Wieloogniskowa neoplazja endokrynna typu 1 (men 1)

Wieloogniskowa neoplazja endokrynna typu 1 (men 1)
Epidemiologia

Wieloogniskowa neoplazja endokrynna typu 1 (MEN 1) to rzadki zespół nowotworowy o wysokiej penetracji, charakteryzujący się występowaniem guzów przytarczyc (penetracja 90%), przedniego płata przysadki (40%) oraz neuroendokrynnych guzów układu żołądkowo-jelitowo-trzustkowego (60%). Częstość występowania MEN 1 wynosi około 0,25%, a chorobowość od 0,02 do 0,2 na 1000 osób. Objawy kliniczne pojawiają się zwykle przed 40. rokiem życia, z penetracją sięgającą 95%. Najczęstszą manifestacją jest pierwotna nadczynność przytarczyc (PHPT), diagnozowana u 94% pacjentów, a także guzy neuroendokrynne (85%) i guzy przysadki (67%). Średni wiek pojawienia się pierwszych objawów to 29,6 lat, a diagnozy 36,9 lat. MEN 1 wiąże się ze skróconą oczekiwaną długością życia, z 50% ryzykiem zgonu do 50. roku życia, głównie z powodu nowotworów złośliwych i powikłań hormonalnych. Wczesna diagnoza i intensywny nadzór kliniczny, biochemiczny i radiologiczny, rozpoczynający się już w dzieciństwie, są kluczowe dla poprawy rokowania i jakości życia pacjentów.

Epidemiologia Wieloogniskowej Neoplazji Endokrynnej typu 1 (MEN 1)
Penetracja i wiek zachorowania

Manifestacje i przebieg kliniczny
Śmiertelność i prognostyka

Nadzór nad pacjentami z MEN 1

Zalecenia dotyczące badań przesiewowych
Znaczenie wczesnego wykrywania
Wyzwania związane z nadzorem

Znaczenie badań genetycznych

Wskazania do testów genetycznych

Podsumowanie i przyszłe kierunki

Kolejne rozdziały

Epidemiologia Wieloogniskowej Neoplazji Endokrynnej typu 1 (MEN 1)

Wieloogniskowa neoplazja endokrynna typu 1 (MEN 1), znana również jako zespół Wermera, jest rzadkim endokrynnym zespołem nowotworowym o wysokiej penetracji. Choroba charakteryzuje się przede wszystkim występowaniem nowotworów przytarczyc, przedniego płata przysadki mózgowej oraz tkanki neuroendokrynnej układu żołądkowo-jelitowo-trzustkowego. Nadczynność przytarczyc jest najczęstszą manifestacją MEN 1, występującą u 90% pacjentów, podczas gdy nowotwory neuroendokrynne trzustki pojawiają się u 60% chorych, a gruczolaki przysadki u 40% pacjentów.¹

MEN 1 jest zespołem rzadkim, o szacowanej częstości występowania (incydencji) na poziomie 0,25%, natomiast częstość chorowania (chorobowość) waha się od 0,02 do 0,2 na 1000 osób.¹ Według innych źródeł, częstość występowania MEN 1 szacuje się na około 1 na 10 000 do 1 na 30 000 osób.²³ Badania pośmiertne wskazują na częstość występowania MEN 1 na poziomie 0,25%, natomiast u pacjentów z pierwotnymi objawami związanymi z MEN 1, takimi jak pierwotna nadczynność przytarczyc, częstość ta wynosi 1-18%.⁴

Choroba dotyka w równym stopniu obu płci, co wykazano w badaniu Gaudet i wsp., w którym spośród 734 pacjentów z MEN 1 występowała nieznaczna przewaga kobiet (57,8%). Zaobserwowano natomiast różnice w manifestacji klinicznej między płciami – częstość występowania guzów trzustki była wyższa u mężczyzn, z najczęstszą manifestacją w postaci gastrinoma, natomiast częstość występowania guzów przysadki była nieco wyższa u kobiet. Guzy grasicy stwierdzono wyłącznie u mężczyzn.¹⁵

Penetracja i wiek zachorowania

Gen MEN1 charakteryzuje się wysoką penetracją. Do 20. roku życia penetracja wynosi 50%, a do 40. roku życia sięga 95%.⁴⁶ Objawy kliniczne i biochemiczne rozwijają się u ponad 94% pacjentów do piątej dekady życia. Niemniej jednak, choroba dotyka wszystkich grup wiekowych i była zgłaszana nawet u dzieci w wieku już od 5 lat.¹

Szczyt występowania objawów MEN 1 przypada na trzecią dekadę życia u kobiet i na czwartą dekadę życia u mężczyzn.⁶ Średni wiek diagnozy trzech głównych manifestacji klinicznych MEN 1 u pacjentów jest o około 15 lat wcześniejszy (a w przypadku gastrinoma nawet o 20 lat) niż w przypadku sporadycznych odpowiedników, co wynika zarówno z naturalnych cech MEN 1, jak i z korzyści płynących z okresowego programu badań przesiewowych i stałego monitorowania wszystkich pacjentów z MEN 1 i nosicieli mutacji.⁷

W badanej grupie polskich pacjentów pierwsze objawy choroby pojawiły się średnio w wieku 29,6 lat (zakres: 9-60; odchylenie standardowe = 12,0). Najczęściej były to: kamica nerkowa (33%), hiperkalcemia (13%) i zaburzenia miesiączkowania (11% kobiet). Diagnoza MEN 1 była stawiana średnio w wieku 36,9 lat (odchylenie standardowe = 13,1).⁸

Manifestacje i przebieg kliniczny

U 52% pacjentów pierwszym zdiagnozowanym elementem choroby była pierwotna nadczynność przytarczyc (PHPT), u 33% – guz przysadki, a u 13% – nowotwór neuroendokrynny (NET). W miarę postępu choroby 94% pacjentów rozwinęło PHPT, 85% – NET, a 67% – guz przysadki.⁸

Analiza włoskiej bazy danych MEN 1 potwierdziła, że PHPT jest najczęstszą manifestacją zespołu, osiągającą penetrację ponad 95% po 55. roku życia, a następnie guzy żołądkowo-jelitowo-trzustkowe (GEP-NET) (około 60%) i guzy przysadki (około 52%).⁷

Oprócz typowych dla MEN 1, 15% pacjentów rozwija inne nowotwory złośliwe: brodawkowatego raka tarczycy, jasnokomórkowego raka nerki, raka piersi, raka endometrium i czerniaka.⁸ Niektóre badania opisują możliwe zwiększone ryzyko raka piersi u osób z mutacjami MEN1.⁹

Śmiertelność i prognostyka

Pacjenci z MEN 1 mają skróconą oczekiwaną długość życia, z 50% prawdopodobieństwem zgonu do 50. roku życia.⁴⁶ Głównym powodem śmierci są nowotwory złośliwe związane z MEN 1 (stanowiące około 30% zgonów), jednak nieleczona nadmierna sekrecja hormonów przez funkcjonalne guzy może również przyczyniać się do chorobowości i śmiertelności.²

Wczesna diagnoza i skuteczne leczenie są głównymi czynnikami prognostycznymi. Wraz z regularnymi badaniami przesiewowymi i wczesnym leczeniem zauważalne jest wydłużenie średniej długości życia pacjentów z MEN 1 w porównaniu z historycznymi kohortami sprzed 1990 roku.¹⁰ Dane pokazują, że postępy w opiece medycznej wiążą się z poprawą rokowania pacjentów z MEN 1, a wczesna diagnoza i zindywidualizowane leczenie guzów związanych z MEN 1 może zapobiec rozwojowi zagrażających życiu zespołów hormonalnych i wydłużyć oczekiwaną długość życia pacjentów z MEN 1 z 55 do 70 lat, a także poprawić jakość ich życia.¹¹

Nadzór nad pacjentami z MEN 1

Aktualne wytyczne zalecają intensywny program nadzoru klinicznego, biochemicznego i radiologicznego, rozpoczynający się we wczesnym dzieciństwie u osób z klinicznym lub genetycznym rozpoznaniem MEN 1, mający na celu wczesne wykrycie guza i leczenie.¹² Nadrzędnymi celami postępowania w MEN 1 są zminimalizowanie przedwczesnej zachorowalności i śmiertelności związanej z guzami związanymi z MEN 1 poprzez prowadzenie badań przesiewowych w kierunku rozwoju guza, przy jednoczesnym zachowaniu jakości życia pacjentów.¹²

Zalecenia dotyczące badań przesiewowych

Według międzynarodowych wytycznych dotyczących diagnozowania i leczenia zespołów MEN, minimalny program nadzoru dla osób z rozpoznanym zespołem MEN 1 lub z mutacją w genie MEN1 specyficzną dla rodziny powinien obejmować:³

Biochemiczną ocenę stężenia prolaktyny w surowicy od 5. roku życia
Biochemiczne badania przesiewowe stężenia wapnia w surowicy na czczo (skorygowane o albuminy) od 8. roku życia
Biochemiczne badania przesiewowe stężenia gastryny w surowicy na czczo od 20. roku życia
Rezonans magnetyczny (MRI) głowy od 5. roku życia, powtarzany co 3-5 lat
CT lub MRI jamy brzusznej od 20. roku życia, powtarzane co 3-5 lat

Ponadto zaleca się regularne badania kliniczne w kierunku objawów insulinoma, takich jak omdlenia i hipoglikemia, wraz z corocznym nadzorem biochemicznym w postaci badania glukozy we krwi na czczo i insuliny, rozpoczynając od 5. roku życia.¹³

Regularne badania kliniczne w kierunku objawów guza przysadki, takich jak bóle głowy i zmiany wzroku, wraz z corocznym nadzorem biochemicznym w postaci badania prolaktyny i IGF1 oraz obrazowania za pomocą MRI mózgu w odstępach 3-5 lat są zalecane od 5. roku życia.¹³

Regularne badania kliniczne w kierunku objawów gruczolaka przytarczyc, takich jak ból pleców, zmęczenie, nudności i liczne złamania, wraz z coroczną oceną stężenia wapnia w osoczu i/lub stężenia parathormonu w celu wykrycia pierwotnej nadczynności przytarczyc, są zalecane od 8. roku życia.¹³

Znaczenie wczesnego wykrywania

Uzasadnieniem dla agresywnego podejścia do nadzoru u pacjentów z MEN 1 i bezobjawowych nosicieli jest założenie, że wczesne przedobjawowe wykrycie nowotworów związanych z MEN 1 może zmniejszyć związaną z nimi śmiertelność.⁴⁶ W metaanalizie pacjentów z MEN 1 pochodzących z serii przypadków (n = 2710), 99 z nich miało guzy neuroendokrynne grasicy (thymic NETs), przy czym starszy wiek w momencie diagnozy (HR = 1,4, 95% CI = 1,0-1,8, p = 0,03), maksymalna średnica guza (HR = 1,5, 95% CI = 1,0-2,3, p = 0,04) i obecność przerzutów (HR = 1,6, 95% CI = 1,0-2,5, p = 0,04) były istotnie związane z gorszym wynikiem, co sugeruje, że wczesne wykrycie może być korzystne.¹³

Badania przesiewowe w kierunku markerów biochemicznych są w stanie wyprzedzić diagnozę MEN 1 o ponad 10 lat w stosunku do metod obrazowych w przypadku guzów wydzielających hormony. Badania radiologiczne są jedyną skuteczną metodą diagnostyczną dla guzów niewydających hormonów (NF-NETs).⁷

Wyzwania związane z nadzorem

Optymalna strategia nadzoru radiologicznego w MEN 1 pozostaje niejasna. Zalecenia dotyczące badań przesiewowych w MEN 1 obejmują jednoczesną ocenę różnych typów guzów przez większość życia pacjenta, co skutkuje znacznym obciążeniem badaniami.¹²

W MEN 1 nadzór radiologiczny wiąże się z klinicznie istotną ekspozycją na promieniowanie jonizujące. U pacjentów z MEN 1 należy rozważyć strategie obrazowania wielomodalnego zaprojektowane w celu zminimalizowania tej ekspozycji.¹⁴ Średnia dawka efektywna (ED) obliczona dla ekspozycji na promieniowanie z samego obrazowania CT lub nadzoru wynosiła 109 mSv, a średnia ogólna ED, w tym modalności obrazowania jądrowego, wynosiła 121 mSv. Średni procentowy ryzyko wystąpienia w ciągu życia raka wtórnego do ekspozycji na promieniowanie w ciągu ośmioletniego okresu badania wynosiło 0,49%.¹⁴

Znaczenie badań genetycznych

Badanie genetyczne genu MEN1 u pacjenta indeksowego może potwierdzić diagnozę i umożliwić wczesne wykrycie bezobjawowych nosicieli mutacji na lata przed wykryciem guza związanego z MEN 1.¹ Jednak około 20% rodzin z MEN 1 nie ma mutacji w genie MEN1.¹ Niestety, nie ma korelacji genotypowo-fenotypowej w MEN 1, co prowadzi do różnych manifestacji nawet wśród członków rodziny, choć badania wykazały, że mutacje nonsensowne i splicingowe są związane z bardziej agresywnymi guzami neuroendokrynnymi.¹

Test genetyczny jest jedynym, który zapewnia rzeczywistą wczesną diagnozę, umożliwiając identyfikację nosicieli mutacji w obrębie zmutowanych rodowodów, na poziomie bezobjawowym i na dziesięciolecia przed pojawieniem się jakichkolwiek wartościowych biochemicznych zmian.⁷ Progresywne stosowanie testu genetycznego MEN 1 na całym świecie znacznie zmniejszyło zachorowalność i śmiertelność związaną z MEN 1.⁷

Wskazania do testów genetycznych

Osoby zagrożone powinny przejść badania genetyczne z bezpośrednim sekwencjonowaniem DNA panelu genów, które mogą powodować MEN 1 lub pokrewne zespoły, w tym MEN 4 i inne formy rodzinnej nadczynności przytarczyc.¹⁵ Badania genetyczne należy rozważyć u dzieci rodzica ze znanym MEN 1 do 5. roku życia, ponieważ niektóre badania przesiewowe rozpoczynają się w tym wieku.⁹

Rutynowe badanie mutacji linii zarodkowej MEN1 we wszystkich przypadkach „klasycznego” MEN1, rodzinnej nadczynności przytarczyc i sporadycznej nadczynności przytarczyc z jednym innym stanem związanym z MEN1 jest uzasadnione przez krajowe usługi testowe, a badania należy rozważyć u pacjentów poniżej 30. roku życia ze sporadyczną nadczynnością przytarczyc i hiperplazją wielogruczołową.¹⁶

Podsumowanie i przyszłe kierunki

Pomimo lepszego zrozumienia patogenezy choroby i wielu postępów diagnostycznych i terapeutycznych, dowody na temat tego, jaka mogłaby być optymalna strategia diagnostyki i leczenia, są nadal skąpe ze względu na rzadkość choroby i ograniczone dane dostępne dla niektórych manifestacji guzów.¹⁷ Istnieje potrzeba dalszej optymalizacji strategii diagnostyki i leczenia.¹⁰

Przyszłe perspektywy w nadzorze nad pacjentami obejmują opracowanie markerów krążących dla różnych manifestacji MEN 1.¹⁸ Biorąc pod uwagę złożoność choroby, specyficzna diagnoza i leczenie powinny należeć do kompetencji multidyscyplinarnego zespołu (obejmującego endokrynologię, gastroenterologię, chirurgię, radiologię, medycynę nuklearną i patologię).¹⁷

Programy badań przesiewowych w wyspecjalizowanych ośrodkach mogą pomóc w wykryciu manifestacji guzów na czas i zapewnić oszczędzające narządy leczenie.¹⁷ Jak zauważono w wielu badaniach, skuteczny nadzór i wczesna interwencja mogą znacząco poprawić jakość życia i długość życia pacjentów z MEN 1.¹⁹

Kolejne rozdziały

Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.

Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.

Materiały źródłowe

#1 Multiple Endocrine Neoplasia Type 1 – StatPearls – NCBI Bookshelf
https://www.ncbi.nlm.nih.gov/books/NBK536980/
Multiple endocrine neoplasia type 1 (MEN1) is a rare endocrine tumor syndrome with high penetrance. This syndrome is also known as Wermer syndrome. It primarily causes neoplasia of the parathyroid glands, the anterior pituitary gland, and the neuroendocrine tissue of gastro-entero-pancreatic organ systems. Hyperparathyroidism is the most common manifestation and occurs in 90% of cases. Similarly, pancreatic neuroendocrine tumors occur in 60% of cases, while pituitary adenomas occur in 40% of cases. MEN1 Syndrome is rare, with an incidence of 0.25% and an estimated prevalence between 0.02 to 0.2 per thousand. MEN1 has been shown to affect both males and females equally, which was demonstrated in the study by Gaudet et al., in which of the total 734 MEN1 patients, there was a slight female preponderance (57.8%). The prevalence of pancreatic tumors was higher in men, with the most common manifestation being gastrinoma. The prevalence of pituitary tumors was slightly higher in women, and thymic tumors were exclusively found in men. Clinical and biochemical manifestations develop in greater than 94% of the patients by the fifth decade of life. Regardless, the disorder affects all age groups and has even been reported in children as young as five years of age. Cushing disease may be the first presentation in children with MEN1, as reported by Makri et al. in their retrospective chart review of 238 patients admitted to the National Institute of Health (NIH) for evaluation of hypercortisolemia. Of the cohort, six patients were diagnosed with MEN1, in which 5 cases were familial and one case was sporadic. Diagnosis of MEN1 is established if the index case has at least two of the primary manifestations of MEN1 Syndrome (tumor of parathyroid glands, anterior pituitary gland, and a neuroendocrine component of gastro-entero-pancreatic tissue) or at least one MEN1-related tumor and a first-degree relative with confirmed MEN1 (positive MEN1 gene mutation), or finally, the index case has the pathologic mutation in the MEN1 gene.
#1 Multiple Endocrine Neoplasia Type 1 – StatPearls – NCBI Bookshelf
https://www.ncbi.nlm.nih.gov/books/NBK536980/
MEN1 gene testing in an index case can confirm the diagnosis and allow early detection of asymptomatic mutation carriers years before a MEN1-associated tumor can be detected. However, approximately 20% of MEN1 kindred have no mutation in the MEN1 gene. Unfortunately, there is no genotypic-phenotypic correlation in MEN1, leading to different manifestations even among family members. Studies have demonstrated that nonsense and splicing mutations are associated with more aggressive neuroendocrine tumors.
#2 Orphanet: Multiple endocrine neoplasia type 1
https://www.orpha.net/en/disease/detail/652
A rare inherited cancer syndrome, characterized by the development of multiple neuroendocrine tumors of the parathyroids, gastro-entero-pancreatic tract, and anterior pituitary gland, and less commonly the adrenal cortical gland, thymus and bronchi, with other non-endocrine tumors in some patients. […] Prevalence of multiple endocrine neoplasia type 1 (MEN1) is estimated to range between 1/10,000-30,000. The sex ratio is equal. […] Annual life-long screening is recommended for all the carriers of a MEN1 mutations and individuals from affected families without an identified MEN1 mutations or who have not undergone the genetic test. […] Malignancy is the main risk patients (accounting for approximately 30% of deaths); however, untreated hormone over-secretion by functioning tumors can account for morbidity and mortality. Early diagnosis and treatment success are the main prognostic factors.
#3 Multiple endocrine neoplasia type 1 | Orphanet Journal of Rare Diseases | Full Text
https://ojrd.biomedcentral.com/articles/10.1186/1750-1172-1-38
Multiple Endocrine Neoplasia type 1 (MEN1) is a rare autosomal dominant hereditary cancer syndrome presented mostly by tumours of the parathyroids, endocrine pancreas and anterior pituitary, and characterised by a very high penetrance and an equal sex distribution. It occurs in approximately one in 30,000 individuals. […] MEN1 is a rare disease that occurs in approximately one in 30,000 individuals with an equal sex distribution. The MEN1 syndrome has been described in diverse geographic regions and ethnic groups, and no racial predilection has been demonstrated. […] Currently, DNA testing allows the early identification of germline mutations in asymptomatic gene carriers, to whom routine surveillance (regular biochemical and/or radiological screenings to detect the development of MEN1-associated tumours and lesions) is recommended.
#3 Multiple endocrine neoplasia type 1 | Orphanet Journal of Rare Diseases | Full Text
https://ojrd.biomedcentral.com/articles/10.1186/1750-1172-1-38
As many of the organs at highest risk of tumour development in MEN1 syndrome such as duodenum, pancreas and lungs (bronchial carcinoids) are not suitable for preventive ablative surgery, routine surveillance of asymptomatic MEN1 at-risk individuals by biochemical analysis and imaging procedures (beginning in early childhood and continuing for life) is recommended. In fact, early detection and treatment of the potential malignant neuroendocrine tumours should reduce the morbidity and mortality of MEN1 syndrome. Such screenings can detect the onset of the disease about ten years before symptoms develop and thus provide an opportunity for earlier treatment. […] According to the International Guidelines for Diagnosis and Therapy of the MENs syndromes the minimal surveillance program for individuals known to have MEN1 syndrome or to have a family-specific mutation of the MEN1 gene should include: biochemical evaluation of serum concentration of prolactin from age 5; biochemical screening of fasting total serum calcium concentration (corrected for albumin) from age 8; biochemical screening of fasting serum gastrin concentration from age 20; magnetic resonance imaging (MRI) of the head from age 5 and every 3-5 years; abdominal CT or MRI from age 20 and every 3-5 years.
#4 Multiple Endocrine Neoplasia Type 1 (MEN1): Practice Essentials, Pathophysiology, Etiology
https://emedicine.medscape.com/article/126438-overview
Multiple endocrine neoplasia type 1 (MEN1) is an endocrine tumor syndrome caused by inactivating mutations of the MEN1 tumor suppressor gene at the 11q13 locus. […] Random postmortem studies report a prevalence of multiple endocrine neoplasia type 1 (MEN1) of 0.25%. […] However, in patients with clinical manifestations associated with MEN1, such as primary hyperparathyroidism, the reported prevalence is 1-18%. […] The MEN1 gene has a high penetrance. By age 20 years, the gene is 50% penetrant and by age 40 years, 95% penetrant. […] Patients with multiple endocrine neoplasia type 1 (MEN1) have a decreased life expectancy, with a 50% probability of death by age 50 years. […] The rationale for an aggressive surveillance approach in MEN1 patients and asymptomatic carriers is based on the presumption that the early pre-symptomatic detection of MEN1 neoplasias may reduce the associated mortality.
#5 Multiple endocrine neoplasia type 1 epidemiology and demographics – wikidoc
https://www.wikidoc.org/index.php/Multiple_endocrine_neoplasia_type_1_epidemiology_and_demographics
The prevalence of multiple endocrine neoplasia type-1 (MEN-1) is approximately 2-3 per 100,000 individuals worldwide. Patients of all age groups may develop MEN-1, but it is commonly diagnosed among patients between 18-50 years of age. MEN-1 affects men and women equally. There is no racial predilection to MEN-1. […] Worldwide, the prevalence of MEN-1 is estimated to be 2-3 per 100,000. […] Endocrine and non-endocrine manifestations of the disease in MEN-1 patients most often begin in the fourth or fifth decade. The onset of the disease is rare before 10 years of age. […] Men and women are affected equally by MEN-1. Men have a higher incidence of pancreatic tumors, whereas women have a higher incidence of pituitary tumors. Thymic tumors are common among men. […] There is no racial predilection to MEN-1.
#6 Multiple Endocrine Neoplasia Type 1 (MEN1): Practice Essentials, Pathophysiology, Etiology
https://emedicine.medscape.com/article/1093723-overview
Multiple endocrine neoplasia type 1 (MEN1) is an endocrine tumor syndrome caused by inactivating mutations of the MEN1 tumor suppressor gene at the 11q13 locus. […] Random postmortem studies report a prevalence of multiple endocrine neoplasia type 1 (MEN1) of 0.25%. […] However, in patients with clinical manifestations associated with MEN1, such as primary hyperparathyroidism, the reported prevalence is 1-18%. […] The MEN1 gene has a high penetrance. By age 20 years, the gene is 50% penetrant and by age 40 years, 95% penetrant. […] Patients with multiple endocrine neoplasia type 1 (MEN1) have a decreased life expectancy, with a 50% probability of death by age 50 years. […] The rationale for an aggressive surveillance approach in MEN1 patients and asymptomatic carriers is based on the presumption that the early pre-symptomatic detection of MEN1 neoplasias may reduce the associated mortality. […] The peak incidence of symptoms in MEN1 is during the third decade of life in women and during the fourth decade of life in men.
#7 Multiple endocrine neoplasia type 1: extensive analysis of a large database of Florentine patients | Orphanet Journal of Rare Diseases | Full Text
https://ojrd.biomedcentral.com/articles/10.1186/s13023-018-0938-8
As with all rare diseases, the possibility to collect and analyse data on a relatively large number of patients is important for increasing our knowledge of the epidemiologic aspects of the disease, and its natural course and prognosis of single manifestations of the syndrome, in order to set up the best diagnostic and therapeutic plans for patients. […] The analysis of our MEN1 database confirmed PHPT as the most common manifestation of the syndrome, reaching a penetrance of over 95% after the age of 55, followed by GEP-NETs (about 60%) and pituitary tumours (about 52%), respectively. […] General mean age of diagnosis of the three main clinical MEN1 manifestation in our patients was about 15 years (reaching up to 20 years in case of gastrinomas) earlier than sporadic counterparts; due to natural characteristics of MEN1 but also favoured by the periodic tumour-surveillance screening program and constant follow-up of all MEN1 affected patients and mutation carriers.
#7 Multiple endocrine neoplasia type 1: extensive analysis of a large database of Florentine patients | Orphanet Journal of Rare Diseases | Full Text
https://ojrd.biomedcentral.com/articles/10.1186/s13023-018-0938-8
Data from our database confirmed that biochemical screenings for hormone over-production are able to anticipate the diagnosis of MEN1 of over 10 years with respect to imaging methods, for functioning tumours; radiological screenings are the only effective diagnostic method for NF-NETs. […] The genetic test is the only one that grants a real early diagnosis, allowing the identification of mutation carriers, within mutated pedigrees, at their still asymptomatic level, and decades before the appearance of any biochemical valuable alteration. […] The progressive application of MEN1 genetic test worldwide notably decreased MEN1-associated morbidity and mortality.
#8 Epidemiology, clinical features and management of multiple endocrine neoplasia Type 1 – a two-center study | ECE2020 | 22nd European Congress of Endocrinology | Endocrine Abstracts
https://www.endocrine-abstracts.org/ea/0070/ea0070aep818
Epidemiology, clinical features and management of multiple endocrine neoplasia Type 1 a two-center study […] Multiple Endocrine Neoplasia Type 1 (MEN1) is a rare, autosomal dominant disease characterized by the coexistence of at least two of the following: primary hyperparathyroidism (PHPT), neuroendocrine tumors (NET) and pituitary tumors. The aim of the study was to evaluate epidemiology, clinical features and management of MEN1 patients in two referral centers in Warsaw, Poland. […] In the studied group, the first symptoms of the disease appeared on mean age of 29.6 (range: 960; s.d. = 12.0). The most often were: nephrolithiasis (33%), hypercalcemia (13%) and menstrual disorders (11% of women). The diagnosis of MEN1 was made on average age of 36.9 (s.d. = 13.1). […] In 52% patients the first diagnosed component of disease was PHPT, in 33% pituitary tumor, in 13% NET. 94% of subjects developed PHPT, 85% NET, 67% pituitary tumor. […] In addition to typical for MEN1, 15% of patients developed other malignancies: papillary thyroid, clear cell kidney, breast, endometrial cancers and melanoma. […] These results suggest a need for improvement at every level of healthcare, from detection to management.
#9 Gene Results | Myriad Genetics
https://myriad.com/gene-results/MEN1/1/
Multiple endocrine neoplasia type 1 (MEN Type 1) 1, 2, 3, 4 […] Patients with MEN Type 1 have a high risk for many different types of endocrine and non-endocrine tumors, which can occur at young ages. […] The most common type of tumor in people with MEN Type 1 is of the parathyroid gland. […] Other common cancers that occur in people with MEN type 1 include pituitary tumors and neuroendocrine tumors of the Gastro-Entero-Pancreatic (GEP) tract (e.g. pancreatic neuroendocrine tumors). […] Some studies have described a possible increased risk for breast cancer in individuals with MEN1 mutations. […] While individuals with MEN Type 1 have a high risk for cancers and other serious health concerns, these risks can be greatly reduced with appropriate medical management. […] The overview of medical management options provided is a summary of professional society guidelines. […] Genetic testing should be considered for children of a parent known to have MEN type 1 by age 5, since some screenings begin at that age. […] Approximately 10% of individuals with MEN type 1 have not inherited the MEN1 mutation from a parent.
#10 Multiple Endocrine Neoplasia Type 1 (09.08.2024)
https://di.aerzteblatt.de/int/archive/article/240614
The extent to which the parathyroid gland tissue should be removed is subject to ongoing controversy. […] In patients with MEN1-associated bronchial NENs, segmental lung resection or lobectomy with lymphadenectomy is indicated in the following cases: functioning tumors, symptomatic tumors (e.g. with bleeding) and tumor size 2 cm. […] With regular screening examinations and early treatment, an improvement in the mean life expectancy of patients with MEN1 compared to historic cohorts before 1990 is noted. […] The data show that advances in medical care are associated with an improved prognosis of MEN1 patients. Nevertheless, there is a need to further optimize the diagnosis and treatment strategies. […] Screening programs in specialized centers can help to detect tumor manifestations in time and provide organ-sparing treatment.
#11 Multiple Endocrine Neoplasia Type 1 (09.08.2024)
https://di.aerzteblatt.de/int/archive/article/240614
Multiple endocrine neoplasia type 1 (MEN1) is a rare genetic disease of autosomal dominant inheritance, with an estimated prevalence of 320/100 000. Its main feature is neuroendocrine neoplasia in the parathyroid glands, the endocrine pancreas, the duodenum, and the pituitary gland. […] The disease is caused by mutations in the MEN1 gene. Mutation carriers should participate in a regular, specialized screening program from their twenties onward. […] The early diagnosis and individualized treatment of MEN1-associated tumors can prevent the development of life-threatening hormonal syndromes and prolong the expected life span of MEN1 patients from 55 to 70 years, as well as improving their quality of life. […] Given that the care and treatment of MEN1 patients is particularly challenging, it should be provided in specialized centers.
#12 MEN1 Surveillance Guidelines: Time to (Re)Think?
https://pmc.ncbi.nlm.nih.gov/articles/PMC8783614/
Clinical practice guidelines for patients with multiple endocrine neoplasia type 1 (MEN1) recommend a variety of surveillance options. […] Current guidelines recommend an intensive regimen of clinical, biochemical, and radiological surveillance commencing in early childhood for those with a clinical or genetic diagnosis of MEN1, with the aim of early tumor detection and treatment. […] Although screening undoubtedly constitutes an important component of MEN1 patient care, this perspective aims to highlight some of the current uncertainties and challenges related to existing MEN1 guidelines with a particular focus on the role of screening for presymptomatic tumors. […] The overarching goals of management of MEN1 are to minimize the premature morbidity and mortality associated with MEN1-associated tumors by undertaking screening for tumor development, while simultaneously preserving the patients quality of life.
#12 MEN1 Surveillance Guidelines: Time to (Re)Think?
https://pmc.ncbi.nlm.nih.gov/articles/PMC8783614/
Screening recommendations for MEN1 encompass the simultaneous evaluation for different tumor types over the majority of the patients lifetime, resulting in a considerable burden of investigation. […] The clinical decision processes in MEN1 are likely influenced by multiple psychological factors. […] Current recommendations for screening are based on the youngest reported ages of the respective manifestations and account for rare adverse outcomes in the pediatric age group. […] Current MEN1 guidelines suggest imaging for BP and thymic NETs every 1 to 2 years with CT or MRI but acknowledges the uncertainty of this approach. […] Although this perspective has focused on some of the challenges and potential detrimental aspects of screening, it does not intend to portray a nihilistic view with regard to its value.
#13 Merged Actionability Release – Clinical Genome Resources
https://actionability.clinicalgenome.org/ac/Adult/ui/stg2SummaryRpt?doc=AC077
GENE/GENE PANEL: MEN1 Condition: Multiple Endocrine Neoplasia Type I Mode(s) of Inheritance: Autosomal Dominant […] Multiple endocrine neoplasia, type 1 (MEN1) has an estimated prevalence of 1:10,000 to 1:100,000. […] Almost all (95-100%) individuals with MEN1 can expect to have PHPT by age 50 years. […] The prognosis for MEN1 patients might be improved by presymptomatic tumor detection as earlier diagnosis and treatment of these tumors may help reduce morbidity and mortality. […] There is a recent (last 20 years) trend toward decreasing mortality in MEN1, presumably the result of enhanced surveillance and early intervention. […] Regular clinical surveillance for symptoms of insulinoma, such as syncope and hypoglycemia, along with annual biochemical surveillance in the form of fasting blood glucose and insulin is recommended starting at age 5.
#13 Merged Actionability Release – Clinical Genome Resources
https://actionability.clinicalgenome.org/ac/Adult/ui/stg2SummaryRpt?doc=AC077
Regular clinical surveillance for symptoms of PitNET, such as headaches and visual changes, along with annual biochemical surveillance in the form of prolactin and IGF1 and imaging via brain MRI in 3-5 year intervals is recommended starting at age 5. […] Regular clinical surveillance for symptoms of parathyroid adenoma, such as back pain, fatigue, nausea, and multiple fractures, along with annual assessment of plasma calcium and/or parathyroid hormone concentrations to screen for primary hyperthyroidism, is recommended with a suggested starting age of 8 years. […] Regular clinical surveillance for the rare symptomatic presentation of pancreatic NET, such as profuse diarrhea, hyperglycemia, nausea, and polyuria, along with annual abdominal MRI, CT, or endoscopic ultrasound is recommended, starting by age 10.
#13 Merged Actionability Release – Clinical Genome Resources
https://actionability.clinicalgenome.org/ac/Adult/ui/stg2SummaryRpt?doc=AC077
In a meta-analysis of MEN1 patients derived from cases series (n = 2710), 99 of whom had thymic NETs, older age at diagnosis (HR = 1.4, 95% CI = 1.0-1.8, p = .03), maximum tumor diameter (HR = 1.5, 95% CI = 1.0-2.3, p = .04), and presence of metastasis (HR = 1.6, 95% CI = 1.0-2.5, p = .04) were all significantly associated with worse outcome, suggesting that early detection may be beneficial. […] Clinical surveillance for symptoms of gastrinoma, such as abdominal pain, gastric ulcers and proton-pump inhibitor usage, is recommended along with annual biochemical surveillance via fasting gastrin with or without gastric pH, starting at age 20.
#14 Radiological surveillance in multiple endocrine neoplasia type 1: a double-edged sword? in: Endocrine Connections Volume 6 Issue 3 (2017)
https://ec.bioscientifica.com/view/journals/ec/6/3/151.xml
Multiple endocrine neoplasia type 1 (MEN1) is a hereditary condition characterised by the predisposition to hyperplasia/tumours of endocrine glands. MEN1-related disease, moreover, malignancy related to MEN1, is increasingly responsible for death in up to two-thirds of patients. […] Although patients undergo radiological and biochemical surveillance, current recommendations for radiological monitoring are based on non-prospective data with little consensus or evidence demonstrating improved outcome from this approach. […] In MEN1, radiological surveillance is associated with clinically significant exposure to ionising radiation. In patients with MEN1, multi-modality imaging strategies designed to minimise this exposure should be considered. […] Screening recommendations include annual radiological and biochemical surveillance.
#14 Radiological surveillance in multiple endocrine neoplasia type 1: a double-edged sword? in: Endocrine Connections Volume 6 Issue 3 (2017)
https://ec.bioscientifica.com/view/journals/ec/6/3/151.xml
It is important to note, however, that recommended screening strategies are based on non-prospective data, and current clinical practice guidelines recommend annual surveillance by computed tomography (CT), magnetic resonance imaging (MRI) or endoscopic ultrasound (EUS). […] The mean effective dose (ED) calculated for radiation exposure from CT imaging or surveillance alone was 109mSv, and the mean overall ED, including nuclear imaging modalities, was 121mSv. […] A mean percentage lifetime risk of cancer secondary to radiation exposure was calculated for this cohort over the eight-year study period. Over this interval, the mean percentage lifetime risk of developing a secondary malignancy was 0.49%. […] The maximum ED observed was 613mSv. […] The mean ED for patients with metastatic disease was 227.8mSV (median 188.2) vs 141.6mSV (median 58.3) for patients without metastatic disease.
#15 Multiple Endocrine Neoplasia, Type 1 (MEN 1) – Endocrine and Metabolic Disorders – Merck Manual Professional Edition
https://www.merckmanuals.com/professional/endocrine-and-metabolic-disorders/multiple-endocrine-neoplasia-men-syndromes/multiple-endocrine-neoplasia-type-1-men-1
Multiple endocrine neoplasia, type 1 (MEN 1) is an autosomal dominant syndrome characterized by hyperplasia or adenomas of the parathyroid glands, pancreatic islet cell tumors (also known as pancreatic neuroendocrine tumors), and/or pituitary gland tumors. […] Family members are offered genetic screening. […] Diagnosis is by hormonal and imaging tests. […] MEN 1 syndrome should be considered in patients with tumors of the parathyroids, pancreas, or pituitary, particularly those with a family history of endocrinopathy. […] At-risk individuals should undergo genetic testing with direct DNA sequencing of a panel of genes that may cause MEN 1 or related syndromes, including MEN 4 and other forms of familial hyperparathyroidism. […] Screening for breast cancer is recommended beginning at age 40 in women with MEN 1.
#16 Multiple Endocrine Neoplasia Type 1 (MEN1) | Doctor
https://patient.info/doctor/multiple-endocrine-neoplasia-type-1-men1
Routine germline MEN1 mutation testing of all cases of 'classical’ MEN1, familial hyperparathyroidism and sporadic hyperparathyroidism with one other MEN1-related condition is justified by national testing services and testing should be considered for patients under 30 years old with sporadic hyperparathyroidism and multigland hyperplasia. […] Genetic linkage analysis has greater than 95% predictive accuracy and in most families a haplotype associated with the mutant allele can be found. If three markers can be identified, the accuracy improves to greater than 99%. […] The average age of death in individuals with MEN1 is significantly lower (55.4 years for men and 46.8 years for women) than that of the general population. […] Pancreatic endocrine tumours, particularly gastrinomas, become malignant in about half of patients with MEN1. Untreated, patients may die from peptic ulcer disease, metastatic endocrine pancreatic carcinoma, or foregut carcinoid malignancy.
#17 Multiple Endocrine Neoplasia Type 1 (09.08.2024)
https://di.aerzteblatt.de/int/archive/article/240614/Multiple-endocrine-neoplasia-type-1-the-current-status-of-disease-management
Multiple endocrine neoplasia type 1 (MEN1) is a rare genetic disease of autosomal dominant inheritance, with an estimated prevalence of 320/100 000. […] The disease is caused by mutations in the MEN1 gene. Mutation carriers should participate in a regular, specialized screening program from their twenties onward. […] The early diagnosis and individualized treatment of MEN1-associated tumors can prevent the development of life-threatening hormonal syndromes and prolong the expected life span of MEN1 patients from 55 to 70 years, as well as improving their quality of life. […] Despite our better understanding of the pathogenesis of the disease and the many diagnostic and therapeutic advances, the evidence on what could be the optimum diagnosis and treatment strategy is still scarce due to the rarity of the disease and the limited data available for certain tumor manifestations.
#17 Multiple Endocrine Neoplasia Type 1 (09.08.2024)
https://di.aerzteblatt.de/int/archive/article/240614/Multiple-endocrine-neoplasia-type-1-the-current-status-of-disease-management
After clinical and genetic confirmation of the diagnosis, participation in a screening program is recommended to all patients with MEN1. […] Currently, no mutation can be detected in 5-10% of cases presenting with the clinical picture of MEN1 syndrome. […] Given the complexity of the disease, specific diagnosis and treatment should be the responsibility of a multidisciplinary team (covering endocrinology, gastroenterology, surgery, radiology, nuclear medicine, and pathology). […] With regular screening examinations and early treatment, an improvement in the mean life expectancy of patients with MEN1 compared to historic cohorts before 1990 is noted. […] The identification of the gene that causes MEN1 has deepened our understanding of the disease and led to advances in the diagnosis and treatment of the condition. Screening programs in specialized centers can help to detect tumor manifestations in time and provide organ-sparing treatment.
#18
https://link.springer.com/article/10.1007/s10689-025-00440-4
The recurrence rate of PHPT in MEN1 is as high as 53% after an average ten-year follow-up, compared with up to 5% recurrence in the general population after surgery. […] The management of patients with functional neuroendocrine neoplasms is bi-dimensional and requires taking into account both the oncological implications of the tumor and the endocrine derangements. […] The prevalence of PitAd in patients with MEN1 is approximately 40%. […] About 10-30% of patients with clinical features of MEN1 are MEN1-negative on genetic workup, with the age of clinical presentation usually older than patients with a MEN1 pathogenic variant. […] Future perspectives in patient surveillance include developing circulating markers for the various manifestations of MEN1.
#19 Multiple Endocrine Neoplasia Type 1 (MEN1): What patients should know about in 2024
https://oncodaily.com/oncolibrary/cancer-types/multiple-endocrine-neoplasia-type-1-men1-64880
Early diagnosis helps with better management and treatment of MEN1, especially for those with a family history of the condition. […] Regular monitoring with blood tests and imaging scans is recommended, typically every 6-12 months, to detect and manage tumors early. […] Since MEN1 is a lifelong condition, regular monitoring and follow-up care are essential to detect and manage tumors early. […] With regular medical care and early intervention, many people with MEN1 can lead active and fulfilling lives while managing their condition effectively.