krwawienie na tle zaburzeń czynnościowych
Wskazanie

Krwawienie na tle zaburzeń czynnościowych to nieprawidłowe krwawienie z macicy, które nie jest związane z patologią organiczną, taką jak nowotwory, polipy czy ciąża. Jest to często efekt zaburzeń w obrębie osi podwzgórze-przysadka-jajniki, prowadzących do braku owulacji i nieregularnych cykli miesiączkowych. Zaburzenia te mogą występować zarówno u nastolatek, u których oś hormonalna nie jest jeszcze w pełni dojrzała, jak i u kobiet w okresie okołomenopauzalnym, gdy funkcja jajników stopniowo wygasa.

W diagnostyce krwawień czynnościowych kluczowe jest wykluczenie innych przyczyn krwawień, w tym patologii organicznych. Postępowanie diagnostyczne obejmuje badanie ginekologiczne, badania obrazowe (USG narządu rodnego) oraz badania hormonalne. W przypadkach przedłużających się lub obfitych krwawień niezbędna może być także diagnostyka hematologiczna w celu wykluczenia zaburzeń krzepnięcia.

Leczenie krwawień czynnościowych zależy od ich nasilenia, wieku pacjentki oraz współistniejących chorób. W farmakoterapii stosuje się leki hormonalne takie jak dwuskładnikowe tabletki antykoncepcyjne (np. Microgynon, Yasmin, Climen), progestageny (np. Lutein, Duphaston, Luteina), czy systemy wewnątrzmaciczne uwalniające lewonorgestrel (Mirena). W przypadku obfitych krwawień skuteczne są także leki antyfibrynolityczne, takie jak kwas traneksamowy (Exacyl).

Największe trudności w leczeniu krwawień czynnościowych dotyczą przypadków opornych na standardową terapię hormonalną, zwłaszcza u pacjentek w okresie okołomenopauzalnym. Wyzwaniem jest także leczenie nastolatek, gdzie należy zrównoważyć potrzebę kontroli krwawień z potencjalnymi długoterminowymi skutkami terapii hormonalnej. W przypadkach ciężkiego, niedającego się opanować farmakologicznie krwawienia, konieczne może być leczenie operacyjne, włącznie z ablacją endometrium lub histerektomią u kobiet, które zakończyły plany prokreacyjne.