Dawkowanie i sposób podawania
Tacrolimus STADA 0,5 mg
Tacrolimus STADA to doustna postać takrolimusu o przedłużonym uwalnianiu, stosowana raz na dobę, głównie w profilaktyce odrzucania przeszczepionych narządów oraz w leczeniu epizodów odrzucania. Leczenie wymaga ścisłego monitorowania stężenia leku we krwi (C24) oraz indywidualnego dostosowania dawki przez doświadczonych specjalistów transplantologów. Początkowe dawki wynoszą od 0,10 do 0,30 mg/kg mc./dobę, podawane rano, w zależności od rodzaju przeszczepu i momentu rozpoczęcia terapii (np. 0,20-0,30 mg/kg mc./dobę w profilaktyce odrzucania nerki, 0,10-0,20 mg/kg mc./dobę w profilaktyce odrzucania wątroby). Docelowe stężenia takrolimusu we krwi w okresie wczesnym po przeszczepie wynoszą 5-20 ng/ml, a w leczeniu podtrzymującym 5-15 ng/ml, z koniecznością częstego monitorowania szczególnie w pierwszych dwóch tygodniach po transplantacji. Zmiana między postaciami o natychmiastowym i przedłużonym uwalnianiu powinna odbywać się pod ścisłym nadzorem, zachowując dawkę dobową w stosunku 1:1 (mg:mg) i monitorując ekspozycję na lek (AUC0–24). Takrolimus charakteryzuje się małym klirensem, co powoduje, że stabilizacja stężenia we krwi może trwać kilka dni.
- Dawkowanie i sposób podawania leku Tacrolimus STADA
- Dawkowanie w poszczególnych wskazaniach
- Profilaktyka odrzucania przeszczepu nerki
- Profilaktyka odrzucania przeszczepu wątroby
- Zmiana leczenia z takrolimusu w kapsułkach o natychmiastowym uwalnianiu na leczenie takrolimusem o przedłużonym uwalnianiu
- Zmiana leczenia cyklosporyną na leczenie takrolimusem
- Leczenie w odrzucaniu przeszczepu alogenicznego
- Leczenie w odrzucaniu przeszczepu alogenicznego po przeszczepieniu serca
- Leczenie w odrzucaniu przeszczepu alogenicznego po przeszczepieniu innych narządów
- Monitorowanie stężenia leku
- Dawkowanie w specjalnych grupach pacjentów
- Zaburzenia czynności wątroby
- Zaburzenia czynności nerek
- Rasa
- Płeć
- Pacjenci w podeszłym wieku
- Dzieci i młodzież
- Sposób podawania
- Tabela dawkowania produktu Tacrolimus STADA
Dawkowanie i sposób podawania leku Tacrolimus STADA
Tacrolimus STADA jest doustną postacią farmaceutyczną takrolimusu do stosowania raz na dobę. Leczenie tym produktem wymaga starannego monitorowania przez odpowiednio wyszkolony i wyposażony personel medyczny. Produkt leczniczy mogą przepisywać oraz wprowadzać zmiany w leczeniu immunosupresyjnym wyłącznie lekarze posiadający doświadczenie w stosowaniu leków immunosupresyjnych oraz postępowaniu z pacjentami po przeszczepieniu narządów.1
Zamiana postaci farmaceutycznych takrolimusu
Nie należy zastępować różnych postaci farmaceutycznych takrolimusu do podawania doustnego bez nadzoru klinicznego. Nieumyślna, niezamierzona lub nienadzorowana przez lekarza zamiana pomiędzy postaciami farmaceutycznymi takrolimusu o różnym profilu uwalniania jest niebezpieczna. Może ona prowadzić do odrzucania przeszczepionego narządu lub zwiększenia częstości reakcji niepożądanych, w tym niewystarczającej lub nadmiernej immunosupresji, w wyniku klinicznie znaczących różnic w ogólnoustrojowej ekspozycji na takrolimus.2
Pacjent powinien otrzymywać jeden produkt zawierający takrolimus, zgodnie z odpowiadającym mu dobowym schematem dawkowania. Zmiana produktu zawierającego takrolimus lub zmiana schematu dawkowania powinny odbywać się wyłącznie pod wnikliwym nadzorem specjalisty transplantologa. Podczas zamiany na jakikolwiek inny produkt zawierający takrolimus konieczne jest monitorowanie stężenia leku we krwi i dostosowanie dawki, aby utrzymać niezmienioną ogólnoustrojową ekspozycję na takrolimus.3
Ogólne zalecenia dotyczące dawkowania
Przedstawione zalecenia dotyczące dawek początkowych należy traktować wyłącznie jako wskazówkę. W początkowym okresie pooperacyjnym Tacrolimus STADA podaje się rutynowo jednocześnie z innymi lekami immunosupresyjnymi. Dawkowanie produktu należy ustalać indywidualnie na podstawie klinicznej oceny odrzucania przeszczepu i tolerancji produktu oraz monitorowania stężenia leku we krwi. W razie wystąpienia klinicznych objawów odrzucania, należy rozważyć zmianę leczenia immunosupresyjnego.4
U pacjentów po przeszczepieniu nerki i pacjentów po przeszczepieniu wątroby leczonych takrolimusem de novo wartość AUC0–24 w pierwszym dniu leczenia kapsułkami o przedłużonym uwalnianiu była odpowiednio 30% i 50% mniejsza niż w przypadku stosowania kapsułek o natychmiastowym uwalnianiu w analogicznych dawkach. Od czwartego dnia leczenia ogólnoustrojowa ekspozycja na lek wyrażona najmniejszym skutecznym stężeniem takrolimusu jest porównywalna dla obu postaci farmaceutycznych.5
W czasie leczenia produktem Tacrolimus STADA zaleca się staranne i częste kontrolowanie najmniejszego skutecznego stężenia takrolimusu w ciągu 2 pierwszych tygodni po przeszczepieniu, aby upewnić się, że ogólnoustrojowa ekspozycja na lek bezpośrednio po przeszczepieniu jest wystarczająca. Ponieważ takrolimus jest substancją o małym klirensie, dostosowanie dawki produktu Tacrolimus STADA może trwać nawet kilka dni, zanim uzyska się stałe stężenie leku we krwi.6
W celu zahamowania odrzucania przeszczepu należy utrzymywać immunosupresję. Nie ma wobec tego ograniczeń czasu trwania leczenia doustnego.7
Dawkowanie w poszczególnych wskazaniach
Profilaktyka odrzucania przeszczepu nerki
Leczenie produktem Tacrolimus STADA należy rozpocząć od dawki 0,20 mg/kg mc./dobę do 0,30 mg/kg mc./dobę podawanej raz na dobę, rano. Podawanie należy rozpocząć w ciągu 24 godzin od zakończenia zabiegu chirurgicznego. Zazwyczaj dawki produktu Tacrolimus STADA zmniejsza się w okresie po przeszczepieniu. W niektórych przypadkach można odstawić jednocześnie stosowane inne leki immunosupresyjne i stosować Tacrolimus STADA w monoterapii. Zmiany stanu pacjenta po przeszczepieniu narządu mogą spowodować zmianę właściwości farmakokinetycznych takrolimusu i konieczne mogą być dalsze dostosowania dawki.8
Profilaktyka odrzucania przeszczepu wątroby
Leczenie produktem Tacrolimus STADA należy rozpocząć od dawki 0,10 mg/kg mc./dobę do 0,20 mg/kg mc./dobę podawanej raz na dobę, rano. Podawanie należy rozpocząć od około 12 do 18 godzin po zakończeniu zabiegu chirurgicznego. Zazwyczaj dawki produktu Tacrolimus STADA zmniejsza się w okresie po przeszczepieniu. W niektórych przypadkach można odstawić jednocześnie stosowane inne leki immunosupresyjne i stosować Tacrolimus STADA w monoterapii. Poprawa stanu pacjenta po przeszczepieniu narządu może spowodować zmianę właściwości farmakokinetycznych takrolimusu i konieczne może być dalsze dostosowanie dawki.9
Zmiana leczenia z takrolimusu w kapsułkach o natychmiastowym uwalnianiu na leczenie takrolimusem o przedłużonym uwalnianiu
U pacjentów z przeszczepem alogenicznym, u których wymagana jest zmiana leczenia takrolimusem w kapsułkach o natychmiastowym uwalnianiu, przyjmowanym dwa razy na dobę, na leczenie takrolimusem w kapsułkach o przedłużonym uwalnianiu przyjmowanym raz na dobę, podstawowa dawka dobowa powinna pozostać w stosunku 1:1 (mg:mg). Tacrolimus STADA należy przyjmować rano.10
U stabilnych pacjentów, u których zmieniono leczenie z takrolimusu w kapsułkach o natychmiastowym uwalnianiu na leczenie takrolimusem w kapsułkach o przedłużonym uwalnianiu przy zachowaniu stosunku dawek 1:1 (mg:mg), ogólnoustrojowa ekspozycja na takrolimus (AUC0–24) w przypadku stosowania takrolimusu w kapsułkach o przedłużonym uwalnianiu jest o około 10% mniejsza niż w czasie stosowania takrolimusu w kapsułkach o natychmiastowym uwalnianiu.11
Zależność między najmniejszymi skutecznymi stężeniami takrolimusu we krwi (C24) a ogólnoustrojową ekspozycją na lek (AUC0–24) dla takrolimusu w kapsułkach o przedłużonym uwalnianiu i takrolimusu w kapsułkach o natychmiastowym uwalnianiu jest podobna. Jeżeli zmienia się leczenie takrolimusem w kapsułkach o natychmiastowym uwalnianiu na leczenie takrolimusem w kapsułkach o przedłużonym uwalnianiu, należy oznaczyć najmniejsze skuteczne stężenia takrolimusu we krwi przed zmianą leczenia i w ciągu 2 tygodni po zmianie terapii.12
Następnie należy monitorować najmniejsze skuteczne stężenia takrolimusu we krwi i w razie konieczności dostosować dawkę, aby utrzymać podobną ogólnoustrojową ekspozycję na lek. Należy tak dostosować dawkę, aby mieć pewność, że podobna ogólnoustrojowa ekspozycja na lek pozostała utrzymana.13
Zmiana leczenia cyklosporyną na leczenie takrolimusem
Należy zachować ostrożność podczas zmiany leczenia cyklosporyną na leczenie takrolimusem. Nie zaleca się jednoczesnego stosowania cyklosporyny i takrolimusu. Leczenie produktem Tacrolimus STADA można rozpocząć po oznaczeniu stężenia cyklosporyny we krwi oraz ocenie stanu klinicznego pacjenta. W przypadku stwierdzenia zwiększonego stężenia cyklosporyny we krwi należy opóźnić podanie produktu.14
W praktyce leczenie takrolimusem rozpoczyna się po upływie 12 do 24 godzin po odstawieniu cyklosporyny. Po zmianie leczenia na takrolimus należy w dalszym ciągu monitorować stężenie cyklosporyny we krwi, ponieważ jej klirens może ulegać zmianie.15
Leczenie w odrzucaniu przeszczepu alogenicznego
W leczeniu epizodów odrzucania przeszczepu stosowano zwiększone dawki takrolimusu, uzupełniające leczenie kortykosteroidami oraz wprowadzono krótkotrwałe podawanie przeciwciał mono-/poliklonalnych. W razie stwierdzenia objawów działania toksycznego, takich jak ciężkie działania niepożądane, może być konieczne zmniejszenie dawki produktu Tacrolimus STADA.16
W przypadku zmiany z leczenia innymi lekami immunosupresyjnymi na terapię produktem Tacrolimus STADA stosowanym raz na dobę, leczenie należy rozpocząć od doustnej dawki początkowej zalecanej odpowiednio w przeszczepieniu nerki i wątroby w profilaktyce odrzucania przeszczepu.17
Leczenie w odrzucaniu przeszczepu alogenicznego po przeszczepieniu serca
U dorosłych pacjentów po zmianie terapii na stosowanie produktu Tacrolimus STADA leczenie należy rozpocząć od doustnej dawki 0,15 mg/kg mc./dobę podawanej raz na dobę, rano.18
Leczenie w odrzucaniu przeszczepu alogenicznego po przeszczepieniu innych narządów
Pomimo że nie ma doświadczenia klinicznego w stosowaniu produktu Tacrolimus STADA u pacjentów po przeszczepieniach płuc, trzustki lub jelita, takrolimus w kapsułkach o natychmiastowym uwalnianiu stosowano u pacjentów po przeszczepieniu płuc w doustnej dawce początkowej 0,10 mg/kg mc./dobę do 0,15 mg/kg mc./dobę, u pacjentów po przeszczepieniu trzustki w doustnej dawce początkowej 0,2 mg/kg mc./dobę, a u pacjentów po przeszczepieniu jelita w doustnej dawce początkowej 0,3 mg/kg mc./dobę.19
Monitorowanie stężenia leku
Dawkowanie należy dostosować przede wszystkim na podstawie indywidualnej oceny klinicznej odrzucania i tolerowania przeszczepu u poszczególnych pacjentów, wspomaganej monitorowaniem najmniejszego skutecznego stężenia takrolimusu w pełnej krwi.20
Jako pomoc w ocenie optymalnego dawkowania dostępnych jest kilka metod immunologicznych do oznaczenia stężenia takrolimusu w pełnej krwi. Porównując dane literaturowe z wartościami stężeń oznaczonymi u pacjentów, należy zachować rozwagę i uwzględniać zastosowaną metodykę oznaczania. W obecnej praktyce klinicznej stężenia w pełnej krwi oznacza się, stosując metody immunologiczne.21
Zależność między najmniejszymi skutecznymi stężeniami takrolimusu we krwi (C24) a ogólnoustrojową ekspozycją na lek (AUC0–24) dla takrolimusu w kapsułkach o natychmiastowym uwalnianiu i takrolimusu w kapsułkach o przedłużonym uwalnianiu jest podobna.22
Najmniejsze skuteczne stężenia takrolimusu we krwi należy monitorować w okresie po przeszczepieniu narządu. Najmniejsze skuteczne stężenia takrolimusu we krwi należy oznaczać około 24 godziny po podaniu dawki produktu Tacrolimus STADA, bezpośrednio przed podaniem kolejnej dawki. Zaleca się częste oznaczanie najmniejszego skutecznego stężenia leku we krwi w ciągu 2 pierwszych tygodni po przeszczepieniu narządu, a następnie okresowo w czasie leczenia podtrzymującego.23
Najmniejsze skuteczne stężenia takrolimusu we krwi należy również dokładnie monitorować w czasie zmiany leczenia postacią takrolimusu o natychmiastowym uwalnianiu na leczenie postacią takrolimusu o przedłużonym uwalnianiu, dostosowania dawek, wprowadzania zmian w terapii immunosupresyjnej oraz w przypadku jednoczesnego podawania substancji, które mogą zmieniać stężenie takrolimusu w pełnej krwi. Częstość oznaczania stężenia leku we krwi zależy od potrzeb klinicznych.24
Takrolimus jest substancją o małym klirensie, dlatego dostosowanie dawki produktu Tacrolimus STADA może trwać nawet kilka dni, zanim uzyska się docelowe stałe stężenie leku.25
Dane pochodzące z badań klinicznych sugerują, że u większości pacjentów powodzenie w leczeniu można osiągnąć, gdy najmniejsze stężenia takrolimusu we krwi utrzymują się poniżej 20 ng/ml. Podczas interpretacji zmian w stężeniach leku w pełnej krwi należy uwzględnić stan kliniczny pacjenta.26
W praktyce klinicznej najmniejsze skuteczne stężenia leku w pełnej krwi na ogół utrzymywały się w zakresie od 5 ng/ml do 20 ng/ml u biorców wątroby oraz 10 ng/ml do 20 ng/ml u biorców nerek i serca we wczesnym okresie po przeszczepieniu. W czasie późniejszego leczenia podtrzymującego stężenia we krwi na ogół utrzymywały się w zakresie od 5 ng/ml do 15 ng/ml u pacjentów z przeszczepioną wątrobą, nerką lub sercem.27
Dawkowanie w specjalnych grupach pacjentów
Zaburzenia czynności wątroby
U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby może być konieczne zmniejszenie dawki w celu utrzymania najmniejszego skutecznego stężenia takrolimusu we krwi w zalecanym zakresie docelowym.28
Zaburzenia czynności nerek
Czynność nerek nie ma wpływu na właściwości farmakokinetyczne takrolimusu i dlatego nie jest konieczne dostosowywanie dawki. Takrolimus ma jednak potencjalne działanie nefrotoksyczne i z tego powodu zaleca się dokładne monitorowanie czynności nerek (w tym badania, takie jak seryjne oznaczanie stężenia kreatyniny w surowicy, obliczanie klirensu kreatyniny oraz monitorowanie ilości wydalanego moczu).29
Rasa
W porównaniu z rasą kaukaską pacjenci rasy czarnej mogą wymagać stosowania większych dawek takrolimusu w celu uzyskania podobnych najmniejszych skutecznych stężeń leku.30
Płeć
Brak danych wskazujących, że u kobiet trzeba stosować inne dawki niż u mężczyzn w celu uzyskania podobnych najmniejszych skutecznych stężeń leku.31
Pacjenci w podeszłym wieku
Obecnie nie ma dostępnych danych wskazujących na konieczność dostosowywania dawki u osób w podeszłym wieku.32
Dzieci i młodzież
Nie określono dotychczas bezpieczeństwa stosowania i skuteczności produktu leczniczego Tacrolimus STADA u dzieci w wieku poniżej 18 lat. Ze względu na niewystarczającą ilość dostępnych danych nie można przedstawić zaleceń odnośnie dawkowania.33
Sposób podawania
Tacrolimus STADA jest doustną postacią farmaceutyczną takrolimusu do stosowania raz na dobę. Zaleca się doustne podawanie dobowej dawki produktu Tacrolimus STADA raz na dobę, rano.34
Tacrolimus STADA kapsułki o przedłużonym uwalnianiu twarde należy przyjmować natychmiast po wyjęciu z blistra. Należy poinformować pacjenta, aby nie połknął środka pochłaniającego wilgoć. Kapsułki należy połykać w całości, popijając płynem (najlepiej wodą).35
Tacrolimus STADA w celu uzyskania maksymalnego wchłaniania należy przyjmować na czczo lub co najmniej 1 godzinę przed posiłkiem lub po upływie 2 do 3 godzin po posiłku.36
Pominiętą poranną dawkę należy przyjąć tak szybko jak to możliwe, w tym samym dniu. Nie należy przyjmować podwójnej dawki następnego dnia rano.37
Jeśli stan pacjenta nie pozwala na doustne przyjęcie produktu leczniczego bezpośrednio po transplantacji, leczenie takrolimusem można rozpocząć podając go dożylnie w dawce wynoszącej około 1/5 zalecanej dawki doustnej w danym wskazaniu.38
Tabela dawkowania produktu Tacrolimus STADA
| Wskazanie | Dawka początkowa | Czas rozpoczęcia leczenia | Docelowe stężenie we krwi |
|---|---|---|---|
| Profilaktyka odrzucania przeszczepu nerki | 0,20-0,30 mg/kg mc./dobę, raz na dobę, rano | W ciągu 24 godzin od zakończenia zabiegu | Wczesny okres: 10-20 ng/ml Leczenie podtrzymujące: 5-15 ng/ml |
| Profilaktyka odrzucania przeszczepu wątroby | 0,10-0,20 mg/kg mc./dobę, raz na dobę, rano | Od około 12 do 18 godzin po zakończeniu zabiegu | Wczesny okres: 5-20 ng/ml Leczenie podtrzymujące: 5-15 ng/ml |
| Leczenie odrzucania przeszczepu serca | 0,15 mg/kg mc./dobę, raz na dobę, rano | Po zmianie terapii | Wczesny okres: 10-20 ng/ml Leczenie podtrzymujące: 5-15 ng/ml |
| Leczenie odrzucania przeszczepu płuc | 0,10-0,15 mg/kg mc./dobę | Po zmianie terapii | Wczesny okres: 10-20 ng/ml Leczenie podtrzymujące: 5-15 ng/ml |
| Leczenie odrzucania przeszczepu trzustki | 0,2 mg/kg mc./dobę | Po zmianie terapii | Wczesny okres: 10-20 ng/ml Leczenie podtrzymujące: 5-15 ng/ml |
| Leczenie odrzucania przeszczepu jelita | 0,3 mg/kg mc./dobę | Po zmianie terapii | Wczesny okres: 10-20 ng/ml Leczenie podtrzymujące: 5-15 ng/ml |
Uwagi do tabeli:
- Dawkowanie należy dostosować indywidualnie w oparciu o monitorowanie stężenia leku we krwi oraz ocenę kliniczną pacjenta.
- W przypadku zmiany postaci leku z o natychmiastowym uwalnianiu na formę o przedłużonym uwalnianiu należy utrzymać dawkę dobową w stosunku 1:1 (mg:mg).
- U pacjentów ze szczególnymi potrzebami (np. zaburzenia czynności wątroby) może być konieczne dostosowanie dawki.
- Lek należy przyjmować na czczo lub co najmniej 1 godzinę przed posiłkiem lub 2-3 godziny po posiłku.
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania