hiperosmolalność
Hiperosmolalność to stan zwiększonego ciśnienia osmotycznego płynów ustrojowych, najczęściej osocza krwi, powyżej wartości referencyjnych (>295 mOsm/kg H₂O). Stan ten wiąże się z zaburzeniem równowagi wodno-elektrolitowej organizmu i może wystąpić w różnych sytuacjach klinicznych.
Do najczęstszych przyczyn hiperosmolalności należą: odwodnienie, hiperglikemia, zatrucie alkoholem metylowym lub glikolem etylenowym, niewydolność nerek oraz stosowanie niektórych leków (np. mannitol). Szczególnie niebezpiecznym stanem jest hiperglikemiczny zespół hiperosmolalny, występujący głównie u pacjentów z cukrzycą typu 2, charakteryzujący się znaczną hiperglikemią (>600 mg/dl), hiperosmolalnością osocza (>320 mOsm/kg) i ciężkim odwodnieniem.
Diagnostyka hiperosmolalności opiera się na oznaczeniu osmolalności osocza oraz identyfikacji czynnika przyczynowego. W badaniach laboratoryjnych często obserwuje się również podwyższone stężenie sodu, mocznika, kreatyniny oraz zwiększoną osmolalność moczu. Leczenie polega na wyrównaniu zaburzeń wodno-elektrolitowych poprzez dożylne podawanie płynów, kontrolę glikemii oraz terapię choroby podstawowej.
Powiązane wpisy
-
Leksykon substancji czynnych
Przedawkowanie fosforanu, obecnego w produktach leczniczych takich jak Biphozyl, Lipoflex peri czy Lipoflex special, może prowadzić do poważnych powikłań klinicznych, w tym hiperfosfatemii, kwasicy metabolicznej, zaburzeń elektrolitowych (sód, potas, wapń, magnez), a także zastoinowej niewydolności serca i zaburzeń hemodynamicznych. Hiperfosfatemia, definiowana jako podwyższone stężenie fosforanów w surowicy, może skutkować zaburzeniami gospodarki wapniowo-fosforanowej oraz odkładaniem złogów fosforanowo-wapniowych. Przedawkowanie może również wywołać objawy takie jak hipokalcemia, nudności, wymioty, dreszcze, a w kontekście dializoterapii lub żywienia pozajelitowego – hiperwolemię lub hipowolemię. W przypadku wystąpienia tych objawów konieczne jest natychmiastowe przerwanie podawania fosforanu oraz wdrożenie monitorowania parametrów biochemicznych, w tym stężenia fosforanów, wapnia i innych elektrolitów, a także równowagi kwasowo-zasadowej i funkcji nerek.
cukromocz, dializoterapia, diwodorofosforan sodu, fosforan dwusodowy, gospodarka wapniowo-fosforanowa, hiperfosfatemia, hiperglikemia, hiperosmolalność, hipokalcemia, kwasica metaboliczna, obrzęk płuc, przewodnienie, retencja płynów, równowaga kwasowo-zasadowa, śpiączka hiperglikemiczna, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia gospodarki wapniowej, zaburzenia hemodynamiczne, zastoinowa niewydolność serca, żywienie pozajelitowe -
Leksykon leków
Przedawkowanie preparatu Nutriflex Special, choć rzadkie przy prawidłowym stosowaniu, może prowadzić do poważnych zaburzeń metabolicznych i klinicznych związanych z nadmiernym podaniem poszczególnych składników: aminokwasów, glukozy, płynów i elektrolitów. Objawy przedawkowania obejmują m.in. przewodnienie, obrzęki obwodowe, zaburzenia równowagi elektrolitowej (Na+, K+, Ca2+, Mg2+, Cl-, PO4-), obrzęk płuc, kwasicę metaboliczną, hiperamonemię, hiperglikemię (ze stężeniem glukozy we krwi powyżej normy), cukromocz, odwodnienie, hiperosmolalność osocza oraz śpiączkę hiperglikemiczną i hiperosmolarna. Preparat charakteryzuje się wysoką osmolarnością teoretyczną 2100 mOsm/l, co zwiększa ryzyko powikłań przy nieprawidłowym podaniu, zwłaszcza u pacjentów z niewydolnością nerek, wątroby lub zaburzeniami metabolizmu węglowodanów.
antidotum, ból głowy, cukromocz, diureza osmotyczna, dreszcz, hiperamonemia, hiperglikemia, hiperosmolalność, infuzja, kwasica metaboliczna, niewydolność oddechowa, nudności, obrzęk płuc, odwodnienie, osmolarność, przedawkowanie leku, przewodnienie, śpiączka hiperglikemiczna, wielomocz, wydalanie aminokwasów, zaburzenie gospodarki kwasowo-zasadowej, zaburzenie równowagi aminokwasowej, zaburzenie równowagi elektrolitowej
