Zakażone przekłucia
Epidemiologia
Badania epidemiologiczne wskazują, że około 35% populacji deklaruje posiadanie kolczyków, z czego 14% ma je w miejscach innych niż miękka część płatka ucha. Kobiety oraz osoby w wieku 24-34 lat częściej decydują się na kolczykowanie ciała w nietypowych lokalizacjach. Powikłania medyczne zgłasza aż 23% osób z kolczykami poza płatkiem ucha, a zakażenia występują częściej w chrząstce ucha (30-41,4%) niż w płatku (około 20%), co jest statystycznie istotne (P = 0,0004). Zakażenia Pseudomonas aeruginosa związane z używaniem zanieczyszczonych roztworów do pielęgnacji kolczyków stanowią istotne zagrożenie, potwierdzone licznymi ogniskami w Anglii, Australii i USA. Sekwencjonowanie genomowe i typowanie VNTR umożliwiły identyfikację źródeł zakażeń, podkreślając potrzebę rygorystycznej kontroli jakości produktów do pielęgnacji oraz profesjonalnych praktyk w salonach kolczykowania.
- Epidemiologia zakażeń kolczyków
- Nadzór epidemiologiczny nad zakażeniami związanymi z kolczykami
- Systemy nadzoru epidemiologicznego
- Dochodzenia epidemiologiczne w ogniskach zakażeń
- Rola sekwencjonowania genomowego w nadzorze
- Regulacje i monitoring salonów kolczykowania
- Reakcja zdrowia publicznego na ogniska zakażeń
- Implikacje dla pracowników ochrony zdrowia
- Perspektywa zdrowia globalnego
Epidemiologia zakażeń kolczyków
Według badań krajowych, około 35% respondentów deklaruje posiadanie jakiejś formy kolczyków w ciele, przy czym 14% posiada kolczyki w miejscach innych niż miękka część płatka ucha. Kobiety częściej niż mężczyźni decydują się na kolczykowanie ciała, a także częściej wybierają miejsca inne niż płatek ucha. Najwyższą częstość występowania kolczyków w ciele obserwuje się u osób w wieku 24-34 lat.123
Z osób posiadających kolczyki w miejscach innych niż miękka część płatka ucha, aż 23% zgłasza doświadczenie powikłań medycznych. Co istotne, jedna trzecia osób z kolczykami deklaruje, że kolczyki zostały wykonane poza wyspecjalizowanym studiem, co zwiększa ryzyko przenoszenia zakażeń.13
W przypadku ankiet obejmujących młodzież i młodych dorosłych (13-29 lat), dane wskazują, że 25-35% ma kolczyki w miejscach innych niż płatek ucha. Stały odsetek nastolatków i młodych dorosłych (13-18%) zgłasza długoterminowe usunięcie biżuterii (choć kanał przekłucia może pozostać drożny); powody, które podają dla usunięcia, obejmują niezadowolenie, zakażenie i brak zainteresowania.4
Częstotliwość zakażeń według lokalizacji kolczyków
Częstość występowania zakażeń różni się w zależności od miejsca przekłucia. Wśród osób, które otrzymują kolczyk w miejscu innym niż płatek ucha, około 1 na 3 doświadcza komplikacji.5 Zakażenia występują częściej w przypadku kolczyków w chrząstkach ucha niż w płatkach uszu:
- Około 20% przekłuć płatka ucha ulega zakażeniu6
- Około 30-41,4% przekłuć chrząstki ucha ulega zakażeniu67
Badanie porównujące częstość infekcji między kolczykami w płatku ucha a kolczykami w chrząstce wykazało statystycznie istotną różnicę (29,6% vs 41,4%, P = 0,0004).7 Jest to szczególnie istotne, ponieważ kolczyki w chrząstce ucha są związane z gorszym gojeniem i poważniejszymi zakażeniami ze względu na awaskularny charakter chrząstki usznej.8
Demograficzne wzorce zakażeń
W przypadku badania ogniska zakażeń Pseudomonas aeruginosa związanego z używaniem roztworu do pielęgnacji kolczyków w Anglii (2016), ustalono następującą demografię przypadków:
- 162 przypadki zakażeń powiązanych z ogniskiem (29 potwierdzonych, 14 prawdopodobnych i 119 możliwych)
- Wszystkie potwierdzone przypadki dotyczyły kolczyków w uchu (93% w chrząstce)
- Przypadki dotyczyły głównie kobiet (95%)
- Mediana wieku wyniosła 18 lat (rozstęp międzykwartylowy: 13-56 lat)9
Nadzór epidemiologiczny nad zakażeniami związanymi z kolczykami
Nadzór nad zakażeniami związanymi z kolczykami stanowi wyzwanie, ponieważ wiele przypadków nie jest zgłaszanych do organów zdrowia publicznego. Jak zauważył dr William E. Keene, epidemiolog z Oregońskiego Departamentu Usług Zdrowotnych: „Tak naprawdę nie wiemy, jak częste są tego rodzaju zakażenia. Praktycznie nigdy nie są zgłaszane do agencji zdrowia publicznego, które badają ogniska chorób.”10
Dodatkowo, monitoring jest utrudniony, ponieważ niektóre patogeny, takie jak Pseudomonas, nie są czynnikami etiologicznymi podlegającymi obowiązkowi zgłaszania zgodnie z przepisami, co sprawia, że trudno jest określić rzeczywiste obciążenie zakażeniami związanymi z kolczykami.11
Systemy nadzoru epidemiologicznego
W niektórych regionach wprowadzono systemy monitorowania zakażeń związanych z kolczykami. Na przykład w Nowej Południowej Walii (Australia) wykorzystano System Nadzoru Szybkiego Reagowania w Sytuacjach Nagłych, Chorób i Syndromów Zdrowia Publicznego (PHREDSS) do monitorowania pacjentów w większości szpitali publicznych i identyfikowania potencjalnych przypadków zakażeń poprzez analizę kodów pacjentów i przeprowadzanie wyszukiwań według słów kluczowych.12
Od 30 kwietnia 2021 r. cotygodniowe aktualizacje dotyczące wizyt w oddziałach ratunkowych związanych z zakażeniami kolczyków były udostępniane innym jednostkom zdrowia publicznego w całym NSW. Ten system nadzoru umożliwił wykrycie nagłego wzrostu zakażeń związanych z kolczykami w Nowej Południowej Walii w kwietniu 2021 r.13
Dochodzenia epidemiologiczne w ogniskach zakażeń
Dochodzenia epidemiologiczne odgrywają kluczową rolę w identyfikacji źródeł ognisk zakażeń związanych z kolczykami. W przypadku ogniska Pseudomonas aeruginosa w Klamath Falls (Oregon, USA) w 2000 roku, śledczy z departamentu zdrowia skontaktowali się z lokalnymi lekarzami w celu znalezienia dodatkowych przypadków i, korzystając z list klientów, które sklep był zobowiązany prowadzić, przebadali klientów z okresu ponad sześciu tygodni. Łącznie 7 na 53 osoby (13%) z kolczykiem w górnej chrząstce ucha w tym okresie miało zakażenia Pseudomonas potwierdzone hodowlą.14
W przypadku ogniska w Australii w 2021 roku, zidentyfikowano 13 potwierdzonych i 40 prawdopodobnych przypadków zakażeń Pseudomonas aeruginosa i powiązano izolaty kliniczne poprzez sekwencjonowanie genomowe. Wczesne wykrycie ogniska i przypisanie źródła za pomocą sekwencjonowania genomowego okazały się kluczowe dla kontroli ognisk związanych z zanieczyszczonymi produktami.15
Rola sekwencjonowania genomowego w nadzorze
Sekwencjonowanie genomowe staje się coraz ważniejszym narzędziem w dochodzeniach epidemiologicznych dotyczących zakażeń związanych z kolczykami. W przypadku ogniska w Australii w 2021 roku, badacze znaleźli mikrobiologiczne, środowiskowe i epidemiologiczne dowody łączące pojedynczą partię roztworu do pielęgnacji z ogniskiem zakażeń P. aeruginosa związanych z kolczykami w całym NSW.16
Podobnie, w przypadku ogniska w Wielkiej Brytanii, wymazy środowiskowe i próbki wody z miejsca pobrania odzyskały izolaty P. aeruginosa, które były nieodróżnialne poprzez typowanie VNTR od siedmiu potwierdzonych przypadków ludzkich.17
| Ognisko | Lokalizacja | Rok | Patogen | Liczba przypadków | Źródło | Metoda identyfikacji |
|---|---|---|---|---|---|---|
| Anglia | Cały kraj | 2016 | P. aeruginosa | 162 przypadki (29 potwierdzonych) | Roztwór do pielęgnacji kolczyków | Typowanie VNTR |
| NSW, Australia | Cały stan | 2021 | P. aeruginosa | 53 przypadki (13 potwierdzonych) | Roztwór do pielęgnacji kolczyków | Sekwencjonowanie genomowe (WGS) |
| Oregon, USA | Klamath Falls | 2000 | Pseudomonas spp. | 7 potwierdzonych przypadków | Salon kolczykowania | Badania hodowlane |
| Południowo-zachodnia Anglia | Region | 2023 | P. aeruginosa | 7 potwierdzonych przypadków | System wodny w salonie | Typowanie VNTR |
Regulacje i monitoring salonów kolczykowania
Regulacje dotyczące salonów kolczykowania różnią się w zależności od kraju i regionu. W Stanach Zjednoczonych, w stanie Indiana, Departament Zdrowia Indiana (IDOH) opracował zasady regulujące sanitarne działanie salonów tatuażu w 1998 roku i zrewidował je w 2000 roku, aby uwzględnić sanitarne działanie placówek wykonujących kolczykowanie ciała. Jednakże, zasady te nie wymagają, aby artyści tatuażu lub osoby wykonujące kolczykowanie rejestrowały się w IDOH, a IDOH nie kontroluje rutynowo tych placówek.18
Operatorzy salonów tatuażu i kolczykowania ciała, którzy nie są objęci Standardem OSHA, muszą przestrzegać tylko wymogów zasad IDOH, ale zachęca się ich do zapoznania się ze Standardem OSHA dotyczącym patogenów przenoszonych przez krew, ponieważ jest on przywoływany w tej zasadzie.18
Coroczne szkolenie dotyczące transmisji chorób przenoszonych przez krew dla artystów tatuażu, osób wykonujących kolczykowanie ciała i każdego, kto ma kontakt z krwią w placówce, jest wymogiem tej zasady.19
Reakcja zdrowia publicznego na ogniska zakażeń
Szybka reakcja zdrowia publicznego jest kluczowa dla kontroli ognisk zakażeń związanych z kolczykami. W przypadku ogniska w południowo-zachodniej Anglii w 2023 roku, szybkie działanie zdrowia publicznego prawdopodobnie zapobiegło dalszym przypadkom, ponieważ po wprowadzeniu kontroli i remediacji nie zaobserwowano dodatkowych przypadków.17
W 2021 roku Urząd Zdrowia Publicznego w Anglii (PHE) wydał ostrzeżenie dla osób, które niedawno miały kolczykowanie ciała, dotyczące niebezpiecznego sprayu do czyszczenia dostarczanego przez studia kolczykowania w całym kraju do użytku w pielęgnacji, który mógł powodować poważne zakażenia. Spray ten mógł być powiązany z 26 przypadkami poważnego zakażenia Pseudomonas aeruginosa w całej Anglii. PHE kontynuowało dochodzenie i monitorowało dalsze przypadki.20
Ważne jest, aby ludzie zachowali szczególną ostrożność, zapewniając właściwe oczyszczenie każdego kolczyka i przestrzegali profesjonalnych porad dostępnych w lokalnych zespołach ds. zdrowia środowiskowego. Jeśli ludzie są zaniepokojeni możliwym zakażeniem, zdecydowanie zaleca się pilne poszukiwanie pomocy medycznej.20
Edukacja i prewencja
Pacjenci powinni być pouczani o ryzyku związanym z zakażeniem podczas kolczykowania ciała. Należy kłaść nacisk na zapobieganie zakażeniom i potrzebę korzystania z zaufanego i certyfikowanego salonu kolczykowania, ponieważ miejsca te mają wymagania dotyczące odpowiedniej higieny i technik sterylizacji.21
Obawy dotyczące niesterylizowanych i niewłaściwych technik czyszczenia sprzętu do kolczykowania, a także ogólnych nawyków higienicznych pacjenta i słabej pielęgnacji kolczyków przyczyniają się do zwiększonego ryzyka zakażenia związanego z kolczykami.122
Dodatkowe zalecenia profilaktyczne obejmują:
- Wybór renomowanego i profesjonalnego salonu kolczykowania o sterylnych praktykach23
- Upewnienie się, że osoba wykonująca kolczykowanie jest wykwalifikowana i doświadczona, używa odpowiedniego sprzętu i nosi rękawice ochronne przy każdym kolczykowaniu24
- Przestrzeganie instrukcji pielęgnacji po kolczykowaniu dostarczonych przez osobę wykonującą kolczykowanie, które zwykle obejmują czyszczenie kolczyka dwa razy dziennie roztworem soli fizjologicznej i unikanie dotykania go brudnymi rękami25
- Unikanie używania roztworów na bazie alkoholu, nadtlenku wodoru lub silnych antyseptyków, ponieważ mogą one dodatkowo podrażnić kolczyk i opóźnić proces gojenia26
Rozpoznawanie zakażenia i wytyczne postępowania
Wczesne rozpoznanie zakażenia kolczyka jest kluczowe, aby zapobiec powikłaniom. Objawy zakażonego kolczyka mogą obejmować:
- Zaczerwienienie i obrzęk wokół kolczyka27
- Ból, tkliwość lub uczucie gorąca w miejscu przekłucia28
- Żółta lub zielona wydzielina z miejsca kolczyka29
- Świąd lub pieczenie28
- Gorączka, dreszcze lub ogólne złe samopoczucie29
Ponieważ zakażenia kolczyków w chrząstce są trudniejsze do leczenia i mogą prowadzić do poważniejszych powikłań, zaleca się wizytę u lekarza, jeśli kolczyk w chrząstce wydaje się być zakażony. Mogą być wymagane doustne antybiotyki.30
W przypadku łagodnego zakażenia, zalecenia dotyczące leczenia obejmują:
- Czyszczenie zakażonego kolczyka solą fizjologiczną31
- Używanie miejscowych antybiotyków, takich jak mupirocyna (Bactroban) lub Polysporin, oprócz czyszczenia obszaru trzy razy dziennie mydłem i wodą3233
- W przypadku cięższych zakażeń mogą być potrzebne doustne antybiotyki32
Ważne jest, aby w przypadku zakażenia pozostawić biżuterię w miejscu, aby zapewnić właściwe odprowadzanie i zapobiec tworzeniu się ropnia. Niezbędne jest natychmiastowe zgłoszenie się do lekarza, szczególnie jeśli dodatkowo występują gorączki lub ból brzucha.34
Implikacje dla pracowników ochrony zdrowia
Pracownicy służby zdrowia powinni być świadomi potencjalnych powikłań związanych z zakażonymi kolczykami i być przygotowani do ich właściwego leczenia. Miejscowe zapalenie tkanki łącznej jest najczęstszym powikłaniem zakaźnym wynikającym z kolczykowania ciała. Jeśli nie zostanie zidentyfikowane i odpowiednio leczone, te miejscowe zakażenia, choć rzadkie, mogą prowadzić do poważniejszych powikłań ogólnoustrojowych, takich jak angina Ludwiga, zapalenie wsierdzia, zespół wstrząsu toksycznego i zgorzel Fourniera, jak opisano w raportach przypadków.3
Lekarze powinni zwracać szczególną uwagę na pacjentów z przewlekłymi schorzeniami medycznymi lub przyjmujących codzienne leki (np. chorzy na cukrzycę lub przyjmujący kortykosteroidy), którzy mogą być narażeni na większe ryzyko powikłań po kolczykowaniu ciała i powinni skonsultować się z pediatrą przed kolczykowaniem.5
Zakażenia kolczyków w górnej części ucha mogą prowadzić do zapalenia ochrzęstnej, stanu, który może wymagać hospitalizacji i dożylnych antybiotyków. Dr Troy Madsen, lekarz z oddziału ratunkowego, podkreśla potencjalne poważne powikłania, które mogą wynikać z zakażenia ucha, w tym utratę słuchu i hospitalizację.35
Zalecenia dla lekarzy
Dla lekarzy zajmujących się zakażeniami związanymi z kolczykami, ważne jest:
- Pobranie hodowli z zakażonych kolczyków. Zakażenia Pseudomonas mogą być trudne do leczenia i często potrzebna jest agresywna terapia.10
- Rozważenie doustnych antybiotyków w przypadku zakażeń w chrząstce, ponieważ te zakażenia mogą być trudniejsze do leczenia.36
- Kierowanie pacjentów do oddziału ratunkowego w przypadku zakażeń rozsianych, głębokich lub obejmujących kość, które mogą wymagać dożylnych antybiotyków i hospitalizacji.35
- Świadomość, że najczęstszymi patogenami są Staphylococcus aureus i paciorkowce grupy A dla kolczyków w płatku ucha oraz Pseudomonas aeruginosa dla kolczyków w chrząstce ucha.7
Ponadto, najważniejszymi czynnikami ryzyka zakażeń kolczyków są te, które wpływają na czas gojenia, adekwatność dopływu krwi i integralność tkanki.37 Lekarze powinni również być świadomi, że kolczyki w chrząstce generalnie potrzebują więcej czasu na zagojenie i są bardziej podatne na zakażenia z powodu słabszego ukrwienia tej części ucha.38
Znaczenie edukacji pacjentów
Pracownicy służby zdrowia powinni zapewniać edukację pacjentów na temat profilaktyki i wczesnego rozpoznawania zakażeń związanych z kolczykami. Powinni podkreślać znaczenie:
- Wyboru profesjonalnego salonu kolczykowania ze sterylnymi praktykami23
- Właściwej pielęgnacji po kolczykowaniu, w tym regularnego czyszczenia miejsca kolczyka25
- Rozpoznawania wczesnych oznak zakażenia i poszukiwania pomocy medycznej, gdy jest to wskazane39
- Szczególnej ostrożności w przypadku kolczyków w chrząstce, które są bardziej podatne na poważne zakażenia38
Należy pouczyć pacjentów, że pomimo częstości występowania łagodnych zakażeń, niezleczone zakażone kolczyki mogą prowadzić do poważniejszych komplikacji, w tym ropni, martwicy wymagającej interwencji chirurgicznej, a nawet zakażenia ogólnoustrojowego.15276
Perspektywa zdrowia globalnego
Zakażenia związane z kolczykami stanowią globalny problem zdrowotny, z wieloma ogniskami raportowanymi na co najmniej dwóch kontynentach. Liczne ogniska zakażeń P. aeruginosa związane z produktami do pielęgnacji kolczyków sugerują, że może być potrzebne podwyższenie standardów produkcyjnych dla takich roztworów.16
Zarządzanie tymi ogniskami pokazało znaczenie kontroli jakości i zapewnienia sterylności w produkcji takich roztworów. Wczesne wykrywanie skupisk patogenów związanych z zanieczyszczonymi produktami i przypisanie źródła za pomocą sekwencjonowania genomowego mają kluczowe znaczenie w kontrolowaniu ognisk.16
Potrzebne są dalsze badania, aby zrozumieć i zapobiegać ogniskową P. aeruginosa związanym z kolczykami, zapewniając tym samym bezpieczniejsze praktyki kolczykowania i standardy produktów.12
Powtarzające się globalne ogniska podkreślają potrzebę udoskonalonych standardów produkcji dla produktów do pielęgnacji, przy czym incydent w NSW podkreśla znaczenie rygorystycznej kontroli jakości produkcji, wykrywania zanieczyszczeń, zapewnienia jakości i skutecznego testowania.13
Wyzwania regulacyjne
Istnieją znaczne wyzwania w regulowaniu produktów kosmetycznych używanych w przemyśle kolczykowania. Dochodzenie w sprawie ogniska w Anglii w 2016 roku potwierdziło, że zanieczyszczenie podczas produkcji roztworu do pielęgnacji było źródłem tego ogólnokrajowego ogniska, podkreślając wyzwania w regulacji produktów kosmetycznych używanych w przemyśle kolczykowania oraz że wytyczne dotyczące pielęgnacji po kolczykowaniu mogą wymagać przeglądu.9
Podobnie, w przypadku ogniska w południowo-zachodniej Anglii w 2023 roku, nie ma podobnych wymagań dotyczących monitorowania i kontroli dostaw ciepłej i zimnej wody poza środowiskiem szpitalnym. Jest oczywiste, że inwazyjny charakter kolczykowania ucha zapewnia wrota wejścia dla tego patogenu i korzystne byłoby zaktualizowanie istniejącego zestawu narzędzi w celu ułatwienia strategii redukcji ryzyka.17
Znaczenie społeczne i kulturowe kolczykowania
Kolczykowanie ucha u dzieci jest powszechną normą kulturową w wielu krajach i istnieje od wieków. Jednym z najczęstszych zagrożeń związanych z kolczykowaniem uszu jest zakażenie. Zakażenia kolczykowanych uszu u dzieci mogą być bardzo bolesne i niewygodne, prowadząc do większego stresu dla rodziców.39
Ważne jest, aby zrozumieć znaki i objawy zakażenia kolczykowanego ucha, ponieważ procedura ta stała się coraz bardziej powszechna wśród dzieci. Jeśli podejrzewa się, że dziecko ma zakażenie kolczykowanego ucha, należy działać szybko.39
Wybór renomowanej i profesjonalnej osoby do kolczykowania jest jednym z najważniejszych kroków w zapobieganiu zakażeniom kolczykowanego ucha u dzieci. Ryzyko zakażeń kolczykowanego ucha u dzieci występuje z powodu wielu czynników. Jeśli objawy utrzymują się lub pogarszają, ważne jest, aby skonsultować się z pracownikiem służby zdrowia w celu uzyskania właściwej porady i leczenia.39
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.