Mechanizm działania atorwastatyny

Atorwastatyna jest selektywnym, kompetycyjnym inhibitorem reduktazy HMG-CoA (3-hydroksy-3-metyloglutarylo-koenzymu A), kluczowego enzymu odpowiedzialnego za konwersję HMG-CoA do mewalonianu, który stanowi prekursor steroli, w tym cholesterolu. W wątrobie trójglicerydy i cholesterol są wbudowywane w lipoproteiny o bardzo małej gęstości (VLDL), które następnie są transportowane w osoczu do tkanek obwodowych. Z VLDL powstają lipoproteiny o niskiej gęstości (LDL), które ulegają katabolizmowi głównie poprzez receptory LDL o wysokim powinowactwie.¹

Efekty farmakodynamiczne

Atorwastatyna wykazuje wielokierunkowe działanie hipolipemizujące poprzez:

• Hamowanie aktywności reduktazy HMG-CoA, co prowadzi do redukcji syntezy cholesterolu w wątrobie
• Zwiększenie liczby receptorów LDL na powierzchni błony komórkowej hepatocytów, co skutkuje przyspieszonym wchłanianiem i katabolizmem LDL
• Zmniejszenie tworzenia się LDL i redukcję ilości cząsteczek LDL
• Wywoływanie znacznego i trwałego zwiększenia aktywności receptora LDL
• Korzystną modyfikację jakości krążących cząsteczek LDL²

Skuteczność kliniczna w redukcji parametrów lipidowych

Atorwastatyna skutecznie zmniejsza stężenie cholesterolu we krwi, wykazując następujące efekty w parametrach lipidowych:

• Redukcja cholesterolu całkowitego o 30-46%
• Redukcja cholesterolu LDL (LDL-C) o 41-61%
• Redukcja apolipoproteiny B o 34-50%
• Redukcja triglicerydów o 14-33%
• Wzrost stężenia cholesterolu HDL-C oraz apolipoproteiny A1 w różnym zakresie³

Efekty te są obserwowane zarówno u pacjentów z heterozygotyczną hipercholesterolemią rodzinną, innymi postaciami hipercholesterolemii, jak i u osób z mieszanymi hiperlipidemiami, w tym u pacjentów z cukrzycą insulinoniezależną.⁴

Udowodniono, że zmniejszenie stężenia całkowitego cholesterolu, cholesterolu LDL-C i apolipoproteiny B wpływa na redukcję ryzyka incydentów sercowo-naczyniowych oraz śmiertelności z przyczyn sercowo-naczyniowych.⁵

Skuteczność kliniczna w zaburzeniach lipidowych

Homozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna

Atorwastatyna wykazuje skuteczność również u pacjentów z homozygotyczną hipercholesterolemią rodzinną, którzy zazwyczaj nie reagują na leczenie hipolipemizujące. W wieloośrodkowym 8-tygodniowym otwartym badaniu prowadzonym z wykorzystaniem procedury „compassionate use” z opcjonalną fazą dodatkową o zmiennej długości, uczestniczyło 335 pacjentów, z czego u 89 zidentyfikowano homozygotyczną hipercholesterolemię rodzinną. W tej grupie 89 pacjentów średnia procentowa redukcja stężenia LDL-C wyniosła około 20%. Atorwastatynę stosowano w dawkach do 80 mg na dobę.⁶

Wpływ na proces miażdżycy

Wpływ intensywnego leczenia hipolipemizującego atorwastatyną na miażdżycę tętnic wieńcowych oceniano w badaniu REVERSAL (ang. Reversing Atherosclerosis with Aggressive Lipid-Lowering Study). W tym randomizowanym, wieloośrodkowym badaniu kontrolowanym z zastosowaniem podwójnie ślepej próby, porównywano efekty atorwastatyny w dawce 80 mg z prawastatyną w dawce 40 mg u pacjentów z chorobą wieńcową, oceniając wpływ na miażdżycę za pomocą ultrasonografii wewnątrznaczyniowej (IVUS). Badanie IVUS przeprowadzono na początku oraz po 18 miesiącach terapii u 502 pacjentów.⁷

W grupie leczonej atorwastatyną (n=253) nie zaobserwowano progresji miażdżycy. Mediana procentowej zmiany całkowitej objętości blaszek miażdżycowych w stosunku do wartości wyjściowych (główny punkt końcowy badania) wynosiła -0,4% (p=0,98) w grupie leczonej atorwastatyną oraz +2,7% (p=0,001) w grupie leczonej prawastatyną (n=249). Różnica między tymi efektami była statystycznie znamienna (p=0,02).⁸

Leczenie atorwastatyną skutkowało znaczącymi zmianami w profilu lipidowym:

• Redukcja stężenia LDL-C z wyjściowego 3,98 mmol/L ± 0,7 (150 mg/dL ± 28) do 2,04 mmol/L ± 0,8 (78,9 mg/dL ± 30)
• Zmniejszenie stężenia całkowitego cholesterolu o 34,1% (vs. 18,4% w grupie prawastatyny, p<0,0001)
• Redukcja stężenia triglicerydów o 20% (vs. 6,8% w grupie prawastatyny, p<0,0009)
• Zmniejszenie stężenia apolipoproteiny B o 39,1% (vs. 22,0% w grupie prawastatyny, p<0,0001)
• Zwiększenie stężenia HDL-C o 2,9% (vs. 5,6% w grupie prawastatyny – różnica nieistotna statystycznie)
• Redukcja stężenia CRP o 36,4% (vs. 5,2% w grupie prawastatyny, p<0,0001)<sup data-drug="Torvalipin" data-section="Właściwości farmakodynamiczne" title="W grupie leczonej atorwastatyną stężenie LDL-C zmniejszyło się z wartości wyjściowej wynoszącej średnio 3,98 mmol/L ± 0,7 (150 mg/dL ± 28) do wartości wynoszącej średnio 2,04 mmol/L ± 0,8 (78,9 mg/dL ± 30), a w grupie leczonej prawastatyną – z wartości wyjściowej wynoszącej średnio 3,89 mmol/L ± 0,7 (150 mg/dL ± 26) do wartości wynoszącej średnio 2,85 mmol/L ± 0,7 (110 mg/dL ± 26) (p<0,0001). Atorwastatyna powodowała też znamienne zmniejszenie średniego stężenia całkowitego cholesterolu o 34,1% (prawastatyna o -18,4%, p<0,0001), średniego stężenia TG o 20% (prawastatyna o -6,8%, p<0,0009) i średniego stężenia apolipoproteiny B o 39,1% (prawastatyna o – 22,0%, p<0,0001). Stosowanie atorwastatyny prowadziło do zwiększenia średniego stężenia HDL-C o 2,9% (po prawastatynę o 5,6%, wartość p nieznamienna statystycznie). W grupie leczonej atorwastatyną stwierdzono ponadto zmniejszenie stężenia CRP średnio o 36,4%, podczas gdy w grupie leczonej prawastatyną spadek ten wynosił średnio 5,2% (p9

Należy zaznaczyć, że badanie REVERSAL nie oceniało wpływu intensywnej terapii hipolipemizującej na punkty końcowe związane z zachorowalnością i śmiertelnością z przyczyn sercowo-naczyniowych, co uniemożliwia określenie klinicznego znaczenia uzyskanych wyników w kontekście profilaktyki pierwotnej i wtórnej zdarzeń sercowo-naczyniowych.¹⁰

Skuteczność kliniczna w prewencji zdarzeń sercowo-naczyniowych

Ostry zespół wieńcowy

W badaniu MIRACL oceniano stosowanie atorwastatyny w dawce 80 mg u 3086 pacjentów (atorwastatyna: n=1538; placebo: n=1548) z ostrym zespołem wieńcowym (zawał mięśnia sercowego bez załamka Q, niestabilna dławica piersiowa). Leczenie rozpoczynano w fazie ostrej po przyjęciu do szpitala i kontynuowano przez 16 tygodni. Podawanie atorwastatyny w dawce 80 mg/dobę wydłużało czas do wystąpienia złożonego głównego punktu końcowego, który obejmował: zgon z dowolnej przyczyny, zawał mięśnia sercowego niezakończony zgonem, zatrzymanie akcji serca zakończone udaną resuscytacją lub dławicę piersiową z cechami niedokrwienia mięśnia sercowego wymagającą hospitalizacji, co wskazywało na redukcję ryzyka o 16% (p=0,048).¹¹

Najbardziej istotny wkład w ten efekt miało zmniejszenie o 26% (p=0,018) częstości ponownych hospitalizacji z powodu dławicy piersiowej z cechami niedokrwienia mięśnia sercowego. W zakresie pozostałych drugorzędowych punktów końcowych nie wykazano istotnych różnic między grupą atorwastatyny a grupą placebo (łącznie: placebo: 22,2%, atorwastatyna: 22,4%).¹²

Prewencja chorób sercowo-naczyniowych

Wpływ atorwastatyny na zakończoną zgonem i niezakończoną zgonem chorobę wieńcową oceniano w randomizowanym, kontrolowanym placebo badaniu ASCOT-LLA (ang. Anglo-Scandinavian Cardiac Outcomes Trial Lipid Lowering Arm). W badaniu uczestniczyli pacjenci z nadciśnieniem tętniczym w wieku 40-79 lat, bez wywiadu zawału mięśnia sercowego i leczenia dławicy piersiowej, ze stężeniem cholesterolu całkowitego ≤6,5 mmol/L (251 mg/dL). Wszyscy pacjenci mieli przynajmniej 3 wcześniej ustalone czynniki ryzyka sercowo-naczyniowego. Uczestnicy otrzymywali leki przeciwnadciśnieniowe (w schemacie opartym na amlodypinie lub atenololu) oraz atorwastatynę w dawce 10 mg na dobę (n=5168) lub placebo (n=5137).^{6, chorobę naczyń obwodowych, przerost lewej komory, przebyty incydent mózgowo-naczyniowy, swoiste zmiany w EKG, białkomocz lub albuminurię. Nie u wszystkich pacjentów włączonych do badania ryzyko pierwszego zdarzenia sercowo-naczyniowego oceniano na wysokie. […] Pacjenci otrzymywali leki przeciwnadciśnieniowe (w schemacie opartym albo na amlodypinie, albo na atenololu) i atorwastatynę w dawce 10 mg na dobę (n=5168) lub placebo (n=5137).”>13}

Wyniki badania ASCOT-LLA wykazały istotne zmniejszenie ryzyka zdarzeń sercowo-naczyniowych w grupie atorwastatyny w porównaniu do placebo:

Nie zaobserwowano istotnego zmniejszenia całkowitej śmiertelności ani śmiertelności z przyczyn sercowo-naczyniowych (185 vs. 212 epizodów, p=0,17 i 74 vs. 82 epizodów, p=0,51).¹⁴

Analiza wyników w podgrupach wykazała, że korzyści z leczenia atorwastatyną obserwowano głównie u mężczyzn (81% uczestników) a nie u kobiet (19% uczestników), co mogło wynikać z mniejszej liczby zdarzeń w podgrupie kobiet. Stwierdzono również statystycznie istotną interakcję z podstawową terapią przeciwnadciśnieniową – korzyści z atorwastatyny były wyraźniejsze u pacjentów leczonych amlodypiną (HR 0,47; 95% CI 0,32-0,69; p=0,00008) niż u osób otrzymujących atenolol (HR 0,83; 95% CI 0,59-1,17; p=0,287).¹⁵

Pacjenci z cukrzycą

Skuteczność atorwastatyny u pacjentów z cukrzycą typu 2 oceniano w badaniu CARDS (ang. Collaborative Atorvastatin Diabetes Study). W tym randomizowanym, wieloośrodkowym, kontrolowanym placebo badaniu z podwójnie ślepą próbą uczestniczyli pacjenci z cukrzycą typu 2 w wieku 40-75 lat, bez wywiadu chorób układu krążenia, ze stężeniem LDL-C <4,14 mmol/L (<160 mg/dL) i stężeniem TG <6,78 mmol/L (<600 mg/dL). Wszyscy pacjenci mieli co najmniej jeden z następujących czynników ryzyka: nadciśnienie tętnicze, palenie tytoniu, retinopatię, mikroalbuminurię lub makroalbuminurię.<sup data-drug="Torvalipin" data-section="Właściwości farmakodynamiczne" title="Wpływ atorwastatyny na zakończoną zgonem i niezakończoną zgonem chorobę układu sercowo-naczyniowego oceniano też w badaniu CARDS (ang. Collaborative Atorvastatin Diabetes Study), które było randomizowanym, wieloośrodkowym, kontrolowanym placebo badaniem prowadzonym w warunkach podwójnie ślepej próby u pacjentów z cukrzycą typu 2, w wieku od 40 do 75 lat, z ujemnym wywiadem w kierunku chorób układu krążenia oraz stężeniem LDL-C wynoszącym <4,14 mmol/L (<160 mg/dL) i stężeniem TG wynoszącym <6,78 mmol/L (16

Pacjenci otrzymywali atorwastatynę w dawce 10 mg na dobę (n=1428) lub placebo (n=1410) przez średni okres obserwacji wynoszący 3,9 roku. Wyniki badania CARDS wykazały znaczące zmniejszenie ryzyka zdarzeń sercowo-naczyniowych w grupie stosującej atorwastatynę:

* Poważne zdarzenia sercowo-naczyniowe obejmowały: ostry zawał mięśnia sercowego zakończony lub niezakończony zgonem, niemy zawał mięśnia sercowego, zgon z powodu ostrej choroby wieńcowej, niestabilną dławicę piersiową, CABG, PTCA, rewaskularyzację, udar mózgu
** Zawał mięśnia sercowego obejmował: zawał serca zakończony lub niezakończony zgonem, ostry zawał mięśnia sercowego, niemy zawał mięśnia sercowego
CABG – pomostowanie aortalno-wieńcowe
PTCA – przezskórna angioplastyka wieńcowa¹⁷

Skuteczność leczenia atorwastatyną w badaniu CARDS była niezależna od płci, wieku ani wyjściowego stężenia LDL-C. Zaobserwowano również korzystną tendencję w zakresie redukcji śmiertelności ogólnej, chociaż nie osiągnęła ona istotności statystycznej (82 zgony w grupie placebo wobec 61 zgonów w grupie leczonej atorwastatyną, p=0,0592).¹⁸

Prewencja powtórnego udaru mózgu

W badaniu SPARCL (ang. Stroke Prevention by Aggressive Reduction of Cholesterol Levels) oceniano wpływ atorwastatyny w dawce 80 mg na dobę lub placebo na wystąpienie udaru mózgu u 4731 pacjentów bez choroby wieńcowej w wywiadzie, którzy przebyli udar mózgu lub przemijający epizod niedokrwienny (TIA) w ciągu 6 miesięcy przed badaniem. W grupie uczestników 60% stanowili mężczyźni, wiek pacjentów wynosił 21-92 lata (średnia 63 lata), a średnie wyjściowe stężenie LDL-C wynosiło 133 mg/dL (3,4 mmol/L). Podczas leczenia średnie stężenie LDL-C wyniosło 73 mg/dL (1,9 mmol/L) w grupie atorwastatyny i 129 mg/dL (3,3 mmol/L) w grupie placebo. Mediana czasu obserwacji wynosiła 4,9 roku.¹⁹

Atorwastatyna w dawce 80 mg w porównaniu z placebo zmniejszała ryzyko wystąpienia głównego punktu końcowego (udar mózgu zakończony zgonem lub niezakończony zgonem) o 15% (HR 0,85; 95% CI 0,72-1,00; p=0,05 lub 0,84; 95% CI 0,71-0,99; p=0,03 po dostosowaniu do czynników wyjściowych). Śmiertelność ze wszystkich przyczyn wyniosła 9,1% (216/2365) w grupie atorwastatyny w porównaniu z 8,9% (211/2366) w grupie placebo.²⁰

W analizie post-hoc wykazano, że atorwastatyna w dawce 80 mg zmniejszała częstość występowania udaru niedokrwiennego (9,2% vs 11,6%, p=0,01), ale zwiększała częstość udaru krwotocznego (2,3% vs 1,4%, p=0,02) w porównaniu z placebo.²¹

Szczegółowa analiza wykazała zróżnicowane ryzyko w zależności od charakterystyki wyjściowej pacjentów:

• U pacjentów z przebytym udarem krwotocznym: zwiększone ryzyko udaru krwotocznego (7/45 vs 2/48, HR 4,06; 95% CI 0,84-19,57) i podobne ryzyko udaru niedokrwiennego (3/45 vs 2/48, HR 1,64; 95% CI 0,27-9,82)²²
• U pacjentów z przebytym udarem lakunarnym: zwiększone ryzyko udaru krwotocznego (20/708 vs 4/701, HR 4,99; 95% CI 1,71-14,61), ale zmniejszone ryzyko udaru niedokrwiennego (79/708 vs 102/701, HR 0,76; 95% CI 0,57-1,02)²³

Możliwe jest, że całkowite ryzyko udaru mózgu jest zwiększone u pacjentów z przebytym udarem lakunarnym, którzy przyjmują atorwastatynę w dawce 80 mg na dobę. Śmiertelność ze wszystkich przyczyn wyniosła 15,6% (7/45) w grupie atorwastatyny w porównaniu z 10,4% (5/48) w grupie placebo u pacjentów z przebytym udarem krwotocznym. W podgrupie pacjentów z przebytym udarem lakunarnym śmiertelność wynosiła 10,9% (77/708) w grupie atorwastatyny w porównaniu z 9,1% (64/701) w grupie placebo.²⁴

Skuteczność kliniczna w populacji dzieci i młodzieży

Heterozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna u dzieci i młodzieży

Skuteczność atorwastatyny w populacji pediatrycznej z heterozygotyczną hipercholesterolemią rodzinną (FH) oceniano w kilku badaniach klinicznych:

1. Badanie farmakokinetyczne/farmakodynamiczne (8-tygodniowe, otwarte): Oceniano 39 dzieci i młodzieży w wieku 6-17 lat z genetycznie potwierdzoną heterozygotyczną FH i wyjściowym stężeniem LDL-C ≥4 mmol/l. Kohorta A obejmowała 15 dzieci w wieku 6-12 lat (stadium 1 w skali Tannera), a kohorta B – 24 dzieci w wieku 10-17 lat (stadium ≥2 w skali Tannera). Dawka początkowa wynosiła 5 mg/dobę (tabletki do rozgryzania i żucia) w kohorcie A oraz 10 mg/dobę (tabletki) w kohorcie B, z możliwością podwojenia dawki przy nieosiągnięciu docelowego LDL-C <3,35 mmol/l po 4 tygodniach.
   
   Już po 2 tygodniach obserwowano redukcję LDL-C, TC, VLDL-C i apolipoproteiny B u wszystkich pacjentów. Po zwiększeniu dawki uzyskano dodatkowy efekt redukcji parametrów lipidowych. W 8. tygodniu średnia procentowa redukcja LDL-C i TC wyniosła odpowiednio około 40% i 30% w całym zakresie dawkowania.<sup data-drug="Torvalipin" data-section="Właściwości farmakodynamiczne" title="W 8-tygodniowym, otwartym badaniu dokonano oceny właściwości farmakokinetycznych, farmakodynamicznych oraz profilu bezpieczeństwa i tolerancji atorwastatyny u dzieci i młodzieży z genetycznie potwierdzoną heterozygotyczną hipercholesterolemią rodzinną i początkowym stężeniem LDL-C ≥4 mmol/l. Do badania włączono łącznie 39 dzieci i młodzieży w wieku od 6 do 17 lat. Kohorta A liczyła 15 dzieci w wieku 6–12 lat w stadium 1 w skali Tannera. Kohorta B liczyła 24 dzieci w wieku 10–17 lat w stadium ≥2 w skali Tannera. […] Początkowa dawka atorwastatyny w Kohorcie A wynosiła 5 mg w postaci tabletki do rozgryzania i żucia na dobę, a w Kohorcie B 10 mg w postaci tabletki na dobę. Dawka atorwastatyny była podwajana, jeśli u pacjenta nie osiągnięto docelowego stężenia LDL-C 25
2. Trzyletnie badanie otwarte u jednej grupy: Uczestniczyło w nim 271 dzieci i młodzieży w wieku 6-15 lat z heterozygotyczną FH, leczonych atorwastatyną przez okres do 3 lat. Warunkiem włączenia było potwierdzone rozpoznanie heterozygotycznej FH i wyjściowe stężenie LDL-C ≥4 mmol/L (ok. 152 mg/dL). U dzieci poniżej 10 lat (n=139, stadium 1 w skali Tannera) dawka początkowa wynosiła 5 mg/dobę (tabletki do rozgryzania i żucia), a u dzieci ≥10 lat – 10 mg/dobę (tabletki), z możliwością zwiększania dawki do osiągnięcia docelowego LDL-C <3,35 mmol/L. Średnia ważona dawka wynosiła 19,6 mg u dzieci w wieku 6-9 lat oraz 23,9 mg u dzieci w wieku ≥10 lat.<sup data-drug="Torvalipin" data-section="Właściwości farmakodynamiczne" title="W drugim otwartym badaniu klinicznym prowadzonym u jednej grupy pacjentów wzięło udział 271 dzieci i młodzieży, zarówno płci męskiej, jak i żeńskiej w wieku od 6 do 15 lat z heterozygotyczną hipercholesterolemią rodzinną. Uczestnicy badania byli leczeni atorwastatyną przez okres do trzech lat. Warunkiem włączenia do badania było występowanie potwierdzonej heterozygotycznej hipercholesterolemii rodzinnej i początkowe stężenie LDL-C ≥ 4 mmol/L (około 152 mg/dL). W badaniu wzięło udział 139 dzieci w stadium rozwojowym 1 w skali Tannera (w wieku od 6 do 10 lat). Początkowa dawka atorwastatyny u dzieci poniżej 10 lat wynosiła 5 mg (raz na dobę w postaci tabletki do rozgryzania i żucia). Początkowa dawka atorwastatyny u dzieci w wieku 10 lat i starszych wynosiła 10 mg (raz na dobę). U wszystkich dzieci istniała możliwość zwiększenia dawki do osiągnięcia docelowego stężenia LDL-C 26

   Wyjściowa średnia wartość LDL-C wynosiła 6,12 (1,26) mmol/L, co odpowiadało około 233 (48) mg/dL. Wyniki efektywności przedstawiono w poniższej tabeli:

   Punkt czasowy	N	TC (SD) mmol/L	LDL-C (SD) mmol/L	HDL-C (SD) mmol/L	TG (SD) mmol/L	Apo B (SD) g/L
   Początek badania	271	7,86 (1,30)	6,12 (1,26)	1,314 (0,2663)	0,93 (0,47)	1,42 (0,28)
   Miesiąc 30	206	4,95 (0,77)*	3,25 (0,67)	1,327 (0,2796)	0,79 (0,38)*	0,90 (0,17)*
   Miesiąc 36/ET	240	5,12 (0,86)	3,45 (0,81)	1,308 (0,2739)	0,78 (0,41)	0,93 (0,20)

   TC = cholesterol całkowity; LDL-C = lipoproteina o niskiej gęstości C; HDL-C = lipoproteina o wysokiej gęstości C; TG = trójglicerydy; Apo B = apolipoproteina B
   „Miesiąc 36/ET” obejmował dane z ostatniej wizyty w przypadku pacjentów, którzy zakończyli udział w badaniu przed ustalonym punktem czasowym 36 miesięcy, oraz pełne dane z 36 miesięcy dla pacjentów, którzy uczestniczyli w badaniu przez cały okres.²⁷

   Badanie nie wykazało wpływu atorwastatyny na wzrost, wagę, wskaźnik BMI ani rozwój wg skali Tannera u dzieci i młodzieży z heterozygotyczną FH leczonych przez okres 3 lat.²⁸

3. Badanie podwójnie ślepe kontrolowane placebo z fazą otwartą: Obejmowało 187 chłopców i dziewcząt po pierwszej miesiączce w wieku 10-17 lat (średni wiek 14,1 lat) z heterozygotyczną FH lub ciężką hipercholesterolemią. Uczestników przydzielono losowo do grupy atorwastatyny (n=140) lub placebo (n=47) na 26 tygodni, po czym wszyscy otrzymywali atorwastatynę przez kolejne 26 tygodni. Dawkę początkową 10 mg atorwastatyny podawano raz dziennie, a następnie zwiększano do 20 mg, jeśli LDL-C >3,36 mmol/L.
   
   Podczas 26-tygodniowej fazy podwójnie ślepej, atorwastatyna znacząco obniżyła stężenie TC, LDL-C, TG i apoB. Średnie osiągnięte stężenie LDL-C wynosiło 3,38 mmol/L (zakres: 1,81-6,26 mmol/L) w grupie atorwastatyny w porównaniu do 5,91 mmol/L (zakres: 3,93-9,96 mmol/L) w grupie placebo.^{3,36 mmol/L, dawkę zwiększano do 20 mg. Podczas trwającej 26 tygodni podwójnie ślepej fazy badania atorwastatyna znacząco zmniejszyła całkowite stężenie cholesterolu, cholesterolu LDL, triglicerydów i apolipoproteiny B w osoczu. Średnia uzyskana wartość cholesterolu LDL wynosiła 3,38 mmol/L (zakres: 1,81 – 6,26 mmol/L) w grupie przyjmującej atorwastatynę, w porównaniu do 5,91 mmol/L (zakres: 3,93-9,96 mmol/L) w grupie placebo podczas 26-tygodniowej podwójnie ślepej fazy badania.”>29}
4. Porównawcze badanie atorwastatyny i kolestypolu: W dodatkowym badaniu u pacjentów w wieku 10-18 lat z hipercholesterolemią, atorwastatyna (N=25) wykazała znaczące zmniejszenie stężenia LDL-C w 26. tygodniu (p<0,05) w porównaniu do kolestypolu (N=31).<sup data-drug="Torvalipin" data-section="Właściwości farmakodynamiczne" title="W dodatkowym badaniu atorwastatyny i kolestypolu u pacjentów w wieku 10–18 lat z hipercholesterolemią wykazano, że atorwastatyna (N=25) powodowała znaczne zmniejszenie stężenia LDL-C w 26 tygodniu (p30
5. Badanie „compassionate use” u pacjentów z ciężką hipercholesterolemią: 46 dzieci leczono atorwastatyną w dawce zależnej od odpowiedzi (niektórzy otrzymywali do 80 mg atorwastatyny na dobę) przez 3 lata. Stężenie cholesterolu LDL zmniejszyło się o 36%.³¹

Należy podkreślić, że nie ustalono długoterminowej skuteczności leczenia atorwastatyną w okresie dziecięcym, skutkującej zmniejszeniem zachorowalności i śmiertelności u dorosłych.³²

Europejska Agencja ds. Produktów Leczniczych zniosła obowiązek zgłaszania wyników badań nad atorwastatyną u dzieci w wieku od 0 do poniżej 6 lat w leczeniu heterozygotycznej hipercholesterolemii i u dzieci w wieku od 0 do poniżej 18 lat w leczeniu homozygotycznej hipercholesterolemii rodzinnej, hipercholesterolemii mieszanej, hipercholesterolemii pierwotnej oraz prewencji zdarzeń sercowo-naczyniowych.³³