echokardiografia przezklatkowa

Echokardiografia przezklatkowa (TTE – Transthoracic Echocardiography) to nieinwazyjna metoda diagnostyczna wykorzystująca ultradźwięki do obrazowania serca. Badanie przeprowadza się przykładając głowicę ultrasonograficzną do klatki piersiowej pacjenta, co umożliwia uzyskanie obrazów struktur serca w czasie rzeczywistym.

Metoda ta pozwala na ocenę morfologii i funkcji serca, w tym wielkości jam serca, grubości i kurczliwości mięśnia sercowego, funkcji zastawek, frakcji wyrzutowej oraz obecności płynu w worku osierdziowym. Jest podstawowym narzędziem diagnostycznym w kardiologii, służącym zarówno do wykrywania nieprawidłowości, jak i monitorowania efektów leczenia.

Wskazania do wykonania echokardiografii przezklatkowej obejmują: diagnostykę wad wrodzonych i nabytych serca, chorób mięśnia sercowego, niewydolności serca, zaburzeń rytmu serca, monitorowanie powikłań zawału serca oraz ocenę przed i po zabiegach kardiochirurgicznych. Badanie cechuje się wysokim bezpieczeństwem – nie wykorzystuje promieniowania jonizującego i może być wielokrotnie powtarzane.

Ograniczeniami metody są trudności w uzyskaniu odpowiedniego „okna akustycznego” u pacjentów otyłych, z rozedmą płuc czy po zabiegach kardiochirurgicznych. W takich przypadkach alternatywą może być echokardiografia przezprzełykowa, która zapewnia lepszą wizualizację struktur serca, szczególnie zastawki mitralnej, lewego przedsionka i jego uszka.