nadmierna potliwość skóry stóp
Wskazanie

Nadmierna potliwość skóry stóp (hyperhidroza stóp) to schorzenie dermatologiczne, które charakteryzuje się wzmożoną produkcją potu przez gruczoły potowe zlokalizowane w skórze stóp. Potliwość ta znacznie przekracza fizjologiczne potrzeby termoregulacyjne organizmu. Może występować jako problem izolowany lub jako część uogólnionej hyperhidrozy. Często towarzyszy jej nieprzyjemny zapach (bromhidroza) spowodowany rozkładem potu przez bakterie saprofityczne skóry.

W leczeniu nadmiernej potliwości stóp stosuje się zarówno metody zachowawcze, jak i farmakologiczne. Podstawą terapii są preparaty przeciwpotne (antyperspiranty) zawierające sole glinu, takie jak chlorek glinu. Na polskim rynku dostępne są takie preparaty jak Etiaxil, Perspirex, Antidral czy Driclor. W przypadkach bardziej nasilonych stosuje się płyny i maści z solami metali, np. roztwór chlorku glinu sześciowodnego w stężeniu 10-20% czy maści z formaldehydem.

Leczenie farmakologiczne obejmuje również stosowanie jontoforezy – zabiegów z wykorzystaniem prądu elektrycznego niskiego natężenia, który hamuje aktywność gruczołów potowych. W cięższych przypadkach lekarz może przepisać doustne leki antycholinergiczne, takie jak Atropina, Scopolan, Hydroxyzinum czy Amitryptylina, jednak ze względu na działania niepożądane są one rzadko stosowane w monoterapii hyperhidrozy stóp.

Największą trudnością w leczeniu nadmiernej potliwości stóp jest przewlekły charakter schorzenia, wymagający systematycznej i długotrwałej terapii. Pacjenci często przerywają leczenie po uzyskaniu poprawy, co prowadzi do nawrotów. Dodatkowo, stosowanie miejscowych preparatów przeciwpotnych może powodować podrażnienia skóry, a leczenie ogólnoustrojowe wiąże się z ryzykiem działań niepożądanych. Istotnym problemem jest również współwystępowanie grzybicy stóp, która wymaga równoczesnego leczenia przeciwgrzybiczego z użyciem preparatów takich jak Lamisil, Clotrimazolum czy Terbinafine.