Leki w grupie
„leki wspomagające leczenie alergii”

Leki wspomagające leczenie alergii to szeroka grupa preparatów, które łagodzą objawy reakcji alergicznych organizmu na różne alergeny. Działają one poprzez blokowanie lub zmniejszanie uwalniania mediatorów reakcji alergicznej (histaminy, leukotrienów) lub hamowanie efektów ich działania na tkanki i narządy. Mechanizmy działania tych leków obejmują hamowanie odpowiedzi immunologicznej, blokowanie receptorów histaminowych i zmniejszanie stanu zapalnego.

Główne grupy leków wspomagających leczenie alergii to: leki przeciwhistaminowe (np. cetyryzyna – Zyrtec, Allertec; loratadyna – Claritine, Flonidan; desloratadyna – Aerius; bilastyna – Clatra; feksofenadyna – Allegra), glikokortykosteroidy donosowe (flutikazon – Flixonase, Nasometin; mometazon – Nasonex; budezonid – Tafen Nasal), leki antyleukotrienowe (montelukast – Montelukast, Singulair), kromony (kromoglikan sodowy – Cromohexal), leki obkurczające naczynia błony śluzowej (oksymetazolina – Nasivin, Afrin; ksylometazolina – Otrivin, Xylorin) oraz preparaty nawilżające błonę śluzową nosa i oczu.

Największą zaletą stosowania leków przeciwalergicznych jest szybka ulga w objawach, takich jak kichanie, świąd, łzawienie oczu, wyciek z nosa czy obrzęk. Nowoczesne leki przeciwhistaminowe II generacji nie powodują znaczącej senności, co jest dużym postępem w porównaniu do starszych preparatów. Glikokortykosteroidy donosowe są szczególnie skuteczne w leczeniu alergicznego nieżytu nosa, zwłaszcza gdy objawy są przewlekłe.

Należy jednak pamiętać o potencjalnych zagrożeniach związanych z terapią przeciwalergiczną. Długotrwałe stosowanie leków obkurczających naczynia może prowadzić do tzw. polekowego nieżytu nosa. Glikokortykosteroidy stosowane systemowo mogą wywoływać efekty uboczne, takie jak osłabienie odporności, zaburzenia gospodarki węglowodanowej i minerałowej, chociaż przy aplikacji miejscowej ryzyko to jest znacznie mniejsze. Leki przeciwhistaminowe I generacji powodują senność i upośledzenie funkcji poznawczych, co może być niebezpieczne podczas prowadzenia pojazdów czy obsługi maszyn.

Wśród podgrup leków wspomagających leczenie alergii warto wyróżnić leki przeciwhistaminowe I generacji (np. klemastyna, hydroksyzyna), które przenikają barierę krew-mózg i działają sedatywnie, oraz leki II generacji (np. cetyryzyna, loratadyna), które są bardziej selektywne i mniej sedatywne. Glikokortykosteroidy dzielą się na stosowane miejscowo (donosowe, wziewne, do oczu) oraz ogólnoustrojowo. Leki obkurczające naczynia krwionośne można podzielić na krótko- i długodziałające, a także na selektywne wobec receptorów alfa-adrenergicznych oraz o działaniu mieszanym.