ostra psychoza
Wskazanie

Ostra psychoza to nagły i intensywny stan utraty kontaktu z rzeczywistością, charakteryzujący się występowaniem objawów takich jak urojenia, halucynacje, dezorganizacja myślenia i zachowania. Stan ten może być wywołany przez różne czynniki, w tym zaburzenia psychiczne (np. schizofrenia, zaburzenia afektywne), substancje psychoaktywne, stres, urazy, choroby somatyczne czy zaburzenia metaboliczne.

W leczeniu ostrej psychozy stosuje się przede wszystkim leki przeciwpsychotyczne. W Polsce dostępne są preparaty takie jak Rispolept (risperidon), Solian (amisulpryd), Zolafren/Olzapin (olanzapina), Ketrel/Kventiax (kwetiapina), Arypiprazol (aripiprazol), Haloperidol, Clopixol (zuklopentiksol) czy Zypsila (ziprasidon). W przypadkach ciężkich i zagrażających bezpieczeństwu pacjenta stosuje się często formy iniekcyjne o przedłużonym działaniu, takie jak Xeplion/Trevicta (paliperydon), Abilify Maintena (aripiprazol) czy Rispolept Consta (risperidon).

Największe trudności w leczeniu ostrej psychozy obejmują opanowanie objawów wymagających natychmiastowej interwencji (pobudzenie psychoruchowe, agresja, zachowania autoagresywne), uzyskanie współpracy ze strony pacjenta, który często nie ma świadomości choroby, oraz działania niepożądane leków przeciwpsychotycznych. Wyzwaniem jest również dobranie odpowiedniego leku i jego dawki, aby uzyskać równowagę między skutecznością przeciwpsychotyczną a minimalizacją działań niepożądanych, takich jak objawy pozapiramidowe, przyrost masy ciała czy sedacja.

W kompleksowym podejściu do leczenia ostrej psychozy istotne jest także zapewnienie odpowiedniego środowiska terapeutycznego, często w warunkach hospitalizacji, włączenie interwencji psychospołecznych po ustąpieniu ostrych objawów oraz przygotowanie planu długoterminowego leczenia w celu zapobiegania nawrotom. W przypadkach psychoz lekoopornych może być konieczne zastosowanie elektrowstrząsów (EW) jako metody o udowodnionej skuteczności.