zawroty głowy błędnikowe
Zawroty głowy błędnikowe, określane również jako vertigo, to zaburzenie wynikające z dysfunkcji układu przedsionkowego zlokalizowanego w uchu wewnętrznym. Błędnik odpowiada za utrzymanie równowagi oraz orientacji przestrzennej, a jego uszkodzenie prowadzi do charakterystycznego uczucia wirowania otoczenia lub własnego ciała, któremu często towarzyszą nudności, wymioty, zaburzenia równowagi oraz oczopląs.
Najczęstszą przyczyną zawrotów głowy błędnikowych jest łagodne napadowe położeniowe zawroty głowy (BPPV), spowodowane przemieszczeniem otolitów w kanałach półkolistych. Inne etiologie obejmują zapalenie neuronu przedsionkowego, chorobę Ménière’a, neuronitis vestibularis, przetokę perylimfatyczną oraz guzy nerwu przedsionkowo-ślimakowego. Istotnym czynnikiem różnicującym zawroty pochodzenia błędnikowego od innych typów zawrotów jest ich charakter – pacjenci opisują je jako uczucie wirowania, a nie niestabilności czy oszołomienia.
Diagnostyka zawrotów błędnikowych obejmuje dokładny wywiad, badanie neurologiczne, próby błędnikowe (test Dix-Hallpike’a, próba Romberga), badanie elektronystagmograficzne (ENG), wideoelektronystagmografię (VENG) oraz obrazowanie strukturalne (MRI) w celu wykluczenia zmian w ośrodkowym układzie nerwowym. W leczeniu stosuje się manewry repozycyjne (np. manewr Epleya w BPPV), farmakoterapię (betahistyna, leki przeciwwymiotne), rehabilitację przedsionkową oraz w niektórych przypadkach interwencję chirurgiczną.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Triveram 20 mg + 10 mg + 10 mg
Triveram to preparat złożony zawierający atorwastatynę, peryndopryl i amlodypinę, stosowany w terapii schorzeń sercowo-naczyniowych. Profil bezpieczeństwa leku obejmuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które zostały sklasyfikowane według częstości występowania zgodnie z MedDRA. Do najczęstszych działań należą zapalenie nosa i gardła (często przy atorwastatynie), hiperglikemia (często przy atorwastatynie), senność (często przy amlodypinie), zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego (często przy peryndoprylu i amlodypinie), ból głowy (często przy wszystkich składnikach), nudności, wymioty, biegunka, zaparcia oraz zmienione wyniki badań czynności wątroby i zwiększona aktywność kinazy kreatynowej. Rzadziej obserwuje się poważne reakcje hematologiczne (małopłytkowość, agranulocytoza, pancytopenia), ciężkie reakcje skórne (zespół Stevensa-Johnsona, martwica toksyczno-rozpływna naskórka), rabdomiolizę, miopatię oraz zaburzenia czynności wątroby i nerek, które mogą wymagać natychmiastowego przerwania terapii.
agranulocytoza, ból głowy, eozynofilia, eozynofilowe zapalenie płuc, fotowrażliwość, ginekomastia, hiperglikemia, immunozależna miopatia martwicza, impotencja, leukopenia, małopłytkowość, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, miopatia, neuropatia obwodowa, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, podwójne widzenie, podwyższona kinaza kreatynowa, podwyższone aminotransferazy, rabdomioliza, rumień wielopostaciowy, schorzenie sercowo-naczyniowe, SIADH, składniki leku Triveram, skurcze mięśni, szum uszny, udar mózgu, zaburzenia mikcji, zaburzenie rytmu serca, zapalenie nosa i gardła, zapalenie śluzówki nosa, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy błędnikowe, zespół pozapiramidowy, zespół Stevensa-Johnsona