Właściwości farmakodynamiczne
Chloroheksydyna
Chloroheksydyna, należąca do bis(biguanidów), wykazuje szerokie spektrum działania przeciwdrobnoustrojowego, głównie poprzez kationowe wiązanie z fosfolipidami błon komórkowych bakterii, co prowadzi do zaburzenia ich integralności i przepuszczalności. W stężeniach 1-100 μg/ml działa bakteriostatycznie, powodując wypływ jonów potasu i fosforu, natomiast powyżej 100 μg/ml wykazuje efekt bakteriobójczy poprzez uszkodzenie ATP i kwasów nukleinowych. Aktywność przeciwbakteryjna jest silniejsza wobec bakterii Gram-dodatnich, zwłaszcza gronkowców i paciorkowców jamy ustnej (np. Streptococcus mutans), umiarkowana wobec niektórych Gram-ujemnych (Acinetobacter, Klebsiella), a niska lub brak wobec przetrwalników i zarodników grzybów. Działanie przeciwgrzybicze obserwuje się przy stężeniach powyżej 1 mg/l dla Candida albicans, 8 mg/l dla Aspergillus spp. oraz 75 mg/l dla Candida tropicalis. Chloroheksydyna wykazuje także aktywność przeciwwirusową wobec wirusów otoczkowych (H1N1, HSV-1, HIV-1) już przy stężeniu 0,12 mg/ml, z inaktywacją wirusów HSV-2 i HIV w ciągu 60 sekund.
Właściwości farmakodynamiczne chloroheksydyny
Chloroheksydyna jest substancją o szerokim spektrum działania przeciwdrobnoustrojowego, zaliczaną do grupy bis(biguanidów), stosowaną jako środek odkażający i antyseptyczny. Jej działanie farmakodynamiczne obejmuje różnorodne mechanizmy oddziaływania na mikroorganizmy, co czyni ją skutecznym składnikiem wielu produktów leczniczych stosowanych w obrębie jamy ustnej i na skórę.1
Mechanizm działania przeciwbakteryjnego
Podstawowy mechanizm działania chloroheksydyny polega na nieswoistym łączeniu się z fosfolipidami błon komórkowych bakterii. Jako związek kationowy, chloroheksydyna jest przyciągana do ujemnie naładowanych powierzchni komórek bakteryjnych, co skutkuje zaburzeniem integralności błon komórkowych i zwiększeniem ich przepuszczalności.2
Proces bakteriobójczy chloroheksydyny przebiega w dwóch etapach:
- Kationowoczynne cząsteczki chloroheksydyny adsorbowane są na ujemnie naładowanej błonie komórkowej bakterii
- Po uszkodzeniu błony komórkowej następuje uszkodzenie struktury cytoplazmatycznej komórki bakteryjnej3
Na poziomie biochemicznym chloroheksydyna zaburza równowagę osmotyczną komórek bakteryjnych, hamuje aktywność dehydrogenazy i ATP-azy oraz zakłóca przepuszczalność dla jonów potasu, nukleotydów i aminokwasów.4 W małych stężeniach (1-100 μg/ml) powoduje przede wszystkim wypływ z komórki bakteryjnej małocząsteczkowych substancji, takich jak potas czy fosfor – ten efekt bakteriostatyczny może być odwracalny.5
W wyższych stężeniach (>100 μg/ml) chloroheksydyna wykazuje działanie bakteriobójcze poprzez oddziaływanie na trójfosforan adenozyny i kwasy nukleinowe, co prowadzi do wytrącania się lub ścinania cytoplazmy.100 μg/ml) chloroheksydyna działa bakteriobójczo poprzez oddziaływanie na trójfosforan adenozyny i kwasy nukleinowe, co powoduje wytrącanie się lub ścinanie cytoplazmy.”>6
Spektrum działania przeciwbakteryjnego
Chloroheksydyna wykazuje szerokie spektrum działania przeciwbakteryjnego, przy czym jej aktywność jest zróżnicowana w zależności od rodzaju drobnoustrojów:
| Wrażliwość na chloroheksydynę | Mikroorganizmy |
|---|---|
| Wysoka wrażliwość | Bakterie Gram-dodatnie (szczególnie gronkowce), Streptococcus mutans, Streptococcus salivarius, Streptococcus sobrinus, Streptococcus sanguis, Escherichia coli, Selenomonas, bakterie beztlenowe |
| Średnia wrażliwość | Bakterie Gram-ujemne, Acinetobacter baumannii, Klebsiella, Salmonella, Bacteroides, Propionibacterium |
| Niska wrażliwość | Niektóre gatunki Pseudomonas, Proteus, Veillonella, mykobakterie, drożdżaki, dermatofity |
| Brak wrażliwości | Przetrwalniki bakterii, zarodniki grzybów |
789
Działanie chloroheksydyny jest silniejsze przeciwko bakteriom Gram-dodatnim niż Gram-ujemnym.10 Wśród bakterii Gram-dodatnich, szczególnie wrażliwe są gronkowce oraz paciorkowce jamy ustnej, takie jak Streptococcus mutans i Streptococcus salivarius.11
W przypadku bakterii beztlenowych, chloroheksydyna wykazuje aktywność przeciw szczepom Bacteroides, Propionibacterium, Selenomonas, ale jest mniej aktywna w stosunku do Veillonella.12
Zależność działania od stężenia
Działanie przeciwbakteryjne chloroheksydyny w znacznym stopniu zależy od jej stężenia w preparacie:
- W małych stężeniach (poniżej 20 mg/l lub 1-100 μg/ml) wykazuje głównie działanie bakteriostatyczne
- W wyższych stężeniach (powyżej 20 mg/l lub >100 μg/ml) działa bakteriobójczo13100 μg/ml) chloroheksydyna działa bakteriobójczo poprzez oddziaływanie na trójfosforan adenozyny i kwasy nukleinowe, co powoduje wytrącanie się lub ścinanie cytoplazmy.”>14
Działanie przeciwgrzybicze
Chloroheksydyna wykazuje również zależną od stężenia aktywność przeciwgrzybiczą, głównie wobec drożdżaków z rodzaju Candida oraz niektórych dermatofitów. W badaniach in vitro udowodniono jej skuteczność przeciwgrzybiczą:
- W stężeniu powyżej 1 mg/l wykazuje aktywność przeciw Candida albicans
- W stężeniu powyżej 8 mg/l wykazuje aktywność przeciw Aspergillus spp.
- W stężeniu powyżej 75 mg/l wykazuje aktywność przeciw Candida tropicalis15
Aktywność przeciwgrzybicza chloroheksydyny obejmuje także inne drobnoustroje, w tym dermatofity takie jak Trichophyton mentagrophytes.16
Działanie przeciwwirusowe
Chloroheksydyna wykazuje również właściwości przeciwwirusowe, szczególnie przeciwko wirusom otoczkowym. W badaniach in vitro wykazano, że w stężeniu 0,12 mg/ml i wyższych działa przeciwko wirusom posiadającym otoczkę lipidową, takim jak:
- Wirus grypy (H1N1)
- Wirus paragrypy
- Wirus opryszczki (HSV-1)
- Wirus HIV-117
Działanie przeciwwirusowe chloroheksydyny występuje już po około 1 minucie od zastosowania.18 W przypadku wirusa opryszczki typu 2 (HSV-2) oraz HIV, inaktywacja w testach in vitro następuje w ciągu 60 sekund.19
Czynniki wpływające na skuteczność
Skuteczność działania chloroheksydyny jest uzależniona od wielu czynników środowiskowych:
- pH środowiska – chloroheksydyna działa najskuteczniej przy pH obojętnym i lekko zasadowym. W zakresie pH kwaśnego jej skuteczność jest zmniejszona2021
- Obecność substancji biologicznych – w obecności mydeł, krwi lub ropy (fragmenty komórek) skuteczność chloroheksydyny jest zmniejszona i mogą być wymagane 100-1000-krotnie wyższe stężenia hamujące22
- Czas kontaktu – efekt antyseptyczny chloroheksydyny występuje po około 5 minutach od zastosowania23
Efekty kliniczne długotrwałego stosowania
Stosowanie preparatów zawierających chloroheksydynę prowadzi do znacznego zmniejszenia liczby bakterii w ślinie i na błonach śluzowych. Płukanie jamy ustnej z użyciem 10 ml 0,2% roztworu chloroheksydyny powoduje znaczne zmniejszenie liczby bakterii w ślinie, wykrywalne do 12 godzin po zastosowaniu.24 Zastosowanie tabletek do ssania z chloroheksydyną również zmniejsza liczbę bakterii w ślinie.25
Zmniejszona liczba bakterii w ślinie jest powiązana z mniejszym tempem tworzenia płytki nazębnej.26 Jednak w przypadku stosowania chloroheksydyny przez okres kilku miesięcy obserwuje się zmniejszenie jej skuteczności z powodu odwracalnej zmiany składu flory bakteryjnej jamy ustnej i płytki nazębnej.2728
Konsekwencje długotrwałej zmiany składu flory bakteryjnej jamy ustnej nie zostały dotąd dostatecznie zbadane.29
Synergizm z innymi substancjami
W wielu produktach leczniczych chloroheksydyna występuje w połączeniu z innymi substancjami czynnymi, co zwiększa jej spektrum działania i skuteczność przeciwdrobnoustrojową:
- Połączenie z alkoholem (etanolem/izopropanolem) – wzmacnia działanie bakteriobójcze, szczególnie przeciwko szczepom Staphylococcus aureus opornym na penicylinę30
- Połączenie z nadtlenkiem wodoru – rozszerza spektrum działania preparatu, w tym na przetrwalniki bakterii31
- Połączenie z substancjami znieczulającymi miejscowo (benzokaina, lidokaina) – dodaje efekt przeciwbólowy do właściwości przeciwdrobnoustrojowych32
W produktach złożonych, zawierających chloroheksydynę w połączeniu z nadtlenkiem wodoru i alkoholem, obserwuje się skuteczność przeciwko szerokiemu spektrum drobnoustrojów, włącznie z prątkiem gruźlicy, grzybami i wirusami (w tym HBV i HIV).33
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje
- Przeciwwskazania stosowania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania