leczenie infekcji bakteryjnej
Wskazanie
Leczenie infekcji bakteryjnej polega na zastosowaniu antybiotyków, które hamują wzrost bakterii lub powodują ich śmierć. Wskazaniem do antybiotykoterapii jest potwierdzona klinicznie lub laboratoryjnie infekcja bakteryjna w organizmie pacjenta. Najczęstsze infekcje bakteryjne obejmują zapalenie gardła, zapalenie ucha środkowego, zapalenie płuc, zakażenia układu moczowego, zapalenie zatok oraz zakażenia skóry i tkanek miękkich.
W leczeniu infekcji bakteryjnych w Polsce stosuje się szereg antybiotyków, między innymi: Amoksycylinę (Amotaks, Duomox), Amoksycylinę z kwasem klawulanowym (Augmentin, Taromentin, Amoksiklav), Azytromycynę (Azibiot, Azimycin, Sumamed), Klarytromycynę (Klacid, Fromilid, Lekoklar), Ciprofloksacynę (Cipronex, Proxacin), Cefuroksym (Zinnat, Zamur, Biofuroksym) oraz Doksycyklinę (Unidox Solutab, Doxycycline).
Wybór odpowiedniego antybiotyku powinien być oparty na prawdopodobnym patogenie wywołującym infekcję, lokalizacji zakażenia, stanie klinicznym pacjenta oraz lokalnych wzorcach oporności bakterii. W przypadku ciężkich infekcji często stosuje się terapię empiryczną szerokowidmową, którą następnie modyfikuje się po uzyskaniu wyników antybiogramu.
Największe trudności w leczeniu infekcji bakteryjnych wiążą się z narastającą opornością bakterii na antybiotyki. Problem stanowi również prawidłowa identyfikacja czynnika etiologicznego, gdyż objawy infekcji bakteryjnej mogą przypominać infekcję wirusową, na którą antybiotyki nie działają. Dodatkowym wyzwaniem są reakcje alergiczne na antybiotyki oraz działania niepożądane, takie jak biegunka poantybiotykowa czy zakażenia grzybicze będące konsekwencją zaburzenia naturalnej flory bakteryjnej.
Istotną kwestią jest również przestrzeganie przez pacjentów zaleceń dotyczących dawkowania i czasu trwania terapii. Przedwczesne przerwanie leczenia może prowadzić do nawrotu infekcji oraz selekcji szczepów opornych. W przypadku nawracających infekcji bakteryjnych konieczne może być pogłębienie diagnostyki w celu wykrycia ewentualnych zaburzeń odporności lub anomalii anatomicznych sprzyjających zakażeniom.
Lista leków z tym wskazaniem
-
Betadine – Roztwór na skórę – 100 mg/ml
Produkt zawiera powidon jodowany jako substancję czynną, stosowaną w postaci roztworu na skórę. Przeznaczony jest do dezynfekcji skóry przed iniekcjami, pobraniem krwi oraz zabiegami chirurgicznymi. Może być również używany do aseptycznego zaopatrzenia ran oraz leczenia infekcji bakteryjnych i grzybiczych. Ponadto stosuje się go do całkowitej lub częściowej dezynfekcji pacjenta przed operacją.
• Wskazania do stosowania• Substancja czynna