Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania leku Remolexam

Przeprowadzone badania przedkliniczne meloksykamu wykazały, że jego profil toksykologiczny jest zbieżny z profilem innych niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ). Podczas długotrwałego podawania wysokich dawek meloksykamu obserwowano u dwóch gatunków zwierząt charakterystyczne dla tej grupy leków zmiany patologiczne, takie jak owrzodzenia i nadżerki w przewodzie pokarmowym oraz martwicę brodawek nerkowych.¹

Wpływ na reprodukcję i rozwój embrionalny

Szczegółowe badania wpływu meloksykamu na reprodukcję u szczurów z zastosowaniem doustnej drogi podania wykazały istotne biologicznie efekty przy dawkach toksycznych dla organizmu matki (1 mg/kg i większe), w tym:

• Zmniejszenie owulacji – ograniczenie liczby komórek jajowych uwolnionych podczas cyklu rozrodczego
• Zahamowanie implantacji – utrudnienie zagnieżdżania się zarodka w błonie śluzowej macicy
• Działanie embriotoksyczne – objawiające się nasiloną resorpcją zarodków

Powyższe efekty wystąpiły przy dawkach, które jednocześnie wykazywały toksyczność względem organizmów samic.²

Badania teratogenności

Przeprowadzone badania dotyczące potencjalnego toksycznego wpływu meloksykamu na reprodukcję u szczurów i królików nie ujawniły działania teratogennego substancji podawanej doustnie w dawkach do 4 mg/kg u szczurów i znacznie wyższych dawkach – do 80 mg/kg u królików. Istotne jest, że zakres dawkowania stosowany w tych badaniach był 5-10 krotnie większy od zalecanego dawkowania klinicznego (7,5-15 mg) w przeliczeniu na mg/kg dla osoby o masie ciała 75 kg.³

Odnotowano jednak toksyczne działanie meloksykamu na płód w końcowym okresie ciąży, co jest efektem charakterystycznym dla wszystkich inhibitorów syntezy prostaglandyn. Efekt ten obserwuje się również w przypadku innych leków z grupy NLPZ.⁴

Potencjał mutagenny i rakotwórczy

Kompleksowe badania genotoksyczności meloksykamu nie wykazały jego mutagennego działania zarówno w warunkach in vitro, jak i in vivo. Jest to istotna informacja w kontekście bezpieczeństwa długotrwałego stosowania tego leku.⁵

Dodatkowo przeprowadzone badania karcynogenności na modelach zwierzęcych (szczury i myszy) nie wykazały rakotwórczego działania meloksykamu, nawet przy podawaniu dawek znacznie przekraczających te stosowane w warunkach klinicznych u ludzi. Potwierdza to bezpieczeństwo stosowania substancji w aspekcie potencjalnego wywoływania transformacji nowotworowej.⁶