Interakcje leku
Suprovia 50 mg

Sytagliptyna, substancja czynna leku Suprovia, wykazuje niski potencjał interakcji farmakokinetycznych, co potwierdzają badania kliniczne i in vitro. Metabolizm sytagliptyny jest głównie zależny od enzymów CYP3A4 i CYP2C8, jednak u pacjentów z prawidłową czynnością nerek wpływ CYP3A4 na klirens jest minimalny. W grupie pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek lub schyłkową niewydolnością nerek (ESRD) istnieje potencjalne ryzyko zmiany farmakokinetyki pod wpływem silnych inhibitorów CYP3A4 (np. ketokonazol, itrakonazol, rytonawir, klarytromycyna), choć brak jest danych klinicznych potwierdzających ten efekt. Sytagliptyna jest substratem glikoproteiny P oraz transportera OAT3, przy czym hamowanie transportu przez probenecyd nie skutkuje istotnymi klinicznie interakcjami. Jednoczesne stosowanie metforminy (1000 mg x 2/dobę) nie wpływa znacząco na farmakokinetykę sytagliptyny (50 mg). Cyklosporyna (600 mg) zwiększa AUC i Cmax sytagliptyny (100 mg) odpowiednio o 29% i 68%, jednak zmiany te nie są klinicznie istotne, podobnie jak wpływ na klirens nerkowy.

Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Sytagliptyna, substancja czynna leku Suprovia, charakteryzuje się niskim potencjałem interakcji z innymi produktami leczniczymi. Badania kliniczne potwierdzają, że ryzyko wystąpienia znaczących klinicznie interakcji z jednocześnie stosowanymi lekami jest niewielkie. 1

Metabolizm i eliminacja sytagliptyny

Zgodnie z badaniami in vitro, głównym enzymem odpowiedzialnym za ograniczenie metabolizmu sytagliptyny jest CYP3A4 ze współudziałem CYP2C8. Ważne jest jednak, że u pacjentów z prawidłową czynnością nerek, metabolizm przy udziale CYP3A4 ma jedynie niewielki wpływ na klirens sytagliptyny. 2

Metabolizm może odgrywać istotniejszą rolę w eliminacji sytagliptyny u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek lub schyłkową niewydolnością nerek (ESRD, ang. end-stage renal disease). W tej grupie pacjentów silnie działające inhibitory CYP3A4 (np. ketokonazol, itrakonazol, rytonawir, klarytromycyna) mogą potencjalnie zmieniać farmakokinetykę sytagliptyny. Należy jednak zaznaczyć, że wpływ silnych inhibitorów CYP3A4 w przypadku zaburzeń czynności nerek nie był dotychczas oceniany w badaniach klinicznych. 3

Transport sytagliptyny

Badania transportu leku przeprowadzone w warunkach in vitro wykazały, że sytagliptyna jest substratem dla glikoproteiny p oraz transportera anionów organicznych-3 (OAT3). Transport sytagliptyny, w którym pośredniczy OAT3, może być hamowany przez probenecyd, jednakże ryzyko wystąpienia znaczących klinicznie interakcji jest uznawane za niewielkie. Warto podkreślić, że jednoczesne stosowanie inhibitorów OAT3 nie było dotychczas oceniane w warunkach in vivo. 4

Wpływ innych produktów leczniczych na sytagliptynę

Interakcje z metforminą

Jednoczesne podawanie metforminy w wielokrotnych dawkach wynoszących 1000 mg dwa razy na dobę z sytagliptyną w dawce 50 mg nie powodowało znaczących zmian w farmakokinetyce sytagliptyny u pacjentów z cukrzycą typu 2. 5

Interakcje z cyklosporyną

Cyklosporyna, silny inhibitor glikoproteiny p, wpływa na farmakokinetykę sytagliptyny. W badaniu klinicznym jednoczesne podanie sytagliptyny w pojedynczej dawce doustnej wynoszącej 100 mg z cyklosporyną w pojedynczej dawce doustnej 600 mg zwiększało wartość AUC oraz Cmax sytagliptyny odpowiednio o około 29% i 68%. Takie zmiany farmakokinetyki sytagliptyny nie zostały jednak uznane za istotne klinicznie. Klirens nerkowy sytagliptyny nie uległ znaczącej zmianie. Z tego względu nie należy spodziewać się znaczących interakcji z innymi inhibitorami glikoproteiny p. 6

Wpływ sytagliptyny na inne produkty lecznicze

Interakcje z digoksyną

Sytagliptyna wykazuje niewielki wpływ na stężenie digoksyny w osoczu krwi. W badaniach klinicznych, w wyniku stosowania przez 10 dni digoksyny w dawce 0,25 mg jednocześnie z sytagliptyną w dawce 100 mg na dobę, osoczowe AUC dla digoksyny zwiększyło się średnio o 11%, a osoczowe wartości Cmax średnio o 18%. Chociaż nie zaleca się dostosowywania dawki digoksyny, w przypadku jednoczesnego stosowania sytagliptyny i digoksyny należy monitorować pacjentów, u których istnieje ryzyko zatrucia digoksyną. 7

Wpływ na izoenzymy CYP450

Dane z badań in vitro wskazują, że sytagliptyna nie hamuje ani nie indukuje izoenzymów CYP450. W badaniach klinicznych sytagliptyna nie powodowała znaczących zmian farmakokinetyki metforminy, gliburydu, symwastatyny, rozyglitazonu, warfaryny czy doustnych środków antykoncepcyjnych. Wskazuje to na niewielką możliwość wchodzenia w interakcje z substratami CYP3A4, CYP2C8, CYP2C9 i transporterem kationów organicznych (OCT) w warunkach in vivo. 8

Sytagliptyna może być słabym inhibitorem glikoproteiny p w warunkach in vivo. 9

Interakcje z alkoholem

Chociaż w charakterystyce produktu leczniczego Suprovia nie ma bezpośrednich danych dotyczących interakcji sytagliptyny z alkoholem, należy pamiętać o kilku istotnych kwestiach:

  • Alkohol może wpływać na kontrolę glikemii u pacjentów z cukrzycą typu 2, powodując zarówno hipoglikemię (szczególnie przy pustym żołądku), jak i hiperglikemię (przy długotrwałym spożyciu).
  • Alkohol może nasilać działanie leków hipoglikemizujących, które są często stosowane w skojarzeniu z sytagliptyną (np. pochodne sulfonylomocznika).
  • Pacjenci z cukrzycą typu 2 powinni zachować szczególną ostrożność przy spożywaniu alkoholu podczas leczenia lekami przeciwcukrzycowymi.

Zaleca się monitorowanie stężenia glukozy we krwi po spożyciu alkoholu oraz ograniczenie jego konsumpcji u pacjentów leczonych sytagliptyną.

Tabela interakcji leku Suprovia (sytagliptyna)

Produkt leczniczy/substancja Opis interakcji Poziom ważności interakcji Zalecenia kliniczne
Inhibitory CYP3A4
(ketokonazol, itrakonazol, rytonawir, klarytromycyna)
Mogą wpływać na farmakokinetykę sytagliptyny u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek lub schyłkową niewydolnością nerek (ESRD) Umiarkowany (u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami nerek) Zachować ostrożność przy jednoczesnym stosowaniu u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek
Probenecyd
(inhibitor OAT3)
Hamuje transport sytagliptyny w warunkach in vitro Niski Brak szczególnych zaleceń – ryzyko znaczących klinicznie interakcji uznawane za niewielkie
Metformina Brak znaczących zmian w farmakokinetyce sytagliptyny Niski Bez konieczności dostosowania dawki
Cyklosporyna
(inhibitor glikoproteiny p)
Zwiększa AUC i Cmax sytagliptyny odpowiednio o około 29% i 68% Niski (zmiany nie są uznawane za istotne klinicznie) Bez konieczności dostosowania dawki
Digoksyna Sytagliptyna zwiększa osoczowe AUC digoksyny o 11% i Cmax o 18% Niski do umiarkowanego Monitorowanie pacjentów z ryzykiem zatrucia digoksyną; bez konieczności dostosowania dawki digoksyny
Substraty CYP3A4, CYP2C8, CYP2C9, OCT
(metformina, gliburyd, symwastatyna, rozyglitazon, warfaryna, doustne środki antykoncepcyjne)
Sytagliptyna nie powoduje znaczących zmian w farmakokinetyce tych leków Niski Bez konieczności dostosowania dawki
Alkohol Brak bezpośrednich danych o interakcji z sytagliptyną; może wpływać na kontrolę glikemii Potencjalnie umiarkowany Ostrożność przy spożywaniu alkoholu, monitorowanie glikemii, ograniczenie konsumpcji alkoholu

Profil interakcji sytagliptyny

Sytagliptyna, substancja czynna leku Suprovia, charakteryzuje się korzystnym profilem interakcji. Dane z badań klinicznych i przedklinicznych wskazują na niewielkie ryzyko wystąpienia istotnych klinicznie interakcji z innymi powszechnie stosowanymi lekami. Ryzyko interakcji może być nieco zwiększone u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek, zwłaszcza przy jednoczesnym stosowaniu silnych inhibitorów CYP3A4. 10

W przypadku jednoczesnego stosowania z digoksyną, mimo niewielkiego wpływu sytagliptyny na jej stężenie w osoczu, zaleca się monitorowanie pacjentów z ryzykiem zatrucia digoksyną. 11

  1. 16.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl