenci z najcięższym stopniem zapalenia żołądkowo-przełykowego, przełykiem Barretta, mają największą ilość refluksu żółciowego.30
Badania wykazały, że wysoki odsetek (53,3%) pacjentów z GERD bez zapalenia przełyku ma patologiczny refluks żółciowy, wzrastający do 70% u pacjentów z zapaleniem przełyku.31 Badanie przeprowadzone przez Dixon i wsp. wykazało, że pacjenci z przełykiem Barretta mieli więcej dowodów na zapalenie żołądka związane z żółcią w porównaniu z pacjentami, u których zdiagnozowano tylko GERD lub dyspepsję bez owrzodzenia.32
Obserwacje te sugerują, że wysoki odsetek pacjentów słabo reagujących na terapię PPI może wynikać ze słabej kontroli refluksu dwunastniczo-żołądkowo-przełykowego (DGER).3334 Wiele badań wskazuje, że u wielu pacjentów bez zapalenia przełyku występuje jednoczesny refluks kwasu i żółci, który nasila się wraz z narastaniem stopnia zapalenia przełyku.35
Związek refluksu żółciowego z opornym GERD
Do 50% pacjentów z chorobą refluksową przełyku (GERD) nie reaguje objawowo, częściowo lub całkowicie, na inhibitory pompy protonowej (PPI).36 Większość pacjentów z GERD, którzy nie reagują na PPI, ma albo nieerozyjną chorobę refluksową (NERD), albo czynnościową zgagę. U pacjentów z NERD zbiorczy wskaźnik odpowiedzi objawowej na PPI raz dziennie po czterech tygodniach wynosi 37%. W przeciwieństwie do tego, u pacjentów z zapaleniem nadżerkowym przełyku, które stanowi 30-40% populacji GERD, zbiorczy wskaźnik odpowiedzi objawowej wynosi 56%.37
Ponieważ kwasy żółciowe są często obecne w refluksie żołądkowo-przełykowym, mogą powodować zmiany zapalne i nowotworowe w górnym odcinku przewodu pokarmowego.38 Jest to szczególnie istotne, ponieważ inhibitory pompy protonowej nie zmniejszają obecności kwasów żółciowych w refluksacie (ponieważ PPI nie redukują obecności kwasów żółciowych). Kwasy żółciowe mogą mieć wpływ na błonę śluzową przełyku u pacjentów z nieerozyjną chorobą refluksową i mogą być związane z utrzymywaniem się objawów u tych pacjentów.39
Refluks żółciowy a ryzyko nowotworowe
Coraz więcej badań wykazuje, że refluks żółciowy jest ściśle związany z rozwojem zmian przedrakowych i rakiem żołądka (GC) i może być niezależnym czynnikiem ryzyka GC.40 Wieloośrodkowe, przekrojowe i obserwacyjne badanie przeprowadzone w pięciu ośrodkach w Chinach wykazało, że niezależnymi czynnikami ryzyka nowotworowych zmian żołądka były stopień refluksu żółciowego, wiek pacjenta, nawyki żywieniowe i historia rodzinna raka żołądka.41
Refluks żółciowy a przełyk Barretta
Refluks żółciowy lub dwunastniczo-żołądkowy jest proponowany w etiologii przełyku Barretta (BE), ponieważ kwasy żółciowe zostały znalezione w refluksacie pacjentów z BE. Sugeruje się, że kwasy żółciowe mogą wywierać swoje działanie na błonę śluzową przełyku poprzez szlaki cytotoksyczne i regulację w górę proto-onkogenu i c-myc, powodując stan zapalny i przyczyniając się do kaskady zapalenie-rak.42
Endoskopowe dowody refluksu żółciowego są związane z obecnością przełyku Barretta (BE) (OR, 5,65; 95% CI, 4,71-6,76; P <.001), co sugeruje, że to endoskopowe znalezisko może pomóc zidentyfikować pacjentów zagrożonych rozwojem BE i którzy mogliby skorzystać z nadzoru endoskopowego.43
Kwasy żółciowe stają się niejonizowane przy kwaśnym pH, wnikają do komórek i wywołują uszkodzenie błony śluzowej i stan zapalny. Wpływ kwasu żółciowego okazał się najsilniejszy w połączeniu z kwasem żołądkowym.44 Pacjenci z bardziej zaawansowanymi zmianami przełykowymi mają wyższy stopień refluksu dwunastniczego. W modelach zwierzęcych i in vitro wykazano więcej przełyku Barretta i dysplazji przy refluksie dwunastniczym.45
Refluks żółciowy a nowotwory górnego odcinka przewodu pokarmowego
Długotrwała ekspozycja na kwasy żółciowe zwiększa ryzyko przejścia od normalnej błony śluzowej do metaplazji jelitowej, co ostatecznie prowadzi do rozwoju raka żołądka w ciągu wielu lat.46 Mimo że znane są histopatologiczne powiązania między ekspozycją błony śluzowej przełyku na żółć a karcinogenezą, tylko dwa przypadki złośliwości uchyłka żołądkowego/dystalnego przełyku zostały opisane w ciągu 20 lat od pojawienia się OAGB.47
Refluks żółciowy wydaje się być czynnikiem przyczynowym w ludzkim raku płaskonabłonkowym gardła dolnego.48 Najnowsze dane in vitro i in vivo dostarczają dowodów na karcinogenezę gardła dolnego związaną z refluksem żółciowym.49 Badania na modelach zwierzęcych wykazały, że sam refluks żółciowy powoduje raka przełyku.50
Żółciowe zapalenie błony śluzowej żołądka jest uważane za czynnik ryzyka raka żołądka, ale nie jest poważnie traktowane w oddziałach gastroenterologicznych.51 Coraz więcej dowodów wykazało, że przewlekły stan zapalny błony śluzowej żołądka spowodowany refluksem żółciowym jest kluczowym czynnikiem patogennym metaplazji jelitowej żołądka.52
Zmiany w trendach epidemiologicznych refluksu żółciowego
W ostatnich dekadach obserwuje się zmiany w epidemiologii refluksu żółciowego oraz powiązanej z nim choroby refluksowej przełyku. Dane wskazują na wzrost częstości występowania GERD od 1995 roku (p<0,0001), szczególnie w Ameryce Północnej i Wschodniej Azji.53
Wzrost częstości refluksu w populacji ogólnej
Globalna standaryzowana względem wieku częstość występowania GERD pozostała stosunkowo stabilna, z szacunkową wartością 9574,45 na 100 000 populacji w 2019 roku.54 Korzystając z ONZ-owskiej Prognozy Ludności Świata 2017, szacunkowa liczba osób cierpiących na GERD na całym świecie wynosi 1,03 miliarda.55 Ten kompleksowy przegląd systematyczny wykazał znaczne obciążenie globalne GERD, co wiąże się również z potencjalnym wzrostem częstości występowania refluksu żółciowego.56
Przegląd systematyczny badań podłużnych sugeruje, że zapadalność na GERD wzrosła w ostatnich dziesięcioleciach. Jeśli ten trend się utrzyma, może szybko zwiększyć poważne powikłania GERD, wpłynąć na jakość życia pacjentów i zwiększyć koszty systemów opieki zdrowotnej.57
Refluks żółciowy w młodszej populacji
W ciągu ostatniej dekady nastąpił znaczący wzrost odsetka młodszych pacjentów z GERD, szczególnie tych w przedziale wiekowym 30-39 lat.58 Wzrost częstości występowania GERD może być spowodowany wieloma czynnikami, takimi jak starszy wiek, płeć męska, rasa, przyjmowanie leków przeciwbólowych, spożywanie określonych rodzajów żywności i napojów, zmniejszenie częstości występowania zakażenia Helicobacter pylori, palenie tytoniu, historia rodzinna GERD, wysoki wskaźnik masy ciała (BMI) i ograniczona aktywność fizyczna.59
Badanie endoskopowego refluksu żółciowego wykazało, że jest to częste zjawisko u młodych dorosłych (w wieku 30 lat) w poradniach ambulatoryjnych.6061 Sugeruje to, że lekarze powinni być bardziej świadomi, że odsetek młodych dorosłych z GERD stale rośnie, co może również przekładać się na wzrost częstości refluksu żółciowego w tej populacji.62
Monitorowanie i wykrywanie refluksu żółciowego
Diagnoza refluksu żółciowego jest nadal trudna ze względu na nietypowe objawy kliniczne i niespecyficzne badania pomocnicze.63 Chociaż nie ma złotego standardu do diagnozy żółciowego zapalenia błony śluzowej żołądka (BRG), cztery kluczowe techniki są powszechnie uznawane:64
- Scyntygrafia wątrobowo-żółciowa
- Gastroskopia z aspiracją soku żołądkowego
- Światłowodowe monitorowanie bilirubiny
- Impedancja przełykowa z pomiarem pH
Scyntygrafia HIDA jest najmniej inwazyjnym badaniem z dobrą tolerancją przez pacjentów, czułością i powtarzalnością w diagnostyce refluksu żółciowego.66 Badanie HIDA jest czułą miarą patologii kikuta i jest łatwo dostępnym nieinwazyjnym testem.67
Badania z wykorzystaniem rezonansu magnetycznego z kontrastem specyficznym dla hepatocytów (MRC z kwasem gadoksetowym) wykazały również korelację między wydzielanym do dróg żółciowych środkiem kontrastowym w żołądku a obecnością żółciowego zapalenia błony śluzowej żołądka. Żółciowe zapalenie błony śluzowej żołądka było znacznie częstsze u pacjentów ze środkiem kontrastowym w żołądku w gadoksetycznym MRC (13/39 [33,3%]) niż u tych bez środka kontrastowego (0/72 [0%]; P≤0,001).68
Wyniki badania liniowo-liniowego wykazały, że pacjenci z wysokim stopniem rozszerzenia środka kontrastowego w żołądku mieli znacznie częstsze żółciowe zapalenie błony śluzowej żołądka niż pacjenci z niskim stopniem rozszerzenia. Sugeruje to, że czułość MRI ze wzmocnieniem kwasem gadoksetowym jest lepsza niż gastroskopia w diagnostyce żółciowego zapalenia błony śluzowej żołądka.6970
W ambulatoryjnym monitorowaniu refluksu żółciowego (Bilitec), aby uniknąć artefaktów z powodu zaklinowania pokarmu, niektóre grupy pozwalały tylko na dietę płynną, podczas gdy inne pomijały okresy posiłków i poposiłkowe z analizy. Ambulatoryjne monitorowanie Bilitec wymaga stosowania płynnych posiłków, ponieważ stosowanie posiłków stałych wiąże się ze zbyt wieloma artefaktami posiłkowymi i gorszą korelacją z refluksem kwasowym i ciężkością zmian endoskopowych.71
Wpływ refluksu żółciowego na zdrowie publiczne
Refluks żółciowy, jako składnik choroby refluksowej przełyku lub jako niezależna jednostka chorobowa, ma znaczący wpływ na zdrowie publiczne. Związane z nim choroby, takie jak GERD, dotyczą znacznej części populacji światowej.72
Obciążenie systemów opieki zdrowotnej
Choroba refluksowa przełyku jest powszechną chorobą na całym świecie, z rosnącą częstością występowania i w konsekwencji większym obciążeniem systemu opieki zdrowotnej.73 Ponieważ refluks żółciowy często współistnieje z GERD lub jest mylnie diagnozowany jako GERD, przyczynia się do tego obciążenia.74
W Stanach Zjednoczonych 20% osób ma objawy w danym tygodniu, a 7% codziennie, co wskazuje na znaczne rozpowszechnienie problemów związanych z refluksem.75 Na całym świecie różnice w częstości występowania GERD pokazują, że tylko wschodnia Azja konsekwentnie wykazuje szacunki poniżej 10%, co sugeruje, że większość światowej populacji ma znaczące ryzyko problemów związanych z refluksem, w tym refluksem żółciowym.76
Zwiększanie świadomości na temat GERD w celu poprawy zdrowia ludzkiego może być konieczne. Istnieje wiele informacji w kulturach zachodnich, które można uogólnić na osobę irańską, ale nie mogą całkowicie pasować. Dlatego zrozumienie epidemiologicznych skutków GERD w społeczeństwie irańskim może pomóc pracownikom służby zdrowia i decydentom podjąć kolejne kroki w tworzeniu listy priorytetów zarządzania chorobami.77 Podobne podejście może być korzystne w innych regionach o wysokiej częstości występowania refluksu żółciowego.
Refluks żółciowy w różnych grupach demograficznych
Istnieją znaczne różnice w częstości występowania refluksu żółciowego i GERD w różnych grupach demograficznych. Częstość występowania GERD według grup wiekowych wykazuje wzrost wraz z wiekiem między grupami wiekowymi 18-34 lat (8,70%) i 35-59 lat (14,53%).78 Istnieje również umiarkowana różnica między płciami, z łączną częstością występowania GERD u kobiet (17,17%) nieznacznie wyższą niż u mężczyzn (15,69%).79
Niektóre badania wskazują, że mężczyźni są bardziej narażeni na rozwój ciężkich form zapalenia przełyku i powikłań, takich jak przełyk Barretta i gruczolakorak przełyku. Natomiast kobiety częściej cierpią na nieerozyjną chorobę refluksową (NERD) i objawowy GERD.8081
Interesujące jest, że badanie z Tajwanu autorstwa Chen i wsp. wykazało sezonowe wahania w częstości występowania GERD. Badacze ocenili łącznie 76 636 ambulatoryjnych wizyt w celu leczenia GERD w latach 2001-2006 i raportowali, że częstość występowania GERD wzrosła jesienią i zimą dla każdej płci, grupy wiekowej, a także grup łączonych.82
| Populacja | Częstość występowania | Źródło badania |
|---|---|---|
| Osoby bez interwencji w drogach żółciowych | 16,7% | Badanie częstości BRG |
| Pacjenci po cholecystektomii | 61,8% | Badanie częstości BRG |
| Pacjenci z objawami żołądkowo-jelitowymi (endoskopowy refluks żółciowy) | 9,7% | Badanie koreańskie |
| Pacjenci z GERD opornym na PPI | 68,7% | Badanie oporności na PPI |
| GERD bez zapalenia przełyku z refluksem żółciowym | 53,3% | Badanie pacjentów z GERD |
| GERD z zapaleniem przełyku z refluksem żółciowym | 70% | Badanie pacjentów z GERD |
| Refleks żółciowy po resekcji Billroth II | 60±24% | 24-godzinne monitorowanie bilirubiny |
| Refluks żółciowy po OAGB (do żołądka) | 70% | Badanie scyntygraficzne |
| Refluks żółciowy po RYGB (do żołądka) | 5% | Badanie scyntygraficzne |
| Refluks żółciowy po SG (do żołądka) | 31% | Badanie scyntygraficzne |
| Refluks żółciowy po SADI-S | 0,1% | Raportowana częstość |
| Zdrowe osoby | 7±8% | 24-godzinne monitorowanie bilirubiny |
Czynniki społeczno-ekonomiczne wpływające na refluks żółciowy
Częstość występowania GERD, a tym samym potencjalnie refluksu żółciowego, jest związana z różnymi czynnikami społeczno-ekonomicznymi. Stratyfikowana łączna częstość występowania GERD według BMI wykazała wzrost częstości występowania GERD wraz ze wzrostem BMI.83
Najwyższą częstość występowania GERD stwierdzono u osób rozwiedzionych/w separacji/owdowiałych (22,95%), następnie u osób w związku małżeńskim (15,98%), a najniższą częstość występowania GERD stwierdzono u osób stanu wolnego (12,85%).84
Częstość występowania GERD była najwyższa u osób z niskim poziomem wykształcenia (16,78%), następnie u osób ze średnim poziomem wykształcenia (11,52%), a najniższa częstość występowania GERD była obserwowana u osób z wysokim poziomem wykształcenia (8,98%).85
Osoby o niskich dochodach miały znacznie wyższą częstość występowania GERD (11,69%) niż osoby o średnich dochodach (8,42%) i osoby o wysokich dochodach (7,68%).86
Miejsce zamieszkania również miało znaczący wpływ na częstość występowania GERD. Łączna częstość występowania GERD u osób mieszkających na obszarach miejskich była najwyższa (13,43%), następnie u osób mieszkających na obszarach wiejskich (11,70%).87
Wpływ stylu życia na refluks żółciowy
Różne czynniki stylu życia mają wpływ na częstość występowania GERD i potencjalnie refluksu żółciowego. Osoby, które obecnie palą, miały wyższą częstość występowania GERD (18,40%) w porównaniu z byłymi palaczami (16,83%) i osobami niepalącymi (15,55%).88
Łączna częstość występowania GERD według spożycia alkoholu wykazała podobną częstość występowania GERD u osób, które nie piją alkoholu lub mają niskie spożycie alkoholu (15,95%) w porównaniu z osobami, które mają umiarkowane do wysokiego spożycie alkoholu (15,56%).89
Badano również wpływ spożycia określonych pokarmów i napojów na łączną częstość występowania GERD. Osoby z umiarkowanym/wysokim spożyciem napojów gazowanych miały wyższą łączną częstość występowania GERD niż osoby z niskim/żadnym spożyciem (18,60% vs 14,54%).90
Łączna częstość występowania GERD według spożycia kawy/herbaty ujawniła wyższą częstość występowania GERD u osób z umiarkowanym/wysokim spożyciem kawy/herbaty (21,02%) niż u osób z niskim/żadnym spożyciem (16,92%).91
Nadzór epidemiologiczny refluksu żółciowego
Nadzór epidemiologiczny nad refluksem żółciowym jest istotnym elementem zarządzania zdrowiem publicznym, jednak stanowi wyzwanie ze względu na trudności diagnostyczne i różnorodność metodologii badawczych.9293
Wyzwania w prowadzeniu nadzoru
Istnieje niewiele dowodów oceniających skuteczność leczenia refluksu żółciowego, częściowo ze względu na trudności w ustaleniu refluksu żółciowego jako przyczyny objawów.94 Trudność w radiograficznej diagnozie choroby refluksowej przełyku leży w obecności spontanicznego refluksu w badaniu górnego odcinka przewodu pokarmowego u 20% zdrowych osób, podczas gdy niektórzy pacjenci z patologiczną chorobą refluksową przełyku mogą prezentować refluks tylko po manewrach prowokacyjnych, takich jak manewr Valsalvy, podnoszenie nóg i kaszel.95
Opisanie objawów i znajomość historii medycznej zwykle wystarczają lekarzowi do zdiagnozowania problemu refluksowego. Ale rozróżnienie między refluksem kwasowym a refluksem żółciowym jest trudne i wymaga dalszych badań.96 Ponieważ objawy refluksu kwasowego i refluksu żółciowego są tak podobne, niemożliwe jest postawienie diagnozy refluksu żółciowego wyłącznie na podstawie objawów.97
Nie ma złotego standardu badania dla refluksu żółciowego przełykowego, a w kilku badaniach oceniających go po operacji otyłości stosowano różne metody. Jako takie, dane dotyczące częstości występowania i nasilenia refluksu żółciowego przełyku są ograniczone, a badania porównawcze są niewystarczające.98
Znaczenie rozszerzenia nadzoru epidemiologicznego
Badania sugerują potrzebę rozszerzenia nadzoru epidemiologicznego nad refluksem żółciowym, szczególnie w przypadku pacjentów poddanych określonym zabiegom chirurgicznym lub z podwyższonym ryzykiem powikłań. Na przykład, wyniki sugerują, że prospektywne badania OAGB powinny obejmować endoskopię przed operacją i w 5-letnich odstępach, aby dostarczyć danych na temat rzeczywistych skutków ekspozycji na żółć w zbiorniku żołądkowym i przełyku.99100
Identyfikacja refluksu żółciowego jest ważna, ponieważ pacjenci doświadczający go mogą mieć poważniejsze uszkodzenia błony śluzowej przełyku, w tym przełyk Barretta.101 Dlatego pacjenci z dowodami refluksu żółciowego powinni być rozważani do bardziej agresywnej terapii, w nadziei na potencjalne zapobieganie negatywnym następstwom, takim jak przełyk Barretta.102
Obecnie jednak nie ma jasnych badań na temat tego, czy monitorowanie refluksu żółciowego może być wykorzystane do monitorowania i opóźniania rozwoju metaplazji jelitowej żołądka.103 Istnieje również kontrowersyjna debata na temat tego, czy metaplazja jelitowa żołądka jest odwracalna i czy leczenie refluksu żółciowego może ją odwrócić.104
W związku z rosnącą epidemią otyłości i zwiększeniem liczby operacji utraty wagi nastąpiło odrodzenie zainteresowania refluksem żółciowym, ponieważ zmiany anatomiczne mogą być refluksogenne. Prospektywne badania nad procedurami OAGB powinny obejmować endoskopię przed operacją i w 5-letnich odstępach, aby dostarczyć danych na temat rzeczywistych skutków ekspozycji na żółć w zbiorniku żołądkowym i przełyku.105
Pacjenci, którzy mają refluks żółciowy po operacji bariatrycznej SADI-S, stanowią rzadkość, ale ważne jest monitorowanie, ponieważ refluks żółciowy może pojawić się od kilku miesięcy do kilku lat po SADI-S i powinien być leczony chirurgicznie, jeśli wystąpi.106
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.