zapalenie błony naczyniowej przedniego odcinka oka
Wskazanie

Zapalenie błony naczyniowej przedniego odcinka oka (anterior uveitis) to najczęstsza postać zapalenia błony naczyniowej, stanowiąca około 60-90% wszystkich przypadków zapalenia tej struktury. Dotyczy ono tęczówki (iritis) lub ciała rzęskowego i tęczówki (iridocyclitis). Charakteryzuje się obecnością komórek zapalnych i zmętnienia w cieczy wodnistej oraz objawami bólu, światłowstrętu, zaczerwienienia oka i pogorszenia widzenia.

Etiologia zapalenia może być związana z chorobami ogólnoustrojowymi (np. spondyloartropatie, choroba Behçeta, sarkoidoza), infekcjami (wirusowymi, bakteryjnymi, grzybiczymi), urazami lub może być idiopatyczna. Szczególnie istotny jest związek z obecnością antygenu HLA-B27, który stwierdza się u około 50% pacjentów z ostrym zapaleniem przedniego odcinka.

W leczeniu stosuje się głównie miejscowe leki przeciwzapalne – kortykosteroidy w postaci kropli do oczu (np. Dexamethason WZF, Flucon, Lotemax). Leki rozszerzające źrenicę i porażające mięsień rzęskowy (cykloplegiki) takie jak Tropicamidum WZF czy Atropinum Sulfuricum zapobiegają tworzeniu się zrostów tylnych. W cięższych przypadkach można stosować kortykosteroidy w postaci iniekcji okołogałkowych (Dexaven, Diprophos) lub ogólnoustrojowo (Encorton, Metypred).

W przypadkach opornych na kortykosteroidy lub przy konieczności długotrwałego leczenia stosuje się leki immunosupresyjne, takie jak metotreksat (Metex, Methofill), azatiopryna (Imuran) czy cyklosporyna A (Cyclaid, Equoral). W nowszych schematach leczenia wykorzystuje się również leki biologiczne, jak adalimumab (Humira, Hyrimoz) czy infliksymab (Remsima, Inflectra).

Największą trudnością w leczeniu zapalenia błony naczyniowej przedniego odcinka oka jest ustalenie przyczyny schorzenia, co może wymagać szerokiej diagnostyki ogólnoustrojowej. Istotne wyzwanie stanowi również zapobieganie powikłaniom, takim jak zaćma, jaskra wtórna, obrzęk plamki czy zrosty tylne. Nawrotowy charakter choroby często wymaga długotrwałej terapii, co wiąże się z ryzykiem wystąpienia objawów niepożądanych stosowanych leków, szczególnie miejscowych i ogólnych kortykosteroidów. Kluczowe znaczenie ma indywidualizacja leczenia oraz ścisła współpraca okulisty z reumatologiem lub innym specjalistą, zależnie od przyczyny zapalenia.