Dawkowanie i sposób podawania
Polhumin MIX-5 100 j.m./ml

Polhumin Mix-5 to biosyntetyczna, wysokooczyszczona insulina ludzka dwufazowa o stężeniu 100 j.m./ml, zawierająca 50% insuliny rozpuszczalnej i 50% insuliny izofanowej, dostępna we wkładach po 3 ml (300 j.m.). Dawkowanie jest indywidualne i wymaga uwzględnienia wieku pacjenta, aktywności fizycznej, stanu zdrowia (np. niewydolności nerek z klirensem kreatyniny <60 ml/min) oraz stosowania innych leków. Monitorowanie glikemii we krwi i moczu jest niezbędne do optymalizacji terapii. U dzieci zaleca się insulinoterapię czynnościową w celu osiągnięcia normoglikemii, natomiast u osób powyżej 70. roku życia preferuje się schemat dwóch wstrzyknięć dziennie z celem glikemii poniżej progu nerkowego, aby ograniczyć ryzyko hipoglikemii. Pacjenci z niewydolnością wątroby i nerek wymagają redukcji dawki ze względu na wydłużony okres półtrwania insuliny, a u osób otyłych może być konieczne zwiększenie dawek.

Wskazania
Substancja czynna

Dawkowanie i sposób podawania leku Polhumin Mix-5

Polhumin Mix-5 jest biosyntetyczną, wysokooczyszczoną insuliną ludzką dwufazową o stężeniu 100 j.m./ml. Lek zawiera insulinę w proporcjach 5 części insuliny rozpuszczalnej i 5 części insuliny izofanowej, dostępną w postaci zawiesiny do wstrzykiwań we wkładach po 3 ml (300 j.m. insuliny).1

Ustalanie dawkowania

Należy zwrócić uwagę, że dawkowanie insuliny ma zawsze charakter indywidualny. Określenie właściwej dawki wymaga uwzględnienia następujących czynników:2

  • Wiek pacjenta
  • Poziom aktywności fizycznej
  • Stan zdrowia (np. obecność niewydolności nerek)
  • Stosowanie innych leków

Dokładne ustalenie dawki powinno opierać się na regularnym monitorowaniu stężenia glukozy zarówno we krwi, jak i w moczu.3

Modyfikacja dawkowania przy zmianie insuliny

Podczas zmiany rodzaju stosowanej insuliny (np. z insuliny mieszanej wieprzowo-wołowej lub wołowej na insulinę ludzką), postaci leku lub producenta, może być konieczna modyfikacja dawkowania. Proces ten powinien odbywać się pod ścisłą kontrolą lekarza.4

U pacjentów, którzy wcześniej stosowali wysokooczyszczoną insulinę wieprzową lub inne preparaty wysokooczyszczonej insuliny ludzkiej z dobrym efektem terapeutycznym (właściwe stężenie glukozy), zwykle nie są konieczne inne zmiany dawkowania poza rutynowymi, wynikającymi z regularnej kontroli stanu klinicznego.5

Specjalne grupy pacjentów

Dawkowanie u dzieci

W leczeniu cukrzycy u dzieci należy dążyć do osiągnięcia normoglikemii. Zaleca się stosowanie insulinoterapii czynnościowej jako najbardziej odpowiedniej metody terapeutycznej w tej grupie wiekowej. Umożliwia ona uzyskanie właściwego stężenia insuliny, zarówno podstawowego, jak i poposiłkowego.6

Dawkowanie u pacjentów z niewydolnością wątroby i nerek

U pacjentów z niewydolnością wątroby i nerek obserwuje się wydłużenie okresu półtrwania insuliny w surowicy oraz wzrost jej stężenia we krwi. Szczególnie znaczące klinicznie jest zmniejszenie eliminacji insuliny przez nerki przy klirensie kreatyniny poniżej 60 ml/min. W tej grupie pacjentów konieczne jest odpowiednie zmniejszenie dawki insuliny.7

Dawkowanie u pacjentów w podeszłym wieku

U pacjentów powyżej 70. roku życia nie należy dążyć do pełnej normoglikemii podczas insulinoterapii ze względu na zwiększone ryzyko znacznej hipoglikemii. Dla tej grupy pacjentów zaleca się schemat dwóch wstrzyknięć insuliny na dobę. Utrzymanie glikemii poniżej progu nerkowego jest często wystarczającym celem terapeutycznym.8

Dawkowanie u pacjentów z otyłością

U pacjentów z otyłością może wystąpić konieczność stosowania zwiększonych dawek insuliny w porównaniu do pacjentów z prawidłową masą ciała.9

Sposób podawania

Polhumin Mix-5 we wkładach przeznaczony jest wyłącznie do podawania we wstrzyknięciach podskórnych za pomocą wstrzykiwacza wielokrotnego użytku.10

Przygotowanie insuliny przed wstrzyknięciem

Przed umieszczeniem wkładu z insuliną we wstrzykiwaczu lub jeśli wkład znajduje się już we wstrzykiwaczu, należy:11

  1. Kilkakrotnie obrócić wkład do góry i na dół (około 10 razy), aby umożliwić swobodne przemieszczanie się szklanej kulki od jednego do drugiego końca wkładu
  2. Wykonywać te czynności do momentu uzyskania jednorodnej, mętnej lub mlecznej zawiesiny
  3. Powtarzać ten proces przed każdym wstrzyknięciem insuliny
Technika wstrzyknięcia

Wstrzyknięcia podskórne można wykonywać w różne okolice ciała:12

  • Okolica brzucha
  • Pośladki
  • Udo
  • Górna część ramienia (okolica mięśnia naramiennego)

Prawidłowa technika wstrzyknięcia obejmuje następujące kroki:13

  1. Ujęcie skóry między dwa palce
  2. Wbicie igły w fałd skóry pod kątem około 45°
  3. Wstrzyknięcie insuliny pod skórę
  4. Wyciągnięcie igły i lekkie uciśnięcie miejsca wstrzyknięcia na kilka sekund w celu zapobieżenia wyciekaniu insuliny

Zalecenia dotyczące rotacji miejsc wstrzyknięć

Bardzo ważne jest systematyczne zmienianie miejsc wstrzyknięć, aby zmniejszyć ryzyko wystąpienia lipodystrofii i amyloidozy skórnej. Należy przestrzegać następujących zasad:14

  • Zmieniać miejsca wstrzyknięć w obrębie jednego regionu anatomicznego
  • To samo miejsce nie powinno być wykorzystywane częściej niż raz w miesiącu
  • Prowadzić schemat rotacji miejsc wstrzyknięć zgodnie z zaleceniami lekarza15

Tabela dawkowania Polhumin Mix-5

Grupa pacjentów Zalecenia dotyczące dawkowania Szczególne uwagi
Pacjenci dorośli Dawkowanie indywidualne Ustalane na podstawie regularnego monitorowania glikemii
Dzieci Dążenie do normoglikemii Preferowana insulinoterapia czynnościowa
Pacjenci z niewydolnością wątroby i nerek Zmniejszenie dawki Wydłużony okres półtrwania insuliny, szczególnie przy klirensie kreatyniny <60 ml/min
Pacjenci w podeszłym wieku (>70 lat) Algorytm dwóch wstrzyknięć na dobę Nie dążyć do pełnej normoglikemii; wystarczające utrzymanie glikemii poniżej progu nerkowego
Pacjenci z otyłością Może być konieczne zwiększenie dawki Indywidualne dostosowanie na podstawie monitorowania glikemii

Polhumin Mix-5 (100 j.m./ml) we wkładach zawiera 300 j.m. insuliny dwufazowej, składającej się w 50% z insuliny rozpuszczalnej i w 50% z insuliny izofanowej. Taki skład umożliwia dostosowanie leczenia do indywidualnych potrzeb metabolicznych pacjenta.16

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl