Dawkowanie i sposób podawania
Polvertic 8 mg

Betahistyna w formie dichlorowodorku, dostępna pod nazwą handlową Polvertic w tabletkach 8 mg i 16 mg, jest stosowana w leczeniu choroby Ménière’a. Zalecane dawkowanie rozpoczyna się od 8-16 mg trzy razy na dobę, przyjmowanych podczas posiłków, co poprawia tolerancję i wchłanianie leku. Dawka podtrzymująca wynosi zwykle 24-48 mg na dobę, podzielona na trzy dawki. Efekty terapeutyczne mogą pojawić się dopiero po kilku tygodniach systematycznego stosowania. Betahistyna nie jest wskazana u pacjentów poniżej 18. roku życia ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności. U osób starszych oraz pacjentów z niewydolnością nerek lub wątroby nie jest konieczna modyfikacja dawki, co potwierdza doświadczenie kliniczne po wprowadzeniu leku do obrotu.

Dawkowanie i sposób podawania leku Polvertic (betahistyny dichlorowodorek)

Betahistyna w postaci dichlorowodorku jest dostępna w tabletkach o dawkach 8 mg i 16 mg pod nazwą handlową Polvertic. Prawidłowe dawkowanie tego leku ma kluczowe znaczenie dla osiągnięcia optymalnych efektów terapeutycznych w leczeniu choroby Ménière’a i związanych z nią objawów.1

Dawkowanie u pacjentów dorosłych

Leczenie betahistyną należy rozpocząć od dawki początkowej wynoszącej 8 mg do 16 mg podawanej trzy razy na dobę. Istotne jest, aby lek był przyjmowany podczas posiłków, co może poprawić jego tolerancję i wchłanianie. Standardowa dawka podtrzymująca wynosi zwykle od 24 mg do 48 mg na dobę, podzielona na trzy dawki.2

Należy podkreślić, że dawkowanie powinno być zawsze dostosowane do indywidualnych potrzeb pacjenta, biorąc pod uwagę nasilenie objawów oraz odpowiedź na leczenie. W przypadku betahistyny istotna jest informacja, że efekty terapeutyczne mogą nie być natychmiast widoczne – u niektórych pacjentów poprawa może być obserwowana dopiero po kilku tygodniach systematycznego leczenia.3

Dawkowanie w populacjach szczególnych

Dzieci i młodzież: Stosowanie betahistyny nie jest wskazane u pacjentów poniżej 18. roku życia. Ograniczenie to wynika z niewystarczających danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności leku w tej grupie wiekowej.4

Pacjenci w podeszłym wieku: Mimo ograniczonych danych z badań klinicznych w tej grupie wiekowej, doświadczenie po wprowadzeniu produktu do obrotu pozwala stwierdzić, że modyfikacja dawkowania u pacjentów w podeszłym wieku nie jest konieczna. Standardowe dawkowanie może być zatem stosowane również u osób starszych.5

Pacjenci z niewydolnością nerek: Brak jest specyficznych badań klinicznych oceniających stosowanie betahistyny u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek. Jednakże doświadczenie kliniczne po wprowadzeniu leku do obrotu wskazuje, że modyfikacja dawkowania w tej grupie pacjentów nie jest konieczna.6

Pacjenci z niewydolnością wątroby: Podobnie jak w przypadku pacjentów z niewydolnością nerek, brak jest specyficznych badań klinicznych w tej grupie. Doświadczenie po wprowadzeniu leku na rynek nie wskazuje jednak na konieczność modyfikacji dawkowania u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby.7

Schemat dawkowania betahistyny (Polvertic)

Grupa pacjentów Dawka początkowa Dawka podtrzymująca Sposób podawania Uwagi
Dorośli 8-16 mg trzy razy na dobę 24-48 mg/dobę (podzielone na trzy dawki) Doustnie, przyjmowane podczas posiłku Poprawa może być obserwowana dopiero po kilku tygodniach leczenia
Pacjenci w podeszłym wieku 8-16 mg trzy razy na dobę 24-48 mg/dobę (podzielone na trzy dawki) Doustnie, przyjmowane podczas posiłku Brak konieczności modyfikacji dawki
Pacjenci z niewydolnością nerek 8-16 mg trzy razy na dobę 24-48 mg/dobę (podzielone na trzy dawki) Doustnie, przyjmowane podczas posiłku Brak konieczności modyfikacji dawki
Pacjenci z niewydolnością wątroby 8-16 mg trzy razy na dobę 24-48 mg/dobę (podzielone na trzy dawki) Doustnie, przyjmowane podczas posiłku Brak konieczności modyfikacji dawki
Dzieci i młodzież (poniżej 18 lat) Stosowanie betahistyny nie jest wskazane

Informacje dodatkowe dotyczące podawania leku

Polvertic jest dostępny w postaci tabletek o dwóch mocach:8

  • Tabletki 8 mg – białe lub prawie białe, okrągłe z wytłoczeniem „B8″ z jednej strony
  • Tabletki 16 mg – białe lub prawie białe, okrągłe z wytłoczeniem „B16″ z jednej strony i linią podziału z drugiej strony, umożliwiającą podział na równe dawki

Możliwość podzielenia tabletki 16 mg na równe części pozwala na bardziej elastyczne dostosowanie dawkowania, szczególnie w przypadku pacjentów wymagających dawek pośrednich lub w trakcie dostosowywania dawki.9

Należy zwrócić uwagę, że tabletki zawierają laktozę jednowodną jako substancję pomocniczą (8 mg tabletki zawierają 70 mg laktozy, a 16 mg tabletki zawierają 140 mg laktozy), co może mieć znaczenie u pacjentów z nietolerancją tego cukru.10

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl