mikroangiopatia w przebiegu cukrzycy
Wskazanie

Mikroangiopatia w przebiegu cukrzycy to uszkodzenie małych naczyń krwionośnych spowodowane długotrwałą hiperglikemią. Dotyczy głównie naczyń włosowatych siatkówki oka, kłębuszków nerkowych i nerwów obwodowych, prowadząc do retinopatii cukrzycowej, nefropatii oraz neuropatii. Patogeneza obejmuje zwiększoną przepuszczalność śródbłonka, pogrubienie błony podstawnej oraz zmniejszenie elastyczności naczyń.

W leczeniu retinopatii cukrzycowej stosuje się fotokoagulację laserową oraz preparaty anty-VEGF podawane doszklistkowo, takie jak Eylea (aflibercept), Lucentis (ranibizumab) czy Avastin (bewacyzumab). W nefropatii cukrzycowej skuteczne są inhibitory ACE – Prestarium (perindopril), Tritace (ramipril), oraz sartany – Cozaar (losartan), Micardis (telmisartan). Nowsze opcje obejmują flozyny – Forxiga (dapagliflozyna), Invokana (kanagliflozyna), oraz analogi GLP-1 – Victoza (liraglutyd), Trulicity (dulaglutyd).

W neuropatii cukrzycowej stosuje się leki przeciwbólowe i przeciwdrgawkowe: Lyrica (pregabalina), Neurontin (gabapentyna), a także trójcykliczne leki przeciwdepresyjne jak Amitryptylina. W terapii miejscowej używa się maści z kapsaicyną (Capsagamma) oraz plastrów z lidokainą (Versatis).

Największym wyzwaniem w leczeniu mikroangiopatii cukrzycowej jest jej nieodwracalny charakter po rozwinięciu zaawansowanych zmian. Kluczowe znaczenie ma wczesne wykrywanie i profilaktyka poprzez ścisłą kontrolę glikemii (stosowanie insulin takich jak Lantus, Tresiba, NovoRapid, Humalog) oraz ciśnienia tętniczego. Pacjenci wymagają regularnych kontroli okulistycznych, nefrologicznych i neurologicznych, co bywa logistycznie trudne. Dodatkowym wyzwaniem jest niska świadomość pacjentów dotycząca powikłań mikronaczyniowych i niesystematyczne stosowanie się do zaleceń terapeutycznych.