podskórny wylew pourazowy
Wskazanie

Podskórny wylew pourazowy, zwany również krwiakiem podskórnym lub siniakiem, powstaje w wyniku uszkodzenia naczyń krwionośnych pod skórą wskutek urazu mechanicznego. Krew wynaczynia się do tkanek miękkich, powodując charakterystyczne zabarwienie skóry początkowo w kolorze czerwono-fioletowym, następnie przechodzące w odcienie zielone, żółte i brązowe w miarę wchłaniania i rozpadu hemoglobiny.

Podskórne wylewy pourazowe najczęściej występują w wyniku uderzeń, upadków, stłuczeń czy kontuzji sportowych. Szczególnie narażone są osoby stosujące leki przeciwzakrzepowe, z zaburzeniami krzepnięcia lub chorobami wątroby. U pacjentów w podeszłym wieku wylewy mogą powstawać nawet przy niewielkich urazach ze względu na kruchość naczyń krwionośnych i ścieńczenie skóry.

W leczeniu podskórnych wylewów pourazowych stosuje się przede wszystkim preparaty miejscowe. Wśród dostępnych w Polsce leków wymienić można: Altacet (octan glinu), Lioton 1000 (heparyna), Aescin (wyciąg z kasztanowca), Reparil-Gel N (escyna), Heparinum GSK (heparyna), Venożel (trokserutyna) czy Arcalen. W pierwszej fazie po urazie stosuje się zimne okłady, które zmniejszają przekrwienie i obrzęk, a następnie preparaty poprawiające wchłanianie krwiaka.

Największą trudnością w leczeniu podskórnych wylewów pourazowych jest czas potrzebny do całkowitego wchłonięcia się krwiaka, który może wynosić od kilku dni do nawet kilku tygodni w zależności od rozległości urazu. U pacjentów z zaburzeniami krzepnięcia lub przyjmujących leki przeciwzakrzepowe proces ten może być znacznie wydłużony. Istotnym problemem jest również różnicowanie podskórnych wylewów pourazowych z objawami chorób układowych czy zaburzeń krzepnięcia, szczególnie gdy pojawiają się one spontanicznie lub po minimalnych urazach.