stan zapalny ucha zewnętrznego
Wskazanie

Stan zapalny ucha zewnętrznego (otitis externa) to schorzenie dotyczące przewodu słuchowego zewnętrznego, objawiające się bólem, świądem, zaczerwienieniem oraz wydzieliną. Najczęściej występuje w postaci ostrej, wywołanej przez bakterie (głównie Pseudomonas aeruginosa i Staphylococcus aureus) lub grzyby. Czynnikami predysponującymi są nadmierna wilgoć (tzw. ucho pływaka), urazy mechaniczne, egzema, a także nieprawidłowa higiena uszu.

W leczeniu stanu zapalnego ucha zewnętrznego stosuje się przede wszystkim miejscowe preparaty przeciwbakteryjne, przeciwgrzybicze i przeciwzapalne. Wśród dostępnych w Polsce leków stosowanych miejscowo wymienić można: Infectocortisept, Otinum, Cipronex, Dicortineff, Diflucan, Flucinar, Bactroban, Dexan, Sofradex czy Poludexa. W przypadkach ciężkich zapaleń mogą być konieczne antybiotyki ogólnoustrojowe, takie jak Augmentin, Cipronex czy Zinnat.

Największą trudnością w leczeniu zapalenia ucha zewnętrznego jest zapewnienie właściwej penetracji leków do przewodu słuchowego, szczególnie przy znacznym obrzęku. Często niezbędne jest wcześniejsze oczyszczenie przewodu przez laryngologa. Wyzwaniem jest również zapobieganie nawrotom, zwłaszcza u pacjentów z czynnikami predysponującymi, takimi jak pływanie, egzema czy cukrzyca. U pacjentów z cukrzycą lub niedoborami odporności może rozwinąć się złośliwe zapalenie ucha zewnętrznego (otitis externa maligna), które stanowi poważne zagrożenie zdrowia i wymaga intensywnej terapii.

Istotnym elementem leczenia jest też edukacja pacjenta dotycząca unikania czynników drażniących, odpowiedniej higieny uszu oraz powstrzymania się od drapania i stosowania patyczków do uszu, które mogą pogorszyć stan zapalny. Zaleca się również ochronę uszu przed wodą podczas kąpieli do czasu całkowitego wyleczenia.

Lista leków z tym wskazaniem

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl