Właściwości farmakokinetyczne enalaprylu

Analiza właściwości farmakokinetycznych leku Benalapril (enalapryl maleinian), dostępnego w dawkach 5 mg, 10 mg i 20 mg, obejmuje procesy wchłaniania, dystrybucji, metabolizmu oraz eliminacji substancji czynnej, a także jej farmakokinetykę w specjalnych grupach pacjentów.¹

Wchłanianie

Enalapryl po podaniu doustnym charakteryzuje się szybkim wchłanianiem z przewodu pokarmowego. Maksymalne stężenie enalaprylu w surowicy osiągane jest już w ciągu pierwszej godziny od momentu przyjęcia. Biodostępność enalaprylu, oceniana na podstawie ilości wydalanej z moczem, wynosi około 60%. Istotne jest, że obecność pokarmu w przewodzie pokarmowym nie wpływa na absorpcję leku Benalapril.²

Aktywacja biologiczna

Po wchłonięciu enalapryl ulega procesowi szybkiej i ekstensywnej hydrolizy do enalaprylatu, który jest aktywnym metabolitem działającym jako silny inhibitor konwertazy angiotensyny. Maksymalne stężenie enalaprylatu w surowicy krwi jest osiągane po około 4 godzinach od doustnego podania enalaprylu w postaci tabletki. Efektywny półokres trwania enalaprylatu w fazie kumulacji, po wielokrotnym podaniu doustnym enalaprylu, wynosi 11 godzin. Stan równowagi dynamicznej stężenia enalaprylatu w surowicy u pacjentów z prawidłową czynnością nerek występuje po 4 dniach regularnego stosowania leku.³

Dystrybucja

Wiązanie enalaprylu z białkami osocza ludzkiego jest umiarkowane i w zakresie istotnych terapeutycznie stężeń nie przekracza 60%. Jest to istotny parametr wpływający na dystrybucję leku w organizmie.⁴

Metabolizm

Główną drogą metabolizmu enalaprylu jest jego przekształcenie do enalaprylatu. Badania nie wykazały obecności innych znaczących szlaków metabolicznych dla tej substancji czynnej.⁵

Eliminacja

Enalaprylat jest wydalany głównie przez nerki. Analiza składu moczu wykazuje, że około 40% dawki jest wydalane w postaci enalaprylatu, a około 20% w postaci niezmienionego enalaprylu. Dominująca rola nerek w eliminacji leku ma istotne implikacje kliniczne, szczególnie u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek.⁶

Farmakokinetyka w specjalnych grupach pacjentów

Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek

U pacjentów z niewydolnością nerek obserwuje się zwiększone narażenie organizmu zarówno na enalapryl, jak i na enalaprylat. Stopień tego zwiększenia jest proporcjonalny do nasilenia niewydolności nerek:

• U pacjentów z łagodną do umiarkowanej niewydolnością nerek (klirens kreatyniny 40-60 ml/min), przy podawaniu leku w dawce 5 mg raz na dobę, pole powierzchni pod krzywą (AUC) enalaprylatu w stanie równowagi dynamicznej jest około dwukrotnie większe niż u pacjentów z prawidłową funkcją nerek.
• W przypadku ciężkich zaburzeń czynności nerek (klirens kreatyniny ≤30 ml/min), obserwuje się około ośmiokrotne zwiększenie AUC. Przy tym stopniu niewydolności nerek wydłuża się również efektywny okres półtrwania enalaprylatu po podaniu dawek wielokrotnych oraz czas potrzebny do osiągnięcia stanu równowagi dynamicznej.

Enalaprylat może być usunięty z krążenia ogólnego za pomocą hemodializy, przy czym klirens dializy wynosi 62 ml/min.⁷

Dzieci i młodzież

Przeprowadzono szczegółowe badanie farmakokinetyczne z zastosowaniem dawek wielokrotnych w grupie 40 dzieci obojga płci, w wieku od 2 miesięcy do ≤16 lat, z nadciśnieniem tętniczym. Pacjentom podawano doustnie 0,07 do 0,14 mg/kg enalaprylu maleinianu na dobę. Wyniki tego badania nie wykazały istotnych różnic w farmakokinetyce enalaprylatu u dzieci w porównaniu z danymi uzyskanymi wcześniej u osób dorosłych.

Zaobserwowano interesującą zależność: pole powierzchni pod krzywą (AUC) zwiększa się wraz z wiekiem, gdy dane są normalizowane według dawki na masę ciała. Jednakże efektu tego nie obserwuje się, gdy dane są normalizowane według powierzchni ciała. W stanie równowagi dynamicznej średni efektywny okres półtrwania enalaprylatu w fazie kumulacji u dzieci wynosi 14 godzin.⁸

Przenikanie do mleka matki

Badania farmakokinetyczne przeprowadzone u kobiet karmiących piersią wykazały, że enalapryl i enalaprylat przenikają do mleka matki, jednak w niewielkich ilościach. Szczegółowe dane na ten temat zestawiono w poniższej tabeli:

Na podstawie danych dotyczących maksymalnego stężenia enalaprylu i enalaprylatu w mleku matki oszacowano, że maksymalne spożycie przez dziecko karmione piersią wynosi jedynie 0,16% dawki przyjmowanej przez matkę w przeliczeniu na masę ciała.<sup data-drug="Benalapril 5" data-section="Właściwości farmakokinetyczne" title="Po podaniu pojedynczej dawki doustnej 20 mg 5 kobietom po porodzie, średnie maksymalne stężenie enalaprylu w mleku wynosiło 1,7 μg/l (0,54 do 5,9 μg/l) po 4-6 godzinach od podania. Średnie maksymalne stężenie enalaprylatu wynosiło 1,7 μg/l (1,2 do 2,3 μg/l); wartości maksymalne występowały w różnym czasie w ciągu 24 godzin. Na podstawie danych dotyczących maksymalnego stężenia w mleku oszacowano, że maksymalne spożycie przez dzieci karmione piersią wynosi 0,16% dawki przyjmowanej przez matkę w przeliczeniu na masę ciała. […] U kobiety przyjmującej enalapryl doustnie w dawce 10 mg na dobę przez 11 miesięcy, maksymalne stężenie enalaprylu w mleku wyniosło 2 μg/l po 4 godzinach od przyjęcia dawki, a maksymalne stężenie enalaprylatu wyniosło 0,75 μg/l po 9 godzinach od przyjęcia dawki. Całkowite stężenie enalaprylu i enalaprylatu w mleku oznaczane w ciągu 24 godzin wynosiło odpowiednio 1,44 μg/l i 0,63 μg/l. […] Stężenie enalaprylatu w mleku było niewykrywalne (9