Interakcje leku
Elosone 1 mg/g

Mometazonu furoinian, stosowany miejscowo jako kortykosteroid, może ulegać znaczącym interakcjom lekowym, zwłaszcza przy długotrwałym stosowaniu na dużych powierzchniach skóry lub pod opatrunkami okluzyjnymi, co zwiększa jego wchłanianie systemowe. Interakcje te obejmują osłabienie działania leków przeciwcukrzycowych (np. insuliny, pochodnych sulfonylomocznika) poprzez przeciwstawne działanie do insuliny, zaburzenia działania leków przeciwzakrzepowych (warfaryna, acenokumarol) przez wpływ na czynniki krzepnięcia, a także nasilenie toksyczności glikozydów nasercowych (digoksyna) wskutek indukowanej hipokaliemii. Dodatkowo, stosowanie mometazonu furoinianu może potęgować hipokaliemię wywołaną diuretykami pętlowymi i tiazydowymi (np. furosemid, hydrochlorotiazyd), co wymaga regularnego monitorowania stężenia potasu w surowicy. Zaleca się monitorowanie parametrów krzepnięcia (INR), glikemii oraz elektrolitów, a także dostosowanie dawkowania leków współstosowanych w zależności od obserwowanych efektów klinicznych.

Pobierz ChPL PDF Elosone – Krem – 1 mg/g
  1. Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji
    1. Najważniejsze interakcje lekowe mometazonu furoinianu
    2. Interakcje z lekami przeciwzakrzepowymi
    3. Interakcje z lekami przeciwcukrzycowymi
    4. Interakcje z glikozydami nasercowymi
    5. Interakcje z lekami moczopędnymi
  2. Interakcje z alkoholem
  3. Tabela interakcji mometazonu furoinianu
    1. Inne czynniki zwiększające ryzyko interakcji
    2. Kolejne rozdziały
Wskazania
  1. atopowe zapalenie skóry
  2. łuszczyca
Substancja czynna
  1. mometazonu furoinian
Kategoria leku
  1. glikokortykosteroidy miejscowe
  2. leki dermatologiczne

Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Mometazonu furoinian, jako kortykosteroid do stosowania miejscowego, może wchodzić w interakcje z różnymi grupami leków, szczególnie w przypadku długotrwałego stosowania na rozległych powierzchniach skóry lub pod opatrunkami okluzyjnymi. Wówczas dochodzi do zwiększonego wchłaniania substancji czynnej do krwiobiegu, co może powodować wystąpienie działań ogólnoustrojowych i związanych z nimi interakcji lekowych. 1

Najważniejsze interakcje lekowe mometazonu furoinianu

Długotrwałe stosowanie mometazonu furoinianu w kremie, zwłaszcza na dużych powierzchniach skóry lub pod opatrunkami okluzyjnymi, może prowadzić do zwiększonego wchłaniania systemowego, co skutkuje istotnymi klinicznie interakcjami z innymi lekami. 2

Interakcje z lekami przeciwzakrzepowymi

Stosowanie mometazonu furoinianu może zaburzać działanie leków przeciwzakrzepowych. Mechanizm tej interakcji polega na wpływie kortykosteroidów na czynniki krzepnięcia i może prowadzić do zmiany efektywności terapeutycznej tych leków. W konsekwencji, u pacjentów przyjmujących jednocześnie antykoagulanty, może być konieczne dostosowanie dawkowania leków przeciwzakrzepowych lub częstsze monitorowanie parametrów krzepnięcia. 3

Interakcje z lekami przeciwcukrzycowymi

Mometazonu furoinian może osłabiać działanie hipoglikemizujące leków przeciwcukrzycowych. Wynika to z przeciwstawnego działania kortykosteroidów w stosunku do insuliny, co może skutkować wzrostem stężenia glukozy we krwi. Pacjenci z cukrzycą stosujący mometazonu furoinian na dużych powierzchniach skóry powinni być świadomi ryzyka pogorszenia kontroli glikemii i mogą wymagać dostosowania dawki leków przeciwcukrzycowych. 4

Interakcje z glikozydami nasercowymi

Stosowanie mometazonu furoinianu może nasilać działanie glikozydów nasercowych, co jest związane głównie z indukowaną przez kortykosteroidy hipokaliemią. Zmniejszone stężenie potasu w surowicy zwiększa wrażliwość komórek mięśnia sercowego na działanie glikozydów nasercowych, co może prowadzić do nasilenia ich toksyczności. U pacjentów przyjmujących jednocześnie glikozydy nasercowe należy monitorować stężenie elektrolitów w surowicy. 5

Interakcje z lekami moczopędnymi

Długotrwałe stosowanie mometazonu furoinianu może nasilać hipokaliemię wywołaną działaniem leków moczopędnych, szczególnie diuretyków pętlowych i tiazydowych. Efekt ten jest wynikiem sumowania się działania kortykosteroidów i diuretyków na gospodarkę potasową. Pacjenci przyjmujący leki moczopędne powinni mieć regularnie kontrolowane stężenie potasu w surowicy podczas stosowania mometazonu furoinianu na rozległych powierzchniach skóry. 6

Interakcje z alkoholem

Chociaż nie udokumentowano bezpośrednich interakcji między mometazonem furoinianem stosowanym miejscowo a alkoholem, należy pamiętać o kilku istotnych aspektach. Alkohol może zwiększać przepuszczalność bariery skórnej, co teoretycznie może prowadzić do zwiększonego wchłaniania kortykosteroidu. Dodatkowo, u pacjentów przyjmujących leki, których działanie może być modyfikowane przez mometazon (np. leki przeciwzakrzepowe, przeciwcukrzycowe), jednoczesne spożywanie alkoholu może nasilać ryzyko wystąpienia niepożądanych interakcji.

Alkohol może także nasilać niektóre ogólnoustrojowe działania kortykosteroidów, szczególnie w przypadku ich zwiększonego wchłaniania systemowego. Obejmuje to potencjalne nasilenie:

W związku z tym, choć brak jest bezwzględnych przeciwwskazań do spożywania alkoholu podczas miejscowego stosowania mometazonu furoinianu, u pacjentów stosujących lek długotrwale na dużych powierzchniach skóry zaleca się ostrożność i ewentualne ograniczenie spożycia alkoholu.

Tabela interakcji mometazonu furoinianu

Grupa leków Rodzaj interakcji Mechanizm Poziom istotności klinicznej Zalecenia
Leki przeciwzakrzepowe (warfaryna, acenokumarol) Zaburzenie działania leków przeciwzakrzepowych Wpływ na czynniki krzepnięcia Umiarkowany Monitorowanie parametrów krzepnięcia (INR), potencjalne dostosowanie dawki
Leki przeciwcukrzycowe (insulina, pochodne sulfonylomocznika) Osłabienie działania hipoglikemizującego Przeciwstawne działanie do insuliny Umiarkowany Monitorowanie glikemii, potencjalne dostosowanie dawki leków przeciwcukrzycowych
Glikozydy nasercowe (digoksyna) Nasilenie działania glikozydów Indukowana hipokaliemia zwiększa wrażliwość na glikozydy Wysoki Monitorowanie stężenia elektrolitów i glikozydów w surowicy
Leki moczopędne (furosemid, hydrochlorotiazyd) Nasilenie hipokaliemii Sumowanie efektów nasilających wydalanie potasu Wysoki Regularne kontrolowanie stężenia potasu, suplementacja w razie potrzeby
Alkohol Potencjalne zwiększenie wchłaniania leku Zwiększenie przepuszczalności bariery skórnej Niski do umiarkowanego Ostrożność, szczególnie przy stosowaniu na dużych powierzchniach skóry
Opatrunki okluzyjne Zwiększenie wchłaniania systemowego i ryzyka interakcji Zwiększenie nawodnienia skóry i jej przepuszczalności Wysoki Unikanie długotrwałego stosowania opatrunków okluzyjnych
Leki indukujące enzymy wątrobowe (np. barbiturany, fenytoina) Potencjalne osłabienie działania mometazonu Przyspieszony metabolizm kortykosteroidów Niski Zwykle nie wymaga interwencji przy stosowaniu miejscowym

Inne czynniki zwiększające ryzyko interakcji

Oprócz wymienionych bezpośrednich interakcji lekowych, należy pamiętać o czynnikach, które mogą zwiększać wchłanianie systemowe mometazonu furoinianu, a tym samym potęgować ryzyko wystąpienia interakcji:

  • Zaburzenia bariery skórnej – stany zapalne, uszkodzenia skóry
  • Stosowanie na wrażliwe obszary skóry – twarz, okolice fałdów skórnych, okolice narządów płciowych
  • Stosowanie u pacjentów z zaburzeniami wątroby – ograniczony metabolizm kortykosteroidów
  • Stosowanie u dzieci – wyższy stosunek powierzchni ciała do masy ciała

W przypadku konieczności długotrwałego stosowania mometazonu furoinianu u pacjentów przyjmujących leki z wymienionych grup, zaleca się regularną kontrolę parametrów klinicznych i laboratoryjnych, które mogą wskazywać na wystąpienie interakcji lekowych. 7

Kolejne rozdziały

Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.

Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl