Właściwości farmakokinetyczne
Catalin 0,75 mg

Farmakokinetyka pirenoksyny zawartej w leku Catalin 0,75 mg została oceniona na modelu królików albinosów po miejscowym podaniu do worka spojówkowego. Maksymalne stężenie pirenoksyny w cieczy wodnistej osiągnięto po 30 minutach i wyniosło 7,84 ng/ml, z szybkim spadkiem do 41% stężenia maksymalnego po 6 godzinach oraz 4% po 24 godzinach. W soczewce maksymalne stężenie było znacznie niższe (0,35 ng/ml) i osiągnięte później, po 2 godzinach, z wolniejszą eliminacją – po 24 godzinach utrzymywało się 23% stężenia maksymalnego. Dane te wskazują na różnice w dystrybucji i eliminacji pirenoksyny w poszczególnych strukturach oka.

Substancja czynna
Kategoria leku

Właściwości farmakokinetyczne leku Catalin 0,75 mg

Właściwości farmakokinetyczne leku Catalin 0,75 mg, zawierającego pirenoksynę w postaci pirenoksyny sodowej, zostały szczegółowo zbadane i opisane w oparciu o analizę dystrybucji substancji czynnej w tkankach oka po podaniu miejscowym.1

Dystrybucja leku w cieczy wodnistej

W badaniach przeprowadzonych na królikach albinosach, którym podawano Catalin znakowany izotopem ³H do worka spojówkowego w ilości 0,05 ml siedmiokrotnie w odstępach pięciominutowych, oceniano stężenie substancji czynnej w cieczy wodnistej gałki ocznej.2 Maksymalne stężenie pirenoksyny w cieczy wodnistej osiągnęło wartość 7,84 ng/ml po 30 minutach od ostatniego podania kropli.3

Następnie obserwowano stopniowe zmniejszanie się stężenia leku w cieczy wodnistej, które wynosiło:4

  • 79% stężenia maksymalnego po 2 godzinach od ostatniego podania
  • 41% stężenia maksymalnego po 6 godzinach od ostatniego podania
  • 17% stężenia maksymalnego po 12 godzinach od ostatniego podania
  • 4% stężenia maksymalnego po 24 godzinach od ostatniego podania

Dystrybucja leku w soczewce

W tym samym badaniu oceniano również stężenie leku Catalin w soczewkach oczu królików.5 W przeciwieństwie do cieczy wodnistej, maksymalne stężenie pirenoksyny w soczewce osiągane było później i wynosiło 0,35 ng/ml po 2 godzinach od ostatniego podania kropli.6

Stężenie leku w soczewce zmniejszało się następnie do:7

  • 74% stężenia maksymalnego po 6 godzinach od ostatniego podania
  • 43% stężenia maksymalnego po 12 godzinach od ostatniego podania
  • 23% stężenia maksymalnego po 24 godzinach od ostatniego podania

Porównawczy profil farmakokinetyczny w strukturach oka

Struktura oka Maksymalne stężenie (ng/ml) Czas osiągnięcia stężenia maksymalnego Stężenie po 6h (%) Stężenie po 12h (%) Stężenie po 24h (%)
Ciecz wodnista 7,84 30 minut 41 17 4
Soczewka 0,35 2 godziny 74 43 23

Z powyższych danych wynika, że farmakokinetyka pirenoksyny charakteryzuje się szybkim przenikaniem do cieczy wodnistej, gdzie osiąga maksymalne stężenie już po 30 minutach, po czym ulega stosunkowo szybkiej eliminacji. W soczewce natomiast lek kumuluje się wolniej, osiągając maksymalne stężenie po 2 godzinach, ale też dłużej się utrzymuje – po 24 godzinach wciąż można stwierdzić 23% stężenia maksymalnego.8

Warto zauważyć, że maksymalne stężenie pirenoksyny w cieczy wodnistej jest ponad 22-krotnie wyższe niż w soczewce, co świadczy o różnicach w penetracji leku do poszczególnych struktur oka.9

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl