Dawkowanie i sposób podawania
Polhumin R 100 j.m./ml

Polhumin R, zawierający insulinę ludzką w stężeniu 100 j.m./ml, wymaga indywidualnego dostosowania dawki u każdego pacjenta, uwzględniając wiek, aktywność fizyczną, stan zdrowia (zwłaszcza niewydolność nerek) oraz interakcje lekowe. Monitorowanie glikemii, zarówno we krwi, jak i w moczu, jest niezbędne do precyzyjnego ustalenia dawkowania. W przypadku zmiany rodzaju insuliny (np. z insuliny mieszanej wieprzowo-wołowej na insulinę ludzką) konieczna jest kontrolowana modyfikacja dawki. U pacjentów z niewydolnością nerek (klirens kreatyniny <60 ml/min) dawka insuliny powinna być zmniejszona ze względu na wydłużony okres półtrwania i wzrost stężenia insuliny w surowicy. U osób powyżej 70. roku życia zaleca się schemat dwóch wstrzyknięć dziennie bez dążenia do pełnej normoglikemii, aby ograniczyć ryzyko hipoglikemii, natomiast u pacjentów z otyłością może być konieczne zwiększenie dawki insuliny.

Wskazania
Substancja czynna

Dawkowanie insuliny Polhumin R

Polhumin R (insulina ludzka 100 j.m./ml w postaci roztworu do wstrzykiwań) wymaga indywidualnego dawkowania dla każdego pacjenta. Dawkowanie ustala się uwzględniając wiele czynników, w tym wiek pacjenta, poziom aktywności fizycznej, stan zdrowia (zwłaszcza występowanie niewydolności nerek) oraz interakcje z innymi stosowanymi lekami1.

Precyzyjne ustalenie dawki wymaga regularnego monitorowania parametrów glikemii – zarówno stężenia glukozy we krwi, jak i obecności glukozy w moczu2.

Zmiana rodzaju insuliny

Podczas zmiany rodzaju stosowanej insuliny (np. z insuliny mieszanej wieprzowo-wołowej lub wołowej na insulinę ludzką), formy preparatu czy producenta leku może być konieczna modyfikacja dawkowania. Proces zmiany powinien odbywać się pod ścisłą kontrolą lekarza3.

U pacjentów, którzy osiągają właściwe stężenie glukozy przy zastosowaniu wysokooczyszczonej insuliny wieprzowej lub innych wysokooczyszczonych insulin ludzkich, zazwyczaj nie przewiduje się istotnych zmian dawkowania poza rutynowymi dostosowaniami wynikającymi z bieżącej kontroli stanu pacjenta4.

Specjalne grupy pacjentów

Dzieci – w leczeniu cukrzycy u dzieci głównym celem jest osiągnięcie normoglikemii. Najbardziej zalecaną metodą insulinoterapii w tej grupie wiekowej jest insulinoterapia czynnościowa, która umożliwia dostosowanie stężenia insuliny zarówno podstawowego, jak i poposiłkowego5.

Pacjenci z niewydolnością wątroby i nerek – u tej grupy pacjentów okres półtrwania insuliny w surowicy jest wydłużony, a jej stężenie we krwi wzrasta. Przy klirensie kreatyniny poniżej 60 ml/min eliminacja insuliny przez nerki ulega znacznemu ograniczeniu, co ma istotne znaczenie kliniczne. W takich przypadkach dawkę insuliny należy odpowiednio zredukować6.

Pacjenci w podeszłym wieku (powyżej 70 lat) – ze względu na zwiększone ryzyko znacznych spadków stężenia glukozy we krwi, u tych pacjentów nie zaleca się dążenia do pełnej normoglikemii podczas insulinoterapii. Dla osób starszych rekomendowany jest schemat dwóch wstrzyknięć insuliny na dobę. Utrzymanie glikemii poniżej progu nerkowego jest często wystarczające w tej grupie wiekowej7.

Pacjenci z otyłością – w przypadku tej grupy pacjentów może być konieczne zastosowanie zwiększonych dawek insuliny8.

Sposób podawania Polhumin R

Polhumin R we wkładach jest przeznaczony wyłącznie do podawania we wstrzyknięciach podskórnych za pomocą wstrzykiwacza wielokrotnego użytku9.

Miejsca wstrzyknięć

Podanie podskórne można wykonać w następujących okolicach anatomicznych10:

  • okolica brzucha
  • pośladki
  • udo
  • górna część ramienia (okolica mięśnia naramiennego)

Konieczna jest rotacja miejsc wstrzyknięć w celu uniknięcia powikłań, w tym lipodystrofii i amyloidozy skórnej. Zaleca się wykonywanie wstrzyknięć w różne miejsca w obrębie jednego obszaru anatomicznego, tak aby to samo miejsce nie było wykorzystywane częściej niż raz w miesiącu11.

Przygotowanie insuliny we wkładach

Przed umieszczeniem wkładu z insuliną we wstrzykiwaczu należy dokładnie go obejrzeć. Roztwór Polhumin R powinien być12:

  • bezbarwny
  • przezroczysty
  • o konsystencji wody

Wygląd roztworu insuliny należy sprawdzać przed każdym wstrzyknięciem13.

Technika wstrzyknięcia

Prawidłowa technika wstrzyknięcia Polhumin R obejmuje następujące kroki14:

  1. Ujęcie skóry między dwa palce
  2. Wbicie igły w fałd skóry pod kątem około 45°
  3. Wstrzyknięcie insuliny pod skórę
  4. Wyciągnięcie igły
  5. Lekkie uciśnięcie miejsca wstrzyknięcia na kilka sekund (zapobiega wyciekaniu insuliny)

Miejsce wstrzyknięć należy zmieniać zgodnie z zaleceniami lekarza15.

Tabela dawkowania preparatu Polhumin R

Grupa pacjentów Szczególne zalecenia dotyczące dawkowania Sposób podawania Dodatkowe uwagi
Pacjenci standardowi Dawkowanie indywidualne, zależne od poziomu glikemii, wieku, aktywności fizycznej i stanu zdrowia Podskórnie, wstrzykiwacz wielokrotnego użytku Regularne monitorowanie stężenia glukozy we krwi i moczu
Dzieci Dążenie do normoglikemii, insulinoterapia czynnościowa Podskórnie, wstrzykiwacz wielokrotnego użytku Dostosowanie dawki insuliny podstawowej i poposiłkowej
Pacjenci z niewydolnością wątroby i nerek Zmniejszenie dawki insuliny Podskórnie, wstrzykiwacz wielokrotnego użytku Wydłużony okres półtrwania insuliny w surowicy, zwiększone stężenie insuliny we krwi, szczególnie przy klirensie kreatyniny <60 ml/min
Pacjenci w podeszłym wieku (>70 lat) Dwa wstrzyknięcia insuliny na dobę, bez dążenia do pełnej normoglikemii Podskórnie, wstrzykiwacz wielokrotnego użytku Cel: utrzymanie glikemii poniżej progu nerkowego, zwiększone ryzyko hipoglikemii
Pacjenci z otyłością Możliwa potrzeba zwiększenia dawki insuliny Podskórnie, wstrzykiwacz wielokrotnego użytku Indywidualne dostosowanie dawki na podstawie monitorowania glikemii
Pacjenci zmieniający rodzaj insuliny Możliwa potrzeba modyfikacji dawkowania Podskórnie, wstrzykiwacz wielokrotnego użytku Zmiana dawkowania pod kontrolą lekarza
  1. 13.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl