zakażenie grzybicze błon śluzowych

Zakażenie grzybicze błon śluzowych to powszechny problem kliniczny obejmujący różne rodzaje grzybic atakujących wilgotne powierzchnie wyściełające jamę ustną, przewód pokarmowy, drogi oddechowe oraz narządy płciowe. Najczęstszym czynnikiem etiologicznym jest Candida albicans, choć infekcje mogą być wywoływane również przez inne gatunki z rodzaju Candida, Aspergillus czy Cryptococcus.

Patogeneza zakażeń grzybiczych błon śluzowych wiąże się z zaburzeniem równowagi mikrobiologicznej organizmu, często w wyniku długotrwałej antybiotykoterapii, stosowania glikokortykosteroidów, immunosupresji, zaburzeń endokrynologicznych (np. cukrzycy) czy niedoborów odporności. Objawy kliniczne obejmują charakterystyczne białe lub żółtawe naloty, które po usunięciu odsłaniają zaczerwienioną, niekiedy krwawiącą powierzchnię, świąd, pieczenie oraz ból dotknietych obszarów.

Diagnostyka opiera się na ocenie obrazu klinicznego, badaniu mikroskopowym bezpośrednim z materiału pobranego z nalotów oraz hodowlach mykologicznych. W przypadkach trudnych diagnostycznie pomocne mogą być metody molekularne. Leczenie zakażeń grzybiczych błon śluzowych obejmuje miejscowe lub ogólnoustrojowe stosowanie leków przeciwgrzybiczych (azole, echinokandyny, polieny), przy jednoczesnej eliminacji czynników predysponujących oraz wzmacnianiu odporności pacjenta.

Powiązane wpisy

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl