leczenie wspomagające w osteoporozie
Wskazanie

Osteoporoza to choroba metaboliczna kości charakteryzująca się zmniejszoną masą kostną oraz zaburzeniami mikroarchitektury tkanki kostnej, co prowadzi do zwiększonej podatności na złamania. Leczenie wspomagające w osteoporozie stanowi ważny element kompleksowej terapii, który obejmuje zarówno farmakoterapię, jak i modyfikację stylu życia.

W ramach leczenia farmakologicznego stosuje się kilka grup leków. Podstawę stanowią bisfosfoniany, takie jak Alendronic Acid Bluefish, Ostenil, Alendronat Bluefish, które hamują resorpcję kości przez osteoblasty. Inną grupą są modulatory selektywnych receptorów estrogenowych (SERM) – w Polsce dostępny jest Evista (raloksyfen). W przypadkach ciężkiej osteoporozy stosuje się denosumab (Prolia), który hamuje dojrzewanie osteoklastów, oraz teryparatyd (Terrosa, Movymia) – rekombinowany ludzki parathormon stymulujący tworzenie kości.

Nieodłącznym elementem terapii jest suplementacja wapnia (preparaty Calcium, Calcium Gluconicum, Calperos) oraz witaminy D (Vigantol, Devikap, Dekristol). W leczeniu wspomagającym istotne miejsce zajmują też leki przeciwbólowe stosowane w przypadku dolegliwości bólowych związanych z przebytymi złamaniami osteoporotycznymi.

Największe trudności w leczeniu wspomagającym osteoporozy to niska adherencja pacjentów do zaleceń terapeutycznych, szczególnie w przypadku długotrwałego stosowania bisfosfonianów, które mogą powodować działania niepożądane ze strony przewodu pokarmowego. Problematyczna jest również niedostateczna suplementacja wapnia i witaminy D oraz brak systematycznej aktywności fizycznej, która jest niezbędnym elementem leczenia wspomagającego.

Wyzwaniem pozostaje także efektywne zapobieganie upadkom u osób starszych, które są główną przyczyną złamań osteoporotycznych. Kompleksowe podejście obejmujące ocenę ryzyka upadków, odpowiednią rehabilitację oraz modyfikację środowiska domowego pacjenta stanowi istotny, choć często pomijany element leczenia wspomagającego osteoporozy.