dostęp naczyniowy centralny
Dostęp naczyniowy centralny to metoda umożliwiająca podaż leków, płynów, żywienia pozajelitowego oraz pobieranie próbek krwi poprzez specjalny cewnik wprowadzony do dużych naczyń żylnych, najczęściej żyły szyjnej wewnętrznej, żyły podobojczykowej lub żyły udowej. Koniec cewnika umieszczany jest w żyle głównej górnej lub dolnej, bądź na granicy żyły głównej górnej i prawego przedsionka serca.
Wyróżniamy kilka rodzajów dostępów centralnych: cewniki centralne nie tunelizowane (zakładane na krótki okres), cewniki tunelizowane (długoterminowe), porty naczyniowe (w pełni implantowane pod skórą) oraz cewniki wprowadzane obwodowo (PICC). Wybór rodzaju dostępu zależy od przewidywanego czasu stosowania, stanu pacjenta oraz celu terapeutycznego.
Założenie dostępu centralnego wymaga przestrzegania ścisłych zasad aseptyki i antyseptyki. Procedura ta wiąże się z możliwością wystąpienia powikłań, takich jak odma opłucnowa, krwawienie, zakażenie odcewnikowe, zakrzepica czy zator powietrzny. Prawidłowa pielęgnacja i monitorowanie dostępu centralnego znacząco zmniejszają ryzyko powikłań i wydłużają czas jego funkcjonowania.
Wskazaniami do założenia dostępu centralnego są m.in.: potrzeba długotrwałego podawania leków drażniących dla żył obwodowych, chemioterapia, całkowite żywienie pozajelitowe, brak możliwości uzyskania dostępu obwodowego, konieczność szybkiego przetaczania dużych objętości płynów oraz monitorowanie ciśnienia w żyle głównej górnej.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przeciwwskazania – Enterol 250 mg
Enterol, zawierający liofilizowane drożdżaki Saccharomyces boulardii CNCM I-745 w dawce 250 mg w formie kapsułek, posiada istotne przeciwwskazania, które należy bezwzględnie respektować w praktyce klinicznej. Przede wszystkim, lek jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub substancje pomocnicze, w tym na laktozę jednowodną (32,5 mg na kapsułkę). Kolejnym kluczowym przeciwwskazaniem jest obecność cewnika do żyły centralnej, ze względu na ryzyko translokacji drożdżaków do układu krwionośnego i poważnych powikłań. Ponadto, Enterol nie powinien być stosowany u pacjentów w stanie krytycznym lub z istotnie obniżoną odpornością, takich jak osoby poddawane intensywnej chemioterapii, po przeszczepach narządów, z zaawansowanym zakażeniem HIV, chorobami autoimmunologicznymi leczonymi lekami biologicznymi oraz z wrodzonymi niedoborami odporności, ze względu na ryzyko fungemii i zagrażających życiu infekcji ogólnoustrojowych.
cewnik centralny, chemioterapia, choroba autoimmunologiczna, dostęp naczyniowy centralny, fungemia, infekcja ogólnoustrojowa, kolonizacja bakteryjna, lek biologiczny, lek immunosupresyjny, lek przeciwgrzybiczny, nadwrażliwość, nietolerancja laktozy, obniżona odporność, Saccharomyces boulardii, stan krytyczny, wrodzony niedobór odporności, zakażenie bakteryjne, zakażenie HIV