Leksykon składników

Składniki, strona 23 z 53

• spiramycyna

  Spiramycyna to antybiotyk makrolidowy, który działa bakteriostatycznie poprzez hamowanie syntezy białek bakteryjnych. Wiąże się z podjednostką 50S rybosomu bakteryjnego, blokując proces translokacji, co prowadzi do zahamowania wzrostu i namnażania się patogenów. Wykazuje skuteczność wobec bakterii Gram-dodatnich (w tym paciorkowców i gronkowców), niektórych bakterii Gram-ujemnych, a także wobec patogenów atypowych jak Mycoplasma, Chlamydia i Legionella.

• olejek cedrowy

  Olejek cedrowy to naturalny olejek eteryczny pozyskiwany głównie z drzewa cedrowego (najczęściej z gatunków Juniperus virginiana, Cedrus atlantica lub Thuja occidentalis). W medycynie jest wykorzystywany ze względu na swoje właściwości przeciwzapalne, przeciwbakteryjne oraz przeciwgrzybicze. Jego działanie opiera się na obecności substancji takich jak cedrol i cedreny, które wykazują aktywność biologiczną na różne patogeny.

• olejek terpentynowy z sosny nadmorskiej

  Olejek terpentynowy z sosny nadmorskiej (Pinus pinaster) to naturalny ekstrakt pozyskiwany z żywicy sosny nadmorskiej, który znalazł zastosowanie zarówno w medycynie tradycyjnej, jak i współczesnej. Substancja ta wykazuje działanie przeciwzapalne, przeciwbólowe oraz przeciwbakteryjne, co sprawia, że jest wykorzystywana głównie w leczeniu schorzeń układu oddechowego oraz dolegliwości mięśniowo-stawowych.

• chlorowodorek efedryny

  Chlorowodorek efedryny to organiczny związek chemiczny należący do grupy sympatykomimetyków, czyli substancji naśladujących działanie układu współczulnego. Działa poprzez stymulację receptorów alfa i beta-adrenergicznych, powodując skurcz naczyń krwionośnych, rozszerzenie oskrzeli oraz zwiększenie ciśnienia tętniczego. Efedryna wykazuje również działanie na ośrodkowy układ nerwowy, działa pobudzająco i zmniejsza uczucie zmęczenia.

• wigabatryna

  Wigabatryna to lek przeciwpadaczkowy, który działa poprzez hamowanie enzymu GABA-transaminazy, odpowiedzialnego za rozkład kwasu gamma-aminomasłowego (GABA) – głównego neuroprzekaźnika hamującego w ośrodkowym układzie nerwowym. Dzięki temu mechanizmowi wigabatryna zwiększa stężenie GABA w mózgu, co prowadzi do zmniejszenia pobudliwości neuronów i w efekcie do redukcji napadów padaczkowych.

• sodu bromek

  Sodu bromek to związek chemiczny składający się z sodu i bromu, który historycznie był stosowany jako lek o działaniu sedatywnym i przeciwdrgawkowym. Działa poprzez zwiększenie aktywności kwasu gamma-aminomasłowego (GABA) w mózgu, co prowadzi do hamowania aktywności neuronalnej i wywołania efektu uspokajającego na ośrodkowy układ nerwowy.

• milrinon

  Milrinon to substancja czynna z grupy inhibitorów fosfodiesterazy typu III, wykazująca działanie inotropowe dodatnie oraz naczyniorozszerzające. Zwiększa kurczliwość mięśnia sercowego poprzez blokowanie rozkładu cyklicznego adenozynomonofosforanu (cAMP), co prowadzi do wzrostu stężenia wapnia wewnątrzkomórkowego. Jednocześnie rozszerza naczynia obwodowe, zmniejszając obciążenie następcze serca.

• norgestymat

  Norgestymat to syntetyczny progestagen, który jest powszechnie stosowany w złożonych doustnych środkach antykoncepcyjnych. Działa poprzez hamowanie owulacji, zwiększenie gęstości śluzu szyjkowego oraz zmiany w endometrium, co uniemożliwia implantację zarodka. Najczęściej występuje w połączeniu z etynyloestradiolem, tworząc skuteczną metodę antykoncepcji hormonalnej.

• derizomaltoza żelazowa

  Derizomaltoza żelazowa (Iron Isomaltoside 1000) to kompleks żelaza z derizomaltozą, wykorzystywany w leczeniu niedoboru żelaza. Kompleks ten charakteryzuje się wysoką stabilnością, co pozwala na kontrolowane uwalnianie jonów żelaza w organizmie pacjenta. Dzięki swoim właściwościom farmakologicznym, preparat skutecznie uzupełnia niedobory żelaza, wspomagając produkcję hemoglobiny i zapobiegając anemii z niedoboru żelaza.

• kompleks neurotoksyny Clostridium botulinum typ A

  Kompleks neurotoksyny Clostridium botulinum typ A to wysoce oczyszczona toksyna botulinowa produkowana przez bakterię Clostridium botulinum. Działa poprzez blokowanie uwalniania acetylocholiny w złączu nerwowo-mięśniowym, powodując miejscowe i czasowe zwiotczenie mięśni. Mechanizm ten polega na hamowaniu egzocytozy pęcherzyków synaptycznych poprzez rozkład białka SNAP-25, niezbędnego do fuzji pęcherzyków z błoną presynaptyczną.

• flupentyksol

  Flupentyksol (flupentixol) to lek przeciwpsychotyczny z grupy typowych neuroleptyków (pochodnych tioksantenu), działający głównie poprzez blokowanie receptorów dopaminowych D1 i D2 w ośrodkowym układzie nerwowym. Jest stosowany przede wszystkim w leczeniu schizofrenii, psychoz i innych zaburzeń psychotycznych. W małych dawkach wykazuje również działanie przeciwdepresyjne.

• magnezu tlenek lekki

  Tlenek magnezu lekki (MgO) to popularna substancja aktywna stosowana w medycynie, głównie jako lek zobojętniający nadmiar kwasu solnego w żołądku. Działa poprzez przekształcanie się w wodorotlenek magnezu po kontakcie z wodą, co prowadzi do neutralizacji kwasu solnego i zwiększenia pH soku żołądkowego. Jest również skutecznym źródłem magnezu dla organizmu, wspierając prawidłowe funkcjonowanie układu nerwowo-mięśniowego, sercowo-naczyniowego oraz biorąc udział w ponad 300 reakcjach enzymatycznych.

• kwas cytrynowy

  Kwas cytrynowy (acidum citricum) to organiczny kwas karboksylowy szeroko stosowany w przemyśle farmaceutycznym i spożywczym. W medycynie pełni rolę środka zakwaszającego, przeciwutleniającego oraz chelatującego jony metali. Działa poprzez obniżanie pH środowiska, co ma znaczenie w terapii niektórych schorzeń układu moczowego oraz w preparatach dermatologicznych.

• epoprostenol

  Epoprostenol to syntetyczny analog prostacykliny (PGI2), naturalnie występującego prostaglandynu, który jest silnym rozszerzaczem naczyń krwionośnych. Jego głównym mechanizmem działania jest aktywacja receptorów prostacyklinowych, co prowadzi do zwiększenia wewnątrzkomórkowego stężenia cAMP, a w konsekwencji do rozkurczu mięśni gładkich naczyń krwionośnych, zahamowania agregacji płytek krwi oraz działania cytoprotekcyjnego.

• tramadol chlorowodorek

  Tramadol chlorowodorek to syntetyczny opioid o działaniu centralnym, stosowany jako lek przeciwbólowy o umiarkowanej sile działania. Wykazuje podwójny mechanizm działania: jest słabym agonistą receptorów opioidowych μ oraz hamuje wychwyt zwrotny serotoniny i noradrenaliny w ośrodkowym układzie nerwowym. Ta podwójna aktywność sprawia, że tramadol skutecznie łagodzi ból poprzez blokowanie transmisji impulsów bólowych oraz modyfikację percepcji bólu w mózgu.

• dekslanzoprazol

  Dekslanzoprazol to aktywny enancjomer lanzoprazolu, należący do grupy inhibitorów pompy protonowej (IPP). Mechanizm jego działania polega na blokowaniu enzymu H+/K+-ATP-azy w komórkach okładzinowych żołądka, co prowadzi do zahamowania wydzielania kwasu solnego. Substancja charakteryzuje się unikalną technologią podwójnego uwalniania, zapewniającą dwufazowe uwalnianie leku i przedłużony czas działania.

• deksametazon fosforan

  Deksametazon fosforan to syntetyczny glikokortykosteroid o silnym działaniu przeciwzapalnym, przeciwalergicznym i immunosupresyjnym. Działa poprzez wiązanie się z receptorami glikokortykosteroidowymi w cytoplazmie komórek, wpływając na ekspresję genów i hamując produkcję mediatorów zapalenia, takich jak cytokiny, prostaglandyny i leukotrieny. Jest około 25-30 razy silniejszy niż hydrokortyzon i charakteryzuje się długim czasem działania.

• walgancyklowir

  Walgancyklowir to prolek, który w organizmie przekształca się w gancyklowir – substancję o silnym działaniu przeciwwirusowym, szczególnie skuteczną wobec wirusów z rodziny Herpesviridae. Jego mechanizm działania polega na hamowaniu polimerazy DNA wirusa, co uniemożliwia replikację materiału genetycznego patogenu i prowadzi do zatrzymania jego namnażania.

• chondroityna sodu siarczan

  Chondroityna sodu siarczan to glikozaminoglikan naturalnie występujący w organizmie, głównie w chrząstce stawowej, gdzie stanowi ważny składnik macierzy międzykomórkowej. Jako substancja lecznicza wykazuje działanie przeciwzapalne, przeciwbólowe oraz chrząstkochronne, co oznacza, że pomaga chronić chrząstkę stawową przed degradacją i wspomaga jej regenerację.

• octan cynku dwuwodny

  Octan cynku dwuwodny to związek chemiczny będący solą kwasu octowego i cynku, zawierający dwie cząsteczki wody krystalizacyjnej. W medycynie substancja ta wykazuje działanie ściągające, przeciwzapalne oraz słabe przeciwbakteryjne. Działa poprzez wiązanie się z białkami powierzchniowymi, tworząc ochronną warstwę na błonach śluzowych i skórze, co wspomaga gojenie się ran i zmniejsza stan zapalny.

• chlorowodorek lizyny

  Chlorowodorek lizyny to sól kwasu solnego i lizyny, niezbędnego aminokwasu, który organizm musi pozyskiwać z pożywienia. Jest stosowany w medycynie głównie jako składnik preparatów multiwitaminowych i suplementów diety, a także jako nośnik lub forma podania innych substancji leczniczych, zwiększająca ich biodostępność.

• chlorowodorek histydyny jednowodny

  Chlorowodorek histydyny jednowodny to aminokwas histydyna w postaci soli chlorowodorowej z cząsteczką wody krystalizacyjnej. Jest stosowany głównie jako substancja pomocnicza w preparatach farmaceutycznych, szczególnie w postaci buforów stabilizujących pH.

• wodorotlenek sodu

  Wodorotlenek sodu (NaOH), znany również jako soda kaustyczna, jest substancją silnie alkaliczną powszechnie stosowaną w medycynie i farmacji. Działa poprzez neutralizację kwasów i ma silne właściwości żrące, które mogą być wykorzystywane w kontrolowany sposób w określonych sytuacjach klinicznych.

• triglicerydy nasyconych kwasów tłuszczowych o średniej długości

  Triglicerydy nasyconych kwasów tłuszczowych o średniej długości (MCT – Medium Chain Triglycerides) to specjalne tłuszcze składające się z kwasów tłuszczowych o łańcuchach zawierających od 6 do 12 atomów węgla. Wyróżniają się one szybszym wchłanianiem i metabolizowaniem w porównaniu do długołańcuchowych kwasów tłuszczowych. MCT są transportowane bezpośrednio do wątroby, gdzie ulegają szybkiej przemianie w energię, z pominięciem układu limfatycznego, co jest charakterystyczne dla tradycyjnych tłuszczów.

• chlorek sodu

  Chlorek sodu (NaCl), powszechnie znany jako sól kuchenna, jest podstawowym elektrolitom stosowanym w medycynie. Pełni kluczową rolę w utrzymaniu homeostazy organizmu, regulując gospodarkę wodno-elektrolitową oraz równowagę kwasowo-zasadową. Jego działanie polega na uzupełnianiu niedoborów sodu, który jest głównym kationem przestrzeni pozakomórkowej, oraz na wyrównywaniu zaburzeń osmotycznych.

• feksofenadyna chlorowodorek

  Feksofenadyna chlorowodorek to substancja czynna należąca do grupy leków przeciwhistaminowych II generacji, stosowana głównie w leczeniu objawów alergicznego nieżytu nosa i pokrzywki. Działa poprzez selektywne blokowanie obwodowych receptorów H1, hamując uwalnianie mediatorów zapalnych i zapobiegając typowym objawom alergii, takim jak kichanie, świąd, wyciek z nosa czy łzawienie oczu.

• nalewka z liści mięty pieprzowej

  Nalewka z liści mięty pieprzowej to preparat otrzymywany poprzez macerację liści mięty pieprzowej (Mentha piperita) w roztworze etanolu. Głównym związkiem aktywnym jest mentol, który wykazuje działanie rozkurczowe na mięśnie gładkie przewodu pokarmowego oraz drażniące na zakończenia nerwów czuciowych, co daje efekt chłodzący i przeciwbólowy.

• butamiratu cytrynian

  Butamiratu cytrynian to nieopioidowy lek przeciwkaszlowy, który działa ośrodkowo na ośrodek kaszlu w rdzeniu przedłużonym mózgu. Blokuje on odruchy kaszlowe poprzez hamowanie przewodnictwa w drogach aferentnych nerwu błędnego, które są odpowiedzialne za przekazywanie bodźców wywołujących kaszel. Butamiratu cytrynian nie wpływa na ośrodek oddechowy i nie powoduje depresji oddechowej, co stanowi jego istotną przewagę nad opioidowymi lekami przeciwkaszlowymi.

• cynku glukonian

  Glukonian cynku to organiczna sól cynku i kwasu glukonowego, będąca jedną z najlepiej przyswajalnych form cynku stosowanych w suplementacji i farmakoterapii. Cynk jest niezbędnym mikroelementem biorącym udział w ponad 300 reakcjach enzymatycznych w organizmie, wpływając na układ odpornościowy, metabolizm, gojenie ran oraz funkcjonowanie narządów zmysłów.

• ludzka gonadotropina menopauzalna

  Ludzka gonadotropina menopauzalna (hMG) to preparat zawierający mieszaninę hormonów – FSH (folikulotropiny) i LH (lutropiny), pozyskiwanych z moczu kobiet po menopauzie. Substancja ta jest stosowana głównie w leczeniu niepłodności zarówno u kobiet, jak i u mężczyzn. U kobiet stymuluje wzrost i dojrzewanie pęcherzyków jajnikowych, zaś u mężczyzn wspomaga produkcję testosteronu i spermatogenezę.

• suchy wyciąg z liścia bluszczu

  Suchy wyciąg z liścia bluszczu (Hederae helicis folii extractum siccum) to substancja roślinna pozyskiwana z liści bluszczu pospolitego (Hedera helix L.). W medycynie jest wykorzystywana głównie jako środek wykrztuśny i mukolityczny w schorzeniach dróg oddechowych. Działa poprzez stymulację wydzielania śluzu w oskrzelach oraz zmniejszanie jego lepkości, co ułatwia odkrztuszanie i oczyszczanie dróg oddechowych.

• cytykolina

  Cytykolina to substancja organiczna, która pełni rolę prekursora fosfatydylocholiny – kluczowego składnika błon komórkowych. W medycynie stosowana jest jako lek neuroprotekcyjny, zwiększający przepływ krwi mózgowej oraz poprawiający funkcje poznawcze. Jej działanie opiera się na stymulacji syntezy acetylocholiny oraz zwiększeniu syntezy fosfolipidów błonowych, co prowadzi do poprawy integralności błon komórkowych neuronów.

• Avena sativa

  Avena sativa, znana powszechnie jako owies zwyczajny, to substancja pochodzenia roślinnego stosowana w medycynie ze względu na swoje właściwości lecznicze. Działa przede wszystkim jako łagodny środek uspokajający, przeciwlękowy oraz wspomagający przy bezsenności. Mechanizm działania związany jest głównie z zawartością avenantramidów, związków fenolowych o właściwościach przeciwzapalnych i przeciwświądowych, a także beta-glukanów, które wykazują działanie immunomodulujące.

• gal-68

  Gal-68 (Gal-PSMA-11) to radiofarmaceutyk używany w diagnostyce obrazowej, szczególnie w pozytonowej tomografii emisyjnej (PET). Jest to znakowany galem-68 ligand, który wiąże się specyficznie z antygenem błonowym swoistym dla prostaty (PSMA) – białkiem nadekspresjonowanym w komórkach raka prostaty.

• azelastyny chlorowodorek

  Azelastyny chlorowodorek to substancja czynna należąca do grupy leków przeciwhistaminowych drugiej generacji. Działa poprzez blokowanie receptorów histaminowych H1, co prowadzi do zmniejszenia objawów alergicznych, takich jak kichanie, świąd nosa, wodnisty wyciek z nosa oraz łzawienie i świąd oczu. Dodatkowo wykazuje działanie przeciwzapalne poprzez hamowanie uwalniania mediatorów zapalnych, co czyni go skutecznym w leczeniu alergicznego zapalenia błony śluzowej nosa i spojówek.

• cefiksym

  Cefiksym to antybiotyk z grupy cefalosporyn III generacji, który wykazuje działanie bakteriobójcze poprzez hamowanie syntezy ściany komórkowej bakterii. Charakteryzuje się szerokim spektrum działania przeciwbakteryjnego, obejmującym liczne bakterie Gram-ujemne oraz niektóre Gram-dodatnie. Szczególnie skuteczny jest wobec takich patogenów jak Haemophilus influenzae, Moraxella catarrhalis, Escherichia coli, Proteus mirabilis oraz Neisseria gonorrhoeae, w tym szczepy wytwarzające beta-laktamazy.

• desfluran

  Desfluran to fluorowany eter będący wziewnym środkiem anestetycznym, stosowanym do indukcji i podtrzymania znieczulenia ogólnego podczas zabiegów chirurgicznych. Jego mechanizm działania polega na modulacji receptorów GABA w ośrodkowym układzie nerwowym, co prowadzi do depresji funkcji OUN i utraty świadomości.

• wirus wścieklizny

  Wirus wścieklizny (Rabies virus, RABV) to neurotropowy patogen należący do rodziny Rhabdoviridae, rodzaju Lyssavirus. Wywołuje śmiertelną chorobę zakaźną – wściekliznę, która atakuje układ nerwowy ssaków, w tym ludzi. Wirus przenosi się głównie przez kontakt ze śliną zakażonego zwierzęcia, najczęściej poprzez ugryzienie.

• chlorowodorek lidokainy jednowodny

  Chlorowodorek lidokainy jednowodny to popularny lek z grupy amidowych środków znieczulających miejscowo. Działa poprzez blokowanie kanałów sodowych w błonie komórkowej neuronów, hamując generowanie i przewodzenie impulsów nerwowych. Efektem jest czasowe zniesienie czucia bólu, temperatury i dotyku w miejscu podania.

• prednizolonu sodu bursztynian

  Prednizolonu sodu bursztynian to syntetyczny glikokortykosteroid o silnym działaniu przeciwzapalnym, immunosupresyjnym oraz przeciwalergicznym. Jest to rozpuszczalna w wodzie sól bursztynianowa prednizolonu, co czyni ją idealną do stosowania w formie wstrzyknięć dożylnych i domięśniowych. Mechanizm działania polega na wiązaniu się z receptorami glikokortykosteroidowymi w cytoplazmie komórek, co prowadzi do hamowania procesów zapalnych poprzez blokowanie syntezy cytokin prozapalnych oraz migracji komórek układu immunologicznego do miejsca zapalenia.

• wirus grypy inaktywowany rozszczepiony

  Wirus grypy inaktywowany rozszczepiony to substancja czynna stosowana w szczepionkach przeciw grypie, zawierająca fragmenty wirusa grypy, które zostały pozbawione zdolności namnażania (inaktywowane), ale zachowują swoje właściwości antygenowe. Dzięki temu organizm może rozpoznać i wytworzyć przeciwciała przeciwko wirusowi grypy bez ryzyka zachorowania. Takie szczepionki stymulują układ odpornościowy do produkcji przeciwciał, które będą chronić przed zachorowaniem w przypadku kontaktu z aktywnym wirusem grypy.

• ludzki II czynnik krzepnięcia krwi

  Ludzki II czynnik krzepnięcia krwi, znany również jako protrombina, jest glikoproteiną syntetyzowaną w wątrobie, zależną od witaminy K. Stanowi kluczowy element kaskady krzepnięcia, gdzie po aktywacji przekształca się w trombinę, która z kolei przekształca fibrynogen w fibrynę, umożliwiając tworzenie skrzepu. Czynnik II odgrywa zasadniczą rolę w procesie hemostazy, zarówno w jej pierwotnej, jak i wtórnej fazie.

• ludzki VII czynnik krzepnięcia krwi

  Ludzki VII czynnik krzepnięcia krwi jest białkiem osoczowym odgrywającym kluczową rolę w procesie hemostazy. Działa jako inicjator zewnątrzpochodnego szlaku krzepnięcia. Po aktywacji (do formy VIIa) tworzy kompleks z czynnikiem tkankowym, co prowadzi do aktywacji czynników IX i X, a w konsekwencji do wytworzenia trombiny i powstania skrzepu fibrynowego.

• ludzki IX czynnik krzepnięcia krwi

  Ludzki IX czynnik krzepnięcia krwi to glikoproteina odgrywająca kluczową rolę w procesie krzepnięcia krwi. Naturalnie produkowany przez organizm, jest niezbędnym elementem tzw. wewnątrzpochodnego szlaku krzepnięcia. W przypadku niedoboru tego czynnika u pacjentów rozwija się hemofilia B, znana również jako choroba Christmasa. Rekombinowany lub osoczopochodny czynnik IX stosowany jest w terapii substytucyjnej, umożliwiając kontrolę krwawień oraz zapobieganie ich występowaniu.

• ludzki X czynnik krzepnięcia krwi

  Ludzki X czynnik krzepnięcia krwi jest białkiem osoczowym, które odgrywa kluczową rolę w kaskadzie krzepnięcia krwi. Aktywowany czynnik X (Xa) przekształca protrombinę w trombinę, co prowadzi do powstania skrzepu fibrynowego. Jest stosowany terapeutycznie u pacjentów z wrodzonym lub nabytym niedoborem czynnika X, w celu zapobiegania i kontrolowania krwawień.

• bursztynian solifenacyny

  Bursztynian solifenacyny to selektywny antagonista receptorów muskarynowych (głównie M3), stosowany w leczeniu pęcherza nadreaktywnego. Mechanizm działania polega na blokowaniu receptorów muskarynowych w mięśniach gładkich pęcherza moczowego, co zmniejsza jego kurczliwość, redukuje częstotliwość skurczów wypieracza i zwiększa pojemność pęcherza. Dzięki temu skutecznie łagodzi objawy zespołu pęcherza nadreaktywnego: częstomocz, parcia naglące i nietrzymanie moczu związane z parciem naglącym.

• wapń folinian

  Folinian wapnia to aktywna forma kwasu foliowego, witaminy B9, która odgrywa kluczową rolę w wielu procesach metabolicznych organizmu. Jest on wykorzystywany w medycynie jako lek o działaniu przeciwtrującym (antidotum) oraz wspomagającym w terapii nowotworowej. Folinian wapnia uczestniczy w syntezie puryn i pirymidyn (składników DNA i RNA), a także w przemianach aminokwasów i procesach krwiotwórczych.

• oseltamiwir

  Oseltamiwir to lek przeciwwirusowy z grupy inhibitorów neuraminidazy, stosowany w leczeniu i profilaktyce grypy typu A i B. Działa poprzez hamowanie enzymu neuraminidazy wirusa grypy, co uniemożliwia uwalnianie nowo powstałych cząstek wirusa z zainfekowanych komórek i ogranicza ich rozprzestrzenianie się w organizmie.

• liść rozmarynu

  Liść rozmarynu to surowiec zielarski pozyskiwany z wiecznie zielonego krzewu Rosmarinus officinalis. Zawiera olejek eteryczny (1,5-2,5%), w którym głównymi składnikami są: cyneol, kamfora, borneol, a także flawonoidy, kwasy fenolowe, diterpeny oraz triterpeny. Dzięki tym składnikom rozmaryn wykazuje działanie żółciopędne, rozkurczowe, przeciwzapalne, przeciwbakteryjne oraz antyoksydacyjne.

• korzeń goryczki

  Korzeń goryczki to surowiec leczniczy pozyskiwany z Gentiana lutea (goryczka żółta), rośliny występującej głównie w górskich regionach Europy. Jest ceniony w medycynie ze względu na zawartość gorzkich glikozydów (m.in. gentiopikrozyd, amarogentyna), które stymulują wydzielanie soków trawiennych, zwiększają apetyt i poprawiają procesy trawienne.