Właściwości farmakokinetyczne
Deflegmin EFFECT 30 mg

Ambroksol chlorowodorek, substancja czynna preparatu Deflegmin EFFECT, wykazuje szybkie i niemal całkowite wchłanianie po podaniu doustnym, z osiągnięciem maksymalnego stężenia w osoczu (Tmax) w zakresie 0,5-3 godzin. Lek charakteryzuje się liniową farmakokinetyką względem dawki oraz wysokim wiązaniem z białkami osocza na poziomie około 90%. Dystrybucja ambroksolu jest szybka i preferencyjna do miąższu płucnego, co jest kluczowe dla jego działania mukolitycznego i wykrztuśnego. Substancja podlega efektowi pierwszego przejścia w wątrobie, obejmującemu około 30% dawki, gdzie ulega głównie procesom sprzęgania. Okres półtrwania (T1/2) w osoczu wynosi od 7 do 12 godzin, co umożliwia wygodne dawkowanie preparatu.

Właściwości farmakokinetyczne ambroksolu chlorowodorku

Ambroksol chlorowodorek, substancja czynna preparatu Deflegmin EFFECT, charakteryzuje się korzystnym profilem farmakokinetycznym, co przekłada się na jego skuteczność kliniczną. Poniżej przedstawiono szczegółowe dane dotyczące poszczególnych parametrów farmakokinetycznych leku.1

Absorpcja

Po podaniu doustnym ambroksol charakteryzuje się szybką i niemal całkowitą absorpcją z przewodu pokarmowego. Maksymalne stężenie w osoczu jest osiągane stosunkowo szybko – w czasie od 0,5 do 3 godzin od momentu podania. Warto podkreślić, że stężenie leku w osoczu wykazuje liniową zależność od podanej dawki, co umożliwia precyzyjne dawkowanie.2

Dystrybucja

Dystrybucja ambroksolu w organizmie przebiega szybko po podaniu. W zakresie dawek terapeutycznych substancja czynna w znacznym stopniu wiąże się z białkami osocza – na poziomie około 90%. Szczególnie istotną cechą ambroksolu jest jego preferencyjne gromadzenie się w tkance płucnej, gdzie osiąga najwyższe stężenia, co ma kluczowe znaczenie dla jego działania mukolitycznego i wykrztuśnego.3

Metabolizm

Ambroksol podlega intensywnemu efektowi pierwszego przejścia przez wątrobę, który dotyczy około 30% podanej dawki. Głównym miejscem metabolizmu jest wątroba, gdzie substancja czynna ulega przede wszystkim procesom sprzęgania. Nie obserwuje się kumulacji leku w organizmie, co jest korzystne z punktu widzenia bezpieczeństwa terapii.4

Eliminacja

Okres półtrwania ambroksolu w osoczu wynosi od 7 do 12 godzin, co przekłada się na dogodne dawkowanie preparatu. Wydalanie substancji czynnej oraz jej metabolitów zachodzi głównie przez nerki. Drogą nerkową eliminowane jest około 90% podanej dawki, co wskazuje na dominującą rolę tej drogi w usuwaniu leku z organizmu.5

Parametry farmakokinetyczne ambroksolu

Parametr Wartość
Wchłanianie z przewodu pokarmowego Szybkie i niemal całkowite
Czas osiągnięcia stężenia maksymalnego (Tmax) 0,5-3 godziny
Wiązanie z białkami osocza około 90%
Dystrybucja preferencyjnie do Miąższu płucnego
Okres półtrwania w osoczu (T1/2) 7-12 godzin
Efekt pierwszego przejścia około 30% dawki
Główne miejsce metabolizmu Wątroba (procesy sprzęgania)
Główna droga eliminacji Nerki (około 90% dawki)
Kumulacja leku Brak
  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl