ból związany z zaburzeniem czynnościowym przewodu pokarmowego
Wskazanie

Ból związany z zaburzeniami czynnościowymi przewodu pokarmowego to częsty objaw wielu schorzeń, w tym zespołu jelita drażliwego (IBS), dyspepsji czynnościowej czy zaburzeń motoryki przewodu pokarmowego. Występuje u 10-20% populacji ogólnej, częściej u kobiet niż u mężczyzn. Charakter bólu może być różny – od tępego, rozlanego dyskomfortu po ostry, kurczowy ból. Typowo ból związany jest z posiłkami, stresem lub zmianą rytmu wypróżnień.

W leczeniu stosuje się podejście wielokierunkowe, obejmujące modyfikację diety, farmakoterapię oraz metody niefarmakologiczne. Leki rozkurczowe są podstawą terapii – w Polsce stosuje się drotawerynę (No-Spa, Desparin), mebewerynę (Duspatalin), alwerynę z symetykonem (Meteospasmyl), hioscynę (Buscopan), trimebutynę (Tribux, Debretin) oraz dicetel (pinaweryny bromek). W przypadku dominującego wzdęcia pomocne są leki przeciwwzdęciowe jak symetykon (Espumisan) czy dimetykon (Infacol).

Przy silniejszych dolegliwościach stosuje się leki przeciwdepresyjne w niskich dawkach (amitryptylina, paroksetyna, fluoksetyna, mirtazapina), które modulują odczuwanie bólu trzewnego. Przy współistniejących zaburzeniach lękowych pomocne są leki przeciwlękowe (hydroksyzyna, buspiron). Probiotyki (Lactibiane, Prolacsan, Lactoral) są często włączane jako terapia uzupełniająca.

Największą trudnością w leczeniu bólu związanego z zaburzeniami czynnościowymi przewodu pokarmowego jest jego wieloczynnikowy charakter oraz nakładanie się objawów różnych jednostek chorobowych. Skuteczność leków jest ograniczona i zindywidualizowana – terapia wymaga często metody prób i błędów. Pacjenci często oczekują szybkiej poprawy, podczas gdy efekty leczenia pojawiają się powoli. Dodatkowo, duże znaczenie czynników psychicznych wymaga kompleksowego podejścia uwzględniającego techniki radzenia sobie ze stresem, co bywa trudne do wdrożenia w codziennej praktyce klinicznej.

Lista leków z tym wskazaniem

  1. 13.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl