Leksykon składników
na literę „L”

Składniki na „L”, strona 3 z 4

• Luffa operculata

  Luffa operculata to roślina z rodziny dyniowatych, której ekstrakt jest stosowany w medycynie naturalnej, głównie w leczeniu schorzeń dróg oddechowych. Działa jako środek mukolityczny, pomagając rozrzedzać i usuwać wydzielinę z górnych dróg oddechowych. Ponadto wykazuje właściwości przeciwzapalne i przeciwalergiczne, co czyni ją skuteczną w leczeniu nieżytów nosa, zatok i stanów zapalnych dróg oddechowych.

• Lactobacillus gasseri

  Lactobacillus gasseri to bakteria probiotyczna z rodzaju Lactobacillus, która naturalnie występuje w układzie pokarmowym i drogach rodnych człowieka. Jest to Gram-dodatnia, nieprzetrwalnikująca bakteria kwasu mlekowego, która odgrywa istotną rolę w utrzymaniu równowagi mikrobiologicznej jelit oraz prawidłowego funkcjonowania układu immunologicznego.

• lizat bakterii

  Lizat bakterii to preparat zawierający inaktywowane lub zlizowane (zniszczone) komórki bakteryjne, które po wprowadzeniu do organizmu stymulują układ odpornościowy. Preparaty te zawierają antygeny bakteryjne, które pobudzają odpowiedź immunologiczną organizmu, zwiększając zdolność do obrony przed infekcjami dróg oddechowych. Działanie lizatów bakteryjnych polega na aktywacji komórek prezentujących antygen, stymulacji wytwarzania przeciwciał oraz aktywacji limfocytów T i B.

• Lactobacillus delbrueckii

  Lactobacillus delbrueckii to bakteria kwasu mlekowego będąca ważnym probiotykiem stosowanym w medycynie. Działa poprzez kolonizację przewodu pokarmowego, gdzie pomaga utrzymać równowagę mikrobioty jelitowej, konkurując z patogenami o miejsce adhezji i składniki odżywcze. Wydziela kwas mlekowy, który obniża pH jelit, tworząc niekorzystne środowisko dla bakterii chorobotwórczych.

• ludzki VIII czynnik krzepnięcia

  Ludzki VIII czynnik krzepnięcia to białko osoczowe niezbędne do prawidłowego procesu krzepnięcia krwi. Odgrywa kluczową rolę w kaskadzie krzepnięcia, działając jako kofaktor dla czynnika IX, co prowadzi do aktywacji czynnika X i ostatecznie do wytworzenia skrzepu fibrynowego. Jego niedobór lub dysfunkcja prowadzi do hemofilii A, dziedzicznego zaburzenia krzepnięcia charakteryzującego się nadmiernym i przedłużonym krwawieniem.

• L-lizyny octan

  L-lizyny octan to sól aminokwasu L-lizyna, który jest niezbędnym aminokwasem egzogennym, co oznacza, że organizm ludzki nie może go samodzielnie wytwarzać i musi być dostarczany z pożywieniem lub suplementami. W medycynie L-lizyny octan jest stosowany głównie jako składnik preparatów stosowanych w terapii stanów niedoboru lizyny oraz w leczeniu wspomagającym infekcji wirusowych, szczególnie wywołanych przez wirusa opryszczki (HSV).

• L-lizyna octan

  L-lizyna octan to forma lizyny, jednego z aminokwasów egzogennych, czyli takich, których organizm nie potrafi syntetyzować samodzielnie i muszą być dostarczane z dietą. W formie octanu lizyna wykazuje lepszą biodostępność i stabilność. Jest stosowana w medycynie jako suplement diety oraz składnik preparatów farmaceutycznych.

• linestrenol

  Linestrenol (znany również jako Lynestrenol) to syntetyczny progestagen stosowany głównie w antykoncepcji hormonalnej oraz leczeniu zaburzeń menstruacyjnych. Działa poprzez hamowanie owulacji oraz zmiany w endometrium macicy, co uniemożliwia implantację zarodka. Wpływa również na śluz szyjkowy, czyniąc go mniej przepuszczalnym dla plemników.

• ludzki czynnik krzepnięcia II

  Ludzki czynnik krzepnięcia II (protrombina) to glikoproteina zależna od witaminy K, która odgrywa kluczową rolę w procesie krzepnięcia krwi. W szlaku koagulacji protrombina jest przekształcana przez kompleks protrombinazy do aktywnej postaci – trombiny, która z kolei przekształca fibrynogen w fibrynę, umożliwiając powstanie skrzepu.

• ludzki czynnik krzepnięcia VII

  Ludzki czynnik krzepnięcia VII (FVII) to białko osoczowe odgrywające kluczową rolę w procesie krzepnięcia krwi. Jest to glikoproteina zależna od witaminy K, syntetyzowana w wątrobie. Fizjologicznie występuje głównie w formie nieaktywnej, a po aktywacji (do FVIIa) inicjuje zewnątrzpochodny szlak krzepnięcia, wiążąc się z czynnikiem tkankowym (TF) w miejscu uszkodzenia naczynia.

• ludzki czynnik krzepnięcia IX

  Ludzki czynnik krzepnięcia IX to białko osoczowe, które odgrywa kluczową rolę w procesie krzepnięcia krwi. Jest niezbędnym elementem wewnątrzpochodnego szlaku krzepnięcia, gdzie uczestniczy w aktywacji czynnika X. Podawany jest przede wszystkim w leczeniu i profilaktyce krwawień u pacjentów z hemofilią B (wrodzoną niedoborem czynnika IX), a także w nabytych niedoborach tego czynnika.

• ludzki czynnik krzepnięcia X

  Ludzki czynnik krzepnięcia X, znany również jako czynnik Stuarta-Prowera, jest kluczowym białkiem w kaskadzie krzepnięcia krwi. Aktywowany czynnik X (Xa) przekształca protrombinę w trombinę, która z kolei przekształca fibrynogen w fibrynę, tworząc skrzep. Rekombinowany ludzki czynnik X jest stosowany w leczeniu wrodzonych i nabytych niedoborów tego czynnika, zapobiegając krwawieniom i normalizując proces krzepnięcia.

• liść bobrka

  Liść bobrka, czyli liść pochodzący z rośliny Menyanthes trifoliata (bobrek trójlistkowy), to surowiec zielarski o długiej tradycji stosowania w medycynie naturalnej. Zawiera cenne związki biologicznie aktywne, w tym glikozydy irydoidowe (m.in. loganina), flawonoidy oraz gorzkie substancje, które wykazują działanie pobudzające wydzielanie soków trawiennych, żółciopędne oraz przeciwzapalne.

• landiolol

  Landiolol to wysoce selektywny, krótko działający beta-bloker, który wykazuje bardzo krótki okres półtrwania (około 4 minuty). Jest szczególnie skuteczny w leczeniu tachyarytmii nadkomorowych oraz kontroli częstości rytmu serca u pacjentów z migotaniem przedsionków i trzepotaniem przedsionków. Działa poprzez selektywne blokowanie receptorów beta-1 adrenergicznych w sercu, co prowadzi do zmniejszenia częstości akcji serca, przy minimalnym wpływie na ciśnienie tętnicze.

• leuprorelina octan

  Leuprorelina octan to syntetyczny analog gonadoliberyny (GnRH), stosowany w leczeniu hormonozależnych nowotworów oraz innych schorzeń zależnych od hormonów płciowych. Mechanizm jego działania polega na początkowej stymulacji, a następnie zahamowaniu wydzielania gonadotropin przez przysadkę mózgową, co prowadzi do znacznego obniżenia poziomu hormonów płciowych (testosteronu u mężczyzn i estrogenów u kobiet).

• Lactuca sativa

  Lactuca sativa, powszechnie znana jako sałata, to roślina uprawna z rodziny astrowatych, która jest szeroko stosowana w żywieniu człowieka. W kontekście medycznym, sałata zawiera szereg związków bioaktywnych, w tym laktucynę i laktukopikrynę, które wykazują właściwości uspokajające i nasenne, działając na ośrodkowy układ nerwowy.

• lidokainy chlorowodorek jednowodny

  Lidokainy chlorowodorek jednowodny to lek z grupy amidowych środków miejscowo znieczulających, który blokuje kanały sodowe w błonach komórkowych neuronów, hamując w ten sposób przewodzenie impulsów nerwowych. Dzięki temu mechanizmowi wywołuje miejscowe znieczulenie. Substancja ta charakteryzuje się szybkim początkiem działania i średnim czasem trwania efektu znieczulającego.

• lewometadon chlorowodorku

  Lewometadon chlorowodorek (L-metadon) to syntetyczny opioid, będący lewoskrętnym izomerem metadonu. Substancja ta działa jako agonista receptorów opioidowych μ, co prowadzi do silnego działania przeciwbólowego oraz efektów tłumiących ośrodkowy układ nerwowy. W przeciwieństwie do racemicznego metadonu (mieszaniny lewoskrętnego i prawoskrętnego izomeru), lewometadon wykazuje większe powinowactwo do receptorów opioidowych, co przekłada się na silniejsze działanie przeciwbólowe przy mniejszej dawce.

• lerkanidypina chlorowodorek

  Lerkanidypina chlorowodorek to długodziałający bloker kanałów wapniowych z grupy pochodnych dihydropirydyny, stosowany głównie w leczeniu nadciśnienia tętniczego. Mechanizm działania polega na blokowaniu napływu jonów wapnia do komórek mięśni gładkich naczyń krwionośnych, co prowadzi do ich rozkurczu i obniżenia oporu obwodowego, a w konsekwencji do spadku ciśnienia tętniczego.

• lewometadon chlorowodorek

  Lewometadon chlorowodorek to aktywny izomer metadonu, syntetyczny opioid stosowany głównie w leczeniu uzależnienia od opioidów, szczególnie heroiny. Działa jako agonista receptorów opioidowych μ (mu), zapewniając efekt przeciwbólowy i zmniejszający głód narkotykowy bez wywoływania euforii charakterystycznej dla heroiny.

• L-asparaginaza

  L-asparaginaza to enzym stosowany w leczeniu nowotworów, głównie ostrej białaczki limfoblastycznej (ALL). Działa poprzez rozkładanie asparaginy, aminokwasu niezbędnego do przeżycia komórek nowotworowych, które – w przeciwieństwie do zdrowych komórek – nie są w stanie samodzielnie syntetyzować tego związku. Pozbawiając komórki nowotworowe asparaginy, L-asparaginaza prowadzi do zahamowania syntezy białek i w konsekwencji do śmierci komórek nowotworowych.

• lewobupiwakaina

  Lewobupiwakaina to aminoamidowy lek anestetyczny, będący enancjomerem (S-) bupiwakiny. Działa poprzez blokowanie kanałów sodowych w błonach komórkowych neuronów, co zapobiega przewodzeniu impulsów nerwowych. Jest stosowana w anestezji regionalnej, w tym w znieczuleniu zewnątrzoponowym, podpajęczynówkowym, obwodowych blokadach nerwów oraz w znieczuleniu miejscowym.

• Lactobacillus delbrueckii subsp. bulgaricus

  Lactobacillus delbrueckii subsp. bulgaricus to bakteria kwasu mlekowego, która należy do grupy probiotyków. Jest to jeden z najważniejszych mikroorganizmów wykorzystywanych w przemyśle mleczarskim, szczególnie w produkcji jogurtów oraz innych fermentowanych produktów mlecznych. Ta bakteria działa poprzez fermentację laktozy do kwasu mlekowego, co nadaje charakterystyczny smak i konsystencję produktom mlecznym oraz obniża ich pH, hamując wzrost patogenów.

• lecytyna sojowa

  Lecytyna sojowa to kompleks fosfolipidów pozyskiwany z soi, który pełni istotną rolę jako emulgator i źródło fosfolipidów w preparatach farmaceutycznych i suplementach diety. Działa przede wszystkim jako czynnik wspierający funkcje układu nerwowego i wątroby, dzięki zawartości fosfatydylocholiny – prekursora acetylocholiny, ważnego neuroprzekaźnika w mózgu.

• Lupuli strobilus

  Lupuli strobilus, czyli szyszki chmielu, to surowiec roślinny o szerokim zastosowaniu leczniczym. Zawiera substancje aktywne takie jak lupulina, żywice, garbniki i olejki eteryczne, które wykazują działanie uspokajające, przeciwlękowe oraz nasennie. Mechanizm działania polega głównie na łagodnym modulowaniu receptorów GABA-ergicznych w ośrodkowym układzie nerwowym, co prowadzi do redukcji napięcia nerwowego i ułatwia zasypianie.

• liść melisa

  Liść melisy (Folium Melissae) to surowiec zielarski pochodzący z rośliny Melissa officinalis (melisa lekarska), należącej do rodziny jasnotowatych (Lamiaceae). Zawiera olejek eteryczny (głównie cytral, cytronelal, geraniol), związki polifenolowe (kwasy fenolowe, flawonoidy) oraz garbniki, które odpowiadają za jego działanie uspokajające, rozkurczowe i przeciwlękowe. Melisa działa poprzez modulację receptorów GABA w ośrodkowym układzie nerwowym, co prowadzi do redukcji napięcia nerwowego.

• lowastatyna

  Lowastatyna jest inhibitorem reduktazy HMG-CoA, należącym do grupy statyn. Mechanizm jej działania polega na hamowaniu enzymu odpowiedzialnego za syntezę cholesterolu w wątrobie, co prowadzi do obniżenia poziomu cholesterolu całkowitego, LDL (tzw. „złego cholesterolu”) oraz trójglicerydów we krwi, jednocześnie nieznacznie podwyższając poziom HDL (tzw. „dobrego cholesterolu”).

• liść borówki brusznicy

  Liść borówki brusznicy (Vaccinium vitis-idaea) to surowiec zielarski o znaczących właściwościach leczniczych, wykorzystywany głównie w preparatach urologicznych. Zawiera związki polifenolowe, w tym arbutynę, która w organizmie przekształca się w hydrochinon – substancję o działaniu przeciwbakteryjnym, szczególnie w drogach moczowych. Dodatkowo zawiera garbniki, flawonoidy i kwasy organiczne, które wspomagają działanie przeciwzapalne i łagodzące.

• liść ortosyfonu

  Liść ortosyfonu, znany również jako Orthosiphon stamineus lub „Wąsy kota”, to ziele wykorzystywane w medycynie tradycyjnej, które zyskuje coraz większe uznanie w nowoczesnej praktyce medycznej. Działa on jako środek moczopędny (diuretyk), zwiększający objętość wydalanego moczu, co wspomaga usuwanie szkodliwych metabolitów z organizmu. Jego działanie opiera się na obecności związków flawonoidowych, kwasów fenolowych oraz saponin, które stymulują funkcje nerek i zwiększają przepływ moczu.

• losartan potasu

  Losartan potasu to substancja czynna należąca do grupy leków znanych jako antagoniści receptora angiotensyny II (ARAII). Działa poprzez selektywne blokowanie receptorów AT1 dla angiotensyny II, co prowadzi do rozszerzenia naczyń krwionośnych i zmniejszenia oporu obwodowego. Mechanizm ten skutkuje obniżeniem ciśnienia tętniczego oraz zmniejszeniem obciążenia serca, co czyni losartan skutecznym lekiem w terapii nadciśnienia tętniczego, niewydolności serca oraz w ochronie nerek u pacjentów z cukrzycą typu 2.

• łupina nasienna babki jajowatej

  Łupina nasienna babki jajowatej (Plantago ovata) to naturalna substancja pochodzenia roślinnego, która zawiera duże ilości rozpuszczalnego błonnika pokarmowego. Działa jako łagodny środek przeczyszczający poprzez zwiększanie objętości stolca i przyspieszanie pasażu jelitowego. Po kontakcie z wodą tworzy żel, który ułatwia przesuwanie mas kałowych w jelitach i ich wydalanie, jednocześnie zmiękczając stolec.

• liść porzeczki czarnej

  Liść porzeczki czarnej (Ribis nigri folium) to surowiec roślinny pochodzący z krzewu porzeczki czarnej (Ribes nigrum), który znalazł szerokie zastosowanie w medycynie ze względu na swoje właściwości lecznicze. Liście te zawierają flawonoidy, proantocyjanidyny, kwasy organiczne, olejki eteryczne oraz witaminę C, dzięki czemu wykazują działanie przeciwzapalne, moczopędne, detoksykacyjne i przeciwutleniające.

• lupuli strobili tinctura

  Lupuli strobili tinctura (nalewka z szyszek chmielu) to preparat otrzymywany z szyszek chmielu (Humulus lupulus L.). Zawiera on kompleks substancji czynnych, w tym humulony, lupulony, flawonoidy oraz olejki eteryczne, które wykazują działanie uspokajające, nasenne oraz wspomagające trawienie. Mechanizm działania opiera się głównie na modulacji receptorów GABA-ergicznych w ośrodkowym układzie nerwowym, co przyczynia się do redukcji stanów lękowych i poprawy jakości snu.

• lipaza

  Lipaza jest enzymem trawiennym należącym do grupy hydrolaz, który odgrywa kluczową rolę w procesie trawienia tłuszczów. Główną funkcją lipazy jest rozkład długołańcuchowych triglicerydów do monoglicerydów i wolnych kwasów tłuszczowych, umożliwiając ich wchłanianie w przewodzie pokarmowym. Lipaza jest produkowana głównie przez trzustkę, ale także przez ślinianki i komórki jelita cienkiego.

• Liquiritiae radix

  Liquiritiae radix (korzeń lukrecji) to surowiec roślinny pochodzący z lukrecji gładkiej (Glycyrrhiza glabra), który ma długą historię stosowania w medycynie tradycyjnej. Głównym składnikiem aktywnym korzenia lukrecji jest kwas glicyryzynowy, który wykazuje działanie przeciwzapalne, przeciwwirusowe oraz mukolityczne. Działa on poprzez hamowanie aktywności enzymu 11-beta-hydroksysteroidowej dehydrogenazy, co prowadzi do zwiększenia stężenia kortyzolu w organizmie.

• ludzki czynnik krzepnięcia krwi II

  Ludzki czynnik krzepnięcia krwi II, znany również jako protrombina, jest kluczowym białkiem osoczowym produkowanym w wątrobie, które odgrywa centralną rolę w procesie krzepnięcia krwi. W kaskadzie krzepnięcia protrombina ulega przekształceniu do aktywnej formy – trombiny, która z kolei katalizuje przekształcenie fibrynogenu w fibrynę, tworząc skrzep krwi.

• ludzki czynnik krzepnięcia krwi VII

  Ludzki czynnik krzepnięcia krwi VII (rFVIIa) to rekombinowana wersja naturalnie występującego w organizmie czynnika VII, kluczowego białka w kaskadzie krzepnięcia. Po aktywacji, rFVIIa wiąże się z czynnikiem tkankowym, inicjując zewnątrzpochodny szlak krzepnięcia krwi. Prowadzi to do aktywacji czynnika X, który przekształca protrombinę w trombinę, a ta z kolei fibrynoogen w fibrynę, tworząc stabilny skrzep.

• ludzki czynnik krzepnięcia krwi IX

  Ludzki czynnik krzepnięcia krwi IX (FIX) to białko osoczowe odgrywające kluczową rolę w procesie krzepnięcia krwi. Jest on istotnym elementem wewnątrzpochodnego szlaku krzepnięcia, gdzie po aktywacji zamienia się w czynnik IXa, który następnie wspólnie z czynnikiem VIIIa aktywuje czynnik X. Deficyt czynnika IX prowadzi do hemofilii B (choroby Christmasa), drugiej co do częstości postaci hemofilii, charakteryzującej się krwawieniami do stawów, mięśni i narządów wewnętrznych.

• ludzki czynnik krzepnięcia krwi X

  Ludzki czynnik krzepnięcia krwi X (FX) jest kluczowym białkiem układu krzepnięcia, niezbędnym do prawidłowego tworzenia skrzepliny. Jako składnik kompleksu protrombinazy, katalizuje przekształcenie protrombiny w trombinę, co jest zasadniczym etapem kaskady krzepnięcia. FX jest aktywowany zarówno w szlaku wewnątrzpochodnym (przez aktywny czynnik IX), jak i zewnątrzpochodnym (przez kompleks czynnika tkankowego i czynnika VII).

• lobelia inflata

  Lobelia inflata, znana również jako lobelia rozdęta lub indyjski tytoń, to roślina o właściwościach wykrztuśnych, rozkurczowych i spazmolitycznych. Działa głównie poprzez stymulację receptorów nikotynowych i blokadę receptorów β-adrenergicznych, co prowadzi do zwiększenia wydzielania śluzu w drogach oddechowych oraz rozluźnienia mięśni gładkich oskrzeli.

• loteprednol etabonian

  Loteprednol etabonian to syntetyczny kortykosteroid o działaniu przeciwzapalnym, stosowany głównie w okulistyce. Wyróżnia się korzystnym profilem bezpieczeństwa w porównaniu do innych steroidów ocznych, ponieważ po spełnieniu swojej funkcji terapeutycznej ulega szybkiej inaktywacji metabolicznej, co minimalizuje ogólnoustrojowe działania niepożądane.

• ludzka hemina

  Ludzka hemina, znana również jako hematyna, jest substancją czynną stosowaną w leczeniu ostrych napadów porfirii wątrobowej, rzadkiej choroby metabolicznej. Działa ona poprzez zmniejszenie produkcji porfiryn i ich prekursorów w wątrobie, co pomaga łagodzić objawy napadu porfirii. Hemina jest egzogennym źródłem hemu, który hamuje aktywność syntazy kwasu δ-aminolewulinowego (ALA-syntazy), kluczowego enzymu w szlaku biosyntezy hemu.

• lansoprazol

  Lansoprazol to substancja czynna należąca do grupy leków zwanych inhibitorami pompy protonowej (IPP). Mechanizm jego działania polega na blokowaniu enzymu H+/K+-ATP-azy (pompy protonowej) w komórkach okładzinowych żołądka, co prowadzi do zahamowania wydzielania kwasu solnego. Efektem jest znaczące zmniejszenie kwaśności soku żołądkowego, co ma kluczowe znaczenie w leczeniu schorzeń zależnych od nadprodukcji kwasu.

• Lacticaseibacillus rhamnosus

  Lacticaseibacillus rhamnosus (dawniej znany jako Lactobacillus rhamnosus) to probiotyczny szczep bakterii kwasu mlekowego, stosowany w wielu preparatach probiotycznych. Wykazuje zdolność do kolonizacji przewodu pokarmowego, gdzie konkuruje z potencjalnymi patogenami o składniki odżywcze i miejsce adhezji do nabłonka jelitowego. Działa immunomodulująco poprzez stymulację produkcji cytokin, wzmacnia barierę jelitową i wykazuje działanie przeciwzapalne.

• Lactobacillus helveticus

  Lactobacillus helveticus to probiotyczna bakteria z rodzaju Lactobacillus, powszechnie stosowana w przemyśle farmaceutycznym i spożywczym. Jest to Gram-dodatnia bakteria kwasu mlekowego, zdolna do fermentacji węglowodanów i produkcji kwasu mlekowego, co prowadzi do obniżenia pH w środowisku jelitowym, hamując wzrost patogennych mikroorganizmów.

• l-folinian disodu

  L-folinian disodu, inaczej nazywany lewomefoliną, jest aktywną formą kwasu foliowego. Odgrywa kluczową rolę w procesach metabolicznych komórek, szczególnie w syntezie DNA, RNA oraz w metabolizmie aminokwasów. W przeciwieństwie do kwasu foliowego, l-folinian disodu nie wymaga przekształcenia enzymatycznego, co czyni go bezpośrednio biodostępnym dla organizmu.

• Lactobacillus rhamnosus 573

  Lactobacillus rhamnosus 573 to szczep bakterii probiotycznych należący do rodzaju Lactobacillus. Wykazuje działanie prozdrowotne głównie w obrębie przewodu pokarmowego, gdzie wspomaga naturalną mikroflorę jelitową, wspiera procesy trawienne oraz wzmacnia barierę jelitową, chroniąc przed patogenami. L. rhamnosus 573 ma zdolność do przetrwania w kwaśnym środowisku żołądka oraz adhezji do nabłonka jelitowego, co zapewnia jego skuteczność.

• liofilizowany lizat Escherichia coli

  Liofilizowany lizat Escherichia coli to preparat zawierający fragmenty komórek bakteryjnych E. coli, poddany procesowi liofilizacji (suszenia sublimacyjnego). Preparat działa immunomodulująco, stymulując zarówno nieswoistą, jak i swoistą odpowiedź immunologiczną organizmu. Mechanizm działania polega na aktywacji makrofagów, zwiększeniu liczby komórek NK (natural killer), stymulacji produkcji immunoglobulin oraz cytokin przeciwzapalnych.

• Lachesis mutus

  Lachesis mutus, znany jako jad węża surukuku, to homeopatyczny lek wytwarzany z trucizny węża Lachesis muta (niemego grzechotnika) występującego w Ameryce Południowej. W medycynie homeopatycznej Lachesis mutus stosowany jest zgodnie z zasadą „podobne leczy podobne”, gdzie rozcieńczona substancja ma przeciwdziałać objawom podobnym do tych, które wywoływałaby w formie nierozcieńczonej.

• liofilizat OM-85

  OM-85 to liofilizat bakteryjny pochodzący z mechanicznie lizowanych komórek 21 szczepów bakterii najczęściej wywołujących infekcje dróg oddechowych, w tym szczepów: Haemophilus influenzae, Streptococcus pneumoniae, Klebsiella pneumoniae, Klebsiella ozaenae, Staphylococcus aureus, Streptococcus pyogenes, Streptococcus viridans i Moraxella catarrhalis. Działa jako immunostymulator poprzez aktywację naturalnej odporności organizmu.