Właściwości farmakodynamiczne
Verospiron 50 mg

Właściwości farmakodynamiczne leku Verospiron

Verospiron należy do grupy farmakoterapeutycznej obejmującej leki moczopędne, a dokładniej leki moczopędne oszczędzające potas, będące antagonistami aldosteronu, oznaczone kodem ATC: C03D A01. Substancją czynną leku jest spironolakton, występujący w dawkach 50 mg lub 100 mg w postaci kapsułek twardych.¹

Mechanizm działania

Spironolakton działa jako kompetytywny antagonista aldosteronu, zwiększając wydalanie sodu i wody z organizmu. Działanie farmakologiczne odbywa się w części dystalnej kanalików nerkowych, gdzie substancja hamuje wchłanianie zwrotne wody i jonów Na+ oraz wydalanie jonów K+, które jest spowodowane przez aldosteron. Poza zwiększaniem wydalania jonów Na+ i Cl- oraz zmniejszaniem wydalania jonów K+, spironolakton wykazuje również działanie hamujące wydalanie jonów H+ z moczem. W konsekwencji swojego działania moczopędnego lek wykazuje również zdolność do obniżania ciśnienia tętniczego.²

Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo stosowania

Bezpieczeństwo stosowania i skuteczność kliniczna spironolaktonu zostały potwierdzone w międzynarodowym badaniu RALES (The Randomized Aldactone Evaluation Study), przeprowadzonym metodą podwójnie ślepej próby. W badaniu uczestniczyło 1663 pacjentów z frakcją wyrzutową ≤ 35%, niewydolnością serca klasy IV według klasyfikacji NYHA w ciągu poprzedzających 6 miesięcy oraz niewydolnością serca klasy III-IV według NYHA w momencie randomizacji.³

Wszyscy pacjenci w badaniu stosowali diuretyki pętlowe, 97% uczestników stosowało inhibitory ACE, a 78% przyjmowało digoksynę. W okresie prowadzenia badania leki beta-adrenolityczne nie były szeroko stosowane w leczeniu niewydolności serca, dlatego jedynie 15% pacjentów stosowało tę grupę leków.⁴

Z badania wykluczono pacjentów, u których wyjściowe stężenie kreatyniny w surowicy przekraczało 2,5 mg/dL, lub u których odnotowano ostatnio wzrost stężenia o 25%, jak również osoby z wyjściowym stężeniem potasu powyżej 5,0 mEq/L. Pacjentów losowo przydzielono w stosunku 1:1 do grupy przyjmującej spironolakton doustnie w dawce 25 mg raz na dobę lub do grupy otrzymującej placebo.^{2,5 mg/dL, lub u których zwiększyło się w ostatnim czasie o 25%, lub u których wyjściowe stężenie potasu wynosiło >5,0 mEq/L zostali wykluczeni z badania. Pacjentów przydzielono w sposób losowy do grupy stosującej spironolakton doustnie w dawce 25 mg raz na dobę lub placebo w stosunku 1:1.”>5}

Dawkowanie było modyfikowane w zależności od tolerancji leku przez pacjentów. U osób dobrze tolerujących dawkę 25 mg raz na dobę, w przypadkach uzasadnionych klinicznie, dawkę zwiększano do 50 mg raz na dobę. Natomiast u pacjentów, którzy nie tolerowali dawki 25 mg raz na dobę, dawkę zmniejszano do 25 mg stosowanych co drugi dzień.⁶

Pierwszorzędowym punktem końcowym w badaniu RALES był czas do wystąpienia zgonu z dowolnych przyczyn. Badanie zakończono wcześniej, po średnim okresie obserwacji wynoszącym 24 miesiące, ponieważ już podczas zaplanowanej analizy okresowej wykazano znaczącą korzyść polegającą na zmniejszeniu śmiertelności.⁷

Wyniki badania RALES

Stosowanie spironolaktonu związane było ze zmniejszeniem ryzyka zgonu o 30% w porównaniu z placebo (p<0,001; 95% przedział ufności 18% do 40%). Dodatkowo odnotowano znaczące zmniejszenie ryzyka zgonu sercowego, głównie nagłej śmierci i śmierci z powodu rozwoju niewydolności serca, jak również ryzyka hospitalizacji z przyczyn sercowych.<sup data-drug="Verospiron" data-section="Właściwości farmakodynamiczne" title="Stosowanie spironolaktonu związane było ze zmniejszeniem ryzyka zgonu o 30% w porównaniu z placebo (p8

Zmiany w klasyfikacji NYHA były bardziej korzystne przy zastosowaniu spironolaktonu. Wśród działań niepożądanych odnotowano ginekomastię lub ból piersi, które zgłaszano u 10% mężczyzn leczonych spironolaktonem w porównaniu z 1% mężczyzn z grupy stosującej placebo (p<0,001). Należy podkreślić, że częstość występowania ciężkiej hiperkaliemii była niska w obu badanych grupach pacjentów.<sup data-drug="Verospiron" data-section="Właściwości farmakodynamiczne" title="Zmiany w klasyfikacji NYHA były bardziej korzystne przy zastosowaniu spironolaktonu. Występowanie ginekomastii lub bólu piersi zgłaszano u 10% mężczyzn leczonych spironolaktonem w porównaniu z 1% mężczyzn z grupy stosującej placebo (p9

Stosowanie u dzieci i młodzieży

W przypadku stosowania spironolaktonu u dzieci i młodzieży brakuje istotnych informacji z badań klinicznych. Niedobór danych wynika z kilku czynników, w tym:

• ograniczonej liczby badań przeprowadzonych w populacji dzieci i młodzieży
• stosowania spironolaktonu w skojarzeniu z innymi produktami leczniczymi
• małej liczby pacjentów ocenianych w każdej próbie
• różnorodności badanych wskazań

Zalecenia dotyczące dawkowania u dzieci i młodzieży opierają się głównie na doświadczeniu klinicznym oraz analizie przypadków udokumentowanych w literaturze naukowej, a nie na wynikach systematycznych badań klinicznych.¹⁰

Skład jakościowy i ilościowy preparatu

Verospiron dostępny jest w dwóch wariantach dawkowania:

Spironolakton jako substancja czynna determinuje właściwości farmakodynamiczne preparatu, natomiast substancje pomocnicze mogą wpływać na tolerancję leku przez pacjentów, zwłaszcza w przypadku nietolerancji laktozy lub uczulenia na barwnik E 110.¹¹