Zaburzenie adaptacyjne
Epidemiologia

Zaburzenie adaptacyjne (ZA) jest powszechnym rozpoznaniem psychiatrycznym związanym z reakcją na stresory ostre i przewlekłe, o rozpowszechnieniu w populacji ogólnej szacowanym na 0,5-8%, z wyższą częstością w grupach wysokiego ryzyka, takich jak osoby bezrobotne (27%) czy w żałobie (18%). W podstawowej opiece zdrowotnej częstość występowania wynosi 3-18%, jednak rozpoznawalność przez lekarzy rodzinnych jest niska. W środowiskach psychiatrii konsultacyjnej i liaison ZA diagnozuje się u 10-35% pacjentów, a w szpitalach ogólnych nawet do 50%. Szczególnie wysokie rozpowszechnienie obserwuje się u pacjentów z chorobami nowotworowymi (15,4-19,4%), poważnymi schorzeniami somatycznymi (np. 61,5% ofiar oparzeń), dzieci z przewlekłymi chorobami (36-60%), personelu wojskowego (średnio 7,4%, do 30,8% nowych rozpoznań) oraz kobiet w ciąży (5,0%). ZA często współwystępuje z innymi zaburzeniami psychicznymi, w tym zaburzeniami osobowości, lękowymi, afektywnymi, uzależnieniami oraz PTSD (53-70% w populacjach uchodźców). Czynniki ryzyka obejmują płeć żeńską, młodszy wiek, bezrobocie, choroby somatyczne, niskie wsparcie społeczne, historię zaburzeń psychicznych, niekorzystne doświadczenia z dzieciństwa oraz cechy osobowości (neurotyzm, niska ekstrawersja).

  1. Epidemiologia zaburzeń adaptacyjnych
    1. Rozpowszechnienie w populacji ogólnej
    2. Rozpowszechnienie w placówkach podstawowej opieki zdrowotnej
    3. Rozpowszechnienie w psychiatrii konsultacyjnej i liaison
    4. Rozpowszechnienie w specyficznych populacjach
    5. Czynniki demograficzne i różnoworotnieniowe
  2. Współwystępowanie i czynniki ryzyka
    1. Współwystępowanie z innymi zaburzeniami psychicznymi
    2. Czynniki ryzyka rozwoju zaburzeń adaptacyjnych
  3. Nadzór i wyzwania diagnostyczne
    1. Trudności w nadzorze epidemiologicznym
    2. Wyzwania diagnostyczne
    3. Znaczenie dla nadzoru epidemiologicznego
  4. Implikacje dla zdrowia publicznego
    1. Związek z zachowaniami samobójczymi
    2. Progresja i wyniki długoterminowe
    3. Wyzwania i potrzeby badawcze
  5. Wnioski i rekomendacje
    1. Kolejne rozdziały

Epidemiologia zaburzeń adaptacyjnych

Zaburzenie adaptacyjne (ZA) jest częstym rozpoznaniem psychiatrycznym, silnie związanym z ostrym i przewlekłym stresem. Mimo powszechności tego rozpoznania w praktyce klinicznej, badania epidemiologiczne dotyczące tego zaburzenia są stosunkowo nieliczne i ograniczone, co skutkuje niepełnymi danymi na temat rzeczywistej częstości występowania tego schorzenia w populacji ogólnej12.

Rozpowszechnienie w populacji ogólnej

Dane epidemiologiczne wskazują na zróżnicowane rozpowszechnienie zaburzeń adaptacyjnych w zależności od badanej populacji i zastosowanych metod diagnostycznych. W populacji ogólnej szacuje się, że częstość występowania ZA wynosi od 0,5% do 8%123. Pierwsze systematyczne badanie oceniające rozpowszechnienie ZA w populacji ogólnej przeprowadzone w Niemczech wykazało, że częstość występowania tego zaburzenia z klinicznie istotnym upośledzeniem funkcjonowania wynosi 0,9%, a dodatkowe 1,4% spełniało kryteria ZA bez istotnego upośledzenia funkcjonowania12.

Warto zaznaczyć, że wiele dużych badań epidemiologicznych populacji ogólnej, w tym Epidemiological Catchment Area (ECA), U.S. National Comorbidity Survey (NCS) oraz U.K. National Psychiatric Morbidity Survey, nie uwzględniało danych dotyczących częstości występowania ZA12. Jedynym badaniem uwzględniającym ZA był projekt Outcome of Depression International Network (ODIN), który miał na celu wykrycie zaburzeń depresyjnych (w tym ZA z obniżonym nastrojem według kryteriów ICD-10) w populacjach wiejskich i miejskich w pięciu krajach europejskich. Zaskakującym wynikiem tego badania było zdiagnozowanie ZA u mniej niż 1% osób z zaburzeniami o charakterze depresyjnym12.

Nowsze badania wykorzystujące zaktualizowane narzędzia diagnostyczne wskazują na częstość występowania zaburzeń adaptacyjnych na poziomie około 2% w populacji ogólnej1. Odsetek ten może być jednak znacznie wyższy w grupach wysokiego ryzyka, takich jak osoby niedawno bezrobotne (27%) czy osoby w żałobie (18%)1.

Rozpowszechnienie w placówkach podstawowej opieki zdrowotnej

Zaburzenia adaptacyjne stanowią istotny problem w podstawowej opiece zdrowotnej. Częstość występowania ZA w tym środowisku szacuje się na poziomie 3-18%123. Badanie przeprowadzone na dużej próbie pacjentów podstawowej opieki zdrowotnej (n=3815) wykazało, że 2,94% spełniało kryteria zaburzenia adaptacyjnego12.

Interesującym spostrzeżeniem jest fakt, że mimo stosunkowo wysokiej częstości występowania ZA w podstawowej opiece zdrowotnej, rozpoznawalność tego zaburzenia przez lekarzy rodzinnych pozostaje niska. Badania wskazują, że specyficzne rozpoznanie ZA jako odrębnej jednostki diagnostycznej przez lekarzy POZ jest niskie, choć pewnego rodzaju cierpienie psychologiczne lub emocjonalne jest rozpoznawane1.

Rozpowszechnienie w psychiatrii konsultacyjnej i liaison

Zaburzenia adaptacyjne są szczególnie częste w psychiatrii konsultacyjnej i liaison. Szacuje się, że częstość występowania ZA w tych środowiskach waha się od 10% do 35%123. Wieloośrodkowe badanie przeprowadzone w placówkach psychiatrii konsultacyjnej w Stanach Zjednoczonych, Kanadzie i Australii wykazało, że ZA zostało zdiagnozowane u 12% pacjentów skierowanych na konsultację psychiatryczną, a kolejne 11% zidentyfikowano jako możliwe przypadki1.

W środowiskach szpitalnych zaburzenie adaptacyjne jest często najczęściej stawianą diagnozą, z częstością sięgającą nawet 50%12. W irlandzkich szpitalach ogólnych ZA stanowiło 18,5% skierowań do psychiatrii konsultacyjnej1.

Rozpowszechnienie w specyficznych populacjach

Zaburzenia adaptacyjne występują ze zwiększoną częstością w określonych populacjach i kontekstach klinicznych:

  • Pacjenci z chorobami nowotworowymi: ZA zgłaszano u nawet jednej trzeciej pacjentów z rozpoznaniem nowotworu. Meta-analiza 94 badań opartych na wywiadach wykazała, że częstość występowania ZA wynosiła około 15,4% w placówkach opieki paliatywnej i około 19,4% w placówkach onkologicznych i hematologicznych12.
  • Pacjenci z innymi poważnymi schorzeniami: Literatura wskazuje, że częstość występowania ZA wzrasta w przypadku innych poważnych chorób, co jest konsekwencją stresującego charakteru diagnozy zmieniającej życie. Na przykład jedno z badań wykazało, że 61,5% ofiar oparzeń skierowanych na konsultację psychiatryczną cierpiało na zaburzenia adaptacyjne1.
  • Dzieci i młodzież z przewlekłymi schorzeniami: Wysokie wskaźniki występowania ZA odnotowano również u dzieci z przewlekłymi chorobami, takimi jak cukrzyca, z szacunkami między 36% a 60%1.
  • Personel wojskowy: ZA jest jednym z najczęściej diagnozowanych zaburzeń psychicznych w siłach zbrojnych, ze średnim rozpowszechnieniem szacowanym na 7,4% w populacjach wojskowych. W niektórych badaniach ZA stanowiło 30,8% nowych rozpoznań zaburzeń psychicznych wśród czynnych żołnierzy amerykańskich w latach 2016-2020, przewyższając częstość występowania zespołu stresu pourazowego (PTSD), zaburzeń lękowych czy depresji1.
  • Kobiety w ciąży: Badanie przeprowadzone w północnym Meksyku wykazało 5,0% rozpowszechnienie zaburzeń adaptacyjnych wśród badanych kobiet w ciąży1.
  • Ofiary katastrof i sytuacji nadzwyczajnych: Badanie przeprowadzone w Polsce podczas pierwszej fazy pandemii COVID-19 wykazało, że 49% respondentów zgłosiło wzrost objawów zaburzenia adaptacyjnego, które były częstsze wśród kobiet i osób bez pracy w pełnym wymiarze godzin; 14% próby spełniało kryteria rozpoznania zaburzenia adaptacyjnego1.

Czynniki demograficzne i różnoworotnieniowe

Dane dotyczące różnic w rozpowszechnieniu ZA w zależności od wieku, płci czy rasy są niejednoznaczne:

  • Wiek: Większość badań nie wykazuje istotnych różnic w rozpowszechnieniu ZA między grupami wiekowymi1. Zaburzenia adaptacyjne występują we wszystkich grupach wiekowych, od dzieci i młodzieży po seniorów12.
  • Płeć: Dane dotyczące różnic płciowych są niespójne. Niektóre badania sugerują, że dorosłe kobiety są diagnozowane dwukrotnie częściej niż mężczyźni12. Wśród dzieci i młodzieży dziewczęta i chłopcy są diagnozowani z podobną częstością1. Inne badania wskazują, że kobiety stanowią około 60% osób z diagnozą ZA, a mężczyźni tylko 40%1.
  • Rasa i pochodzenie etniczne: Obecne badania nie wykazują wyraźnych różnic w częstości występowania ZA w zależności od rasy1.

Współwystępowanie i czynniki ryzyka

Współwystępowanie z innymi zaburzeniami psychicznymi

Zaburzenia adaptacyjne często współwystępują z innymi zaburzeniami psychicznymi i problemami zdrowotnymi. Nawet do 70% pacjentów z ZA w warunkach medycznych ogólnych szpitali otrzymuje współistniejące rozpoznania psychiatryczne, takie jak zaburzenia osobowości, zaburzenia lękowe, zaburzenia afektywne i uzależnienia od substancji psychoaktywnych1.

Badanie uchodźców w Etiopii, Algierii, Gazie i Kambodży zidentyfikowało zespół stresu pourazowego (PTSD) jako współwystępujące schorzenie w około 53-70% przypadków ZA1. W populacjach wojskowych ZA często współwystępuje z innymi powszechnymi zaburzeniami psychicznymi, głównie z depresją (49%) i PTSD (37%)1.

Współwystępowanie nie ogranicza się do zaburzeń osobowości, ale rozciąga się na inne stany, takie jak nadużywanie substancji, szczególnie u dorosłych1.

Czynniki ryzyka rozwoju zaburzeń adaptacyjnych

Zidentyfikowano kilka czynników ryzyka rozwoju zaburzeń adaptacyjnych:

  • Płeć żeńska: Kobiety mogą być bardziej narażone na rozwój ZA, co potwierdzają dane wskazujące na większą częstość występowania tego zaburzenia wśród kobiet1.
  • Młodszy wiek: Niektóre badania sugerują, że młodszy wiek może być czynnikiem ryzyka rozwoju ZA1.
  • Bezrobocie: Status bezrobotnego został zidentyfikowany jako czynnik ryzyka rozwoju ZA1.
  • Choroba fizyczna i urazy: Poważne choroby somatyczne i urazy mogą zwiększać ryzyko rozwoju ZA1.
  • Niskie wsparcie społeczne: Brak odpowiedniego wsparcia społecznego może predysponować do rozwoju ZA1. Badanie kobiet w ciąży wykazało, że brak wsparcia ze strony partnera i partner przebywający za granicą były związane z większym ryzykiem ZA1.
  • Historia wcześniejszych zaburzeń psychicznych: Wcześniejsze problemy ze zdrowiem psychicznym mogą zwiększać podatność na rozwój ZA w odpowiedzi na stresory1.
  • Niekorzystne doświadczenia z dzieciństwa (ACE): Obecność niekorzystnych doświadczeń z dzieciństwa została zidentyfikowana jako czynnik ryzyka ZA w populacjach wojskowych1.
  • Cechy osobowości: Zwiększony neurotyzm i zmniejszona ekstrawersja mogą predysponować do rozwoju ZA1.
  • Wcześniejsze rozmieszczenie: W przypadku personelu wojskowego, wcześniejsze rozmieszczenie może być czynnikiem ryzyka rozwoju ZA1.
  • Niezadowalająca sytuacja finansowa: Badania wykazały, że niezadowalająca sytuacja finansowa gospodarstwa domowego była związana z pełnym rozpoznaniem ZA1.

Nadzór i wyzwania diagnostyczne

Trudności w nadzorze epidemiologicznym

Nadzór epidemiologiczny nad zaburzeniami adaptacyjnymi napotyka na szereg wyzwań:

  • Brak standardowych narzędzi diagnostycznych: Brak dokładnych narzędzi do diagnozowania ZA, jak podkreślają Casey i inni autorzy, mógł spowodować błędną interpretację rozpowszechnienia zaburzeń depresyjnych1.
  • Niespójne kryteria diagnostyczne: Zmiany w systemach klasyfikacyjnych, takich jak DSM-5 i ICD-11, wpływają na sposób diagnozowania ZA i utrudniają porównywanie danych z różnych okresów1.
  • Wykluczenie z głównych badań epidemiologicznych: ZA nie było uwzględniane w wielu głównych badaniach epidemiologicznych, co ogranicza dostępność danych na temat jego rozpowszechnienia123.
  • Zmieniające się wzorce diagnozowania: Odnotowano zmieniający się wzorzec, w którym diagnoza ZA spada równolegle ze wzrostem diagnoz dużej depresji1.

Wyzwania diagnostyczne

Diagnoza zaburzeń adaptacyjnych wiąże się z szeregiem wyzwań:

  • Trudności w odróżnieniu od normalnych reakcji na stres: ZA są trudne do odróżnienia od normalnych reakcji na stresory życiowe12.
  • Problemy z rozróżnieniem od dużej depresji: Rozróżnienie ZA od dużej depresji również stanowi dylemat klasyfikacyjny, ponieważ oba zaburzenia są konceptualnie różne12.
  • Podrzędny charakter diagnozy: Niska częstość występowania ZA może wynikać z faktu, że jest to kryterium wykluczające, co czyni je diagnozą podrzędną1.
  • Subiektywność diagnozy: Diagnoza ZA jest subiektywna i oparta na fenomenologii, nie ma uniwersalnych markerów biologicznych ani genetycznych1.

Znaczenie dla nadzoru epidemiologicznego

Mimo wyzwań, nadzór epidemiologiczny nad zaburzeniami adaptacyjnymi ma kluczowe znaczenie:

  • Identyfikacja grup ryzyka: Nadzór pozwala na identyfikację grup o zwiększonym ryzyku rozwoju ZA, co może pomóc w ukierunkowaniu interwencji profilaktycznych.
  • Ocena potrzeb zdrowotnych: Dane dotyczące rozpowszechnienia ZA są niezbędne do oceny potrzeb zdrowotnych populacji i planowania zasobów opieki zdrowotnej.
  • Monitorowanie trendów: Systematyczny nadzór umożliwia monitorowanie trendów w częstości występowania ZA, co może wskazywać na zmiany w stresie populacyjnym lub skuteczności interwencji.
  • Poprawa diagnostyki: Lepsze zrozumienie epidemiologii ZA może przyczynić się do poprawy narzędzi diagnostycznych i kryteriów.

Implikacje dla zdrowia publicznego

Związek z zachowaniami samobójczymi

Zaburzenia adaptacyjne wiążą się ze zwiększonym ryzykiem myśli i prób samobójczych. DSM-IV TR stwierdza, że istnieje zwiększone ryzyko samobójstwa i prób samobójczych u pacjentów z ZA, chociaż ryzyko to wydaje się być niższe niż w przypadku innych zaburzeń osi I1.

Badanie wykazało, że rozpoznanie ZA zostało stwierdzone w 7,6% przypadków samobójstw i 0,52% kontroli. Analizy warunkowej regresji logistycznej wykazały, że u osób z rozpoznaniem ZA wskaźnik samobójstw był 12 razy wyższy niż u osób bez rozpoznania ZA, po uwzględnieniu historii rozpoznania depresji, stanu cywilnego, dochodów i dopasowanych czynników1.

Warto zauważyć, że dane są pozornie nieco sprzeczne; jedna z hipotez wyjaśniających tę różnorodność może być taka, że determinanty zachowań samobójczych w ZA są takie same, jak te, które wpływają na diagnozę (współistnienie z zaburzeniami osobowości lub nadużywaniem substancji, konflikt rodzic-dziecko, stres szkolny i tak dalej), a zatem prawdopodobnie wyniki badań przeprowadzonych na psychiatrycznych danych klinicznych wykazują wysoki wskaźnik samobójstw z powodu błędu selekcji. Niestety, brakuje danych z badań społecznych1.

Progresja i wyniki długoterminowe

Badania nad przebiegiem zaburzeń adaptacyjnych są w dużej mierze w fazie początkowej. Jednak wstępne badania wykazały, że u niektórych subpopulacji objawy mogą nasilać się z czasem, wyznaczając trajektorię w kierunku poważniejszego zaburzenia1.

Chociaż pojawiające się dowody wskazują, że ZA stanowi bramę do poważniejszych zaburzeń psychicznych, ważne jest podkreślenie, że ZA wiąże się ze znaczącymi negatywnymi wynikami samymi w sobie1.

Zaburzenia adaptacyjne mają zdolność do samoograniczania się. W ciągu pięciu lat od pierwotnego rozpoznania, około 20-50% osób otrzymuje diagnozę zaburzeń psychicznych uważanych za poważniejsze12.

Wielu pacjentów utrzymuje diagnozę ZA lub otrzymuje diagnozę innego zaburzenia psychicznego miesiące lub lata po początkowej diagnozie. Na podstawie ograniczonych wyników, ZA wydaje się rozwijać jako łagodniejsze zaburzenie niż inne zaburzenia, ale nierzadko przechodzi w poważniejsze stany zdrowia psychicznego i może przewidywać rozwój przyszłych problemów zdrowotnych, zarówno psychicznych, jak i fizycznych1.

Wyzwania i potrzeby badawcze

Mimo częstości występowania zaburzeń adaptacyjnych, istnieje wiele luk w wiedzy i potrzeb badawczych:

  • Ograniczone badania: Mimo klinicznej sugestii o dużym rozpowszechnieniu w populacji ogólnej i wysokiej częstości diagnozowania w warunkach klinicznych, przeprowadzono stosunkowo niewiele badań12.
  • Potrzeba prospektywnych badań: Przyszłe prospektywne badania, które są zgodne z wytycznymi dotyczącymi badań prognostycznych, są potrzebne, aby lepiej zrozumieć przebieg tego powszechnego zaburzenia1.
  • Badania w populacji ogólnej: Ważne jest zbadanie nowej diagnozy ZA w próbach populacji ogólnej1.
  • Badania różnicujące: Potrzebne są dalsze badania w celu identyfikacji czynników, które odróżniają ZA od innych zaburzeń zdrowia psychicznego1.
  • Badania nad skutecznością leczenia: Brakuje badań dotyczących skuteczności leczenia. Stosowanie leków psychotropowych, takich jak leki przeciwdepresyjne, w ZA z nastrojem lękowym lub depresyjnym nie jest odpowiednio poparte badaniami i należy go unikać, podczas gdy użyteczność psychoterapii jest solidniej poparta dowodami klinicznymi1.

Wnioski i rekomendacje

Zaburzenie adaptacyjne jest częstym rozpoznaniem psychiatrycznym, występującym we wszystkich kulturach i grupach wiekowych. Mimo wysokiej częstości występowania w praktyce klinicznej, dane epidemiologiczne na temat ZA są ograniczone, co podkreśla potrzebę dalszych badań w tej dziedzinie.

Rozpowszechnienie ZA waha się od mniej niż 1% do 8% w populacji ogólnej, ale jest znacznie wyższe w określonych grupach ryzyka i środowiskach klinicznych, szczególnie w psychiatrii konsultacyjnej i liaison, gdzie może sięgać nawet 50%.

Zaburzenia adaptacyjne często współwystępują z innymi zaburzeniami psychicznymi i wiążą się ze zwiększonym ryzykiem zachowań samobójczych, co podkreśla ich znaczenie dla zdrowia publicznego.

Wyzwania diagnostyczne, w tym trudności w odróżnieniu ZA od normalnych reakcji na stres i innych zaburzeń psychicznych, komplikują nadzór epidemiologiczny i mogą prowadzić do niedoszacowania rzeczywistego rozpowszechnienia tego zaburzenia.

W celu poprawy zrozumienia epidemiologii ZA i skutecznych interwencji, zaleca się:

  • Włączenie ZA do dużych badań epidemiologicznych populacji ogólnej
  • Opracowanie i walidację standardowych narzędzi diagnostycznych dla ZA
  • Przeprowadzenie prospektywnych badań nad naturalnym przebiegiem i progresją ZA
  • Badanie skuteczności różnych interwencji, w tym psychoterapii i leków
  • Uwzględnienie szczególnych potrzeb grup wysokiego ryzyka, takich jak pacjenci z chorobami somatycznymi, personel wojskowy i osoby narażone na znaczące stresory życiowe

Rosnące zainteresowanie ZA w najnowszych rewizjach systemów diagnostycznych DSM-5 i ICD-11 może stymulować nowe badania i poprawić rozpoznawalność i leczenie tego powszechnego, ale często niedocenianego zaburzenia psychicznego.

Kolejne rozdziały

Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.

Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl

Materiały źródłowe

  • #1 Adjustment Disorder: epidemiology, diagnosis and treatment
    https://pmc.ncbi.nlm.nih.gov/articles/PMC2710332/
    Adjustment Disorder is a condition strongly tied to acute and chronic stress. Despite clinical suggestion of a large prevalence in the general population and the high frequency of its diagnosis in the clinical settings, there has been relatively little research reported and, consequently, very few hints about its treatments. […] Most of the large epidemiological surveys of the general population lack prevalence data for AD; this includes the Epidemiological Catchment Area (ECA) study, the U.S. National Comorbidity Survey (NCS) and the U.K: National Psychiatric Morbidity Survey. […] The only survey which included AD is the Outcome of Depression International Network (ODIN) project. The objective of the ODIN project was to detect depressive disorders (including AD with depressed mood following ICD-X criteria), in rural and urban population, aged 1864, in five European Countries. By using a two-step screening method, researchers quite surprisingly diagnosed AD in less than 1% of population affected by a depressive-like disorder. This may reinforce criticism of this diagnostic entity, but it has to be considered that one explanation for the low prevalence may be due to the limitations of the diagnostic tools used.
  • #1 JMIR Mental Health – Adjustment Disorders Are Uniquely Suited for eHealth Interventions: Concept and Case Study
    https://mental.jmir.org/2015/2/e15/
    Adjustment disorders (also known as mental distress in response to a stressor) are among the most frequently diagnosed mental disorders in psychiatry and clinical psychology worldwide. […] In population-based epidemiological studies, prevalence rates of adjustment disorder range from 0.5%-2%. […] Comprehensive mental service utilization studies indicate that high proportions of clients have an adjustment disorder diagnosis, with up to 30% in general practice or consultant-liaison services. […] However, the two most recent revisions of the Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders, 5th Version (DSM-5) and the Beta-Version of the International Classification of Diseases 11 (ICD-11) provide several improvements with respect to the previous issues. […] A previous version of the ICD-11 proposal had been empirically validated in different samples in epidemiological, etiological, and, initially, in treatment research.
  • #1
    https://link.springer.com/article/10.1007/s00127-012-0493-x
    This is the first study to estimate the prevalence of adjustment disorder (AjD) in the general population. […] Prevalence rates of distressing life events and AjD were estimated from a representative sample of the German general population (n = 2,512) with a broad age range (14-93 years). […] The prevalence of AjD fulfilling the criterion of clinically significant impairment was 0.9%; a further 1.4% of the sample was diagnosed with AjD without fulfilling the impairment criterion. […] The results correspond with the few other studies that have examined the prevalence of AjD, even though a new conceptualisation of the disorder was used. […] Explorative results regarding the duration of AjD syndromes and symptoms call for further redefinition and empirical investigation of this under-researched mental condition.
  • #1 Adjustment Disorder: Current Developments and Future Directions
    https://www.mdpi.com/1660-4601/16/14/2537
    Adjustment disorder describes a maladaptive emotional and/or behavioural response to an identifiable psychosocial stressor, capturing those who experience difficulties adjusting after a stressful event at a level disproportionate to the severity or intensity of the stressor. […] Prevalence estimates of adjustment disorder vary markedly due to various factors including sampling process, population, and the diversity of measures used for assessment and diagnosis. Population-based studies have found prevalence rates of less than 1%, which may be due to limitations of the diagnostic tools used. Conversely, more recent studies using newer diagnostic tools have found prevalence rates of 2% in general population research. Rates are much higher in specific high-risk samples such as recently unemployed (27%) and bereaved individuals (18%).
  • #1 Adjustment disorder: epidemiology, diagnosis and treatment – PubMed
    https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/19845414/
    Adjustment disorders are common conditions, especially in primary care and in consultation liaison psychiatry, where the prevalence ranges from 11% to 18% and from 10% to 35%, respectively. […] Adjustment disorder is found in all cultures and in all age groups. […] Adjustment disorders are difficult to distinguish from normal responses to life’s stressors, while the distinction from major depression also poses a classificatory conundrum since both are conceptually different. […] There are no robust studies demonstrating benefits from antidepressants. However, the number of studies of either type of intervention is very limited.
  • #1 Adjustment disorder in the pediatric population – Alvarado – Pediatric Medicine
    https://pm.amegroups.org/article/view/6133/html
    While it is widely accepted that AD is common in childhood and adolescence, epidemiologic data, along with other types of research on the diagnosis, are fairly limited. […] Prevalence rates have been found to range from as low as 0.9% in a German study of adolescents and young adults, to 3.4% in Finnish study of children, to 4.2% in a sample of children in Puerto Rico. […] Among a sample of 3,815 primary care patients, 2.94% were found to meet criteria for the disorder. […] Higher incidence rates have been reported in pediatric behavioral health clinical samples. […] In a study conducted at an urban pediatric emergency setting in the US, 14% of pediatric psychiatry consultations were diagnosed with AD, while a similar study in Canada yielded a prevalence of 29%. […] Another study of a suburban emergency department reported 34.4% of adolescents to have an AD diagnosis, the most common subtype being with depressed mood. […] High incidence rates of adjustment have also been reported in children with chronic medical disorders, such as diabetes, with estimates between 36% and 60%.
  • #1 Logo for Cambridge Core from Cambridge University Press. Click to return to homepage.
    https://www.cambridge.org/core/journals/the-british-journal-of-psychiatry/article/adjustment-disorders-in-primary-care-prevalence-recognition-and-use-of-services/FCFF31580B65EEDE575FC2B689DC731E
    We found the prevalence of adjustment disorders in Catalan primary care to be 2.94%, which is lower than expected and lower than in studies conducted over 20 years ago. […] This low frequency could be because adjustment disorder, being an exclusion criterion, is a subordinate diagnosis. […] Specific recognition of adjustment disorders as a diagnostic entity by the GP is also low, although it seems that some kind of psychological or emotional distress is recognised. […] 37% of patients with adjustment disorders had a psychotropic drug prescribed; this is lower than previously reported.
  • #1 Adjustment Disorder: Current Developments and Future Directions
    https://www.mdpi.com/1660-4601/16/14/2537
    Adjustment disorder is particularly prevalent in consultation liaison settings. A multisite study in consultation psychiatry services in the United States, Canada, and Australia found that adjustment disorder was diagnosed in 12% of psychiatric consultations, with a further 11% identified as possible cases. In Irish general hospital patients, adjustment disorder represented 18.5% of consultation liaison referrals. […] Despite research indicating significant prevalence rates that are often greater than depressive and anxiety disorders in some populations, adjustment disorder has historically attracted little empirical research. […] Conceptualisation of adjustment disorder, however, is currently in a state of transition. With the most recent revisions of the two main diagnostic manuals used in clinical and research practice, the Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders (DSM-5) and International Statistical Classification of Diseases and Related Health Problems, 11th edition (ICD-11), adjustment disorder has been increasingly recognised as an important target for research.
  • #1 Adjustment Disorders: Practice Essentials, Background, Pathophysiology
    https://emedicine.medscape.com/article/2192631-overview
    The reported frequency of adjustment disorder varies widely, depending on the population studied and the assessment methods used. A number of studies have reported rates around 12% across a variety of populations. In clinical patient populations, rates as high as 23% have been recorded. […] According to DSM-5, a principal diagnosis of adjustment disorder is made in approximately 5-20% of individuals undergoing outpatient mental health treatment. In the setting of a hospital psychiatric consultation service, adjustment disorder is often the most common diagnosis, with frequencies as high as 50%. […] Most studies report no significant differences in prevalence among age groups. […] Rates of adjustment disorder do not clearly vary by race or sex in current studies. […] A study by Jones et al found that female patients were significantly more likely to be diagnosed with major depression or dysthymia than with an adjustment disorder.
  • #1 Adjustment Disorders: Practice Essentials, Background, Pathophysiology
    https://emedicine.medscape.com/article/2192631-overview
    As many as 70% of patients with adjustment disorder in adult medical settings of general hospitals receive comorbid psychiatric diagnoses, such as personality disorders, anxiety disorders, affective disorders, and psychoactive substance abuse disorders. […] In a study of refugees in Ethiopia, Algeria, Gaza, and Cambodia, Dobrisk et al identified posttraumatic stress disorder (PTSD) as a comorbid condition in about 53-70% of adjustment disorder cases. […] Adjustment disorder has been reported in as many as one third of patients with cancer. […] Although this number may be something of an overestimation, a meta-analysis of 94 interview-based studies by Mitchell et al found that the prevalence of adjustment disorder was approximately 15.4% in palliative-care settings and approximately 19.4% in oncologic and hematologic settings.
  • #1 Adjustment Disorders: Practice Essentials, Background, Pathophysiology
    https://emedicine.medscape.com/article/2192631-overview
    Overall, the literature suggests that the incidence of adjustment disorder increases in other major illnesses as a consequence of the upsetting nature of a life-changing diagnosis or event. […] For instance, one study demonstrated that 61.5% of burn victims referred for psychiatric consultation suffered from adjustment disorder.
  • #1 Prevalence Estimate for Adjustment Disorders in the South African Navy
    https://clinical-practice-and-epidemiology-in-mental-health.com/VOLUME/20/ELOCATOR/e17450179301661/FULLTEXT/
    Adjustment Disorder is among the most commonly diagnosed mental disorders in the armed forces, with a mean prevalence estimated at 7.4% across military populations. […] The estimated prevalence of Adjustment Disorders in the South African Navy was 6.9%, and was proportionally distributed across gender and age categories. […] AjD is the most commonly diagnosed mental disorder in the armed forces, and among USA active-duty service members accounted for 30.8% of incident mental health diagnoses in the period 2016-2020 more than Post-traumatic Stress Disorder (PTSD), anxiety, or depression. […] Across national samples, AjD is consistently either the most reported or second most reported mental disorder for military personnel, when compared to other commonly assessed mental disorders such as depression, anxiety, and PTSD.
  • #1 Adjustment Disorder in Pregnant Women: Prevalence and Correlates in a Northern Mexican City | Alvarado-Esquivel | Journal of Clinical Medicine Research
    https://www.jocmr.org/index.php/JOCMR/article/view/2275/1232
    Background: The epidemiology of adjustment disorder in pregnant women is largely unknown. We sought to determine the prevalence and correlates of adjustment disorder in pregnant women in Durango City, Mexico. […] This is the first report about the epidemiology of adjustment disorder in pregnant women in Mexico. Results provide evidence of the presence of adjustment disorder and contributing psychosocial factors associated with this disorder in pregnant women in Mexico. […] The epidemiology of adjustment disorder has been poorly studied in Mexico in general, and there is a lack of information about the epidemiology of this disorder in pregnant women in this country in particular. The present study aimed to determine the prevalence and correlates of adjustment disorder in a sample of pregnant women in the northern Mexican city of Durango. We found a 5.0% prevalence of adjustment disorder in the pregnant women studied.
  • #1 Adjustment disorder – Wikipedia
    https://en.wikipedia.org/wiki/Adjustment_disorder
    A study was conducted in Poland during the first phase of the pandemic. The study used self-report surveys to measure the prevalence and severity of symptoms of adjustment disorder compared to PTSD, depression, and anxiety. […] 49% reported an increase in adjustment disorder symptoms, which were more common among females and those without a full-time job; 14% of the sample met the criteria for a diagnosis of adjustment disorder.
  • #1 Adjustment disorder – Wikipedia
    https://en.wikipedia.org/wiki/Adjustment_disorder
    Diagnosis of adjustment disorder is common, with lifetime prevalence estimates for adults ranging from 5 to 21%. […] Adult women are diagnosed twice as often as men. Among children and adolescents, girls and boys are equally likely to be diagnosed with an adjustment disorder. […] Adjustment disorders can come from a wide range of stressors that can be traumatic or relatively minor, like the loss of a girlfriend/boyfriend, a poor report card, or moving to a new neighborhood. […] The identification of a causal stressor is necessary if a diagnosis of adjustment disorder is to be made. […] Adjustment disorders have the ability to be self-limiting. Within five years of when they are originally diagnosed, approximately 20-50% go on to be diagnosed with psychiatric disorders that are considered as more serious.
  • #1 Prevalence and prognosis of stress disorders: a review of the epidemio | CLEP
    https://www.dovepress.com/prevalence-and-prognosis-of-stress-disorders-a-review-of-the-epidemiol-peer-reviewed-fulltext-article-CLEP
    With regard to the gender and age-of-onset distributions of stress disorders other than PTSD, a recent study that examined all five stress disorder diagnoses found a consistent disorder distribution by gender, in that for all five diagnoses women made up ~60% of people with the diagnosis, with men only being 40%. […] This was also consistent across adults and children. Age of onset was also found to be consistent across disorders. The highest proportion of all five stress diagnoses occurred in the late teens to early twenties with subsequent declines and a second slight increase in diagnoses beginning in the late twenties, followed by a gradual decrease as age increased.
  • #1 Prevalence Estimate for Adjustment Disorders in the South African Navy
    https://clinical-practice-and-epidemiology-in-mental-health.com/VOLUME/20/ELOCATOR/e17450179301661/FULLTEXT/
    The prevalence estimates in general healthy military samples range from 0.7 to 16.8%, with mean prevalence estimated at 7.4%. […] AjD in military samples frequently occurs comorbid with other CMDs, mainly with depression (49%) and PTSD (37%). […] Identified risk factors for AjD in military samples are 1) presence of adverse childhood experiences (ACE); 2) personality traits, specifically increased neuroticism and decreased extraversion; 3) being female; and previous deployment. […] The 6.9% time-point prevalence of AjD, using ICD-11 diagnostic criteria contained in the IADQ, is closely aligned with the mean estimated prevalence among armed forces personnel (namely, 7.4%). […] This 6.9% estimate is higher than the 2% often cited for general civilian society and at the lower end of the 5-20% estimates of out-patient mental health visits. […] The presence of ACE has been identified as a risk factor for AjD in military samples.
  • #1 Adjustment Disorder: epidemiology, diagnosis and treatment
    https://pmc.ncbi.nlm.nih.gov/articles/PMC2710332/
    Many works maintain that the Adjustment Disorder is an important pathology that is encountered commonly in psychiatry practice but is most typically seen in primary care settings, and commonly used in liaison psychiatry, where it is purported to have an estimated incidence of 521% in psychiatric consultation services for adults. […] Comorbidity is not limited to personality disorder but extends to other conditions such as substance abuse, especially in adults. […] DSM-IV TR states that there is an increased risk of suicide and suicide attempts in patients with AD, but, given the two following considerations, suicide risk seems to be lower than in other Axis I disorders. […] In conclusion the data are apparently somewhat contradictory; one hypothesis explaining this diversity may be that determinants of suicidal behaviour in AD are the same that influence the prise in charge (co-morbidity with personality disorders or substance abuse, parent-child conflict, school stress and so) thus probably the findings of research carried out on psychiatric clinical records show a high rate of suicide due to selection bias. Unfortunately, data from community surveys is lacking. […] AD is a very common diagnosis in clinical practice, but we still lack data about its rightful clinical entity. This may be caused by a difficulty in facing, with purely descriptive methods, a „pathogenic label”, based on a stressful event, to which a subjective impact has to be considered.
  • #1 Systematic review and meta-analysis of predictors of adjustment disorders in adults
    https://hsrc.himmelfarb.gwu.edu/gwhpubs/149/
    BACKGROUND: The diagnosis of adjustment disorder is common in clinical practice, yet there is lack of research on the etiology and epidemiology of adjustment disorders. […] We found that female gender, younger age, unemployed status, stress, physical illness and injury, low social support, and a history of mental health disorders predicted adjustment disorders. […] More research is needed to identify factors that differentiate adjustment disorders from other mental health disorders. […] The majority of studies were rated as moderate or high in risk of bias, suggesting that more rigorous research is needed to confirm the relationships we detected.
  • #1 Adjustment Disorder in Pregnant Women: Prevalence and Correlates in a Northern Mexican City | Alvarado-Esquivel | Journal of Clinical Medicine Research
    https://www.jocmr.org/index.php/JOCMR/article/view/2275/1232
    We searched for contributing factors associated with adjustment disorder in pregnant women and multivariate analysis showed that this disorder was associated with a lack of support from her couple and couple living abroad. To the best of our knowledge, this is the first report about the association of these factors with adjustment disorder.
  • #1 Prevalence and correlates of ICD-11 adjustment disorder: Findings from the Zurich Adjustment Disorder Study | International Journal of Clinical and Health Psychology
    https://www.elsevier.es/en-revista-international-journal-clinical-health-psychology-355-articulo-prevalence-correlates-icd-11-adjustment-disorder-S1697260018300322
    The unsatisfactory financial situation of the household of the participants was associated with a full AjD diagnosis in this sample. […] This study is outstanding as it offers the first prevalence estimates and correlates of ICD-11 AjD based on a standardized clinical interview which may have improved the diagnostic process that seems more difficult in respect of the new diagnostic guidelines of AjD. […] It has further to be recognized that a large proportion of our participants also met diagnostic guidelines of depressive episodes. […] Finally, it is important to examine the new AjD diagnosis in general population samples.
  • #1 Adjustment Disorder: epidemiology, diagnosis and treatment | Clinical Practice and Epidemiology in Mental Health | Full Text
    https://cpementalhealth.biomedcentral.com/articles/10.1186/1745-0179-5-15
    Many works maintain that the Adjustment Disorder is an important pathology that is encountered commonly in psychiatry practice but is most typically seen in primary care settings, and commonly used in liaison psychiatry, where it is purported to have an estimated incidence of 5-21% in psychiatric consultation services for adults. […] The lack of accurate tools for diagnosing AD, as Casey and other authors underlined, may have caused the prevalence of depressive disorders to be misinterpreted. […] In summary, in the CL psychiatry practice the AD continues to be a frequent diagnosis, which despite the apparent lesser severity as compared to clinical depression represents a burdening and time-consuming disorder.
  • #1 Adjustment disorder considered | Advances in Psychiatric Treatment | Cambridge Core
    https://www.cambridge.org/core/journals/advances-in-psychiatric-treatment/article/adjustment-disorder-considered/9FE4CA20C382D2E4493E5BE04F4BD65D
    However, a changing pattern has been reported, with the diagnosis of adjustment disorder declining in tandem with an increase in the diagnosis of major depression. […] Yet the continuing salience of adjustment disorder is evident from a recent meta-analysis. […] Studies of diagnoses of individuals in contact with psychiatric services are scarce. […] Adjustment disorder is said to be very common in primary care, where family practitioners deal with the long-term impact of physical illness as well as the consequences of social and interpersonal problems.
  • #1 Adjustment Disorders
    https://www.psychiatrictimes.com/view/adjustment-disorders
    Adjustment disorders (ADs) are one of the most frequently diagnosed psychiatric disorders and are a common diagnosis in the military, in children and youth, and in the consultation-liaison psychiatric setting. […] The diagnosis of AD may not be used if the symptoms are secondary to the physiologic effects of a general medical illness or its treatment (eg, drugs), nor should it be employed for demoralization. […] ADs occur in children, adolescents, and the elderly (2% to 8%) in community samples; in acute care general hospital inpatients (12%); in mental health outpatient settings (10% to 30%); and, in special settings (eg, following cardiac surgery, up to 50%). […] The diagnosis of ADs is subjective and phenomenologically driven, and has no universal biological or genetic markers. […] The DSM-5 Stress Related Work Group proposed adding 2 additional subtypes, but they were not accepted: AD with PTSD-like symptoms and ASD-like symptoms.
  • #1 The association between adjustment disorder diagnosed at psychiatric t | CLEP
    https://www.dovepress.com/the-association-between-adjustment-disorder-diagnosed-at-psychiatric-t-peer-reviewed-fulltext-article-CLEP
    Adjustment disorder is associated with suicidal ideation and suicide attempt. […] Adjustment disorder diagnosis was found in 7.6% of suicide cases and 0.52% of controls. […] Conditional logistic regression analyses revealed that those diagnosed with adjustment disorder had 12 times the rate of suicide as those without an adjustment disorder diagnosis, after controlling for history of depression diagnosis, marital status, income, and the matched factors.
  • #1 Adjustment Disorder: Current Developments and Future Directions
    https://www.mdpi.com/1660-4601/16/14/2537
    Research into the course of adjustment disorder is largely in its infancy. However, preliminary studies have identified that in some subpopulations, symptoms may increase over time, marking a trajectory toward a more severe disorder. […] Although emerging evidence indicates that adjustment disorder is a gateway to more severe psychiatric disorders, it is important to highlight that adjustment disorder is associated with significant negative outcomes in and of itself.
  • #1 Outcomes and prognosis of adjustment disorder in adults: A systematic review
    https://hsrc.himmelfarb.gwu.edu/gwhpubs/2184/
    Adjustment disorder (AD) is one of the most commonly diagnosed mental health disorders and is generally conceptualized to be mild and short-lived. […] Despite the frequent use of AD in clinical settings, little is known about the prognosis of this condition. […] Many patients maintained an AD diagnosis or were diagnosed with another mental health disorder months to years after initial diagnosis. […] Based on limited findings, AD appears to progress as a milder disorder than do other disorders, but it not uncommonly transitions to more severe mental health states and may predict the development of future health issues, both mental and physical. […] Future prospective research that conforms to prognosis study guidelines is needed to better understand the course of this common disorder.
  • #1 Adjustment Disorder: epidemiology, diagnosis and treatment – ScienceOpen
    https://www.scienceopen.com/document?vid=1d8046d9-8b21-4ccc-acfd-4e064f17d333
    Adjustment Disorder is a condition strongly tied to acute and chronic stress. Despite clinical suggestion of a large prevalence in the general population and the high frequency of its diagnosis in the clinical settings, there has been relatively little research reported and, consequently, very few hints about its treatments. […] the authors gathered old and current information on the epidemiology, clinical features, comorbidity, treatment and outcome of adjustment disorder by a systematic review of essays published on PUBMED. […] AD is a very common diagnosis in clinical practice, but we still lack data about its rightful clinical entity. This may be caused by a difficulty in facing, with a purely descriptive methods, a „pathogenic label”, based on a stressful event, for which a subjective impact has to be considered. We lack efficacy surveys concerning treatment. The use of psychotropic drugs such as antidepressants, in AD with anxious or depressed mood is not properly supported and should be avoided, while the usefulness of psychotherapies is more solidly supported by clinical evidence. To better determine the correct course of therapy, randomized-controlled trials, even for the combined use of drugs and psychotherapies, are needed vitally, especially for the resistant forms of AD.
  • #2 Adjustment Disorder: epidemiology, diagnosis and treatment | Clinical Practice and Epidemiology in Mental Health | Full Text
    https://cpementalhealth.biomedcentral.com/articles/10.1186/1745-0179-5-15
    Adjustment Disorder is a condition strongly tied to acute and chronic stress. […] Despite clinical suggestion of a large prevalence in the general population and the high frequency of its diagnosis in the clinical settings, there has been relatively little research reported and, consequently, very few hints about its treatments. […] Most of the large epidemiological surveys of the general population lack prevalence data for AD; this includes the Epidemiological Catchment Area (ECA) study, the U.S. National Comorbidity Survey (NCS) and the U.K: National Psychiatric Morbidity Survey. […] The only survey which included AD is the Outcome of Depression International Network (ODIN) project. […] By using a two-step screening method, researchers quite surprisingly diagnosed AD in less than 1% of population affected by a depressive-like disorder.
  • #2 Adjustment Disorder | Concise Medical Knowledge
    https://www.lecturio.com/concepts/adjustment-disorder/
    Adjustment disorder is a psychological response to an identifiable stressor. […] Lifetime prevalence The total number of cases of a given disease in a specified population at a designated time. It is differentiated from incidence, which refers to the number of new cases in the population at a given time. Measures of Disease Frequency: approximately 2%8% of the general population. […] Women are twice as likely to be diagnosed as men. […] One of the most common psychiatric diagnosis for patients Patients Individuals participating in the health care system for the purpose of receiving therapeutic, diagnostic, or preventive procedures. ClinicianPatient Relationship hospitalized for any other medical/surgical reason.
  • #2 Adjustment disorders: prevalence in a – ProQuest
    https://www.proquest.com/scholarly-journals/adjustment-disorders-prevalence-representative/docview/1112334555/se-2
    Adjustment disorders: prevalence in a representative nationwide survey in Germany […] This is the rst study to estimate the prevalence of adjustment disorder (AjD) in the general population. A new conceptualisation of AjD as a stress response syndrome was applied, which allowed AjD to be assessed directly from its symptom prole, including intrusive, avoidance and failure-to-adapt symptoms (Maercker et al., Psychopathology 40:135146, 2007). […] Prevalence rates of distressing life events and AjD were estimated from a representative sample of the German general population (n = 2,512) with a broad age range (1493 years). A questionnaire including a life events checklist and self-rating questions that assessed AjD symptoms and symptom duration were personally handed out by an interviewer. […] The prevalence of AjD fullling the criterion of clinically signicant impairment was 0.9%; a further 1.4% of the sample was diagnosed with AjD without fullling the impairment criterion. In *72.5% of AjD cases, symptoms had developed 624 months prior to assessment.
  • #2 Adjustment disorder: epidemiology, diagnosis and treatment
    https://researchrepository.ucd.ie/entities/publication/3434e96f-b44c-4845-876b-9f181c1996b9
    Adjustment disorders are common conditions, especially in primary care and in consultation liaison psychiatry, where the prevalence ranges from 11% to 18% and from 10% to 35%, respectively. […] Adjustment disorder is found in all cultures and in all age groups. […] There are no robust studies demonstrating benefits from antidepressants. However, the number of studies of either type of intervention is very limited.
  • #2 Logo for Cambridge Core from Cambridge University Press. Click to return to homepage.
    https://www.cambridge.org/core/journals/the-british-journal-of-psychiatry/article/adjustment-disorders-in-primary-care-prevalence-recognition-and-use-of-services/FCFF31580B65EEDE575FC2B689DC731E
    The prevalence of adjustment disorders was 2.94%. […] Despite frequent statements on the high prevalence of adjustment disorders, few studies have addressed this issue. […] In fact, adjustment disorders have not been included in any of the main epidemiological studies carried out in recent years such as the World Health Organization (WHO) Mental Health Epidemiological Survey, the Epidemiologic Catchment Area study and the National Comorbidity Survey Replication. […] A recent meta-analysis estimated that the prevalence of adjustment disorders was 19.4% in oncological and haematological settings and 15.4% in palliative care. […] Our study aims were to estimate the prevalence of adjustment disorders in primary care; to explore whether there are differences between primary care patients with adjustment disorders, those with mood or anxiety disorders and those with no mental disorder; and to describe recognition of adjustment disorders by GPs and the treatment given to patients with a standardised diagnosis of adjustment disorder.
  • #2 Adjustment Disorder | Johns Hopkins Psychiatry Guide
    https://www.hopkinsguides.com/hopkins/view/Johns_Hopkins_Psychiatry_Guide/787068/0/Adjustment_Disorder
    Prevalence in primary care ranges from 3-10%, and frequently is undiagnosed by general practitioners. […] Prevalence in patients in outpatient mental health treatment ranges from 5-20%. […] Prevalence in a hospital psychiatric consultation setting frequently reaches 50% or higher. […] Common in children and adolescents, where the response tends to be behavioral (acting out) rather than emotional (e.g., low mood). […] Equally prevalent in males and females. […] Variable in course and manifestations across cultures.
  • #2
    https://link.springer.com/article/10.2165/11311000-000000000-00000
    Adjustment disorder was introduced into the psychiatric classification systems almost 30 years ago, although the concept was recognized for many years before that. These are common conditions, especially in primary care and in consultation liaison psychiatry, where the prevalence ranges from 11% to 18% and from 10% to 35%, respectively. Yet they are under-researched, possibly due to the failure of some of the common diagnostic tools to allow for the diagnosis of adjustment disorder. […] Adjustment disorder is found in all cultures and in all age groups. […] Adjustment disorders are difficult to distinguish from normal responses to life’s stressors, while the distinction from major depression also poses a classificatory conundrum since both are conceptually different. […] There are no robust studies demonstrating benefits from antidepressants. However, the number of studies of either type of intervention is very limited.
  • #2 Adjustment Disorder | Encyclopedia MDPI
    https://encyclopedia.pub/entry/29617
    Adjustment disorder (AjD) is a mental and behavioral disorder, which is a maladaptive response to a psychosocial stressor that occurs when an individual has significant difficulty adjusting to or coping with a stressful psychosocial event. […] Diagnosis of AjD is quite common; there is an estimated incidence of 5–21% among psychiatric consultation services for adults. Adult women are diagnosed twice as often as are adult men. […] AjD may be acute or chronic, depending on whether it lasts more or less than six months. […] Adjustment disorders have the ability to be self-limiting. Within five years of when they are originally diagnosed, approximately 20–50% of the sufferers go on to be diagnosed with psychiatric disorders that are more serious. […] The basis of the diagnosis is the presence of a precipitating stressor and a clinical evaluation of the possibility of symptom resolution on removal of the stressor due to the limitations in the criteria for diagnosing AjD. […] ICD-11 classifies Adjustment disorder (6B43) under „Disorders specifically associated with stress”.
  • #3 Adjustment Disorders
    https://everhealth.net/services/conditions/adjustment-disorders
    Adjustment disorders are relatively common, though the exact prevalence may vary across different populations and age groups. […] It’s estimated that 2-8% of the general population may experience an adjustment disorder at some point in their lives, with rates possibly higher in clinical settings such as hospitals or mental health clinics.
  • #3
    https://link.springer.com/article/10.2165/11311000-000000000-00000
    Adjustment disorder was introduced into the psychiatric classification systems almost 30 years ago, although the concept was recognized for many years before that. These are common conditions, especially in primary care and in consultation liaison psychiatry, where the prevalence ranges from 11% to 18% and from 10% to 35%, respectively. Yet they are under-researched, possibly due to the failure of some of the common diagnostic tools to allow for the diagnosis of adjustment disorder. […] Adjustment disorder is found in all cultures and in all age groups. […] Adjustment disorders are difficult to distinguish from normal responses to life’s stressors, while the distinction from major depression also poses a classificatory conundrum since both are conceptually different. […] There are no robust studies demonstrating benefits from antidepressants. However, the number of studies of either type of intervention is very limited.
  • #3 Adjustment disorder considered | Advances in Psychiatric Treatment | Cambridge Core
    https://www.cambridge.org/core/journals/advances-in-psychiatric-treatment/article/adjustment-disorder-considered/9FE4CA20C382D2E4493E5BE04F4BD65D
    Adjustment disorder has been included in psychiatric classifications for over 40 years but has received little attention from the research community. […] In population studies, adjustment disorder has not been considered in the National Comorbidity Survey Replication, National Psychiatric Morbidity Surveys or Epidemiologic Catchment Area Study. […] Adjustment disorder is a notably common diagnosis in emergency department populations. […] Adjustment disorder accounts for a significant proportion of referrals to consultation liaison psychiatry services in general hospitals and is the primary diagnosis in 12% of cases. […] In Europe, too, adjustment disorder accounts for a significant proportion of psychiatric morbidity in hospitals: one study of 56 consultation liaison psychiatry services in 11 European countries found that although self-harm was the most common reason for seeking psychiatric assessment, adjustment disorder and PTSD accounted for 12.4% of referrals.

Zobacz więcej

podstawowa opieka zdrowotna zaburzenie depresyjne narzędzie diagnostyczne badanie epidemiologiczne nastrój depresyjny uzależnienie od substancji psychoaktywnych neurotyzm nadużywanie substancji zaburzenie adaptacyjne upośledzenie funkcjonowania zaburzenie lękowe zespół stresu pourazowego lekarz rodzinny zaburzenie osobowości kryterium diagnostyczne lek przeciwdepresyjny duża depresja zachowanie samobójcze zaburzenie afektywne próba samobójcza populacja wojskowa