Właściwości farmakokinetyczne
Kwas zoledronowy
Kwas zoledronowy, należący do bisfosfonianów, wykazuje trójfazową eliminację po podaniu dożylnym, z okresami półtrwania odpowiednio: t1/2α = 0,24 godziny, t1/2β = 1,87 godziny oraz t1/2γ = 146 godzin. Maksymalne stężenie w osoczu osiągane jest pod koniec infuzji, po czym następuje szybki spadek do <10% wartości maksymalnej po 4 godzinach i <1% po 24 godzinach. Całkowity klirens wynosi 5,04 ± 2,5 l/godz., jest niezależny od dawki, płci, wieku, rasy i masy ciała. Kwas zoledronowy nie ulega metabolizmowi, wydalany jest głównie przez nerki w formie niezmienionej, z około 39 ± 16% dawki wydalanej w moczu w ciągu 24 godzin, natomiast pozostała część wiąże się z tkanką kostną, z której uwalnia się powoli. Klirens nerkowy stanowi 75 ± 33% klirensu kreatyniny i jest skorelowany z funkcją nerek; u pacjentów z klirensem kreatyniny 20 ml/min przewidywany klirens kwasu zoledronowego wynosi 37% wartości u pacjentów z klirensem 84 ml/min.
- Właściwości farmakokinetyczne kwasu zoledronowego
- Profil stężenia w osoczu
- Fazy eliminacji
- Metabolizm i wydalanie
- Wpływ czasu infuzji na parametry farmakokinetyczne
- Zmienność międzyosobnicza
- Wiązanie z białkami i komórkami krwi
- Wpływ czynności nerek na parametry farmakokinetyczne
- Wpływ czynności wątroby na parametry farmakokinetyczne
- Farmakokinetyka w szczególnych grupach pacjentów
- Kolejne rozdziały
Właściwości farmakokinetyczne kwasu zoledronowego
Kwas zoledronowy należy do grupy bisfosfonianów, stosowanych głównie w leczeniu przerzutów nowotworowych do kości. Poniżej przedstawiono szczegółowe dane dotyczące farmakokinetyki tej substancji, z uwzględnieniem jej dystrybucji, metabolizmu i eliminacji z organizmu.1
Profil stężenia w osoczu
Po rozpoczęciu infuzji dożylnej kwasu zoledronowego obserwuje się gwałtowny wzrost jego stężenia w osoczu, osiągając wartość maksymalną pod koniec infuzji. Następnie dochodzi do szybkiego spadku stężenia leku do poziomu <10% wartości maksymalnej po 4 godzinach i <1% wartości maksymalnej po 24 godzinach. W kolejnym okresie, aż do podania drugiej infuzji kwasu zoledronowego w 28. dniu, utrzymują się bardzo niskie stężenia, nieprzekraczające 0,1% wartości maksymalnej.<sup data-drug="Zoledronic Acid Accord" data-section="Właściwości farmakokinetyczne" title="Po rozpoczęciu infuzji kwasu zoledronowego, jego stężenie w osoczu gwałtownie zwiększa się, osiągając stężenie maksymalne pod koniec infuzji. Następnie obserwuje się szybkie zmniejszenie stężenia leku do < 10% wartości maksymalnej po 4 godzinach i 2
Fazy eliminacji
Eliminacja kwasu zoledronowego z organizmu po podaniu dożylnym przebiega trójfazowo:
- Szybka, dwufazowa eliminacja z krążenia ogólnego z okresem półtrwania t1/2α wynoszącym 0,24 godziny
- Następnie faza z okresem półtrwania t1/2β wynoszącym 1,87 godziny
- Długa faza eliminacji końcowej z okresem półtrwania t1/2γ wynoszącym 146 godzin
3
Przy wielokrotnym podawaniu kwasu zoledronowego w odstępach 28-dniowych nie zaobserwowano kumulacji leku w osoczu.4
Metabolizm i wydalanie
Kwas zoledronowy nie jest metabolizowany w organizmie i wydala się przez nerki w formie niezmienionej. W ciągu pierwszych 24 godzin od podania, około 39 ± 16% dawki leku pojawia się w moczu, podczas gdy pozostała część wiąże się przede wszystkim z tkanką kostną. Z kości lek uwalnia się bardzo powoli do krążenia ogólnego i jest następnie wydalany przez nerki.5
Całkowity klirens kwasu zoledronowego wynosi 5,04 ± 2,5 l/godz. i jest niezależny od dawki, płci, wieku, rasy i masy ciała pacjenta.6
Badania na zwierzętach wykazały, że mniej niż 3% podanej dawki leku wydalało się z kałem, co wskazuje, że wątroba nie odgrywa istotnej roli w farmakokinetyce kwasu zoledronowego.7
Wpływ czasu infuzji na parametry farmakokinetyczne
Przedłużenie czasu infuzji z 5 minut do 15 minut powoduje zmniejszenie stężenia kwasu zoledronowego pod koniec infuzji o około 30%, jednak nie ma to wpływu na powierzchnię pola pod krzywą w układzie stężenie w osoczu względem czasu.8 Czas infuzji nie mniej niż 20 minut zapewnia dopuszczalne maksymalne stężenia w osoczu, bez zwiększonego ryzyka uszkodzenia nerek.9
Zmienność międzyosobnicza
Podobnie jak w przypadku innych bisfosfonianów, zmienność międzyosobnicza parametrów farmakokinetycznych kwasu zoledronowego jest duża.10
Wiązanie z białkami i komórkami krwi
W badaniach in vitro kwas zoledronowy wykazywał niewielkie powinowactwo do komórkowych składników ludzkiej krwi, ze średnim stosunkiem stężenia we krwi do stężenia w osoczu wynoszącym 0,59 w zakresie stężeń od 30 ng/ml do 5000 ng/ml.11
Wiązanie z białkami osocza jest niewielkie, a frakcja niezwiązana waha się od 60% przy stężeniu kwasu zoledronowego 2 ng/ml do 77% przy stężeniu 2000 ng/ml.12
Wpływ czynności nerek na parametry farmakokinetyczne
Klirens nerkowy kwasu zoledronowego jest skorelowany z klirensem kreatyniny. Klirens nerkowy stanowi 75 ± 33% klirensu kreatyniny, którego średnia wartość w grupie 64 badanych pacjentów z chorobą nowotworową wynosiła 84 ± 29 ml/min (w zakresie od 22 do 143 ml/min).13
Analiza populacyjna wykazała, że u pacjentów z klirensem kreatyniny wynoszącym 20 ml/min (ciężkie zaburzenie czynności nerek) lub 50 ml/min (umiarkowane zaburzenie czynności nerek), przewidywany klirens kwasu zoledronowego powinien wynosić odpowiednio 37% i 72% klirensu u pacjenta z klirensem kreatyniny wynoszącym 84 ml/min.14 Należy podkreślić, że dla pacjentów z ciężką niewydolnością nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min) dostępne są jedynie ograniczone dane farmakokinetyczne.<sup data-drug="Zoledronic Acid Juta" data-section="Właściwości farmakokinetyczne" title="U pacjentów z ciężką niewydolnością nerek (klirens kreatyniny 15
Wpływ czynności wątroby na parametry farmakokinetyczne
Brak jest danych farmakokinetycznych dla kwasu zoledronowego w grupach pacjentów z hiperkalcemią lub z niewydolnością wątroby.16 Wykazano natomiast, że kwas zoledronowy nie hamuje aktywności enzymów ludzkiego cytochromu P450 in vitro i nie ulega biotransformacji.17
Farmakokinetyka w szczególnych grupach pacjentów
Dzieci i młodzież
Ograniczone dane farmakokinetyczne u dzieci z ciężką wrodzoną łamliwością kości wskazują, że farmakokinetyka kwasu zoledronowego u dzieci w wieku od 3 do 17 lat jest podobna jak u pacjentów dorosłych po podaniu podobnej dawki w mg/kg masy ciała.18 Wiek, masa ciała, płeć i klirens kreatyniny wydają się nie mieć wpływu na ogólnoustrojową ekspozycję na kwas zoledronowy w tej grupie pacjentów.19
Podsumowanie kluczowych parametrów farmakokinetycznych
| Parametr | Wartość | Uwagi |
|---|---|---|
| Okres półtrwania – faza α (t1/2α) | 0,24 godziny | Szybka faza eliminacji z krążenia ogólnego |
| Okres półtrwania – faza β (t1/2β) | 1,87 godziny | Druga faza eliminacji z krążenia ogólnego |
| Okres półtrwania – faza γ (t1/2γ) | 146 godzin | Końcowa faza eliminacji |
| Całkowity klirens | 5,04 ± 2,5 l/godz. | Niezależny od dawki, płci, wieku, rasy i masy ciała |
| Procent dawki w moczu (24h) | 39 ± 16% | Pozostała część wiąże się z tkanką kostną |
| Klirens nerkowy | 75 ± 33% klirensu kreatyniny | Skorelowany z klirensem kreatyniny |
| Wiązanie z białkami osocza | Frakcja niezwiązana: 60-77% | Zależne od stężenia kwasu zoledronowego |
| Stosunek stężenia krew/osocze | 0,59 | W zakresie stężeń 30-5000 ng/ml |
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje
- Przeciwwskazania stosowania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania