ostra choroba górnych dróg oddechowych
Wskazanie

Ostra choroba górnych dróg oddechowych to zespół objawów wywoływanych najczęściej przez infekcje wirusowe, które atakują struktury znajdujące się powyżej krtani – nos, zatoki przynosowe, gardło, migdałki, krtań. Objawy typowo obejmują katar, ból gardła, kaszel, chrypkę, a czasem także gorączkę, bóle głowy i ogólne osłabienie. U dzieci choroba może przebiegać ciężej, z wyższą gorączką i bardziej nasilonymi objawami.

Leczenie ostrej choroby górnych dróg oddechowych jest głównie objawowe, ponieważ większość przypadków ma etiologię wirusową. W Polsce stosuje się leki przeciwgorączkowe i przeciwbólowe, takie jak paracetamol (Panadol, Apap, Paracetamol Filofarm) lub ibuprofen (Nurofen, Ibuprom, Ibufen). Przy katarze zaleca się leki obkurczające błonę śluzową nosa, np. oksymetazolina (Nasivin, Afrin, Vicks Sinex), ksylometazolina (Otrivin, Xylogel, Xylometazolin WZF) czy solne roztwory do płukania nosa (Aqua Maris, Marimer). Na kaszel stosuje się leki przeciwkaszlowe (Levopront, Sinecod, Pulneo) lub mukolityczne (ACC, Mucosolvan, Ambroxol).

Największe trudności w leczeniu ostrej choroby górnych dróg oddechowych wiążą się z nadużywaniem antybiotyków, które są nieskuteczne przeciwko wirusom i powinny być stosowane tylko w przypadku wtórnych infekcji bakteryjnych. Problemem jest również stosowanie wielu preparatów jednocześnie, co może prowadzić do interakcji lekowych i działań niepożądanych. Wyzwaniem jest także odróżnienie zwykłego przeziębienia od groźniejszych infekcji, takich jak grypa, COVID-19 czy angina paciorkowcowa, które mogą wymagać specyficznego leczenia. U pacjentów z chorobami przewlekłymi (astma, POChP, cukrzyca) nawet pozornie łagodna infekcja górnych dróg oddechowych może prowadzić do zaostrzenia choroby podstawowej.