ciężki stan skurczowy dróg oddechowych
Wskazanie

Ciężki stan skurczowy dróg oddechowych to zagrażające życiu zwężenie oskrzeli, charakteryzujące się intensywnym skurczem mięśni gładkich, obrzękiem śluzówki i nadmiernym wydzielaniem śluzu. Najczęściej występuje jako nasilenie objawów ciężkiej astmy oskrzelowej lub jako element reakcji anafilaktycznej. Stan ten objawia się znaczną dusznością, świszczącym oddechem, sinicą, tachykardią, wzmożonym wysiłkiem oddechowym oraz obniżeniem saturacji krwi tlenem poniżej 90%.

W leczeniu ciężkiego stanu skurczowego dróg oddechowych stosuje się przede wszystkim szybkodziałające β2-mimetyki wziewne, takie jak salbutamol (Ventolin, Aspulmo, Velaspir) czy fenoterol (Berodual), podawane przez nebulizację. Kluczowe znaczenie mają również glikokortykosteroidy systemowe – metyloprednizolon (Solu-Medrol, Medrol), prednizon (Encorton) lub deksametazon (Dexaven). W przypadkach opornych wykorzystuje się bromek ipratropium (Atrovent) oraz siarczan magnezu (Magnezin). W stanach zagrażających życiu niezbędna jest adrenalina (Adrenalina WZF).

Największą trudnością w leczeniu ciężkiego stanu skurczowego dróg oddechowych jest szybka dynamika pogarszania się stanu pacjenta, co wymaga natychmiastowej interwencji i prawidłowej oceny ciężkości stanu. Problemem bywa także oporność na standardowe leczenie bronchodylatacyjne, szczególnie u pacjentów z długotrwałą astmą ciężką lub POChP. Dodatkowym wyzwaniem jest właściwe nawodnienie pacjenta przy równoczesnym unikaniu przewodnienia, które może nasilić obrzęk dróg oddechowych, oraz konieczność rozważenia wczesnej intubacji i wentylacji mechanicznej w przypadkach nieodpowiadających na leczenie farmakologiczne.

U pacjentów z nawracającymi epizodami stanu skurczowego istotne jest także wdrożenie odpowiedniej profilaktyki, obejmującej stosowanie leków kontrolujących przebieg choroby podstawowej, takich jak wziewne glikokortykosteroidy (Pulmicort, Flixotide, Alvesco) oraz długodziałające β2-mimetyki (Serevent, Formoterol Easyhaler). W przypadkach ciężkiej astmy alergicznej pomocne mogą być także leki biologiczne, jak omalizumab (Xolair) czy mepolizumab (Nucala).