Leki w grupie
„leki obniżające poziom prolaktyny”

Leki obniżające poziom prolaktyny, nazywane antagonistami dopaminy lub lekami przeciwprolaktynowymi, to grupa preparatów stosowanych w leczeniu hiperprolaktynemii – stanu charakteryzującego się podwyższonym poziomem prolaktyny we krwi. Działają one poprzez aktywację receptorów dopaminowych D2 w przysadce mózgowej, co hamuje wydzielanie prolaktyny przez komórki laktotropowe. Ponadto, mogą wykazywać różny stopień powinowactwa do innych typów receptorów dopaminowych oraz serotoninowych.

Główne leki z tej grupy to pochodne ergotaminy (ergoliny): bromokryptyna (Bromergon, Parlodel), kabergolina (Dostinex) oraz pochodne niezwiązane z ergotaminą: chinagolid (Norprolac). Najczęściej stosowana w praktyce klinicznej jest kabergolina ze względu na dobrą skuteczność i korzystny profil działań niepożądanych.

Leki przeciwprolaktynowe dzielą się na dwie główne podgrupy: pochodne ergotaminowe (ergoliny) i nieergotaminowe. Ergoliny, takie jak bromokryptyna i kabergolina, charakteryzują się strukturą chemiczną pochodną od alkaloidów sporyszu. Nieergotaminowe, jak chinagolid, mają odmienną budowę chemiczną, co przekłada się na różnice w profilu działań niepożądanych.

Największą zaletą stosowania leków obniżających poziom prolaktyny jest szybka normalizacja stężenia hormonu we krwi, co prowadzi do ustąpienia objawów hiperprolaktynemii, takich jak mlekotok, zaburzenia miesiączkowania u kobiet czy impotencja u mężczyzn. W przypadku gruczolaków przysadki wydzielających prolaktynę (prolaktynoma), leki te mogą powodować zmniejszenie wielkości guza, często eliminując konieczność interwencji chirurgicznej.

Niebezpieczeństwa związane ze stosowaniem leków przeciwprolaktynowych obejmują działania niepożądane, takie jak nudności, wymioty, zawroty głowy, niedociśnienie ortostatyczne, szczególnie na początku terapii. Długotrwałe stosowanie wysokich dawek pochodnych ergotaminy, zwłaszcza kabergoliny, wiąże się z ryzykiem zwłóknienia zastawek serca, dlatego pacjenci wymagają okresowej kontroli echokardiograficznej. Ponadto, nagłe odstawienie leku może skutkować gwałtownym wzrostem poziomu prolaktyny i nawrotem objawów. U osób z predyspozycjami, antagoniści dopaminy mogą wywoływać lub nasilać zaburzenia kontroli impulsów, takie jak patologiczny hazard czy hiperseksualność.