Interakcje
Olmesartan medoksomil

Interakcje substancji z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Olmesartan medoksomil jest antagonistą receptora angiotensyny II (AIIRA), szeroko stosowanym w leczeniu nadciśnienia tętniczego. Jak każdy lek, może wchodzić w liczne interakcje z innymi produktami leczniczymi, co wymaga szczególnej uwagi klinicznej podczas prowadzenia terapii skojarzonej. Wiedza na temat tych interakcji ma kluczowe znaczenie dla zapewnienia bezpieczeństwa i skuteczności leczenia.¹

Interakcje z lekami wpływającymi na układ renina-angiotensyna-aldosteron

Dane z badań klinicznych wykazały, że podwójna blokada układu renina-angiotensyna-aldosteron (RAA) poprzez jednoczesne zastosowanie inhibitorów ACE, antagonistów receptora angiotensyny II lub aliskirenu wiąże się z większą częstością występowania działań niepożądanych, takich jak: niedociśnienie, hiperkaliemia oraz zaburzenia czynności nerek (w tym ostra niewydolność nerek) w porównaniu z zastosowaniem tylko jednego leku z grupy antagonistów układu RAA.²

Z tego względu jednoczesne stosowanie olmesartanu medoksomilu z inhibitorami ACE, antagonistami receptora angiotensyny II lub aliskirenem nie jest zalecane, a w niektórych przypadkach jest przeciwwskazane.³⁴

Interakcje z lekami wpływającymi na stężenie potasu

Na podstawie doświadczenia ze stosowaniem innych leków wpływających na układ renina-angiotensyna-aldosteron, jednoczesne stosowanie olmesartanu medoksomilu z lekami moczopędnymi oszczędzającymi potas, suplementami potasu, substytutami soli kuchennej zawierającymi potas lub innymi produktami leczniczymi, które mogą zwiększać stężenie potasu w surowicy krwi (np. heparyna, inhibitory ACE), może prowadzić do wzrostu stężenia potasu w surowicy.⁵

Z tego powodu nie zaleca się jednoczesnego podawania olmesartanu medoksomilu z wymienionymi lekami. W przypadku konieczności jednoczesnego stosowania tych produktów, zaleca się ścisłe monitorowanie stężenia potasu w surowicy.⁶

Interakcje z litem

Podczas jednoczesnego podawania litu z inhibitorami konwertazy angiotensyny (ACE) i antagonistami receptora angiotensyny II (rzadziej) obserwowano odwracalny wzrost stężenia litu w surowicy oraz zwiększenie jego toksyczności. Mechanizm tej interakcji polega na zmniejszeniu wydalania litu przez nerki pod wpływem leków wpływających na układ renina-angiotensyna.⁷

Z tego powodu nie zaleca się jednoczesnego podawania olmesartanu medoksomilu z litem. Jeśli takie skojarzenie jest konieczne, zaleca się ścisłe monitorowanie stężenia litu w surowicy.⁸⁹

Interakcje z niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi

Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ), w tym kwas acetylosalicylowy w dużych dawkach (>3 g/dobę), inhibitory COX-2 i nieselektywne NLPZ, mogą osłabiać przeciwnadciśnieniowe działanie antagonistów receptora angiotensyny II.^{3 g/dobę), inhibitory COX-2 i niewybiórcze NLPZ) mogą osłabiać przeciwnadciśnieniowe działanie tiazydowych leków moczopędnych i antagonistów receptora angiotensyny II.”>10}

U niektórych pacjentów z zaburzeniami czynności nerek (np. pacjenci odwodnieni, osoby starsze z zaburzeniami czynności nerek) jednoczesne podawanie antagonistów receptora angiotensyny II i leków hamujących cyklooksygenazę może prowadzić do dalszego pogorszenia czynności nerek, z możliwością wystąpienia ostrej niewydolności nerek, która jest zwykle odwracalna.¹¹

Dlatego takie skojarzenie należy stosować ostrożnie, szczególnie u osób w podeszłym wieku. Należy odpowiednio nawodnić pacjentów oraz rozważyć ocenę czynności nerek po rozpoczęciu terapii skojarzonej i okresowo w późniejszym czasie.¹²

Interakcje z koleswelamem

Jednoczesne podawanie kolesewelamu chlorowodorku, który jest lekiem wiążącym kwasy żółciowe, zmniejsza ogólnoustrojowe narażenie na olmesartan, obniża jego maksymalne stężenie w osoczu oraz skraca okres półtrwania olmesartanu.¹³

W celu zminimalizowania tej interakcji, należy podawać olmesartan medoksomil co najmniej 4 godziny przed przyjęciem kolesewelamu chlorowodorku.¹⁴

Interakcje z baklofenem i innymi lekami przeciwnadciśnieniowymi

Jednoczesne stosowanie olmesartanu z baklofenem może prowadzić do nasilenia działania przeciwnadciśnieniowego. Podobnie, działanie hipotensyjne olmesartanu może być wzmocnione przez inne leki przeciwnadciśnieniowe (np. alfa-adrenolityki, leki moczopędne).¹⁵¹⁶

Interakcje z alkoholem

Alkohol, podobnie jak barbiturany, opioidy lub leki przeciwdepresyjne, może nasilać niedociśnienie ortostatyczne podczas jednoczesnego stosowania z olmesartanem medoksomilem. Mechanizm tej interakcji polega na sumowaniu działania rozszerzającego naczynia krwionośne zarówno alkoholu, jak i olmesartanu, co może prowadzić do nadmiernego spadku ciśnienia tętniczego, szczególnie podczas zmiany pozycji ciała.¹⁷

Z tego powodu należy zachować ostrożność podczas spożywania alkoholu w trakcie leczenia olmesartanem, szczególnie u pacjentów z tendencją do niedociśnienia ortostatycznego lub u osób starszych.¹⁸

Interakcje z lekami wpływającymi na cytochrom P450

W badaniach in vitro wykazano, że olmesartan nie wywiera istotnego klinicznie hamującego wpływu na enzymy cytochromu P450 u ludzi: 1A1/2, 2A6, 2C8/9, 2C19, 2D6, 2E1 ani 3A4, a także nie wykazuje lub wykazuje w nieznacznym stopniu działanie indukujące na cytochrom P450 u szczurów.¹⁹

Z tego powodu nie należy oczekiwać istotnych klinicznie interakcji pomiędzy olmesartanem a lekami metabolizowanymi przez wymienione enzymy cytochromu P450.²⁰

Interakcje z innymi lekami

Obserwowano nieznaczne zmniejszenie biodostępności olmesartanu po podaniu leków zobojętniających kwas solny (wodorotlenek glinowo-magnezowy). Interakcja ta ma jednak ograniczone znaczenie kliniczne.²¹

Olmesartan medoksomil nie wpływa istotnie na farmakokinetykę ani farmakodynamikę warfaryny, nie wpływa również na farmakokinetykę digoksyny.²²

Jednoczesne podawanie olmesartanu medoksomilu z prawastatyną u zdrowych osób nie wywiera istotnego klinicznie wpływu na farmakokinetykę żadnego z tych leków.²³

Interakcje olmesartanu medoksomilu z alkoholem

Jednoczesne spożywanie alkoholu i stosowanie olmesartanu medoksomilu wymaga szczególnej ostrożności ze względu na możliwość nasilenia działania hipotensyjnego leku. Alkohol rozszerza naczynia krwionośne i może powodować spadek ciśnienia tętniczego, co w połączeniu z działaniem przeciwnadciśnieniowym olmesartanu może prowadzić do nadmiernego obniżenia ciśnienia.²⁴

Szczególnie niebezpieczne jest niedociśnienie ortostatyczne, które może wystąpić przy zmianie pozycji ciała (z leżącej na stojącą). Ryzyko to jest zwiększone u osób w podeszłym wieku, pacjentów odwodnionych lub osób z już istniejącym niedociśnieniem.²⁵

Zalecenia dla pacjentów przyjmujących olmesartan medoksomil dotyczące spożywania alkoholu obejmują:

• Ograniczenie lub unikanie spożywania alkoholu podczas leczenia olmesartanem.
• W przypadku spożywania alkoholu, należy robić to z umiarem i pod kontrolą lekarza.
• Należy zwracać uwagę na objawy niedociśnienia, takie jak zawroty głowy, omdlenia, senność.
• Należy zachować szczególną ostrożność przy wstawaniu z pozycji leżącej lub siedzącej.
• W przypadku wystąpienia objawów niedociśnienia, należy niezwłocznie skonsultować się z lekarzem.

²⁶

Tabela interakcji olmesartanu medoksomilu z innymi lekami

Interakcje w produktach złożonych zawierających olmesartan medoksomil

Olmesartan medoksomil jest często stosowany w produktach leczniczych złożonych, w połączeniu z hydrochlorotiazydem (lek moczopędny) lub amlodypiną (antagonista wapnia) lub z obydwoma tymi substancjami. Produkty takie mogą wykazywać dodatkowe interakcje wynikające z obecności dodatkowych składników aktywnych.²⁷

Interakcje związane z hydrochlorotiazydem w produktach złożonych

W przypadku produktów złożonych zawierających olmesartan medoksomil i hydrochlorotiazyd, należy zwrócić uwagę na następujące dodatkowe interakcje:²⁸

• Produkty wpływające na stężenie potasu: Utrata potasu powodowana przez hydrochlorotiazyd może zostać nasilona przez jednoczesne podawanie innych leków prowadzących do utraty potasu (np. inne leki moczopędne, leki przeczyszczające, kortykosteroidy, ACTH, amfoterycyna, karbenoksolon, sól sodowa penicyliny G).²⁹
• Leki, na które wpływają zaburzenia stężenia potasu w surowicy: Okresowa kontrola stężenia potasu oraz badanie EKG są zalecane podczas podawania produktów złożonych z hydrochlorotiazydem i lekami, na które wpływają zaburzenia stężenia potasu (np. glikozydy naparstnicy, leki przeciwarytmiczne) oraz z lekami mogącymi wywołać częstoskurcz komorowy typu torsade de pointes.³⁰
• Glikozydy naparstnicy: Hipokaliemia i hipomagnezemia spowodowana hydrochlorotiazydem może sprzyjać wystąpieniu zaburzeń rytmu serca wywołanych przez glikozydy naparstnicy.³¹
• Leki przeciwcukrzycowe (doustne i insulina): Leczenie hydrochlorotiazydem może wpływać na tolerancję glukozy, dlatego może być konieczna modyfikacja dawki leków przeciwcukrzycowych.³²
• Metformina: Należy ją stosować ostrożnie ze względu na ryzyko kwasicy mleczanowej wywołanej przez możliwą czynnościową niewydolność nerek związaną ze stosowaniem hydrochlorotiazydu.³³
• Leki stosowane w leczeniu dny moczanowej: Może być konieczne dostosowanie dawki leków zwiększających wydalanie kwasu moczowego, ponieważ hydrochlorotiazyd może zwiększać stężenie kwasu moczowego w surowicy.³⁴
• Sole wapnia: Tiazydowe leki moczopędne mogą prowadzić do zwiększenia stężenia wapnia w surowicy. Jeżeli konieczna jest suplementacja wapnia, należy kontrolować jego stężenie i odpowiednio modyfikować dawki.³⁵

Interakcje związane z amlodypiną w produktach złożonych

W produktach złożonych zawierających olmesartan medoksomil i amlodypinę należy uwzględnić dodatkowe interakcje związane z amlodypiną:³⁶

• Inhibitory CYP3A4: Jednoczesne stosowanie amlodypiny z silnymi lub umiarkowanymi inhibitorami CYP3A4 (inhibitory proteazy, azole przeciwgrzybicze, makrolidy) może znacznie zwiększyć stężenie amlodypiny w osoczu. Może wystąpić zwiększone ryzyko niedociśnienia.³⁷
• Leki indukujące CYP3A4: Stosowanie amlodypiny jednocześnie z induktorami CYP3A4 (np. ryfampicyna, ziele dziurawca) może zmieniać jej stężenie w osoczu. Należy kontrolować ciśnienie krwi i rozważyć modyfikację dawki.³⁸
• Grejpfruty i sok grejpfrutowy: Nie zaleca się jednoczesnego stosowania ze względu na możliwość zwiększenia biodostępności amlodypiny.³⁹
• Symwastatyna: Jednoczesne podawanie wielokrotnych dawek amlodypiny z symwastatyną może prowadzić do znacznego zwiększenia narażenia na symwastatynę. U pacjentów przyjmujących amlodypinę należy zmniejszyć dawkę symwastatyny.⁴⁰
• Takrolimus i cyklosporyna: W przypadku jednoczesnego stosowania z amlodypiną istnieje ryzyko zwiększenia stężenia takrolimusu i cyklosporyny we krwi. Należy monitorować stężenie tych leków i w razie konieczności dostosować dawkowanie.⁴¹