brodawka około paznokciowa
Wskazanie

Brodawki okołopaznokciowe (verrucae periungual) to zmiany skórne spowodowane przez wirusa brodawczaka ludzkiego (HPV), najczęściej typy 1, 2, 4 lub 7. Występują one wokół płytki paznokciowej, mogą wrastać pod paznokieć i powodować jego deformację. Zmiany te charakteryzują się hiperkeratotyczną, grudkową powierzchnią i są szczególnie częste u osób z nawykiem obgryzania paznokci oraz u dzieci w wieku szkolnym.

W leczeniu brodawek okołopaznokciowych stosuje się preparaty miejscowe zawierające kwas salicylowy (np. Brodacid, Verrumal, Duofilm) lub kwas mlekowy (np. Solacid). W przypadkach opornych na leczenie miejscowe wykorzystuje się krioterapię ciekłym azotem (zabiegi wykonywane przez dermatologa) lub preparaty z podofilotyną (np. Wartec, Condyline). Niekiedy skuteczne są preparaty immunomodulujące zawierające imikwimod (Aldara).

Największą trudnością w leczeniu brodawek okołopaznokciowych jest ich lokalizacja, która utrudnia aplikację preparatów miejscowych oraz zwiększa ryzyko uszkodzenia macierzy paznokcia podczas zabiegów krioterapii czy elektrokoagulacji. Dodatkowo, zmiany te cechują się wysoką opornością na leczenie i częstymi nawrotami, co wymaga systematycznego i długotrwałego stosowania terapii. Uszkodzenie macierzy paznokcia podczas leczenia może prowadzić do trwałej deformacji płytki paznokciowej, dlatego leczenie powinno być prowadzone z dużą ostrożnością, najlepiej pod nadzorem dermatologa.

Istotnym elementem terapii jest także zapobieganie rozprzestrzenianiu się zakażenia na inne okolice ciała i inne osoby, co wymaga edukacji pacjenta w zakresie higieny i unikania traumatyzacji zmian. Warto pamiętać, że skuteczne leczenie często wymaga połączenia kilku metod terapeutycznych i może trwać wiele tygodni lub miesięcy.